Christian Churches of God

No. 141F

Mga Digmaan ng Wakas Bahagi IV: Ang Katapusan ng Huwad na Relihiyon

(Edition 2.5 20181013-20181210-20191109)

Sa bahaging ito, susuriin natin ang proseso kung paano malalantad at wawakasan ang mga huwad na relihiyon sa pagdating ng mga Saksi at ng Mesiyas. Ang hindi namamalayan ng karamihan sa sanlibutan ay ang lawak kung gaano na-corrupt ang lahat ng relihiyon sa sanlibutan.

Christian Churches of God

PO Box 369, WODEN ACT 2606, AUSTRALIA

Email: secretary@ccg.org

(Copyright © 2018, 2019 Wade Cox)

(Tr. 2025)

This paper may be freely copied and distributed provided it is copied in total with no alterations or deletions. The publisher’s name and address and the copyright notice must be included. No charge may be levied on recipients of distributed copies. Brief quotations may be embodied in critical articles and reviews without breaching copyright.

This paper is available from the World Wide Web page:
http://www.logon.org and http://www.ccg.org

Mga Digmaan ng Wakas Bahagi IV: Ang Katapusan ng Huwad na Relihiyon

Panimula

Ang Paglalang ay may isang layunin at isang layunin lamang. Ang layuning iyon ay upang lumikha ng isang perpektong pamilya ng mga nilalang na ginawa sa larawan ng Nag-iisang Tunay na Diyos na si Eloah, na kumikilos sa ilalim ng mga Kautusan na nagmumula sa kalikasan ng Nag-iisang Tunay na Diyos. Ibig sabihin, ang pinalawak na nilalang ng mga Elohim na nilikha ni Eloah ay kasama ang pagpapalawig ng Kanyang sarili bilang pinakasentro ng pamilya ng mga nilalang na iyon (Kaw. 30:4-5). Kaya ang singularity na si Eloah sa Hebreo o Elahh sa Caldeo o Allah sa Arabic ay kailangang palawakin ang Kanyang sarili upang maging Ha Elohim, o Ang Elohim, bilang sentro ng plurality ng mga Elohim na lahat ay mga anak ng Diyos na siyang Ama at Manlilikha ng lahat (cf. The Elect as Elohim (No. 001)).

Ang mekanismo kung saan si Eloah ay nakapagpapalawig ng Kanyang Sarili ay sa pamamagitan ng Kanyang direktang paglalang, ang Banal na Espiritu na kumikilos bilang direktang Kapangyarihan ng Diyos na nananahan at kumikilos kasama ng mga Elohim, na lahat ay Kanyang mga anak (Job 1:6; 2:1; 38:4-7) (cf. How God Became a Family (No. 187)).

Kawalang-pagkakamali ng Diyos at ng Kasulatan

Kaya nga, ang kabuuan ng Paglalang ng Diyos ay mga bunga ng paglikha ng Kalooban ng Nag-iisang Tunay na Diyos. Ang pagkaunawa sa Nag-iisang Tunay na Diyos na ito at na Kanyang isinugo si Jesucristo ang susi sa buhay na walang hanggan (Deut. 32:8ff; Jn. 17:3). Tanging ang Nag-iisang Tunay na Diyos lamang ang Walang kamatayan at walang sinumang tao ang nakakita sa Kanya o makakakita man sa Kanya (1Tim. 6:16, 1Jn 5:20 at Jn. 1:18). Inilalaan Niya ang buhay na walang hanggan sa Kanyang mga anak ayon sa Kanyang kalooban, bilang mga kasamang tagapagmana ni Cristo (Rom. 8:17).

Ang Diyos, sa pamamagitan ng Kanyang Omniscience at Kaalaman sa lahat ng katotohanan na walang lingid sa Kanya, ay nagkaroon ng perpektong kaalaman sa Paglalang at sa kinabukasan nito at sa gayon ay nakagawang bumuo ng isang perpektong plano sa hinaharap at upang maituwid ang anumang mga problema na maaaring mangyari sa isang Plano ng Kaligtasan na dumadaloy mula sa aktibidad ng Kanyang Paglalang. Ang planong ito ay itinakda na bago pa man itatag ang lupa sa Kanyang Paglalang. Gaya ng sinabi ni Einstein: Hindi siya (nagsusugal o) naglalaro ng dice; dahil sa Kanyang Omniscience.

Ito ay sa pamamagitan ng Kanyang lubos na Omniscience na Siya ay mayroong perpektong kaalaman sa hinaharap at kaya't walang-pagkakamali. Ang kanyang mga direktiba na ibinigay upang kontrolin ang Paglalang ay kaya't walang-pagkakamali rin. Ang isang Nilalang na hindi alam ang lahat ng hinaharap ay hindi maaaring maging Nag-iisang Tunay na Diyos.

Kaya ang mga direktiba na Kanyang inilatag sa Bibliya ay walang-pagkakamali at hindi maaaring masira. Ipinahayag ni Cristo ang aspetong ito nang espesipiko at may kaugnayan sa kapalaran ng sangkatauhan sa Paglalang sa Juan 10:34-36; na tumutukoy sa Awit 82:6 kaya’t kasama ang Mga Awit sa Kautusan at hindi hiwalay tulad ng nasa Lucas 24:44.

Juan 10:34-36 Sinagot sila ni Jesus, “Hindi ba nasusulat sa inyong kautusan, ‘Aking sinabi, kayo'y mga diyos?’ ³⁵ Kung tinawag niyang mga diyos ang mga dinatnan ng salita ng Diyos (at hindi maaaring masira ang kasulatan), ³⁶ sinasabi ba ninyo tungkol sa kanya na hinirang ng Ama at sinugo sa sanlibutan, ‘Ikaw ay lumalapastangan,’ sapagkat sinasabi ko, ‘Ako ay Anak ng Diyos?’

Ang kalubhaan ng kalapastanganan ng mga Hadithic imam sa pagtanggi sa patuloy na pag-iral, bisa at awtoridad ng Kasulatan ay maliwanag mula sa lohika na ito. Naiintindihan natin ang lahat ng nangyari sa Banal na Kasulatan at ang isang talaan ng lahat ng ito ay iningatan kasama ang mga forgeries sa KJV at ang mga pinalitan sa MT ng mga Masoretes pagkatapos ng War with Rome and Fall of the Temple (No. 298). Tingnan din ang mga aralin sa Bible (No. 164) at ang Bible Series 164A, 164B, 164C, 164D, 164E, 164F, at 164G.

Sa pagpapahintulot ng napakaraming pagpipilian at aktibidad na labas sa kalooban ng Diyos, pinahintulutan Niyang mangyari ang kasalanan dahil ito ay kumilos bilang malayang kalooban na labag sa Kanyang Kalooban at Kautusan (cf. The Problem of Evil (No. 118)). Tinutulan ni Satanas ang plano ng Diyos at kaya't binigyan siya ng Diyos ng isang takdang panahon ng pamumuno sa Lupa upang ipaglaban ang kanyang kaso at ipatupad ang kanyang mga pananaw. Ang kanyang pananaw ay hindi karapat-dapat ang sangkatauhan na pahintulutang mamuno kasama ng Hukbo ng mga Anghel. Ang layunin niya noon at hanggang ngayon ay puksakin sila.

Isinugo ng Diyos si Jesucristo upang maging ulo ng Nilalang na Tao at maging tagapagligtas ng parehong makalangit at makalupa na nilalang. Ito ang dahilan kung bakit siya nagpunta upang mangaral sa Nangahulog na Hukbo sa Tartaros (cf. Forty Days Following Christ’s Resurrection (No. 159A)). Tayong lahat ay magiging mga anak ng Diyos parang Anghel ni Yahova sa unahan natin gaya ng nakasaad sa Zacarias 12:8. Alinsunod sa Kanyang Omniscience sa pamamagitan ng Divine Prescience nagawa Niyang itakda ang isang grupo ng mga nilalang para pumalit sa mga mapaghimagsik na Nangahulog na Hukbo bilang mga tagapamahala sa Lupa sa sistemang milenyal na tumutulong sa Mesiyas at sa Paghuhukom mula sa Unang Pagkabuhay na Mag-uli ng mga Patay [143A]; (cf. din Predestinasyon [296]).

Ang lahat ng bagay sa paglalang ay umiiral bilang bunga ng Kalooban ng Nag-iisang Tunay na Diyos na si Eloah. Iyan ang kahulugan ng Monotheism. Ang lahat ng kalooban na salungat o labas sa Kalooban ni Eloah bilang Ang Elohim sa ibabaw ng plurality ng mga anak ng Diyos bilang Elohim ay hindi maaaring pahintulutang umiral, dahil ang monotheism ay nalalabag at ang idolatriya bilang Polytheism, Ditheism o Binitarianism o Trinitarianism ay naitatag.

Iyan ang dahilan kung bakit walang ibang diyos o nilalang ang maaaring umiral, maging co-eternally or co-equally man kay Eloah. Ang ganitong konsepto ay salungat sa ipinahayag na Kasulatan sa alinman sa Bibliya o sa Koran, na sa kabuuan ay Unitarian. Ito ang kasinungalingan ng co-eternality na nag-corrupt sa mga huling era ng mga Iglesia ng Diyos, at nasentensiyahan ang mga sistemang Sardis at Laodicea ng mga Iglesia ng Diyos sa Ikalawang Pagkabuhay na Mag-uli at ang Paghuhukom sa Dakilang Puting Trono [143B]. Ang mga huwad na doktrina sa kalaunang mga Iglesia ng Diyos tungkol sa Kalikasan ng Diyos (cf. Ditheism (No. 076B) at Binitarian at Trinitarian Misrepresentation of the Early Theology of the Godhead (Blg. 127B)); at ang huwad na kalendaryo na inilabas ni Hillel II noong 358 CE (cf. Hillel, mga Intercalation ng Babilonia at ang Kalendaryo ng Templo [195C]) ay nagtalaga sa karamihan ng kanilang mga tao sa Ikalawang Pagkabuhay na Mag-uli at ng kanilang mga pinuno na nauna sa kanila at ang kalaunang mga sumusunod sa kanila sa ilalim ng pagpapasakop (Santiago 3:1; cf. Komentaryo sa Santiago [F059]).

Dahil sa mga nabanggit na dahilan sa itaas kaya't nilimitahan ng Diyos ang Paghahari ni Satanas. Nagpasya siyang wakasan ang pagkakasunud-sunod at ang pamumuno ni Satanas at ng Nangahulog na Hukbo sa pamamagitan ng mga Digmaan ng Amalek at wasakin ang buong idolatrosong yugto ng paglikha sa ilalim ni Satanas at ang mga na-corrupt niya. Upang ipaliwanag ang yugtong ito, tayo ay itinatag ayon sa inihula ng Diyos sa pamamagitan ng propetang si Jeremias (Jer. 4:15-16ff.) upang ang sanlibutan ay mabigyan ng babala at maligtas ang lahat ng makikinig, ayon sa itinakda ng Diyos na walang gagawin na anuman nang hindi muna nagbibigay-babala sa mga tao sa pamamagitan ng Kanyang mga lingkod na mga propeta (Amos 3:7) (cf. Komentaryo sa Mga Gawa Bahagi 1 [F044]).

Ang Karaniwang Teolohiya ng Kasulatan

Ang karaniwang batayan ng paglalang ay ipinaliwanag sa teksto sa Prologue to the Commentary on the Quran sa http://ccg.org/islam/quran.html.

Ang batayan ng huling pangunahing gawaing Unitarian sa ilalim ng Sabbatarian Churches of God ay mula sa iglesia ng Arabia sa ilalim ng Propeta gaya ng ipinaliwanag sa Introduction to the Commentary on the Koran (Q001).

Ang Karaniwang Teolohiya ng Kasulatan at ng Koran ay ipinaliwanag sa Chronology of the Commentary on the Koran (Q001B).

Ang kasaysayan ng unang iglesia hanggang sa ikawalong siglo at ang Apat na Tamang Pinatnubayan na mga Caliph ay ipinaliwanag din sa Summary of the Commentary on the Qur’an or Koran (QS).

Ang mga gawaing ito ay kinakailangan dahil sa pagkasira ng pananampalatayang isinagawa ng Hadith sa ilalim ni Satanas at ng mga Demonyo gamit ang mga imam na nagsisikap na sirain ang mensahe ng Kasulatan at ng Koran. Walang gawaing ginawa ng mga Iglesia ng Diyos sa mga sistema ng Sardis at Laodicea ni Armstrong o Dugger o E.G. White o sinumang iba pa noong ika-18, ika-19 at ika-20 siglo hanggang 1994 ang kinasihan (cf. False Prophecy (No. 269)).

Pagkakaayon sa Banal na Kasulatan

Dahil sa mga nabanggit sa itaas, ang relihiyon na itinatag sa pagsamba sa Nag-iisang Tunay na Diyos ay dapat na ayon sa Kautusan at sa Patotoo at kung sinumang tao ang naglalayong magsalita sa paglilingkod sa Diyos dapat silang magsalita ayon sa Kautusan at sa Patotoo o walang liwanag o walang umaga sa kanila (Isa. 8:20). Ang mga Banal ay malinaw na tinukoy sa Apocalipsis bilang yaong mga sumusunod sa mga Utos ng Diyos at sa Pananampalataya at Patotoo ni Jesucristo (Apoc. 12:17 at 14:12).

Huwad na Relihiyon

Ang Huwad na Relihiyon ay itinatag ni Satanas upang sirain ang pananampalatayang minsanang ibinigay na. Ang proseso ay tinalakay sa Bahagi I Mga Digmaan ng Wakas Bahagi I: Mga Digmaan ng Amalek [141C]. Ang mga aspetong ito ay tinalakay din sa mga akda sa Pitong Tatak [140]. Ang Unang Tatak ay nagsisimula sa pagtatatag ng Huwad na Relihiyon sa ilalim ng Unang Tatak at patuloy sa mga Tatak hanggang sa pagtatatag ng pag-uusig sa mga Banal sa ilalim ng Ikalimang Tatak. Ang mga pag-uusig ay pinasimulan ng mga Huwad na Relihiyon at ang pinakagrabe ay ang Trinitarian "Orthodox" at ang Simbahang Romano Katoliko na tinatawag na Patutot ng Babilonia sa Apocalipsis.

Ang proseso ng pagpapahina sa mga Kautusan ng Diyos ay nagsimulang muli pagkatapos ng pagkawasak na dulot ng baha at ang pagpapanumbalik ni Noe. Nagresulta ito sa Babel at sa pagkalat at paglito sa mga wika. Sa pagtatapos ng unang 2000 taon ng paglalang, mula sa pagsasara ng Eden, tinawag si Abraham mula sa Ur ng Caldea at ibinukod upang kunin ang kanyang mana sa mga lupain ng Levant na nakasentro sa Israel at upang ilagay ang kanyang mga anak sa Gitnang Silangan at sa Greece at hanggang sa border ng India sa Afghanistan at Pakistan at Northern Iran. Mula sa mga anak na ito, sa pamamagitan ni Isaac at Jacob, bubuuin ng Diyos ang Israel na nangangahulugang “Siya ay mamumuno bilang Diyos.” Pagkatapos ay inilipat sila sa ibang mga lupain sa pagkabihag at kinuha nila ang kanilang mana bilang isang pinagsama-samang bansa ng mga Hetheo at mga Israelita sa iba't ibang lupain sa mundo. Kaya't nakikita natin ang kahulugan ng "Palawakin ng Diyos si Jafet, at siya'y titira sa mga tolda ni Sem..." (Gen. 9:27).

Kapwa ang Kasulatan at ang Koran ay binibigyang-diin ang pananagutang ito ng Israel bilang Bansa ng Diyos na ibinukod sa ilalim ng Mesiyas (Deut. 32:8ff.).

Ang Kapaligiran

Ang sistema ng Bibliya ay itinatag upang ito ay maging self-regulating. Hangga't sinusunod ng mga tao ang mga Kautusan ng Diyos, mapapanatiling malinis ang planeta. Ito ay itinakda bilang isang simpleng sistema ng mga Food Laws (No. 015). Ang Sangkatauhan ay binigyan ng kapamahalaan sa planeta ngunit nireregula kung paano ito dapat gamitin sa ilalim ng Kautusan at ng iba't ibang utos. Sa loob ng Ika-anim na Utos ay mayroong responsibilidad na pangalagaan ang buhay. Sa ilalim ng Utos na iyon, hindi magiging extinct ang anumang species sa planeta (cf. Kautusan at ang Ikaanim na Utos [259]). Hindi rin pinahihintulutan ang tao na patayin ang kaniyang sariling species sa anumang dahilan, sa pamamagitan man ng Pagpapalaglag o Pagpatay ng sanggol [259B] maliban lamang sa isang dahilan at iyon ay ang iligtas ang buhay ng ina.

Gayunpaman, hindi sinunod ng sangkatauhan ang mga kautusan ng Diyos at sinira niya ang planeta sa pamamagitan ng pagkain ng mga mekanismong naglilinis at mga sistemang gumagawa ng pagkain na nakalaan para sa iba pang mga hayop. Ginawa niya ito sa kabila ng katotohanang nakakasama ito sa kanyang sariling kapakanan at kalusugan. Sa pagwawalang-bahala sa mga Kautusan sa Pagkain at ang pagkain ng bawat maruming bagay na lumalangoy sa mga karagatan o gumagapang sa mga bato o sa lupa ang mga karagatan ay naging malalaking dead zones at ang tao ay nagdulot sa kanyang sarili ng iba't ibang uri ng sakit na hindi sana niya naranasan. Kinain ng Sangkatauhan ang mga talaba at sugpo at crustaceans at iba’t ibang uri ng shellfish at nakapagdulot sa kanilang mga sarili ng gastro-entero virus at heavy metal contamination. Ang pag-imbento ng Halal bilang isang Pseudo-Food system na salungat sa Bibliya at sa Koran (S3:93) ay nagbunga ng malalaking dead zones sa mga anak ni Sem, gayundin sa mga anak nina Ham at Jafet sa pagtanggi na sundin ang mga Kautusan sa Pagkain sa ilalim ng iba pang huwad na relihiyon.

Kaakibat ng mga digmaan at radioactive poisons, ang mga lupain at karagatan ay unti-unting namamatay at pagkatapos ay biglang bibilis sa mga Digmaan ng Ikalima at Ikaanim na Pakakak gaya ng ipinaliwanag sa Mga Digmaan ng Wakas Bahagi I: Mga Digmaan ng Amalek [141C].

Ang bawat relihiyon sa sanlibutan ay gumawa ng kanilang sariling mga patakaran kung bakit nila maaaring balewalain ang mga Kautusan ng Diyos at sinisira nila ang planeta. Ang panahon ng Huwad na Relihiyon ay tapos na at ang lahat ng relihiyon ay buburahin mula sa balat ng lupa.

Kapangyarihan ng Nangahulog na Hukbo

Upang maunawaan ang kapangyarihan ni Satanas at ng mga Demonyo kailangan nating maunawaan kung ano ang kanilang ginawa at kung paano sila pinahintulutang mag-sagawa.

Karamihan sa mga problema ng Freedom and Determinism ay nagmumula sa isang maling pag-unawa sa Causation (B5) at sa Problem of Evil (No. 118). Ang pagtatangka ni Satanas na lumikha ng isang sistema na batay sa kasinungalingan na “Tunay na hindi kayo mamamatay” ay nagmula sa kasinungalingang iyon at nagresulta sa paglikha ng pangunahing huwad na doktrina ng Walang Kamatayang Kaluluwa. Kaya nakikita natin ang mga katuwiran na “Ang diyablo ang nagtulak sa akin na gawin ito.” May bahagyang katotohanan ang pahayag na ito dahil ang mga demonyo ay nakakaimpluwensya sa sangkatauhan sa pamamagitan ng pagpasok sa kanila at gayundin sa pamamagitan ng paghahatid ng mga kaisipan na tatalakayin natin sa ibaba sa seksyon ng Pangulo ng Kapangyarihan ng Hangin. Si Pope Francis I ay nahulog sa pilosopikal na bitag kamakailan sa pagsisikap na ipaliwanag ang moral at teolohikong pagbagsak ng Simbahang Romano. Sinikap niyang sisihin ang "diyablo" sa halip na ang hindi biblikal at imoral na istruktura ng simbahan sa mga operasyon nito sa nakalipas na mahigit 1500 taon. Ang problema ay nasa loob ng istruktura ng teolohiya ng Babilonia ng Caldea na ginamit ni Satanas upang linlangin ang sangkatauhan.

Ang problema ng lahat ng sistemang nakabatay sa Teolohiyang Caldeo, na kinasasangkutan ng isang walang kamatayang kaluluwa, ay ang paglikha ng isang walang kamatayang kaluluwa ng Diyos ay nangangahulugang naglikha Siya ng isang di-perpektong nilalang, na, mula sa kalagayan nito, ay labas sa kalooban ng Diyos at sa lohika ay polytheist. Ang komplikadong ontolohiya na kinakailangan para sa paglikha at pagwasak ng kaluluwa (o sa Monismo, sa pagsanib nito) at ang pagpapaliwanag ng pag-iral nito ay hindi maituturing na magkakaugnay bilang isang lohikal na sistemang pilosopikal. Hindi maiiwasan ni Descartes ang mga problemang lumabas sa loob ng pangkalahatang balangkas ng Problema ng Kasamaan sa kanyang mga pahayag tungkol sa Mind/Body Dualism. Ang mga kalaunang paliwanag tungkol sa mga dibisyon sa loob ng Godhead at ng problema ng kasamaan ay naaangkop gamitin laban sa elitistang anyo ng polytheismo ni Descartes, sapagkat sumasalungat din ang mga ito sa Doktrina ng Kaluluwa sa pangkalahatan.

Pinagmumulan ng Kapangyarihan ng mga demonyo

Nilikha ng Diyos ang Hukbo at binigyan sila ng pang-unawa at mga kapangyarihan ayon sa ranggo at tungkulin. Ang pinakamataas na ranggo ay tinawag na mga Kerubin at pagkatapos ay mga Serapin. Sila ang mga panloob na grupo na nakapalibot sa trono ng Diyos at inilarawan na may anim na pakpak. Sila ay itinalaga bilang mga Tala sa Umaga at sila ang apat na kerubin at pagkatapos ang dalawampu't apat na matatanda na nakapalibot sa trono ng Diyos (Apoc. Kabanata 4 at 5). Ang kordero ay kasama nila bilang ika-25 na nilalang at ang apat na kerubin ay kasama ng Diyos. Binubuo ng mga ito ang panloob na konseho at ang panlabas na konseho ay binubuo ng pitumpu at pagkatapos ay pinalawig hanggang sa 1000 ng pangunahing Hukbo at pagkatapos ay pinalawig pa sa iba't ibang yugto ng pamamahala at awtoridad at mga responsibilidad ng mga anak ng Diyos.

Kinuha ni Satanas ang ikatlong bahagi ng Hukbo sa pamamagitan ng paghihimagsik ngunit hindi ito kinakailangang pantay-pantay ang pagkakabahagi. Mayroong dalawang Quadrant Commanders na si Satanas at ang Aeon na isang kerubin na may ulo ng Leon na inilalarawan ng mga sinaunang tao sa buong kasaysayan ngunit napapasailalim sa kerubin na may ulo ng tao.

Sa ilalim ng bawat commander ay may sistema ng dalawang sub-commander. Sa ilalim ng mga ito ay ang regular na hukbo, na ang ikatlong bahagi ay naghimagsik.

Mula sa espiritu ng bawat isa nagmumula ang kapangyarihan na ating nakita at ito ay ang kanilang kapangyarihan na nilimitahan ng Diyos pagkatapos ng Pagkahulog. Bukod pa sa kanilang kapangyarihan, na pinalitan ng huwad na espiritu o pseudo-logon, sila rin ay kumukuha ng kapangyarihan mula mismo sa sangnilikha. Nagawa nilang gamitin ang estruktura ng kristal at ang mass ng mundo upang lumikha ng kapangyarihan. Nagawa rin nilang gamitin ang mga hayop ng sangnilikha, kabilang ang tao, upang makalikha ng kapangyarihan. Sa katunayan, ginamit nila ang sangkatauhan at ang kanilang mga tungkulin sa pakikipagtalik at mga damdamin upang makagawa ng enerhiya para sa kanilang mga operasyon, na para bang ginagamit sila na tila mga baterya.

Bilang mga espiritung nilalang, sila rin ay nasa labas ng linear time frame ng paglalang.

Pangulo ng Kapangyarihan ng Hangin

Sa Efeso 2 makikita natin ang mga sumusunod na mahahalagang punto. Ang una ay na tayo ay tinubos mula kay Satanas na siyang Pangulo ng Kapangyarihan ng Hangin kung saan tayo ay patay sa ating mga kasalanan. Ang kapangyarihang ito ang nag-impluwensya sa atin na mamuhay sa laman at ito ay sa espiritu ng pagsuway.

Efeso 2:1-16 At kayo'y binuhay niya, nang kayo'y mga patay dahil sa inyong mga pagsalangsang at mga kasalanan, ² Na inyong nilakaran noong una ayon sa lakad ng sanglibutang ito, ayon sa pangulo ng mga kapangyarihan ng hangin, ng espiritu na ngayon ay gumagawa sa mga anak ng pagsuway; ³ Sa gitna ng mga yaon, tayo rin naman, ng ibang panahon ay nangabubuhay sa mga kahalayan ng ating laman, na ating ginagawa ang mga pita ng laman at ng pagiisip, at tayo noo'y katutubong mga anak ng kagalitan, gaya naman ng mga iba:— ⁴ Nguni't ang Dios, palibhasa'y mayaman sa awa, dahil sa kaniyang malaking pagibig na kaniyang iniibig sa atin, ⁵ Bagama't tayo'y mga patay dahil sa ating mga kasalanan, tayo'y binuhay na kalakip ni Cristo (sa pamamagitan ng biyaya kayo'y nangaligtas), ⁶ At tayo'y ibinangong kalakip niya, at pinaupong kasama niya sa sangkalangitan, kay Cristo Jesus: ⁷ Upang sa mga panahong darating ay maihayag niya ang dakilang kayamanan ng kaniyang biyaya sa kagandahang-loob sa atin kay Cristo Jesus: ⁸ Sapagka't sa biyaya kayo'y nangaligtas sa pamamagitan ng pananampalataya; at ito'y hindi sa inyong sarili, ito'y kaloob ng Dios; ⁹ Hindi sa pamamagitan ng mga gawa, upang ang sinoman ay huwag magmapuri. ¹⁰ Sapagka't tayo'y kaniyang gawa, na nilalang kay Cristo Jesus para sa mabubuting gawa, na mga inihanda ng Dios nang una upang siya nating lakaran. ¹¹ Kaya nga alalahanin ninyo, na kayo noong una, mga Gentil sa laman, tinatawag na Di-pagtutuli niyaong tinatawag na Pagtutuli sa laman, na ginawa ng mga kamay:

Kaya sa pamamagitan ng biyaya ng Diyos tayo ay isinama sa Bansa ng Israel sa pagkakaisa kay Cristo. Ang Bansa ng Israel ay ang mana ni Cristo at ng mga hinirang gaya ng makikita natin sa ibaba.

¹² Na kayo nang panahong yaon ay mga hiwalay kay Cristo, na mga di kabilang sa bansa ng Israel, at mga taga ibang lupa tungkol sa mga tipan ng pangako, na walang pagasa at walang Dios sa sanglibutan. ¹³ Datapuwa't ngayon kay Cristo Jesus kayo na noong panahon ay nalalayo ay inilapit sa dugo ni Cristo. ¹⁴ Sapagka't siya ang ating kapayapaan, na kaniyang pinagisa ang dalawa, at iginiba ang pader na nasa gitna na nagpapahiwalay, ¹⁵ Na inalis ang pagkakaalit sa pamamagitan ng kaniyang laman, kahit kautusan na may mga batas at ang palatuntunan; upang sa dalawa ay lalangin sa kaniyang sarili ang isang taong bago, sa ganito'y ginagawa ang kapayapaan; ¹⁶ At upang papagkasunduin silang dalawa sa isang katawan sa Dios sa pamamagitan ng krus, na sa kaniya'y pinatay ang pagkakaalit.

Ang lahat ng tao na hindi nabautismuhan bilang nagsisising tao na nasa hustong gulang sa Katawan ni Cristo ay napapasailalim kay Satanas bilang Pangulo ng Kapangyarihan ng Hangin at samakatuwid ay itinalaga sa Ikalawang Pagkabuhay na Mag-uli at napapasailalim sa Ikalawang Kamatayan.

Ang teksto tungkol sa "inalis ang pagkakaalit sa pamamagitan ng kaniyang laman, kahit kautusan na may mga batas at ang palatuntunan" ay hindi nangangahulugan ng pag-aalis ng kautusan mismo kundi sa mga kahihinatnan ng kasalanan at ng chierographon o talaan ng pagkakautang na natamo dahil sa kasalanan na siyang bagay na ipinako sa tulos sa pamamagitan ng kamatayan ni Cristo (cf. Col. 2:14).

Ito ay sa pamamagitan ng pagpapalaya sa atin mula sa mga utang ng kasalanan kaya't tayo ay nakapasok sa Bansa ng Israel bilang mga kasamang tagapagmana ni Cristo ng Templo at Kaharian ng Diyos. Mayroon lamang isang Katawan at isang Bansa sa Templo at Kaharian na iyon, at ito ay makakamit lamang sa pamamagitan ng pagpasok sa pamamagitan ng Pagsisisi at Bautismo [052] sa Katawan ni Cristo sa pamamagitan ng kanyang laman at dugo sa Hapunan ng Panginoon at Paskuwa.

Mayroon lamang iisang Pananampalataya at iisang Bautismo

Mayroong iisang Panginoon, iisang Pananampalataya at iisang Bautismo at ito ang gumaganang sistema na ipinahayag ng Diyos sa pamamagitan ni Cristo una sa mga Patriarka at mga propeta mula kay Adan hanggang kay Abraham, Isaac at Jacob. Sinikap ni Satanas na agawin at ihiwalay ang Cristianismo sa Israel ng Diyos sa pamamagitan ng mga huwad na ritwal at doktrina.

Ang Tridentine Mass ay sa diwa ang inaangking paglilingkod o ritwal ng Banal na Imperyong Romano at ng mga secret societies nito mula sa Counter-Reformation sa Trent. Kaya’t ang mga imperialist societies sa loob ng Romano Katolisismo ay gumagamit ng ganitong kaayusan ng paglilingkod bilang bahagi ng kanilang liturhiya para sa mismong layuning iyon.

Ang unang liturhiya sa Roma ay nasa Griyego at ang Latin ay malamang na hindi ginamit hanggang sa katapusan ng Ikatlong siglo.

Walang liturhiya sa Roma maliban sa paggamit ng Bibliya at sa pagpapaliwanag ng mga teksto nito ng Tagapangulo ng Kapulungan, tulad ng alam natin mula kina Justin Martyr at Hippolytus at maging kay Novatian.

Si Justin Martyr (ca 148-154) sa kanyang First Apology, sa Kabanata 65, ay nagsasaad ng pagsasagawa ng bautismo at komunyon pagkatapos ng bautismo ng lahat ng naroroon. Sa Kabanata 63 ipinaliwanag ni Justin kung paano nagpakita ang Diyos kay Moises sa pamamagitan ng Anghel ng Diyos na si Jesucristo, na tinatawag ding Anghel at Apostol. Matapos ipaliwanag ang bautismo ay ipinaliwanag niya ang pangalawang sakramento ng Eucharistia, na literal na nangangahulugang thanksgiving, gaya ng hinango sa Mateo 26:27. Sinipi niya ang Lucas 22:19 tungkol sa tinapay at alak bilang katawan at dugo ni Cristo na kinukuha, hindi lamang bilang tinapay at alak kundi bilang katawan at dugo ni Cristo na sa pamamagitan ng pagbabagong anyo ay nagbibigay-lakas sa mga nabautismuhang hinirang ng Iglesia. Mula sa mga salita ni Cristo ang terminong Thanksgiving o Eucharistia sa Griyego ay hinango, at ngayon ay Eucharist sa Ingles. Sinabi niya na ang maling kaugalian ay ipinakilala ng Mithraismo na gumagamit ng Tinapay at Tubig sa pagsisimula ng pag-anib sa Mithraismo na pinapalitan ang alak bilang isang paganong pamalit. Ang kalaunang ritwal ng Romano Katoliko ay inalis ang alak mula sa iglesia at inilaan lamang sa clergy, na sa katunayan ay mas ginaya ang ritwal ng Mithras kaysa sa biblikal na ritwal.

Ang doktrina ng Transubstantiation ay diumano'y lumitaw din dito sa Roma noong panahon ni Justin kung saan sinabi niya: "Sapagkat hindi bilang karaniwang tinapay o karaniwang inumin kaya tinatanggap natin ang mga ito; ngunit dahil si Jesucristo na ating Tagapagligtas ay nagkatawang-tao sa pamamagitan ng salita ng Diyos at nagkaroon ng parehong laman at dugo para sa ating kaligtasan, gayundin naman, itinuro sa atin na ang pagkaing pinagpala sa pamamagitan ng panalangin ng kanyang salita at mula sa kung saan ang ating dugo at laman ay binigyang-lakas sa pamamagitan ng pagbabagong anyo, ay siyang laman at dugo ni Jesus na nagkatawang-tao”. Ang mga Katoliko ay paulit-ulit na maling sinisipi ang tekstong ito upang suportahan ang transubstantiation.

Ang pahayag ay ginawa nang natural na gaya ng isang naniniwalang ito ay tinapay, ngunit hindi basta karaniwang tinapay. Si Gelasius, obispo ng Roma noong 490 CE, ay nagsabi sa pagpapaliwanag sa mga doktrina na: "Sa pamamagitan ng mga sakramento tayo ay nagiging kabahagi ng kabanalang mula sa Diyos, at gayunman ang substansiya at likas na katangian ng tinapay at alak ay hindi nawawala sa mga iyon" (cf. ang orihinal sa Binghams Antiquities, book xv, ch. 5 as per fn. 6 to ANF, Vol. 1, p. 185).

Nagpatuloy si Justin at ipinaliwanag ang pananaw ng mga apostol sa mga ebanghelyo at pagkatapos ay natural na sinipi si Lucas, at hindi maaaring sabihin na ang tinutukoy ay ang aktuwal na laman at dugo ni Cristo ang pumalit sa tinapay - at hindi rin iyon ganoon naunawaan ng Romano o iba pang Simbahang Katoliko sa loob ng hindi bababa sa unang limang siglo, gaya ng nakikita natin sa mismong paliwanag ng pope.

Sa Kabanata 66 at 67 ay sinabi niya ang kamakailan lamang na ipinakilalang kaugalian ng pagsamba tuwing Linggo na ipinakilala sa Roma bilang karagdagan sa Sabbath marahil noon pang 110 CE ngunit tiyak na hindi mas maaga, at doon lamang.

“Sa araw na tinatawag na Linggo, lahat ng naninirahan sa mga lungsod o kanayunan ay sama-samang nagtitipon sa isang lugar, at ang mga talambuhay ng mga apostol o ang mga isinulat ng mga propeta ay binabasa, hangga't ipinahihintulot ng panahon; pagkatapos, kapag ang nagbabasa ay tumigil na, ang tagapangulo ay nagbibigay ng tagubilin sa salita, at nanghihimok na tularan ang mga mabubuting bagay na ito. Pagkatapos, tayong lahat ay sabay-sabay na tumatayo at nananalangin, at, gaya ng sinabi na natin noon, kapag natapos ang ating panalangin, ang tinapay at alak at tubig ay dinadala, at ang tagapangulo sa gayunding paraan ay nag-aalay ng mga panalangin at pasasalamat, alinsunod sa kanyang kakayahan, at ang mga tao ay sumasang-ayon, na nagsasabi ng Amen; at may pamamahagi sa bawat isa, at pakikibahagi sa mga pinagpasalamatan, at sa mga wala roon ay ipinapadala ang isang bahagi sa pamamagitan ng mga diakono.”

Ang wikang ginamit ay Griyego, maliban sa salitang Hebreo na Amen na ipinaliwanag ni Justin sa Griyego (Ἀμήν siya nawa), na sinasabing sa pamamagitan nito "ang lahat ng mga taong naroroon ay nagpapahayag ng kanilang pagsang-ayon" kapag ang tagapangulo ng mga kapatid ay "tapos nang manalangin at magpasalamat." Ang terminong tagapangulo ng mga kapatid maaaring lehitimong isalin bilang isa sa mga kapatid na namumuno (cf. fn. 4 to ch. 65, ANF, Vol. 1, p. 185). Ang kamalian ng mga doktrina ng Biyernes na Pagkapako at Linggo ng Pagkabuhay na Mag-uli ay tinanggap ni Justin mula sa kulto ni Attis sa Roma noong panahong iyon.

Kaya't ang Latin ay hindi ang orihinal na wika ng Iglesia, ni hindi rin ito kinakailangan na maging gayon.

Ang Tridentine Mass ay muling ipinakilala upang muling ipakilala ang pangunahing batayan ng Simbahang Romano Katoliko na ipinahayag mula sa isyu ng Bull na Unam Sanctam na nag-uutos sa lahat ng Cristiano na mapabilang sa Simbahang Romano Katoliko (tingnan ang araling Theory of the Just War (No. 110)). Muling ipinahayag nang malinaw ni Benedict XVI na hindi niya itinuturing na ang Vatican II ay nagkakaloob sa ibang mga simbahan ng anumang lehitimong katayuan at sinasabi na ang tinatawag na "Apostolic Succession" ng kanilang mga obispo ay ang pagkakakilanlan ng Simbahang Romano Katoliko bilang tunay na simbahan.

Ang katotohanan na ituturing ng mga apostol ang Simbahang Romano Katoliko bilang erehe - at sa katunayan, ang kanilang mga lehitimong kahalili na sina Polycarp at Polycrates na sinanay nila, lalo na ni Juan, ay itinuring silang erehe sa pagkakabahagi na dulot ng Roma sa Quartodeciman Disputes (No. 277), at gayundin nang tinuligsa sila ni Hippolytus sa simula ng Ikatlong siglo – tila walang kaugnayan.

Ang Simbahang Romano Katoliko, at lahat ng mga institusyong nagsasagawa ng gayong ritwal, ay hindi nauunawaan na ang pagbibinyag ng sanggol ay hindi nagbibigay ng anumang kaligtasan sa sinuman. Ang succession ay nasa Katawan ni Cristo na ipinagkaloob sa pamamagitan ng bautismo ng taong nasa hustong gulang na may ganap na pag-unawa at ang pagpapatong ng mga kamay ng mga hinirang na kinatawan ng Katawan para sa pagtanggap ng Banal na Espiritu.

Ang paggiit ng Romano Katoliko sa apostolic succession ay tulad ng itinakwil at pinatay na mga saserdote sa Sinai na nag-aangkin ng succession sapagkat sila rin ay mga Levita.

Cf. Ang Mensahe para sa Sabbath ng 07/14/2007:

http://www.ccg.org/weblibs/2007-messages/nm_07_14_07.htm?craw=y

Kaya naman, ang pagtanggi sa alak bilang bahagi ng sakramento sa Paskuwa ay ipinakilala ni Satanas at ng mga Demonyo upang sirain ang ritwal ng Paskuwa at ibaba ito tungo sa ritwal ng tinapay at tubig ng Mithraismo gaya ng nasa Roma. Gayundin ang pagtanggi sa alak sa Islam ay nakatuon sa pagkawasak ng Sakramento ng Paskuwa.

Mga ideya sa hangin

Gaya ng ipinaliwanag sa Creation B5, ang mga palagay na ginagamit ng agham ng tao hinggil sa teorya ng sanhi (causal theory) ay nakabatay sa paniniwala ng tao (anthropomorphic), kaya’t ang demonyo o anumang entidad ay inaakalang nakatali sa mga batas ng pisikal na atomism (corporeal atomism) na nangangailangan ng netong paglilipat ng enerhiya (nett energy transfers) sa pisikal na reaksyon. Ito ay nakabatay sa maling batayan at sa isang hindi sinuring palagay na nauugnay din sa maling batayan. Una, ang anumang omniscient being o sinumang pinagkalooban ng kapangyarihang kumilos ng isang omniscient being ay tiyak na alam ang magiging bunga ng anumang reaksyon o sunod-sunod na sanhi (causal sequence), yamang ang mga teoretikal na ugnayan ay nalalaman na mula pa sa simula (a priori), at ang mga batas na ito ay hindi hiwalay kundi naitatag at umiiral na ayon sa lohika bago pa ang paglalang.

Samakatuwid, hindi kinakailangan ang teknikal na pagmamasid upang unawain ang mga bagay na ito. Pangalawa, ang pagpapalagay na may kinalaman ang mga entidad sa paglilipat ng pisikal na enerhiya ay isang anthropomorphic speculation na nagmumula sa corporeal atomism na hindi nauunawaan ang immaterial nature ng sub-subatomic matter. Walang dahilan para ipagpalagay na ang nagmamasid na entidad ay lohikal na nalilimitahan sa o ng mismong pisikal na medium na kanyang minamasdan. Kahit na ganoon ang kaso walang lohikal na dahilan upang ipagpalagay na ang dalawang magkaibang entidad ay magko-convert ng enerhiya sa eksaktong pareho o magkatulad na paraan. Maaaring maglahad ang Physics ng isang hypothetical demon upang bigyang-kasiyahan ang mga quantum mechanical speculation, ngunit agad din nitong itinatakwil ang ideya ng isang non-physical na entidad kapag isinasangkot na sa mas masalimuot na pag-aaral ng kalikasan ng mga bagay (ontology).

Ipinanukala ni Roger Penrose sa kanyang akdang The Emperor’s New Mind: Concerning Computers, Minds and the Laws of Physics, Oxford, 1989, na ito ay ang gravitational influence ng mga aparato sa pagsukat at hindi ang abstract na presensya ng isang tagamasid na may epekto sa mga pisikal na estado. Sa quantum level, ang pangunahing atomic structure ay may maraming iba't ibang posibleng mga estado na parang “superposed” sa isa't isa. Sa pagsukat ng physicist sa mga estadong iyon para bang nagko-collapse ang pinagsabay-sabay na estado (superposed states) tungo sa isang single state kaya’t tila isang posibilidad lamang ang lumilitaw na naganap. Ang quantum physics ay samakatuwid hindi lamang hindi tugma sa mga macroscopic events, kundi parang nakasalalay sa pagmamasid ng tao, kaya't ito ay medyo anthropomorphic. Ipinanukala ni Penrose na sa ilang level sa pagitan ng mga quantum at classical realms, ang mga pagkakaiba sa pagitan ng superposed states ay nagiging gravitationally significant, kaya't nagko-collapse ang mga ito tungo sa isang single state, para masukat ng mga physicist. Ang Penrosian quantum gravity na ito, ayon sa paniwala, ay maaaring makatulong din sa pagpapaliwanag ng mga tinatawag na mga non-local effects kung saan ang mga kaganapan sa isang rehiyon ay nakakaapekto sa mga kaganapan sa isa pa nang sabay-sabay.

Ang paglitaw ng non-locality ay unang ipinahiwatig ng Einstein-Podolsky-Rosen Thought experiment. Nakita natin sa ibang bahagi na ang sabay-sabay na paghahatid ng mga ideya ay madalas na maobserbahan, viz. ang Lorentz matter. Ang observable non-locality ay makikita halimbawa sa pamamagitan ng pagsukat ng spin ng isang photon na inilabas mula sa isang decaying particle. Ang isang photon na sabay na lumabas sa magkabilang direksyon ay nagkakaroon din ng parehong "fixed" na spin sa pamamagitan ng isa pang pagsukat kahit na ang mga particle ay maaaring light years ang pagitan. Maaaring may ilang mga problema sa mga panukala ni Penrose, ngunit ang mga implikasyon nito para sa pag-iisip ng tao ay nararapat sa karagdagang pagsusuri, partikular na ang mga konsepto na ang mga physiological processes na pinagbabatayan ng isang naibigay na kaisipan ay maaaring sa simula ay may kasamang ilang mga superposed quantum states, na ang bawat isa ay nagsasagawa ng isang uri ng pagkalkula. Ipinapalagay niya na kapag ang distribusyon ng mass at enerhiya sa pagitan ng mga estado ay umabot sa isang gravitationally significant level, ang mga estado ay nagko-collapse sa isang single state, na nagiging sanhi ng nasusukat at posibleng non-local na pagbabago sa neural structure ng utak. Ang kaganapang pisikal na ito ay kaakibat ng isang kaganapang pangkaisipan, samakatuwid ay bumubuo ng pag-iisip bilang pag-unawa, na naiiba sa artificial intelligence. Ang mga panukalang ito ay binigyan ng karagdagang pagsusuri sa B5 batay sa kanilang implikasyon para sa pag-iisip ng tao, pisikal na pakikipag-ugnayan, at sa konsepto ng sanhi at epekto (notion of causation).

Ang Spiritual Realm ay kumikilos sa labas ng linear time sequence ng paglalang at kaya’t nagkakaroon ng kakayahang makaapekto sa paraan ng paggana ng utak ng tao. Ito ay sa pamamagitan ng impluwensya ng Banal na Espiritu na kumikilos sa ilalim ng Singularist Causal Laws na nagpapahintulot sa sangkatauhan na maging malaya sa nakapipinsalang direksyon mula sa mga impluwensyang nagmumula sa Nangahulog na Hukbo at nagbibigay-daan sa indibidwal na magpasiya sa ilalim ng Freedom and Determinism gaya ng ipinaliwanag sa The Problem of Evil (No. 118) at sa Creation B5 sa loob ng Kalooban ng Singularity na ibinigay ng Diyos. Kaya ang mga Kautusan ng Diyos ay maaaring maging isang istraktura at iisa lamang sa ilalim ng isang sistema gaya ng nakasaad sa Kasulatan.

Iba’t ibang Anyo ng Katotohanan

Gumawa si Satanas ng iba't ibang aspeto ng Katotohanan upang iligaw ang sangkatauhan. Ang mga aspetong ito ay ipinaliwanag din sa araling Ang mga Disenyo ng Diyablo [043] bilang bahagi ng panlilinlang sa sangkatauhan at pagkaligaw ng landas nito.

· Relativism - ang katotohanan ay pabago-bago.

· Subjectivism - ang katotohanan ay nakasalalay lamang sa sariling pananaw.

· Empiricism - ang katotohanan ay nililimitahan sa mga bagay na nakikita.

· Existentialism - ang katotohanan ay nakabatay sa karanasang dinaranas.

· Rationalism - ang katotohanan ay lubos na syllogistic (ibig sabihin, batay sa ating pangangatwiran).

· Platonic Idealism - ang katotohanan ay pawang abstract (pawang ideya lamang).

· Phenomenalism - ang katotohanan ay mga pangyayari lamang.

· Pantheism - ang katotohanan ay katumbas ng sangnilikha.

· Psycho-physical Monism - ang katotohanan ay pinaghalong nakikita at hindi nakikita.

· Pragmatism - ang katotohanan ay anumang gumagana sa praktikal na pamumuhay.

· atbp.

Sa ganitong diwa, ang pundamental na Katotohanan ng Paglalang sa loob ng mga Kautusan, Kalikasan at Kalooban ng Diyos ay sinisira (tingnan din Katotohanan [168]).

Paglilimita sa Kapangyarihan sa pamamagitan ng Paglilimita ng Oras

Binigyan ng Diyos si Satanas ng limitadong oras at limitadong pamamahala. Sa pamamagitan ng paglilimita sa kanyang nasasakupan sa loob ng time and space ay nalimitahan din Niya ang kanyang kapangyarihan. Ito ay kinakatawan ng mga konsepto na ang energy, matter, time, at gayundin ang iba pang mga elemento ng istraktura tulad ng gravity ay lahat mga aspeto ng kaparehong fundamental substance na tinatawag nating Espiritu.

Sapagkat hindi maaaring pahintulutan ng Diyos ang iba’t ibang kalooban na hiwalay sa Kanyang Kalooban, na nakabatay sa Kautusan at istruktura na nagmumula sa Kanyang Kalikasan, kailangan Niyang pamahalaan ang lahat ng nilalang nang naaayon sa Kanyang itinatag na sistema. Kaya't dapat Niyang alisin ang lahat ng idolatriya at lahat ng mga sumasamba sa diyus-diyosan bilang mga kalooban kumakalaban sa pag-iral ng sangnilikha. Ang Kanyang plano samakatuwid ay dapat na katanggap-tanggap sa lahat ng Sangnilikha kung nais nilang umiral sa loob nito.

Ang Tipan ng Diyos

Pinili ng Diyos na ihayag ang Kanyang sarili sa tao sa isang partikular na paraan. Nagpasya Siyang kumilos sa mga buhay ng mga tao ayon sa isang itinakdang landas, upang higit na mapalago ang pangmatagalang epekto ng pagkatuto ng sangnilikha at upang mabawasan ang pinsala sa nilikhang iyon. Dahil doon, pinili Niyang limitahan ang mga gawain ng tao sa planetang ito at nagtayo ng isang sistema na maaari Niyang gamitin upang makipag-ugnayan. Ang Kanyang mga gawain ay nagpapakita ng Kanyang kalikasan at layunin, at nagbibigay ng patnubay sa Kanyang bayan. Hindi niya piniling harapin ang lahat ng tao sa panahong ito. Pumili Siya ng isang bayan upang makipagtipan. Ang mga ginawa ni Jesucristo sa Pagkakatawang-tao ay hindi inalis ang tipan na ginawa ng Diyos sa Israel. Pinaunlad ni Cristo ang tipang iyon at ginawa ang bago at mas mataas na sistema ng pakikipag-ugnayan na magagamit ng mga tao sa pamamagitan ng mga gawa ng Banal na Espiritu.

Ang Plano ng Kaligtasan ay tinalakay sa iba't ibang aralin tungkol sa mga Banal na Araw. Ang bawat isa sa mga Kapistahang ito ay naglalarawan sa mga yugto ng plano at nagsisilbing taunang paalala kung ano ang ginagawa ng Diyos at kung paano maisasakatuparan ang mga bagay na ito.

Gayunpaman, upang lubos na maunawaan ang plano ng Diyos para sa atin ay dapat din nating maunawaan kung saan tayo nakalugar at kung ano ang ating mga responsibilidad sa loob ng katuparan ng planong iyon. Ang pinakamahalagang bahagi ng ating mga responsibilidad ay matatagpuan sa tipan, na ginawa ng Diyos sa Israel. Ang tipan ay nagtatakda, tulad ng anumang pormal na kasunduan sa pagitan ng dalawang panig, ng mga kondisyon para manatiling may bisa ang kasunduan at ng kahihinatnan kapag nilabag ang kasunduang iyon. Ang mga partido sa kasunduan ay ang Israel sa isang banda bilang Kanyang piniling mga bayan at ang Diyos sa kabilang banda. Ang tipan na iyon ay pinalawig kay Jesucristo upang isama ang lahat ng mga bansa sa mundo bilang mga anak ng Diyos sa Israel. Ang tipan sa mga Patriarka at Israel ay hindi inalis gaya ng karaniwang pinaniniwalaan. Sa halip, ito ay pinalawig sa mga Gentil sa pamamagitan ng kamatayan ng Mesiyas. Kaya't walang dalawang magkahiwalay na tipan kundi, sa halip, dalawang elemento ng iisang tipan sa pagitan ng Diyos at ng Kanyang bayan. Susuriin natin ang mga termino at konsepto sa teksto ng Covenant of God (No. 152). Ito ang tanging tipan na ginawa ng Diyos sa sangkatauhan at hindi binago at nakatali sa Sabbath ng Diyos at sa Kanyang Kautusan kung saan ang Sabbath ay ang pagkakakilanlan, gaya ng nakikita natin mula sa Koran sa Surah 4:154 din.

Sa simpleng salita, kapag pinanghawakan natin ang tipan sa Diyos, tatanggap tayo ng buhay na walang hanggan, at kung lalabag tayo sa tipan na iyon tayo ay mamamatay. Sa ilalim ng Kanyang tipan sa atin ay itinakda ng Diyos ang Kanyang mga pangako sa atin at ang mga kahihinatnan ng ating hindi pagtupad sa ating mga pangako sa Kanya. Mula pa noong panahon ni Cristo, ang ating bautismo ay ang ating pangako na susunod sa tipan. Ang bautismong ito ay nagsisilbing tanda sa mga bansa, na tulad ng pagtutuli na siyang orihinal na tanda sa Israel. Ang simbolismo ay kinuha mula sa isang pisikal na pagtutuli tungo sa isang espirituwal na pagtutuli ng puso.

Ugnayan ng Kautusan ng Diyos

Mula sa pagsasara ng Eden, sinira ni Satanas ang Ugnayan ng Kautusan ng Diyos. Kaya't ang kahihinatnan ng paglabag sa Kautusan na kung saan ay kasalanan (1Jn. 3:4) ay hindi agad-agad na nakikita at nagpaulan sa mga matuwid at sa mga di-matuwid. Ito ay mas tumagal bago mamatay ang tao at bago mamatay ang mga lupa at dagat. Ang mga huwad na relihiyon at tribalismo at ang kanilang mga alitan sa teritoryo ay nagdulot ng mga digmaan at malawakang pagkamatay at sa huli ay winasak ang lupa. Ang Diyos na nakakita ng lahat ng ito noon ay kinailangang mamagitan at paluhurin ang tao sa pagsisisi at puwersahin ang pagsunod ng tao. Subalit, hindi pa rin sila nagsisi kahit na nakita na nila ang laki ng pinsalang dulot ng kanilang ginawa sa ilalim ng impluwensya ni Satanas kasama ang kanilang huwad na mga diyos at mga sistemang panrelihiyon gaya ng ipinaliwanag sa Mga Digmaan ng Wakas Bahagi I: Mga Digmaan ng Amalek [141C].

Nagpasya ang Diyos na mamagitan. Binalaan Niya ang sanlibutan sa pamamagitan ng Kanyang mga lingkod na propeta, at ang huling pagbibigay-babala ay inilabas sa loob ng huling Apatnapung Taon ng ika-120 Jubileo na nagpasimula ng Pagsusukat sa Templo [137].

Hindi pinansin ng sanlibutan Ang Babala ng mga Huling Araw [044] at sa pamamagitan ng matitinding digmaan ng Ikalima at Ikaanim na Pakakak ay nagsimula ang pagkawasak ng daigdig. Pagkatapos ay isinugo ng Diyos ang mga Saksi, sina Enoc at Elias, upang ibalik ang Ugnayan ng Kautusan at ihanda ang Advent of the Messiah (No. 210A) at (No. 210B) at ang Unang Pagkabuhay na Mag-uli ng mga Patay [143A].

Ang pagkakasunud-sunod na ito ay inilarawan sa araling Mga Digmaan ng Wakas Bahagi II: 1260 Araw ng mga Saksi [141D].

Ang Hayop na nabuo para sa mga Huling Araw ay ang inilarawan sa Daniel kabanata 2 at ito ang huling sistema ng Imperyo ng Sampung Daliri ng Paa na inilarawan natin sa araling World War III: Part I The Empire of the Beast (No. 299A). Ang Hayop na ito ay sa wakas babaling laban sa Panrelihiyong Patutot ng sistemang Babilonia at ng Mga Kulto ng Araw at Misteryo (cf. Mysticism (B7_A)) at pupuksain ito gaya ng ipinaliwanag sa araling WWIII Part II: The Whore and the Beast (No. 299B).

Upang maituwid at maipanumbalik ang planeta, dapat ipanumbalik ng sangkatauhan ang Kautusan ng Diyos at sundin ang Diyos. Dahil ang mga tao ay walang kakayahang gawin iyon nang walang interbensyon ng Diyos, ang Diyos ay dapat na mamagitan at ang Ugnayan ng Kautusan ay dapat na ipanumbalik ng Diyos at ng Kanyang mga lingkod. Dapat din nilang ipaliwanag kung ano ang ibig sabihin nito. Kaya dapat isugo sina Enoc at Elias upang gawin iyon at ipaliwanag kung ano ang nangyayari at ipatupad ito.

Ang sanlibutan ay hindi nagsisi sa ilalim ng mga Saksi, kaya't inilarawan ng Diyos, sa propesiya sa Aklat ng Apocalipsis, kung paano magaganap ang buong hindi matinag na kaguluhan. Sa mga teksto tungkol sa Pagdating ng Mesiyas at sa mga sumunod na digmaan ay makikita nating magaganap ang buong di-kinakailangan at kakila-kilabot na pagkakasunud-sunod na ipinaliwanag sa Mga Digmaan ng Wakas Bahagi III: Armagedon at ang mga Mangkok ng Poot ng Diyos [141E].

Wala sa mga ito ang kailangang mangyari ngunit nangyayari pa rin at ang tao ay hindi magsisisi at ipinapaliwanag natin kung ano ang ipinag-uutos ng Diyos na gawin upang linisin ang planeta at alisin ang mga huwad na relihiyon mula sa Roma hanggang Africa at sa Mecca at Tehran at hanggang sa Silangan at sa buong mundo.

Ang bawat diyus-diyosan at bawat huwad na sistema at lahat ng panalangin sa bawat nilalang maliban kay Eloah o Diyos na si Allah, ang Ama ng lahat, ay susugpuin. Ang bawat diyus-diyosan ay wawasakin at ang bawat gusaling naglalaman ng mga diyus-diyosan at ng kanilang mga simbolo at bawat huwad na relihiyon at lugar ng huwad na pagsamba ay wawasakin. Ang bawat unibersidad o lugar na nagtuturo ng mga sistemang hindi biblikal at mga hindi wastong sistema ng huwad na pagsamba at huwad na pamahalaan ay wawasakin.

Magpapatuloy tayo sa Seksyon 2 na naglalahad kung ano ang wawasakin, paano ito wawasakin, at ano ang mangyayari sa mga tagasunod na hindi agad nagsisi.

Buhay na Walang Hanggan

Malinaw na sinasabi ng Ebanghelyo ni Juan na ito ang buhay na walang hanggan, na ikaw ay makilala nila na iisang Diyos na tunay, at si Jesucristo na iyong sinugo (Jn. 17:3).

Ito ay isang malinaw at hindi malabo na pahayag. Ito ang kinakailangan sa lahat ng nagnanais ng Buhay na Walang Hanggan na makilala ang Nag-iisang Tunay na Diyos at si Jesucristo na Kanyang isinugo. Ang lohika ay ang dalawang nilalang na ito ay hindi iisang nilalang at si Cristo ay nasa ilalim ng Nag-iisang Tunay na Diyos na nagsugo sa kanya. Ipinapahiwatig din nito na ang Nag-iisang Tunay na Diyos ay mag-isa bilang isang tunay na Diyos at na si Cristo ay hindi kailanman maaaring umiral bilang isang tunay na Diyos kasama Niya o si Cristo rin ay magiging isang walang hanggang na walang kamatayang nilalang na hindi naman siya at malinaw na sinasabi ng Bibliya na siya ay hindi. Si Cristo ay tapat sa gumawa sa kanya (Heb. 3:2). Ang salita sa teksto ay poiesanti na nangangahulugang gumawa (auton) sa kanya at isinalin bilang itinalaga ng mga Trinitarians para itago ang mga implikasyon ng pagiging ginawa ni Cristo kahit malinaw na inilalarawan ng teksto na siya ang pasimula ng paglalang ng Diyos (Apoc. 3:14). Binigyan ng Diyos si Cristo ng buhay na walang hanggan at gagawin din Niya ito sa atin bilang mga kasamang tagapagmana ni Cristo (1Jn. 5:11; Rom. 8:17).

Ang buong layunin ng pagbibigay ng buhay na walang hanggan ay nakabalangkas sa araling Eternal Life (No. 133). Sa tekstong iyon, ang mga isyung pilosopikal ng usapin ay sinuri at ipinaliwanag. Mahalagang maunawaan natin kung ano ang nasasangkot lalo na't tinatalakay natin ngayon ang mga isyu ng Pagdating ng Mesiyas at ang pagpapasuko sa sanlibutan. Sa aralin na ito kasunod ng Mga Digmaan ng Wakas Bahagi III: Armagedon at ang mga Mangkok ng Poot ng Diyos [141E]), tatalakayin natin ang Katapusan ng Huwad na Relihiyon.

Ang realidad ay haharapin natin ang katotohanan na mayroon lamang Nag-iisang Tunay na Diyos na sinasamba sa ilalim ng Isang Tunay na Pananampalataya gamit ang orihinal na kalendaryong ibinigay ni Cristo sa Sinai sa Israel at hindi ang sistemang Hillel na inilabas ni Rabbi Hillel II noong 358 CE gamit ang Babylonian Intercalations ng sistemang Baal na ginagamit ng Judaismo at ng WCG offshoots ngayon. Ang kalendaryong iyon at ang mga tradisyong pinagbatayan nito ay isa sa mga dahilan kung bakit ipinadala sa pagkabihag ang Juda alinsunod sa Tanda ni Jonas noong 70 CE gaya ng ipinaliwanag sa araling Ang Tanda ni Jonas at ang Kasaysayan ng Muling Pagtatayo ng Templo [013].

Dito ay binibigyang-diin natin na: May iisang Panginoon, iisang pananampalataya at iisang bautismo. Ang Diyos ay sumasa ibabaw sa lahat, at sumasa lahat, at nasa lahat (Ef. 4:5-6). May isang katawan at isang Espiritu (Ef. 4:3). May Nag-iisang Tunay na Diyos na si Eloah o Allah’ na siyang The God (Ha Elohim), ang sentro ng Elohim bilang mga anak ng Diyos at ng Paglalang at ng Kautusan at Siya ang Ama ng lahat.

Malapit na tayong hatulan tungkol sa bagay na ito, at tanging yaong mga nakauunawa nang wasto at sumasamba sa Nag-iisang Tunay na Diyos ayon sa tamang kalendaryo (cf. God’s Calendar (No. 156)) ang makakapasok sa Unang Pagkabuhay na Mag-uli.

Pagkatapos ng Unang Pagkabuhay na Mag-uli ay haharapin natin ang sanlibutan at pasusukuin ito sa ilalim ng Mga Mangkok ng Poot ng Diyos at walang pangalawang gantimpala. Kung wala ka sa Unang Pagkabuhay na Mag-uli ay mararanasan mo ang Kapighatian at ang mga Mangkok ng Poot ng Diyos at hindi ka makakapasok sa proteksyon ng Templo, na tayo mismo bilang Katawan ni Cristo (1Cor. 3:17, 2Cor. 6:16), hanggang pagkatapos ng kaganapang iyon.

Lahat tayo’y nababahala na sana’y makasama ang mas marami hangga’t maaari sa Unang Pagkabuhay na Mag-uli. Himukin mo ang lahat ng iyong kakilala na magsisi at ituwid ang kanilang mga pagkakamali at magsikap tungo sa Unang Pagkabuhay na Mag-uli.

Malinaw na si Satanas ang nag-imbento ng Huwad na Relihiyon upang hadlangan ang mga makakapasok sa Unang Pagkabuhay na Mag-uli at sa Templo ng Diyos.

Ang lahat ng huwad na relihiyon at ang mga aspeto ng maling sistema ng pagsamba at ang kanilang mga kalendaryo at idolatriya na salungat sa Bibliya ay nag-aalis sa mga tagasunod. Walang sinuman ang maaaring mag-imbento ng mga relihiyon na salungat sa Kasulatan at sa mga Kautusan ng Diyos at maghangad ng Buhay na Walang Hanggan.

Si Satanas at ang mga pinuno ng sanlibutan na nasa ilalim ng mga Nangahulog na Hukbo at ang kanilang mga hukbo ng sangkatauhan ay pinapayagan ang anumang sistema ng pagsamba maliban sa Isang Tunay na Pananampalataya ng Bibliya na sumasamba sa Nag-iisang Tunay na Diyos na si Eloah. Maging ang Kanyang pangalan ay itinago at ang plurality ng Elohim ay itinaguyod upang pahintulutan ang kamalian ng Pagsamba sa Triune God na sinasamba sa Roma.

Bahagi IV Seksyon 2

Ang Pag-unlad ng Huwad na Relihiyon

Gaya ng ipinaliwanag natin sa Mga Digmaan ng Wakas Bahagi I: Mga Digmaan ng Amalek [141C] at sa Chronology of the Commentary on the Qur’an or Koran (Q001B), si Satanas ay nagtayo ng isang huwad na sistema ng relihiyon mula sa Gitnang Silangan batay sa Mga Kulto ng Araw at Misteryo. Sa katunayan, ito ay ang sistema ng Baal Worship na nakabatay sa pagsamba kay Baal at sa Diyosa ng Easter o Ishtar o Ashtoreth na asawa ni Baal sa Mga Kulto ng Araw at Misteryo. Ang sistema ay nangingilin ng Linggo at Pasko at Easter. Ang diyos, bilang si Attis, na isang sistemang Binitarian, gaya ng lahat ng sinaunang Pagsamba kay Baal, ay pinatay ng araw ng Biyernes at Muling Binuhay ng diyosa ng araw ng Linggo. Ipinagbawal ng Diyos ang sistemang ito gaya ng pagbabawal din Niya sa Pasko (Jer. 10:1-9) (cf. The Origins of Christmas and Easter (No. 235) at The Cross: Its Origin and Significance (No. 039)).

Ang pagsamba ay lumaganap mula sa Siria at Mesopotamia hanggang sa Roma at nakapasok sa Cristianismo at ipinaibabaw ang Binitarian at pagkatapos ay ang Triune God dito (cf. Binitarian and Trinitarian Misrepresentation of the Early Theology of the Godhead (No. 127B)). Pagsapit ng Ika-apat na siglo ang mga pari ng Attis ay nagreklamo na ninakaw ng Cristianismo ang lahat ng kanilang mga doktrina. Kaya ito ay na-corrupt.

Ang mga sistema ng pagsamba kay Baal ay umiiral sa mga kulto ni Baal, Attis, Adonis, Osirus, Mithras at Hubal sa Becca/Petra. Ang ibig sabihin ng Baal ay "Panginoon" at ang Hubal ay nangangahulugang "Ang Panginoon" sa sinaunang Arabic.

Noong ikapitong siglo nang ang Koran ay inilabas sa iglesia sa Becca/Petra sa ilalim ng Propeta, ang mga sumasamba kay Hubal (Ang Baal o Panginoon) ay kinuha ang pamamahala sa tunay na Islam sa pamamagitan ng maling pag-convert at pinatay ang mga matatanda kasama sina Ali at Hussein at itinaboy ito upang kumilos patago. Sinira nila ang Islam gamit ang batas ng Hadith at Sharia.

Hindi nila maaaring ilipat ang pagsamba sa day of the Sun at kaya inilipat ang pagsamba sa panahon ng paghahanda para sa Sabbath sa Biyernes ng hapon salungat sa Surah 4:154 (cf. Ang Juma’ah: Paghahanda para sa Sabbath [285]). Tingnan din The Sabbath in the Qur’an (No. 274).

Ang mga elementong Kanluranin sa ilalim ng pamumuno mula sa Roma at Constantinople ay inusig ang pananampalataya at pinatay ang milyun-milyong mga tagasunod nito sa paglipas ng mga taon. Ang pag-aaral tungkol sa pag-uusig na ito ay nakabalangkas sa mga araling General Distribution of the Sabbath-keeping Churches (No. 122); Role of the Fourth Commandment in the Sabbath-keeping Churches of God (No. 170) at gayundin sa Commentary on the Koran: Surah 18 “The Cave”. Tingnan din The Fate of the Twelve Apostles (No. 122B) at ang Death of the Prophets and Saints (No. 122C).

Si Satanas ay nagtayo rin ng mga huwad na pananampalataya sa Silangan upang hadlangan ang pagbabalik-loob matapos pahintulutang ipagkaloob ng Mesiyas ang Banal na Espiritu. Ito ay upang pigilan ang pagbabalik-loob sa Asya sa pamamagitan ng mga Liberation Theologies ng Hinduism at pagkatapos ay Buddhism. Itinatag din ni Satanas ang mga paganong sistema sa mga Celt sa Hilaga na nagturo din ng reinkarnasyon at umabot pa hanggang sa pangakong pagbabayad ng mga utang sa mga susunod na buhay. Ang buong kalendaryo ng Republika ng USA ay nakabatay sa sinaunang Celtic calendar ng paganismo at pag-aalay ng tao (cf. Pangkukulam at ang Occult [CB097]) at FAQ Bible Study: Comparative Religions (No. 060))).

Ang Satanismo ay nakapasok sa mga kolonya at sa buong Europa at Silangan. Ang mga Satanista ay napakaraming bilang sa US at BC pati na rin sa Europa at sa buong mundo. Ito ay nasa lihim na samahan at bahagi ng mas mataas na lihim ng mga samahang iyon.

Halos walang sistema ng relihiyon ngayon na hindi na-corrupt ng mga huwad na doktrinang ito at satanikong kulto at ng kanilang masasamang gawain.

Ang Mistisismo ang naging susi upang makapasok ang mga sinaunang samahan at ang paglaganap ng sistema ito ay ipinaliwanag ng may-akda sa akdang Mysticism (B7_A). Ang relihiyong Babilonia ay nakabatay din sa Animism tulad ng ipinaliwanag ni Wallace Budge sa kanyang akda sa Babilonia (Babylonian Life and History) at lumaganap ang relihiyong iyon, gamit ang Mistisismo, sa buong mundo na nahawa ang iba pang mga kulto tulad ng Hinduism, Buddhism at lalo na ang Tantric Buddhism at Asian Islam at Christian Cults saanman.

Langit at Impyerno

Ang ideya ng buhay pagkatapos ng kamatayan ay simple, bubuhayin ng Diyos yaong mga namatay na nasa mga libingan. Ang lahat ng buhay ay nakasalalay sa Kanya at sa Kanyang Biyaya at Awa.

Upang kontrahin ang pananaw na ito ay nag-imbento si Satanas ng dalawang doktrina. Ang unang doktrina ay ang tungkol sa Kaluluwang Walang Kamatayan. Ito ay kaakibat ng ideya na ang Espiritu ay hindi maaaring mamatay. Ang ideyang ito ay napakalaganap na ito ay pumasok sa mga Iglesia ng Diyos sa ilalim ni Herbert Armstrong na siya mismo ang nagturo na ang Espiritu ay hindi maaaring mamatay, na walang katotohanan dahil si Cristo ay isang espiritung nilalang at siya ay isinugo sa lupa upang mamatay upang maging Mesiyas at hain na Kordero ng Paskuwa. Kung hindi siya tunay na namatay kung gayon hindi siya ang Mesiyas at ang ating kaligtasan ay walang kabuluhan. Tulad ng sinabi ni Eusebius na Historyador: Separating the humanity from the divinity of Christ is the doctrine of Antichrist (Ang paghihiwalay sa pagiging-tao mula sa pagka-Diyos ni Cristo ay doktrina ng Anticristo).

Ang pangalawang doktrina ay kapag namatay ang mga tao, sila ay umaakyat sa pamamagitan ng Milky Way patungo sa “langit”. Ang masamang diyos na si Jaldebaoth, na sinasabing siyang nag-imbento ng kautusan sa Bibliya, ay sinubukan umanong pigilan sila sa pag-akyat sa Langit. Ang pananaw na ito ay ipinasok sa mga doktrinang Gnostic na nagmula sa Alexandria. Ang mga doktrinang ito ay isinanib sa Paganismo, Judaismo at pagkatapos ay Cristianismo. Itinuro nila na inalis na ni Cristo ang mga doktrina ng Lumang Tipan at pinalaya sila mula sa kautusan. Ang pananaw na ito ng Gnostic ay pumasok nang maaga sa iglesia, tulad ng nakita natin kay Pablo sa kanyang pakikipag-usap sa mga taga-Galacia (Heresy in the Apostolic Church (No. 089)). Ang pananaw na ito ay walang katotohanan dahil malinaw na sinasabi ng Bibliya na si Cristo ang nasa Sinai kasama ng Israel at siya ang nagbigay ng Kautusan kay Moises (1Cor. 10:4; Gawa 7:38-53).

Ang mga antinomian na doktrinang ito ay isinanib sa mga anyo ng pagsamba kay Baal na una ng isinanib sa Cristianismo (cf. Antinomian Destruction of Christianity by Misuse of Scripture (No. 164C) at Antinomian Attacks on the Law of God (No. 164D)). Ang mga huwad na doktrinang ito ay mawawasak lahat.

Ang huwad na doktrina ay pumasok sa Roma noong Ikalawang siglo. Ito ay unang dumating bilang Pagsamba tuwing Linggo noong 111 CE kasabay ng Sabbath at pagkatapos ay bilang Easter sa ilalim ni Anicetus nang siya ay hinirang na Obispo sa Roma noong 154 CE. Sa yugtong ito tinatanggihan pa rin ng mga Cristiano ang langit at impyerno bilang isang heresiya at makikita natin ang lawak nito mula sa akda ni Justin Martyr sa Dialogue Against Trypho chapter LXXX kung saan sinabi niya: Bukod dito, ipinunto ko sa iyo na ang ilan na tinatawag na mga Cristiano, ngunit mga walang-diyos, mga lapastangang erehe, na nagtuturo ng mga doktrina na sa lahat ng paraan ay kalapastanganan, atheistico, at hangal. Subalit upang malaman mong hindi ko lamang sinasabi ito sa iyo, aking ilalahad, hangga’t aking makakaya, ang lahat ng mga argumento na naganap sa pagitan natin; kung saan itatala ko rin na inaamin ko ang gayunding mga bagay na inaamin ko sa iyo. Sapagkat pinili kong sumunod hindi sa tao o sa mga doktrina ng tao, kundi sa Diyos at sa mga doktrinang [ibinigay] Niya. Sapagkat kung nakasalamuha ka ng ilan na tinatawag na mga Cristiano, ngunit hindi tumatanggap ng [katotohanang] ito, at nangangahas na lapastanganin ang Diyos ni Abraham, at ang Diyos ni Isaac, at ang Diyos ni Jacob; na nagsasabing walang pagkabuhay na mag-uli ng mga patay, at na ang kanilang mga kaluluwa, kapag sila ay namatay, ay dadalhin sa langit; huwag mong akalain na sila’y mga Cristiano), kahit na ang isa, kung susuriin mo nang tama, ay hindi mo maituturing na mga Judio ang mga Saduceo, o ang mga katulad na sekta ng Genist, Geristae, Gelilaeans, Hellenists, mga Fariseo, Baptists (Huwag mong masamain ang sinasabi ko kapag sinasabi ko sa iyo kung ano ang iniisip ko), ngunit tinatawag [lamang] na mga Judio at mga anak ni Abraham, na sumasamba sa Diyos sa pamamagitan ng kanilang mga labi, gaya ng sinabi mismo ng Diyos, ngunit ang kanilang puso ay malayo sa Kanya. Ngunit ako at ang iba pa, na mga Cristianong may tamang pag-iisip sa lahat ng mga punto, ay nakatitiyak na magkakaroon ng pagkabuhay na mag-uli ng mga patay, at isang libong taon sa Jerusalem, na pagkatapos ay itatayo, pagagandahin, at palalawakin, na ipinahayag ng mga propetang sina Ezekiel at Isaias at ng iba pa.” (idinagdag ang pagbibigay-diin); (Apoc. 20:1-15), (cf. din ang mga teksto tungkol sa dalawang pagparito ng Mesiyas gamit ang Isaias at gayundin ang mga teksto ng Templo sa LXXXI sa araling Ang Langit, Impiyerno o ang Unang Pagkabuhay na Mag-uli ng mga Patay [143A]).

Ditheism at ang Triune God

Ang mga Trinitarian, o yaong mga naniniwala sa Triune god na ipinaibabaw sa Cristianismo mula sa Binitarianismo ng Attis, kahit ngayon ay sinisikap na siraan ang reputasyon ni Justin Martyr bilang isang huwad na guro dahil sa kanyang ulat laban sa heresiya na ito na naging pangunahing pananaw ng Trinitarianismo at nag-alis sa kanila sa Unang Pagkabuhay na Mag-uli kasama ang kanilang pagsamba tuwing Linggo at maraming iba pang mga heresiya na kanilang pinaniniwalaan at itinuturo at kung saan inuusig nila yaong mga nasa wastong tumatanggi sa kanila.

Ang Trinitarianismo ay hindi umiral sa Cristianismo hanggang pumasok ang mga Binitarian ng Attis at ang sistemang Baal noong Ikalawang siglo at lumitaw bilang isang puwersa ca 175. Pagsapit ng taong 180, ay tinukoy ni Theophilos ng Antioquia ang isang Trias ng Ama, Anak at Espiritu Santo. Ang doktrinang Binitarianismo ay lumitaw bilang Modalismo at idineklara bilang isang sekta ng Binitarian sa Nicea noong 325 CE at pagkatapos ay itinakwil sa ilalim ng mga Unitarian mula 327 na siyang namuno sa mga iglesia at sa Roma mula 327.

Ang Athanasian na Emperador na si Theodosius ay hinirang na emperador ni Gratian at pinatawag niya ang Konseho ng Constantinople noong 381 CE kung saan isinulong ng mga Cappadocian ang doktrina ng Trinity at iyon ay pinagtibay sa Chalcedon noong 451 CE bagaman hindi ito tinanggap ng lahat.

Noong 381 ay nabuo ang Trinitarian Roman church at ang huwad na relihiyon ay itinatag sa Cristianismo. Noong 366 sinikap ng sektang Athanasian na ipagbawal ang Sabbath sa Konseho ng Laodicea ngunit hindi sila nagtagumpay sa pagtatanggal nito sa kabila ng kanilang pagpupursige sa loob ng maraming siglo at ang pangkalahatang sistema ng Trinitarian na sumasamba tuwing Linggo ay nagpupursige hanggang sa kasalukuyang panahon.

Ang heresiyang ito ng pagtataas kay Cristo bilang isang co-eternal at co-equal na diyos sa Nag-iisang Tunay na Diyos ay lumaganap maging sa mga Iglesia ng Diyos sa mga huling araw sa ilalim ni Herbert Armstrong at ng iba pa tulad ng Sabellianism na nagtaas kay Cristo bilang Nag-iisang Tunay na Diyos (cf. Ditheism (No. 076B) at Binitarianism and Trinitarianism (No. 076)).

Ang pagkasira ng Cristianismo ay dulot ng Binitarian and Trinitarian Misrepresentation of the Early Theology of the Godhead (No. 127b).

Si Herbert Armstrong ay isang opisyal ng Sardis na binigyan ng kredensyal at binayaran nila. Ang kanyang mga sekta at ang Sardis sa pangkalahatan ay hindi makakapasok sa Unang Pagkabuhay na Mag-uli, maliban sa pamamagitan ng Pagsisisi. Ni ang sistema ng Laodicea ay hindi rin makakapasok sa Unang Pagkabuhay na Mag-uli tulad ng nakasaad sa Apocalipsis Kabanata 3. Ang mga pagbubukod na ito ng dalawa sa Pitong era ng Iglesia ng Apocalipsis (kab. 2 at 3) ay nagpapakita ng kapangyarihan ng mga Biblikal na Doktrina sa pagtukoy ng kalalagyan ng isang tao sa Kaharian ng Diyos at sa Unang Pagkabuhay na Mag-uli.

Ang Kalendaryo

Ibinigay ng Diyos sa Israel at sa sanlibutan ang Kalendaryo sa pamamagitan ni Adan at sa pamamagitan ni Noe at ng baha at sa pamamagitan nina Abraham at Moises sa Sinai (cf. God’s Calendar (No. 156)).

Si Jesucristo bilang Anghel ng Presensya ay nagbigay ng Kautusan ng Diyos kay Moises at naglagay ng kaakibat na parusang kamatayan. Ang Kautusan ay nangangailangan na ang mga Sabbath, mga Bagong Buwan at mga Kapistahan at mga Banal na Araw ay ipangilin sa ilalim ng parusang kamatayan sa buong pisikal na paglalang (cf. Isa. 66:23; Zac. 14:16-19).

Ang Koran ay nangangailangan din na ito ay sundin sa ilalim ng parusang kamatayan at ito ay nag-uugnay sa Sabbath sa Tipan ng Diyos (Surah 4:154). Hindi ito masisira.

Ang Kalendaryo ay nakabatay sa mga conjunctions ng Moon at bawat month ay nabubuo mula sa Bagong Buwan hanggang sa kasunod at ang Bagong Buwan ay ang Araw kung kailan nagaganap ang conjunctions. Hindi ito tinutukoy sa pamamagitan ng pagmamasid kundi tinutukoy nang maraming taon bago pa man sa mga paaralang pang-astronomiya, gaya ng ginawa sa panahon ng Templo ng lahat ng mga sekta. Tinukoy ng mga Fariseo ang kalendaryo ayon sa kanilang mga tradisyon at ipinakilala ang pagmamasid matapos bumagsak ang Templo upang maipatupad ang kanilang mga tradisyon sa pamamagitan ng mga pagpapaliban. Gayunpaman, wala silang hawak na kapangyarihan sa Templo na pinamumunuan ng mga Saduceo sa ilalim ng aristokrasya.

Pagkatapos ng panahon ng pangangalat mula sa Babel, dinala ng mga bansa ang kalendaryo. Ang mga Asyano ay may parehong kalendaryo at dinala ito ng mga Intsik sa kurba ng Yellow River kung saan sila nanirahan. Muli, ang kalendaryo ay ibinatay sa galaw ng moon ayon sa conjunction at idinaragdag ang intercalary month kung kinakailangan. Subalit, nawala ang kalendaryo sa tamang simula nito sa panahon ng equinox dahil sa ilang pagkakamali noong unang panahon ng kanilang paninirahan at mula noon ay hindi na ito tumutugma nang wasto. Ang mga Griyego sa ilalim ng mga taga-Macedonia ay sinunod ang parehong kalendaryo tulad ng sa sistema ng Templo ngunit may iba’t-ibang pangalan para sa mga buwan.

Gayon din ang mga Arabo ay sinunod ang parehong kalendaryo tulad ng sa sistema ng Templo (tingnan ang Hebrew and Islamic Calendar Reconciled (No. 053)).

Pagkatapos ng kamatayan ng Propeta at ng Apat na Tamang Pinatnubayan na mga Caliph, ang kalendaryo ay winasak sa Islam ng Hadith at ng mga sumasamba sa sistemang Hubal sa pamamagitan ng maling paggamit ng isang teksto ng Qur’an o Koran upang maiba ang Kalendaryo at maging sanhi ng paglihis nito sa paglipas ng mga taon sa pamamagitan ng pagtanggal ng intercalary month at sistema nito.

Ginawa ni Satanas ang lahat ng kanyang makakaya upang sirain ang kalendaryo at magpasok ng bago at huwad na mga sistema sa buong mundo upang ang Kalendaryo ng Diyos ay hindi kailanman masunod. Gumamit siya ng halos kapareho ngunit mga peke at ginamit din niya ang solar sequence upang sumalungat sa orihinal na sistema. Ginamit niya ang mga tradisyon ng mga Fariseo upang sirain ang Post Temple Judaism at bandang huli ay makikita ang kanilang pagkapuksa kung hindi sila magsisisi sa panahon ng mga Saksi (tingnan ang [141D]).

Ang kasalukuyang Kalendaryo na nagsisimula ang araw sa Hatinggabi at ang simula ng taon na sumusunod sa solstice at sa buwan na ipinangalanan para sa diyos na si Janus na siyang Diyos ng mga Pasimula at Mga Pagtatapos ay lubos na heresiya at ipinatupad ng Roma sa mga nakaraang taon ca 1752 sa UK.

Ang Kalendaryo ng Diyos ang magiging tanging kalendaryong pahihintulutan sa sistemang milenyal at ito ay susundin sa ilalim ng parusang kamatayan.

Tingnan din ang katayuan ng Mistisismo sa Judeo Christianity (Mysticism and the Origin of World Religions chapter 4 (B7_4)).

Tingnan din ang Mysticism in Islam (B7_5.

Reinkarnasyon/Liberation Theology

Ang kasinungalingan na ibinigay ni Satanas kina Adan at Eva na "tiyak na hindi kayo mamamatay" ay itinanim sa Doktrina ng Reinkarnasyon sa “wheel of rebirth.”

Sa una ito ay isang walang katapusang siklo ng muling pagsilang sa iba’t ibang mga anyo. Nakita ng mga Celt ito bilang muling pagsilang sa kadalasan ay sa anyong tao, ngunit hinati ito ng mga Hindu ayon sa uri at caste system; (Mysticism Chapter 6 Indian Religious Systems (B7_6)). Ang mga Budista sa ilalim ni Buddha noong Ika-anim na siglo BCE ay hinati ito sa pamamagitan ng batas ng Dharma bilang isang merit/demerit na sistema ng pagtanggi, upang ang isa ay makaakyat sa pagtanggi sa pag-iral at pagkatapos ay maabot ang Nirvana bilang isang kalagayan ng pag-iral na wala ang diyos; (Mysticism Chapter 7 Buddhism (B7_7)).

Ire-regula ang mga sistemang ito sa ilalim ng sistemang panrelihiyon ng NWO sa ilalim ng doktrina na lahat tayo ay umaakyat sa iisang bundok sa iba't ibang landas. Ang napakaraming diyos na kinikilala sa loob ng sistemang ito at yaong mga pinalitan din ng arhants sa Budismo, ay lubos na naghihiwalay sa kanilang mga sistema mula sa Kasulatan, kaya’t ang kanilang mga sistema ay dapat wasakin at ang kanilang mga sistema ay i-regula sa ilalim ng pagtuturo (Mysticism Chapter 8 East Asia, China and Japan (B7_8)). Walang magiging tunay na pagtalakay tungkol sa pananampalataya hangga’t hindi natin mapasuko ang kanilang mga bansa at simulan ang kanilang muling pag-aaral.

Sa halos lahat ng pagkakataon, ang mga Liberation systems ay may kasamang Animism at pagsamba sa mga ninuno at walang saysay na mga paghahalo ng idolatriya at Mistisismo na ipinaliwanag natin sa akda (tingnan din ang Mysticism Chapter 9 South East Asian Systems (B7_9)).

Ang Taoism ay pareho ring pilosopikal at panrelihiyong sistema.

Sa mga sistemang ito ng Asyano, ang Confucianism bilang isang anyo ng Pilosopiya ay naging isang panrelihiyon at etikal na sistema sa sarili nitong karapatan.

Ang mga Komunistang Tsino ay gumagamit ng iba’t ibang paraan ng pagkontrol sa lipunan ngunit sila rin ay magiging bahagi ng mga pagkilos laban sa Mesiyas kasama ang iba pang mga hari ng Silangan laban sa Mesiyas sa Bahagi III.

Si Satanas ay kumilos upang paghiwalayin ang mga grupo sa mga bansa at mga lipi sa buong mundo. Ang pangunahing layunin ay usigin ang Katawan ni Cristo at yurakan ito upang kakaunti lamang hangga't maaari ang makaligtas.

Ang lahat ng mga kasangkapan na ito ni Satanas at ang kanilang likas na anti-Semitism ay maayos at masusing susugpuin.

Titingnan natin ngayon ang Iglesia bilang Katawan ni Cristo at kung bakit maaari lamang magkaroon ng iisang iglesia, iisang Panginoon, iisang Pananampalataya at iisang Bautismo.

Ang Iglesia bilang Katawan ni Cristo

Kung kayo ay tinawag at napabilang sa mga Sabbatarian Churches of God sa mga huling araw kayo ay sasailalim sa Kapighatian. Ang daang inyong pinili ay hindi madali. Ngunit batid ito ng Diyos. Kayo ay itinalaga maging bahagi ng mga hinirang mula pa sa pagkakatatag ng sanlibutan. Pansinin kung ano ang sinabi ni Pablo sa mga Romano sa mga pagsubok na kanilang pinagdaanan sa unang Iglesia. Sila ay sinubok at sila ay nagdusa ngunit unti-unting nadaig ng mga Gnostics at ng mga sumasamba tuwing Linggo ng Triune God at ng Sinaunang Inang Diyosa na sistema. Ang sistemang iyon ay kumalat sa buong mundo at nananaig hanggang ngayon. Kayo ay tinawag bilang isang maliit na kawan at kailangan ninyong harapin ang mga kakila-kilabot na pagsubok na ipinataw sa inyo ng mga sistemang ito ng Trinitarian, na mga sistemang sumasamba tuwing Linggo tulad ng pagsubok sa Rwanda na kung saan sinikap ng mga Trinitarian na puksain ang mga Tutsi na gustong lipulin sila dahil lamang sa hinala nila na maaaring may kaugnayan sila sa mga sinaunang Israelita at mga Sabbatarians ng Abyssinia.

May layunin ang lahat ng nangyayari at tayo ay nakatakda para sa dakilang layuning iyon. Mayroong limang mga grupo ng iglesia mula sa Pito na makakapasok bilang mga iglesia. Tanging ang Sardis at Laodicea sa mga huling araw ang hindi pinahihintulutang makapasok bilang mga iglesia ngunit ang kanilang mga miyembro ay pipiliin bilang mga indibidwal gaya ng makikita natin sa Apocalipsis kabanata 3. Kailangan nilang magsisi at umalis sa kanila patungo sa sistema ng Filadelfia.

Roma 8:18-39

¹⁸ Itinuturing ko na ang pagtitiis sa panahong kasalukuyan ay hindi karapat-dapat maihambing sa kaluwalhatiang mahahayag sa atin. ¹⁹ Sapagkat ang masidhing inaasam ng sangnilikha ay ang inaasahang paghahayag ng mga anak ng Diyos. ²⁰ Sapagkat ang sangnilikha ay nasakop ng kawalang kabuluhan, hindi sa kanyang kalooban, kundi dahil doon sa sumakop sa kanya, sa pag-asa ²¹ na ang sangnilikha naman ay mapapalaya mula sa pagkaalipin sa kabulukan tungo sa kalayaan ng kaluwalhatian ng mga anak ng Diyos.

Alam natin mula sa tekstong ito na mayroong layunin para sa sangnilikha. Isinailalim ng Diyos ang sangnilikha sa kawalang kabuluhan sa pag-asa na sa pamamagitan ng pag-iral at pagkilos nito ang sangnilikha, na ginawa para sa pagpapaunlad ng human species upang maturuan ito ng pag-aaruga at pagharap sa mga kahihinatnan ng kanyang mga desisyon, ay inaasahang aabot sa isang mas mataas na antas ng kalayaan, na katumbas ng kalayaang makukuha ng mga anak ng Diyos. Kaya ang kabulukan na dinaranas nito ay magiging tulad ng kabulukan na dinaranas ng kalagayan ng tao at mapapalaya kasama ang mga anak ng Diyos sa kanilang pagkaluwalhati.

²² Sapagkat nalalaman natin na ang buong sangnilikha ay sama-samang dumaraing at naghihirap sa pagdaramdam hanggang ngayon. ²³ At hindi lamang sangnilikha, kundi pati naman tayo na mayroong mga unang bunga ng Espiritu, na tayo nama'y dumaraing din sa ating mga sarili, sa masidhing paghihintay ng pagkukupkop, ang pagtubos sa ating katawan.

Ang sangnilikha ay dumaraing at naghihirap sa pagdaramdam ng halos dalawang libong taon na ang nakakaraan. Gaano pa kaya ang pagdurusa nito ngayon sa mga Huling Araw na ito? Ang tunay na problema ay hindi ito nagdurusa mula sa Global Warming. Ito ay sa halip ay lumalabas mula sa huling Mini Ice Age na sa katotohanan ay nagsimula lamang tatlong daan at limampung taon na ang nakalilipas. Makikita natin kung kailan nangyari iyon mula sa kuta sa Cape Town, SA. Ang kuta ay itinayo noong unang bahagi ng 1600s SA sa mismong hangganan ng tubig. Ngayon ay ilang kilometro na ang layo nito mula sa dagat. Babalik ito sa baybayin sa sandaling uminit muli tayo. Ang mga siyentipiko ng greenhouse gas emissions ay mali (tingnan Global Warming - Historical Cycles (No. 219B)). Nilalason natin ang planeta at titigil din iyon sa lalong madaling panahon. Ang ating pag-asa ay ang bagay na magliligtas sa atin. Darating si Cristo upang iligtas ang mga sabik na naghihintay sa kanya.

Sinisiyasat ng Diyos ang mga puso ng sangkatauhan at ang Banal na Espiritu ay namamagitan para sa atin at ginagawang malinaw ang ating mga pangangailangan at hangarin kung saan tayo mismo ay hindi kayang ipahayag ang ating tunay na saloobin sa panalangin ayon sa kalooban ng Diyos. Sa ganoong paraan tayo ay naligtas ayon sa kalooban ng Diyos.

²⁴ Sapagkat tayo'y iniligtas sa pamamagitan ng pag-asang ito, ngunit ang pag-asang nakikita ay hindi pag-asa, sapagkat sino nga ang umaasa sa nakikita? ²⁵ Subalit kung umaasa tayo sa hindi natin nakikita, hinihintay natin itong may pagtitiis. ²⁶ At gayundin naman, ang Espiritu ay tumutulong sa ating kahinaan; sapagkat hindi tayo marunong manalangin nang nararapat; ngunit ang Espiritu mismo ang namamagitan na may mga daing na hindi maipahayag; ²⁷ ngunit ang Diyos na sumisiyasat ng mga puso ay nakakaalam kung ano ang kaisipan ng Espiritu, sapagkat siya ang namamagitan dahil sa mga banal ayon sa kalooban ng Diyos.

Yaong mga tinawag alinsunod sa Kanyang layunin ay pinauunlad upang ang lahat ng mga bagay na kanilang nararanasan ay magtulungan para sa ikabubuti.

²⁸ At nalalaman natin na sa lahat ng mga bagay ang Diyos ay gumagawa sa ikabubuti ng mga umiibig sa kanya, sa kanila na mga tinawag alinsunod sa kanyang layunin.

Ang pangunahing punto ay tinawag sila alinsunod sa Kanyang layunin. Maraming tinawag ngunit kakaunti ang pinili. Tanging ang mga hinirang lamang ang pinili ng Diyos. Iyan ang dahilan kung bakit pumapasok ang mga tao sa Iglesia ng Diyos at pagkatapos ay muling umaalis, lumilipat-lipat sa iba’t ibang lugar. Ito ang mga tinawag ngunit hindi pinili. Hinahangad nilang gawin ang kanilang sariling kalooban at hindi nila kayang gawin ang kalooban ng Diyos. Marami sa kanila ay mga ministro na humahati sa mga iglesia at nangangaral ng huwad na doktrina upang akitin para sa kanilang sarili ang mga nagsisikap na hanapin ang Diyos at mga may pera upang tumulong sa kanila.

Gayunpaman, itinalaga na ng Diyos ang mga nakilala Niya nang una pa man bago pa natatag ang sanlibutan. Ang mga taong ito ay itinalaga na, na maging katulad ng larawan ng Kanyang Anak.

²⁹ Sapagkat ang mga nakilala niya nang una pa ay itinalaga naman niya na maging katulad sa larawan ng kanyang Anak, upang siya ang maging panganay sa maraming magkakapatid; ³⁰ at yaong mga itinalaga niya ay kanya namang tinawag at ang mga tinawag niya ay itinuring niyang ganap; at ang mga itinuring na ganap ay niluwalhati din naman niya. ³¹ Ano nga ang ating sasabihin sa mga bagay na ito? Kung ang Diyos ay kakampi natin, sino ang laban sa atin?

Kaya sa prosesong ito, nagsimula Siyang ariing-ganap tayo. Hindi ibig sabihin nito na ipinagtatanggol Niya tayo, kundi sa halip ay pinauunlad Niya tayo at hinuhubog maging katulad sa larawan ng Kanyang Anak upang tayong lahat ay maging lubos na inaring-ganap, tulad ng pag-aayos natin sa ating mga isinulat upang maging perpekto ang kaayusan, gaya ng kung paanong tayo man ay inaayos upang luwalhatiin tulad ni Cristo na niluwalhati ng Kaluwalhatian ng Diyos.

Kaya't hindi ipinagkait ng Diyos si Cristo, ang Kanyang sariling anak, kundi ibinigay siya para sa atin upang tayo ay maligtas, mapanumbalik at maluwalhati upang tayong lahat ay makatanggap ng mga kaloob at kaluwalhatiang na kay Cristo.

³² Siya na hindi ipinagkait ang kanyang sariling Anak, kundi ibinigay dahil sa ating lahat, bakit naman hindi ibibigay sa atin nang walang bayad ang lahat ng mga bagay?

Sa parehong paraan, lumalakad tayo sa harap ng Diyos at pinagpapala at inililigtas ng Diyos sa pamamagitan ng Katawan ni Cristo. Ang Banal na Espiritu ang tanging bagay na makapagtuturo ng ating pagkakasala sa harap ng Diyos sa pamamagitan ni Cristo. Si Satanas ang nag-aakusa sa mga kapatid ngunit wala siyang kakayahang humatol o makitungo sa atin. Siya at ang mga demonyo ay nasa ilalim ng ating kapangyarihan at mula pa nang ordinahan ang pitumpu’t [dalawa] at ang Banal na Espiritu ay nagdadala ng pitumpu't [dalawa] sa katawan at itinatatag ito sa katawan sa patuloy na batayan upang tayo, bilang pitumpu't [dalawa], ay bumuo ng konseho ng paghatol sa Iglesia at tayo ay ibinukod at dinadala sa kaluwalhatian taon-taon, hanggang sa pagtubos ng ating mga katawan sa pagdating ng Mesiyas sa katapusan ng kapanahunang ito. Tayo ang Sanhedrin ng Diyos sa Lupa.

³³ Sino ang magsasakdal ng anuman laban sa mga pinili ng Diyos? Ang Diyos ang siyang umaaring-ganap. ³⁴ Sino ang hahatol? Si Cristo Jesus na namatay, oo, siyang muling binuhay mula sa mga patay, na siya ring nasa kanan ng Diyos, na siya ring namamagitan para sa atin.

Bagama't si Cristo ang humahatol sa atin, siya rin ay namamagitan para sa atin at dinadala tayo sa kaligtasan at kaluwalhatian sa paningin ng Diyos sa pamamagitan ng mga gawa ng Banal na Espiritu.

Kaya't tayong mga dinadala ngayon sa Pananampalataya, ay dapat magnilay sa pagtawag na ibinigay sa atin. Dapat tayong maging kontento sa mga sitwasyong kinalalagyan natin kung saan tayo tinawag at sa paraan ng ating paghahanap sa ating sarili. Ang pag-ibig ni Cristo ang tutulong sa atin sa lahat ng pagsubok at kapighatian.

³⁵ Sino ang makapaghihiwalay sa atin sa pag-ibig ni Cristo? Ang kahirapan ba, o ang kapighatian, o ang pag-uusig, o ang taggutom, o ang kahubaran, o ang panganib, o ang tabak? ³⁶ Gaya ng nasusulat, “Dahil sa iyo kami'y pinapatay sa buong araw; kami ay itinuring na mga tupa sa katayan.” ³⁷ Ngunit sa lahat ng mga bagay na ito, tayo'y higit pa sa mga nagtatagumpay sa pamamagitan niya na sa atin ay umibig. ³⁸ Sapagkat ako'y naniniwalang lubos, na kahit ang kamatayan man, ni ang buhay, ni ang mga anghel, ni ang mga pinuno, ni ang mga bagay na kasalukuyan, ni ang mga bagay na darating, ni ang mga kapangyarihan, ³⁹ ni ang kataasan, ni ang kalaliman, ni ang alin pa mang nilalang, ay hindi makapaghihiwalay sa atin sa pag-ibig ng Diyos, na na kay Cristo Jesus na Panginoon natin.

Lahat tayo ay dapat magpasalamat sa Diyos sa Kanyang ginagawa para sa atin at sa pamamagitan natin. Si Satanas at ang sanlibutang ito ay walang kapangyarihan sa atin maliban sa ibinigay sa kanila mula sa itaas.

Ito ay bilang bahagi ng Katawan ni Cristo na tayo ay tinawag na maging Israel ng Diyos sa Pagpapanumbalik, gaya ng makikita natin ngayon. Ang mga hinirang ng mga banal ay yaong mga tumutupad sa mga Kautusan ng Diyos at sa Pananampalataya at Patotoo ni Jesucristo (Apoc. 12:17; 14:12). Kaya't ang mga Kautusan ng Diyos ay mananatili magpakailanman at tayo’y sumusunod kay Cristo at ginagawa ang eksaktong ginawa niya.

Si Satanas ang napopoot kay Cristo at itinuro niya ang anti-Semitism sa mga bansa kung kaya't nilalabanan nila ang pagsunod sa Diyos at sa Kautusan at kaya naalis ang kanilang karapatan sa Israel ng Diyos na siyang mana ng Mesiyas bilang subordinate Elohim ng Israel (Deut. 32:8). Sa entidad na ito at sa kanyang pinagsama-samang espirituwal na katawan na ang buong sangnilikha ay nakatakdang maging bahagi at maliban kung nauunawaan ng isang tao ang katotohanang ito ay hindi siya makapapasok sa kaharian ng Diyos. Tayo ay nakatakdang maging elohim o theoi bilang mga anak ng Diyos, tulad ng Anghel ni Yahovah sa ating unahan at ang Kasulatan ay hindi masisira (Zac. 12:8; Jn. 10:34-35).

Ang Iglesia bilang Israel ng Diyos

Inilaan ng Diyos para sa Kanyang sarili bilang pamana sa Mesiyas ang bansang Israel samantala ibinigay Niya ang iba pang mga bansa sa mga anak ng Diyos.

Ang RSV ay ang tamang pagsasalin dahil ang MT ay binago ng mga Masoretes. Pinagtibay rin ito ng LXX at ng DSS. Dito ibinigay ni Eloah bilang Elyon ang pamana sa mga bansang nasa ilalim ng mga elohim o ng mga sons of God. Ngunit ang bahagi ng Panginoon ay si Jacob o si Israel. Kaya’t ang Mesiyas ang naging bituin na lalabas mula kay Jacob (Blg. 24:17). Siya ang magiging Tala sa Umaga na papalit kay Satanas bilang Lucifer o Tagapagdala ng Liwanag.

Deuteronomy 32:8-15 When the Most High gave to the nations their inheritance, when he separated the sons of men, he fixed the bounds of the peoples according to the number of the sons of God. ⁹ For the LORD's portion is his people, Jacob his allotted heritage. ¹⁰ "He found him in a desert land, and in the howling waste of the wilderness; he encircled him, he cared for him, he kept him as the apple of his eye. ¹¹ Like an eagle that stirs up its nest, that flutters over its young, spreading out its wings, catching them, bearing them on its pinions, ¹² the LORD alone did lead him, and there was no foreign god with him.¹³ He made him ride on the high places of the earth, and he ate the produce of the field; and he made him suck honey out of the rock, and oil out of the flinty rock. ¹⁴ Curds from the herd, and milk from the flock, with fat of lambs and rams, herds of Bashan and goats, with the finest of the wheat -- and of the blood of the grape you drank wine. ¹⁵ "But Jesh'urun waxed fat, and kicked; you waxed fat, you grew thick, you became sleek; then he forsook God who made him, and scoffed at the Rock of his salvation. (RSV)

Deuteronomio 32:8-15 Nang ibigay ng Kataas-taasan sa mga bansa ang kanilang pamana, nang kanyang ihiwalay ang mga anak ng tao, kanyang inilagay ang mga hangganan ng mga bayan, ayon sa bilang ng mga anak ni Israel. ⁹ Sapagkat ang bahagi ng Panginoon ay ang kanyang bayan; si Jacob ang bahaging pamana niya. ¹⁰ “Kanyang natagpuan siya sa isang ilang na lupain, at sa kapanglawan ng isang umuungal na ilang; kanyang pinaligiran siya, kanyang nilingap siya, kanyang iningatan siyang parang sarili niyang mga mata. ¹¹ Gaya ng agila na ginagalaw ang kanyang pugad, na pumapagaspas sa kanyang mga inakay, kanyang ibinubuka ang kanyang mga pakpak, na kinukuha sila, kanyang dinadala sa ibabaw ng kanyang mga pakpak: ¹² tanging ang Panginoon ang pumapatnubay sa kanya, at walang ibang diyos na kasama siya. ¹³ Kanyang pinasakay siya sa matataas na dako ng lupa, at siya'y kumain ng bunga ng bukirin, at kanyang pinainom ng pulot na mula sa bato, at ng langis na mula sa batong kiskisan. ¹⁴ Ng mantika mula sa baka, at gatas mula sa tupa, na may taba ng mga kordero, at ng mga tupang lalaki sa Basan, at mga kambing, ng pinakamabuti sa mga trigo; at sa katas ng ubas ay uminom ka ng alak. ¹⁵ “Ngunit tumaba si Jeshurun at nanipa; ikaw ay tumataba, ikaw ay lumalapad, ikaw ay naging makinis. Nang magkagayo'y tinalikuran niya ang Diyos na lumalang sa kanya, at hinamak ang Bato ng kanyang kaligtasan. (AB01)

Dahil sa idolatriya na ito ang Israel ay pinarusahan at iyon ay magpapatuloy hanggang sa mga Huling Araw gaya ng mga kasalanan ng Sodoma at Gomorra. Gayunpaman, isusugo ng Diyos ang Mesiyas at ang Hukbo upang muling tipunin ang Israel at ipanumbalik sila sa mga Huling Araw (cf. ang mga Awit ni Moises hanggang sa huli sa vv. 16-43). Tingnan din ang babala ni Moises sa Israel tungkol sa patuloy na paglabag sa kautusan at kung ano ang mangyayari sa kanila. Pagkatapos ay sinabi ng Panginoon kay Moises na umakyat sa Mt Nebo ng Abarim at doon pumanaw tulad ng pagpanaw ni Aaron sa Mt Hor. Hindi siya pinayagang pumunta sa Banal na Lupain dahil hindi niya iginalang ang Panginoon sa Meribath Kadesh sa ilang ng Zin.

Pagkatapos ay inilahad ni Moises ang mga pagpapala ng Israel simula sa kabanata 33:1 at pagkatapos ay dinala siya ng Panginoon sa Bundok at ipinakita ang lahat ng mga lupain na ibibigay sa Israel bilang kanilang mana magpakailanman (Deut. 34ff).

Ang huwad na relihiyon sa Israel sa mga huling araw ay napakalalim anupat kailangan itong lipulin gaya ng inihula sa Amos 8, lalo na sa talata 3, kung saan ang kanilang pagsamba ay makikita bilang ‘pananambitan’ o ‘panaghoy’. Ang teksto sa Amos 8:3 ay nagsasabi:

At ang mga awit sa templo ay magiging mga pananambitan sa araw na yaon, sabi ng Panginoong Dios: ang mga bangkay ay magiging marami; sa bawa't dako ay tahimik silang itatapon.

Si Lea at Raquel ay naglalarawan kay Cristo sa kanyang ugnayan sa Pisikal at Espirituwal na Israel gaya ng ipinaliwanag sa araling Leah and Rachel (No. 295).

Mayroong espirituwal na kahalagahan ang pangingilin ng Mga Bagong Buwan ng Israel [132]. May papel sila sa pagtukoy kung kailan ang mga Kapistahan, mga Bagong Buwan at mga Sabbath para sa pagtatalaga ng mga konseho ng mga hinirang tungo sa 144,000 ng pangunahing pagkasaserdote ng Diyos (cf. Ang mga pag-aani ng Diyos, Ang mga Hain sa Bagong Buwan, at ang 144,000 [120]).

Mayroon ding kahalagahan sa Kuwento ni Esther na parehong malinaw sa pagiging payak nito bilang isang Biblikal na Kuwento ni Esther at ang Kahulugan nito [CB038] at bilang isang propesiya sa araling Commentary on Esther (F017) na tumatalakay sa mga hinirang bilang Israel sa ilalim ng Mesiyas sa mga digmaan sa mga huling araw (tingnan din Commentary on Esther Part II: Purim in the Last Days (F017B).

Alalahanin din ang Covenant of God (No. 152) gaya sa itaas na itinatag kasama ng sangkatauhan. Ang buong sangkatauhan ay magiging bansa ng Israel sa ilalim ng Mesiyas at ng mga propeta sa mga Huling Araw upang tayong lahat ay maging iisa sa ilalim ng Diyos. Kaugnay nito, ang Paskuwa at ang Hapunan ng Panginoon ay may malaking kahalagahan at nakabalangkas din sa Ang Pitong Dakilang Paskuwa ng Bibliya [107]

Dahil dito, itinalaga tayong lahat na maging isang bayan sa ilalim ng Diyos kasama ang Mesiyas sa unahan natin (Zac. 12:8) at ang mga patriyarka at mga propeta bilang ating mga pinuno bilang mga saserdote ng Diyos kasama ang mga hinirang sa 144,000 at sa pamamagitan ng Lubhang Karamihan. Dahil diyan, ang Kalendaryo ng Diyos ay dapat na maipanumbalik at ang sangnilikha ay dapat patakbuhin ayon sa God’s Calendar (No. 156).

Tayo’y magpapatuloy ngayon sa Wars of the End Part IVB: End of the Age (No. 141F_2).

q