Christian Churches of God

No. 044

 

 

 

 

Ang Babala ng mga Huling Araw

(Edition 3.0 19940730-19990724-20070602-20160110)

                                                        

 

Hindi winawasak ng Diyos ang isang bayan nang hindi muna sila binabalaan. Ang babalang ito ay isinagawa sa pamamagitan ng Kanyang mga lingkod na mga propeta. Ang babala ng mga Huling Araw ay isinasagawa sa pamamagitan ng isang proseso na mismong itinakda sa propesiya. Ang prosesong ito ay sinusuri.

 

 Ang Babala ng mga Huling Araw

 

Kailangang tiyakin ng Diyos na hindi Niya pupuksakin ang isang bayan maliban kung alam nila ang kanilang ginagawang mali. Samakatuwid, kinakailangang bigyan ng babala ang mga taong iyon sa panganib na nagbabanta sa kanila. Pinili ng Diyos na gawin ito sa pamamagitan ng Kanyang mga lingkod na mga propeta.

Amos 3:7 Tunay na ang Panginoong Diyos ay walang gagawin, malibang kanyang ihayag ang kanyang lihim sa kanyang mga lingkod na mga propeta. (AB01)

 

Kung minsan ang babalang ito ay maikli gaya ng kay propeta Jonas, dahil ang babala ay mahigit tatlong araw at ang panahon na ibinigay sa Nineve upang magsisi ay apatnapung araw, at sila ay nagsisi. Ang buong proseso ng propesiya na ito at ang kahalagahan ng Tanda ni Jonas ay ibinigay sa araling Ang Tanda ni Jonas at ang Kasaysayan ng Muling Pagtatayo ng Templo [013]. Kung minsan ang proseso ay nagaganap sa loob ng mahabang panahon na may matiising mahabang pagtitiyaga, gaya ng isinalaysay sa Nehemias 9:30.

Nehemias 9:30 Maraming taon mo silang tiniis, at nagbabala sa kanila ang iyong Espiritu sa pamamagitan ng iyong mga propeta, gayunma'y ayaw nilang makinig. (AB01)

 

Hindi sisimulan ng Diyos ang proseso ng mga Huling Araw hanggang hindi Niya binabalaan ang mga bansang kasangkot. Kung minsan ito ay sa pamamagitan ng pagpapabatid sa mga bansang iyon ng kahulugan ng mga propesiyang ibinigay noong unang panahon at hindi naunawaan hanggang dumating ang tamang panahon.

 

Hindi lamang nakasalalay sa Diyos ang responsibilidad para sa pagbibigay ng babala sa pamamagitan ng pagpapakita sa mga pangitain sa Kanyang mga lingkod. Dahil dito ang mga hinirang ay ginawang mga katiwala ng mga hiwaga ng Diyos (1Cor. 4:1-2). Inihayag niya ang layunin ng mga propesiya sa kanila sa pamamagitan ng Banal na Espiritu, tulad ng nakikita natin sa itaas.

 

Ang proseso ng babala ay inihayag sa Kanyang mga tagapaglingkod sa pamamagitan ng mga sipi sa Ezekiel kabanata 3 at 33. Si Ezekiel ay ipinadala sa Sambahayan ni Israel. Sa katunayan siya ay ipinadala sa Ilog Chebar o Khabour (Ezek. 3:15) na naiiba sa Chebar sa 1:3 kung saan inihayag niya ang pangitain. Siya ay ipinadala sa isang ilog ng Eufrates mga 45 milya mula sa Babilonia. Mula sa tekstong ito ay maaaring ipagpalagay na siya ay ipinadala sa Sambahayan ni Israel na kabilang sa mga taga-Babilonia noong panahon ng pagkabihag. Ganyan ang pahayag ng modernong Judaismo. Gayunpaman, ang misyon ni Ezekiel ay sa buong Sambahayan ni Israel at walang alinlangan na ang Aklat ni Ezekiel ay may huling-panahon na aplikasyon sa Sambahayan ni Israel, na kinabibilangan ng mga hinirang ng lahat ng mga bansa ngunit, lalo na, ng pisikal na Israel. Ang mga responsibilidad ng mga lingkod ng Diyos ay alamin ang kalooban ng Diyos, na siyang Kautusan, at ang mga kahihinatnan na dumadaloy mula sa paglabag sa Kautusan na iyon (tingnan ang Ezek. 3:17-27).

Ezekiel 3:17-27 “Anak ng tao, ginawa kitang bantay sa sambahayan ni Israel. Tuwing makakarinig ka ng salita mula sa aking bibig, bigyan mo sila ng babala mula sa akin. ¹⁸ Kapag aking sinabi sa masama, ‘Ikaw ay tiyak na mamamatay,’ at hindi mo siya binigyan ng babala o nagsalita ka man upang bigyan ng babala ang masama mula sa kanyang masamang landas, upang iligtas ang kanyang buhay, ang gayong masamang tao ay mamamatay sa kanyang kasamaan; ngunit ang kanyang dugo ay aking sisingilin sa iyong kamay. ¹⁹ Gayunman, kung iyong balaan ang masama at siya'y hindi tumalikod sa kanyang kasamaan, o sa kanyang masamang lakad man, siya'y mamamatay sa kanyang kasamaan; ngunit iniligtas mo ang iyong buhay. ²⁰ Muli, kapag ang isang taong matuwid ay lumilihis sa kanyang katuwiran at gumawa ng kasamaan, at ako'y naglagay ng katitisuran sa harap niya, siya'y mamamatay. Sapagkat hindi mo siya binalaan, siya'y mamamatay sa kanyang kasalanan, at ang matutuwid na gawa na kanyang ginawa ay hindi aalalahanin; ngunit ang kanyang dugo ay aking sisingilin sa iyong kamay. ²¹ Subalit kung iyong binalaan ang taong matuwid na huwag magkasala, at siya'y hindi nagkakasala, siya'y tiyak na mabubuhay, sapagkat tinanggap niya ang babala at iyong iniligtas ang iyong buhay.” ²² At ang kamay ng Panginoon ay sumaakin doon at sinabi niya sa akin, “Bumangon ka, lumabas ka sa kapatagan at doo'y makikipag-usap ako sa iyo.” ²³ Nang magkagayo'y bumangon ako at lumabas sa kapatagan. At narito, ang kaluwalhatian ng Panginoon ay naroon gaya ng kaluwalhatian na aking nakita sa pampang ng Ilog Chebar, at ako'y napasubasob. ²⁴ At pumasok sa akin ang Espiritu, at itinayo ako sa aking mga paa. Siya'y nakipag-usap sa akin, at nagsabi sa akin, “Umalis ka, magkulong ka sa loob ng iyong bahay. ²⁵ Ngunit ikaw, anak ng tao, lalagyan ka ng mga lubid at igagapos kang kasama nila upang ikaw ay hindi makalabas sa gitna nila. ²⁶ Aking padidikitin ang iyong dila sa ngalangala ng iyong bibig, upang ikaw ay mapipi, at hindi maging taong sumasaway sa kanila, sapagkat sila'y isang mapaghimagsik na sambahayan. ²⁷ Ngunit kapag ako'y nagsalita sa iyo, aking ibubuka ang iyong bibig, at iyong sasabihin sa kanila, ‘Ganito ang sabi ng Panginoong Diyos’; siyang makikinig ay makinig; at ang tatanggi ay tumanggi; sapagkat sila'y isang mapaghimagsik na sambahayan. (AB01)

Ang proseso ng Aklat ni Ezekiel ay umunlad mula sa pananagutan ng mga araw ng sistema ng taga-Babilonia hanggang sa pagkawasak ng sistema ng mundo sa katapusan ng yugto na kilala bilang Panahon ng mga Gentil. Ang pagkakasunud-sunod na ito ay umunlad hanggang sa panahon ng mga bantay sa Kabanata 33. Ang yugto bago iyon ay ang yugto na saklaw ng mga propesiya tungkol sa pagbagsak ng Ehipto. Ang yugtong ito ang paksa ng araling The Fall of Egypt (No. 36) The Prophecy of Pharaoh's Broken Arms.

 

Ang sanggunian ay ginawa sa aralin na ito sa sipi sa Jeremias 4:15ff. Ang Jeremias 4:15-16 ay naglalaman ng isang medyo misteryosong pahayag.

Jeremias 4:15-16 Sapagkat isang tinig ang nagpapahayag mula sa Dan, at mula sa Bundok ng Efraim ay nagbabalita ng kasamaan. ¹⁶ Balaan ninyo ang mga bansa na siya ay darating; ibalita ninyo sa Jerusalem, “Dumating ang mga mananakop (mga bantay) mula sa malayong lupain, sila ay sumisigaw laban sa mga lunsod ng Juda. (AB01)

 

Ang footnote sa New Oxford Annotated Bible ay nagsasabi tungkol dito at sa kasunod na mga sipi:

13-18: Swiftly, like the eagle and the stormwind, the chariotry and cavalry of the enemy approach. Communiques trace this advance from Dan (8.16), through Mount Ephraim (central Palestine), Benjamin (6.1) into Judah's heartland.

19-22: Though the people are foolish and stupid (5.2-3), the prophet laments the sudden disaster which has destroyed his beloved land like the striking of a tent (10.19-21).

23-28: In a vision, the prophet sees the terrifying results of God's irrevocable judgement (7.16; 15.1-4). As if struck by a mighty nuclear bomb, the earth has been returned to its primeval state: waste and void (Gen 1.2).

29-31: Like a rejected prostitute (3.2-3), like a woman in the anguish of childbirth, like a victim helpless before her murderer, Jerusalem, the daughter of Zion, stretches out her hands in futile appeal and suffers her death throes- alone.

 

Ang mga pagbanggit sa mga nuclear weapon ay hindi isang di-sinasadyang pagkakamali sa pagsulat.

 

Alam ng mga komentarista na nag-iisa ang Jerusalem sa panahong ito dahil ang Israel ay nabihag noong 722 BCE. Ang Dan at Efraim ay sinakop ng mga dayuhang basalyo na ayaw, at hindi, sumuporta o nagbabala sa Juda ng anuman. Ang mga taong ito ay mga kaaway ng Juda at nanatiling mga kaaway ng Juda pagkatapos ng pagkatapon, sa panahon ng muling pagtatayo ng Templo na binanggit sa Ezra, Nehemias, Haggai at Zacarias. Ang propesiya na ito ay may dalawahang aplikasyon.

 

Ang kahalagahan ng Jeremias ay nauugnay ito sa mga pangyayari bago ang pagkawasak  ng Templo, na may kaugnayan sa huling-panahon sa pagkawasak ng Templo na kumakatawan sa mga hinirang. Ang mga hinirang ay hindi maaaring mapuksa nang ganoon, sila ay makasagisag na nakakalat, marami ang pinatay. Ito ang aktibidad na sinimulan ni Ezekiel mula sa Kabanata 34 pagkatapos ng proseso ng mga bantay sa Kabanata 33. Ang pagkakasunod-sunod ay dapat na makita mula sa katapusan ng Panahon ng mga Gentil, sa huling pagbagsak ng Ehipto, hanggang sa konsentrasyon ng mga kapangyarihan sa Gitnang Silangan na nakikita natin ngayon na nagsasama-sama bilang fundamentalist Islam. Ang mga ito ay tinipon para sa pagpapalaya sa apat na dakilang Anghel sa Ilog Eufrates (Apoc. 9:15) para sa mga Digmaan sa mga Huling Araw, upang kanilang mapatay ang ikatlong bahagi ng sangkatauhan. Ang prosesong ito ay ipinaliwanag sa mga araling The Fall of Egypt (No. 36) The Prophecy of Pharaoh's Broken Arms.

 

Sinusubukan ng modernong sekular na iskolar na bawasan ang kapangyarihan at saklaw ng propesiya sa Bibliya sa pamamagitan ng paghihiwalay ng aplikasyon ng mga sanggunian sa katuparan sa mga unang pagsalakay ng taga-Babilonia. Ang tradisyonal na argumento ay ang hilagang bahagi ng angkan ng Dan ang unang sinalakay at pagkatapos ay Efraim, at iba pa. Ang problema sa senaryong ito ay noong isinulat ang mga propesiya, ang hilagang mga angkan ay nabihag na at nasa kabila ng Araxes, na dinala doon ng mga taga-Asiria. Sinakop ni Shalmaneser (724-721 BCE) ang hilagang mga angkan noong 722 BCE at inilipat ang mga naninirahan mula sa Cutha, Babilonia, Hamath at iba pang mga lugar (e.g. Medes) (tingnan ang Interpreter’s Dictionary of the Bible, Vol. 4, p. 191). Sinakop ni Shalmaneser ang Israel noong 722 BCE.

 

Ngunit ang mga pangunahing deportasyon ay naganap sa ilalim ng Sargon II (McEvedy, The Century World History Factfinder, 1984, p. 20). Ang Dan at Efraim ay wala na noong panahon ng pagsalakay ng Babilonia. Bukod dito, hindi tamang sabihin na ang mga lugar ay muling naokupa ng mga Israelita sa Dan at Efraim -- wala sila doon. Ang pananaw ng mga Samaritano ay muli silang nakabalik noong 722 BCE ngunit sila, bilang mga lehitimong Israelita, ay pinauwi pagkatapos ng 55 taon, iyon ay, noong 667 BCE.

 

Sa gayon, inaangkin ng mga Samaritano na mga inapo sila ng mga katutubong Israelita na may halo ng mga angkan na inilagay doon bilang isang sadyang proseso ng pulitikal na paninirahan. Inaangkin ng mga Samaritano na sila ang mga lehitimong kinatawan, na binibigyang-kahulugan ang mga teksto ng Deuteronomio 12:5 upang ipakita na parang pinili ng Diyos ang Mt. Gerizim, at binabago ang Deuteronomio 27:4 na may sumpa mula sa Bundok ng Ebal at may mga pagpapala mula sa Bundok ng Gerizim. Ang mga teksto ng Samaritano sa Sampung Utos ay nagpasok ng isang teksto, na nilikha sa pamamagitan ng pagsasama-sama ng mga bahagi ng Deuteronomio 27:2-8 at 11:30, upang ipakita na ang paghahain ay dapat maganap sa bundok na iyon. Kaya ang pananaw ng Samaritano ay nagsasabi na sila ay pinauwi noong 667 BCE at inookupahan ang Israel noong panahong iyon. Ang pananaw ng mga Judio ay tahasang hindi sila kabilang at hindi sila mga Israelita. Ang Juda ay hindi maaaring magkaroon ng dalawang panig. Ang Israel ay alinman sa wala doon at ang propesiya ay nauugnay sa mga Huling Araw o sila ay naroon at ang mga Samaritano ay mga Israelita na may tunay na mga pagpapala.

 

Walang katibayan na minana ng mga Samaritano ang mga pagpapala ng Efraim at Manases. Sa katunayan, ang mga kilos ni Cristo ay nagsasalita ng malakas na hindi Niya sila itinuturing na Israelita. Higit pa rito, ang interpretasyon ng Dead Sea Scrolls ay nagpapakita na ang Jewish Community noong panahon ni Cristo ay pinaniniwalaan na ang Efraim at Manases ay hiwalay at mga makapangyarihang bansa sa mga Huling Araw. Ang mga Samaritano ay tahasan na hindi. Ang nawawalang sampung angkan ay dinala sa hilaga ng Araxes at walang biblikal na katibayan na sila ay naroroon sa panahon ni Jeremias at sa pagkatapon sa Babilonia. Sa katunayan, sinabi ni Jeremias na hindi. Sinabi niya na  palalayasin ng Diyos ang Juda gaya ng pagpapalayas sa lahat ng mga binhi ni Efraim (Jer. 7:15). Bukod dito, ang Jeremias 4:23ff. ay partikular na tumatalakay sa mga Huling Araw at sa pagkawasak ng Lupa at mga lungsod nito. Ang propesiyang ito ay bumubuo ng isang mahalagang batayan para sa pananaw ng Seventh-Day Adventist tungkol sa makalangit na rapture at ang teorya ng wasak na Lupa sa loob ng isang libong taon. Sila ay mali, binabalewala nila ang komento sa talata 27 na ang Panginoon ay hindi isasagawa ang lubos na pagwasak. Walang pagtatalo gayunpaman na ang Jeremias 4 ay may apocalyptic application. Gumawa si Jeremias ng isang balangkas at pagkatapos ay ipinakita ang progresibong aplikasyon nito mula sa pagbagsak ng Juda sa ilalim ng mga taga-Babilonia hanggang sa muling pagtatatag sa mga Huling Araw. Ang mga propesiya samakatuwid ay nauugnay sa ibang panahon na ating kukunin mula sa mga propesiya ng Bibliya. Ang layunin ng mensahe ng Jeremias 4:15 ay ang Diyos ay nagsasalita sa pamamagitan ng Efraim at hindi ng Juda sa mga Huling Araw, kaya inalis ang pagkasaserdote. Ito ay isang katotohanan ng buhay na inalis ni Cristo ang pagkasaserdote at inilagay ito sa isang bansang nagpapakita ng mga bunga.

 

Si Jeremias ay nagpatuloy sa pagtalakay sa kabiguan ng Israel na pakinggan ang mga babala ng Kanyang mga lingkod. Ang halimbawa ng prosesong ito sa mga huling-panahon ay ang simbolismo ng Iglesia sa Laodicea, na hindi nakikinig at gayon din ay labis na mapagmataas at mapagmatuwid sa sarili na ito ay isusuka mula sa bibig ng Diyos (Apoc. 3:14-22). Pansinin ang mga komento sa mga taga-Laodicea. Si Cristo ay nakatayo sa pintuan at kumakatok. Ang pagparito ng Mesiyas sa huling apat na Iglesia ay unti-unting papalapit. Sa mga taga-Laodicea siya ay nasa pintuan. Gayunpaman, lahat ng apat ay naroroon sa kanyang pagbabalik. Ipinadala niya ang kanyang mga alipin sa mga taga-Laodicea at hindi sila nakinig. Hindi lamang ang pamumuno ang nabigo sa mga taga-Laodicea, kundi pati na rin ang mga hinirang sa bawat antas ay nabigo na kumilos alinsunod sa mga responsibilidad na inilatag sa Ezekiel 3 at 33. Sila ay may labis na pagtatangi ng mga tao at napaka-materyalistiko, na hindi nila naiintindihan ang kanilang kahubaran. Isipin kung paano hahatulan ang mga hinirang dahil sa kanilang pagtatangi ng mga tao sa nakalipas na limampung taon.

 

Tinitingnan ni Jeremias ang proseso ng pagbibigay ng babala sa kongregasyon sa ilang mahahalagang talata.

Jeremias 7:25-28 Mula nang araw na ang inyong mga magulang ay lumabas sa lupain ng Ehipto hanggang sa araw na ito, sinugo ko sa inyo ang lahat kong lingkod na mga propeta, na araw-araw akong bumabangong maaga at isinusugo sila. ²⁶ Gayunma'y hindi sila nakinig sa akin, o ikiniling man ang kanilang pandinig, kundi pinapagmatigas ang kanilang leeg. Sila'y higit na masama kaysa kanilang mga magulang. ²⁷ “Kaya't sasabihin mo ang lahat ng salitang ito sa kanila, ngunit hindi sila makikinig sa iyo. Tatawagin mo sila, ngunit hindi sila sasagot sa iyo. ²⁸ At sasabihin mo sa kanila, ‘Ito ang bansang hindi sumunod sa tinig ng Panginoon nilang Diyos, at hindi tumanggap ng pagtutuwid. Ang katotohanan ay naglaho na; ito ay nahiwalay sa kanilang bibig. (AB01)

Kaya't ang huling biktima ng mapagmataas na pagsuway ng Israel ay ang katotohanan. Ang sitwasyong ito ay naroroon sa mga Huling Araw sa mga Iglesia sa Laodicea. Ang Iglesia na iyon ay hindi napuspos ng katotohanan, maging sa kanilang ministeryo o sa pangkalahatan sa mga kapatiran.

 

Ang mensahe ni Jeremias ay una sa Jerusalem, sa Juda at pagkatapos ay sa Israel sa pangkalahatan. Ang mensahe ay muling kinuha sa Jeremias 25:4-6.

Jeremias 25:4-6 At sinugo ng Panginoon sa inyo ang lahat niyang lingkod na mga propeta na gumising na maaga, at sinugo sila (nguni't hindi ninyo dininig, o ikiniling man ninyo ang inyong pakinig upang mangakinig), ⁵ Na nangagsasabi, Magsihiwalay bawa't isa sa inyo sa kanikaniyang masamang lakad, at sa kasamaan ng inyong mga gawa, at kayo'y magsitahan sa lupain na ibinigay ng Panginoon sa inyo at sa inyong mga magulang, mula nang una at hanggang sa magpakailan pa man; ⁶ At huwag kayong magsisunod sa ibang mga dios na mangaglingkod sa kanila, at magsisamba sa kanila, at huwag ninyo akong mungkahiin sa galit ng gawa ng inyong mga kamay, at hindi ko kayo sasaktan. (AB)

Ang mensaheng ito ay inulit sa Jeremias 35:15. Ngunit ang pagkakaiba doon ay mayroong isang maliit na nalabi, ang mga Recabita, na sumunod sa mga utos ng kanilang ama at ng Diyos. Ang mga ito ay ginantimpalaan. Ang konseptong ito ay inuulit din sa mga Anak ni Zadok na katulad ng tapat na minorya ng mga hinirang sa mga Huling Araw. Ang konseptong ito ang naging batayan ng komunidad ng Qumran at ng Dead Sea Scrolls.

 

Ang komento na sinugo ng Panginoon ang Kanyang mga propeta na gumising na maaga ay hindi nangangahulugan na ang Panginoon ay bumangon nang maaga. Ang ibig sabihin nito ay isinugo ng Panginoon ang Kanyang mga tagapaglingkod na may sapat na panahon upang gawin ang trabaho at magsisi. Ngunit hindi sila nakinig noon (Jer. 25:7ff.) at hindi sila nakikinig ngayon (Isa. 26:15-18).

 

Ang mensahe ay inulit sa Jeremias 26:3-6.

Jeremias 26:3-6 Marahil ay kanilang didinggin, at hihiwalay ang bawa't tao sa kanikaniyang masamang lakad; upang aking mapagsisihan ang kasamaan na aking pinanukalang gawin sa kanila dahil sa kasamaan ng kanilang mga gawa. ⁴ At iyong sasabihin sa kanila, Ganito ang sabi ng Panginoon, Kung hindi ninyo didinggin ako, na magsilakad sa aking kautusan, na aking inilagay sa harap ninyo, ⁵ Na makinig sa mga salita ng aking mga lingkod na mga propeta, na aking sinusugo sa inyo, na bumabangon akong maaga at sinusugo ko sila, nguni't hindi ninyo pinakinggan; ⁶ Ay akin ngang gagawin ang bahay na ito na gaya ng Silo, at gagawin ko ang bayang ito na sumpa sa lahat ng mga bansa sa lupa. (AB)

Ang Silo (o Seilun) ay kung saan inilagay ng Panginoon ang Kanyang pangalan noong una (tingnan ang Deut. 12:5,11 atbp.; cf. 1Sam. 4:4) at winasak ng Panginoon dahil sa kasamaan nito (Jer. 7:12). Ang mensahe dito ay para rin sa mga hinirang na kung hindi pinalampas ng Panginoon ang Kanyang bahay, ano ang magiging wakas ng bansa mismo. Pansinin din ang konsepto ng pagkaligtas sa pamamagitan ng pagsisisi mula sa maagang babala. Binigyang diin nito ang kahalagahan ng napapanahong gawain ng mga lingkod ng Diyos.

 

Binabanggit din ng Jeremias 29:18-19 ang konsepto ng babala sa bansa.

Jeremias 29:18-19 At aking hahabulin sila ng tabak, at kagutom, at ng salot, at aking ibibigay sila sa kakutyaan na paroo't parito sa gitna ng lahat na kaharian sa lupa, upang maging kasumpaan, at katigilan, at kasutsutan, at katuyaan, sa gitna ng lahat na bansa na aking pinagtabuyan sa kanila; ¹⁹ Sapagka't hindi sila nangakinig sa aking mga salita, sabi ng Panginoon, na aking mga ipinasugo sa aking mga propeta, na ako'y bumangong maaga at sinugo ko sila; nguni't hindi ninyo dininig sila, sabi ng Panginoon. (AB)

 

Pansinin ang katotohanan na ang mga parusa dito ay kapareho ng ikalawa, ikatlo at ikaapat na mga tatak ng Apocalipsis 6. Kaya ang huling-panahong duality ng aplikasyon ay maliwanag din.

 

Ang mga komento ay makikita rin sa Jeremias 44:4-5.

Jeremias 44:4-5 Gayon ma'y sinugo ko sa inyo ang lahat kong lingkod na mga propeta, na bumabangon akong maaga at sinusugo ko sila, na nagsasabi, Oh huwag ninyong gawin ang kasuklamsuklam na bagay na ito na aking kinapopootan. ⁵ Nguni't hindi sila nakinig, o ikiniling man nila ang kanilang pakinig na magsihiwalay sa kanilang kasamaan, na huwag mangagsunog ng kamangyan sa ibang mga dios. (AB)

 

Ang Kautusan ay ang nagbibigkis na tuntunin na ginagamit ng Panginoon upang makitungo sa mga hinirang gayundin sa bansa. Ang temang ito ay kinuha din sa Zacarias 1:4-6.

Zacarias 1:4-6 Huwag kayong maging gaya ng inyong mga ninuno, na sa kanila'y sinabi ng mga unang propeta, ‘Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Manumbalik kayo mula sa inyong masasamang lakad, at sa inyong masasamang gawa.’ Ngunit hindi nila ako pinakinggan o pinansin man, sabi ng Panginoon. ⁵ Ang inyong mga ninuno, nasaan sila? At ang mga propeta, nabubuhay ba sila magpakailanman? ⁶ Ngunit ang aking mga salita at mga tuntunin na aking iniutos sa aking mga lingkod na mga propeta, hindi ba inabutan ng mga ito ang inyong mga ninuno? Kaya't sila'y nagsisi at nagsabi, ‘Kung paano ang inisip na gawin sa amin ng Panginoon ng mga hukbo, ayon sa aming mga lakad, at ayon sa aming mga gawa, gayon ang ginawa niya sa amin.’” (AB01)

 

Ang kahihinatnan ay mayroong pangkalahatang kabiguan na magsisi. Ngunit ililigtas ng Panginoon ang ating mga tao kung gagawin natin ang gawain nang masigasig at sila ay magsisi. Malaki ang ating pananagutan. Huwag nawa nating hayaang sisihin tayo ng Panginoon.

 

Ako'y tumingin, ngunit walang sinumang tutulong, ako'y namangha ngunit walang umalalay; kaya't iniligtas ako ng aking sariling kamay, at ang aking poot sa akin ay umalalay. (Isa. 63:5).

Ang teksto mula sa Isaias 63:1-8 ay malinaw na Mesyaniko. Ang tekstong ito ay tumutukoy sa kaligtasan ng Israel dahil hindi sila magsisigawang may kasinungalingan. Ang pag-ibig sa katotohanan ay muling ipapanumbalik sa kanila.

 

Gayunpaman, kapag dumating ang Mesiyas, hindi sa pamamagitan ng mga gawa ng Iglesia na ang sanlibutan ay maliligtas o kahit man lang magtagumpay. Ipangangaral nila ang ebanghelyo ng Kaharian ng Diyos. Pagkatapos ay darating ang wakas. Gayunpaman, ang Isaias 26:15-21 ay nagpapakita ng mga gawain ng pisikal at espirituwal na Israel.

Isaias 26:15-21 Ngunit iyong pinarami ang bansa, O Panginoon, iyong pinarami ang bansa; ikaw ay niluwalhati; iyong pinalaki ang lahat ng hangganan ng lupain. ¹⁶ Panginoon, sa kabalisahan ay dinalaw ka nila, sila'y sumambit ng dalangin, noong pinarurusahan mo sila. ¹⁷ Gaya ng babae na nagdadalang-tao na namimilipit at dumaraing sa kanyang panganganak, kapag siya'y malapit na sa kanyang panahon, naging gayon kami dahilan sa iyo, O Panginoon. ¹⁸ Kami ay nagdalang-tao, kami ay namilipit, kami ay tila nanganak ng hangin. Kami ay hindi nagkamit ng tagumpay sa lupa; at ang mga naninirahan sa sanlibutan ay hindi nabuwal. ¹⁹ Ang iyong mga patay ay mabubuhay; ang kanilang mga katawan ay babangon. Magsigising at magsiawit sa kagalakan, kayong naninirahan sa alabok! Sapagkat ang iyong hamog ay hamog na makinang, at sa lupain ng mga lilim ay hahayaan mong bumagsak ito. ²⁰ Ikaw ay pumarito, bayan ko, pumasok ka sa iyong mga silid, at isara mo ang iyong mga pintuan sa likuran mo. Magkubli kang sandali, hanggang sa ang galit ay makalampas. ²¹ Sapagkat ang Panginoon ay lumalabas mula sa kanyang dako upang parusahan ang mga naninirahan sa lupa dahil sa kanilang kasamaan. Ililitaw naman ng lupa ang dugo na nabuhos doon at hindi na tatakpan ang kanyang napatay. (AB01)

 

Ang tekstong ito ay sinuri nang mas detalyado sa araling The Fall of Egypt (No. 36) The Prophecy of Pharaoh's Broken Arms.

 

Ang bagay na interesante rito ay ang teksto ay malinaw na Mesyaniko at nauugnay sa mga Huling Araw at ang paghihiwalay sa mga hinirang sa panahon ng kapighatian. Ang talatang ito ay may kaugnayan sa pagpinsala sa Lupa pagkatapos matatakan ang mga lingkod ng Panginoon (Apoc. 7:3).

 

Una ang mga hinirang ay kailangang ilabas, tawagin at paunlarin sa Espiritu. Pagkatapos, matapos ng pag-uusig sa mga Huling Araw, sila ay ibubukod sa pagdating ng Mesiyas upang ang sanlibutan ay madala sa pagsisisi.

 

Ang kahalagahan ng proseso ay inaasahan na gagawin natin ang lahat ng ating makakaya ngunit hindi pa rin ito magdadala sa sanlibutan sa pagsisisi. Gayunpaman, kung ang bansa ay haharapin nang mahigpit o kung ang isang bansa lamang o ang Israel lamang ang dinadala sa pagsisisi at maligtas ay marahil ay nakasalalay sa kung ano ang ating ginagawa. Ito ay hindi sa pamamagitan ng tagumpay ng ating mga aktibidad na tayo sa huli ay huhusgahan. Ito ay sa pamamagitan ng ating espirituwal na kalagayan. Gayunpaman, walang alinlangan na mayroon tayong trabahong dapat gawin, at malaki ang gawaing iyon.

 

Talagang hindi katanggap-tanggap na subukang ituring ang mga propesiya na ito bilang hindi tumutukoy sa mga Huling Araw lalo na't malinaw na angkop ang mga ito sa mga pattern na humahantong sa Milenyo. Ang buong Bibliya ay maaaring ituring na nangyari na ilang siglo na ang nakalipas at bilang walang kaugnayan sa mga huling panahon kung ang paraan ng paglalapat ng mga sekular na komentaryo ang gagamitin. Ang Bibliya ang magpapaliwanag ng sarili nito at may pananagutan tayo na maging masigasig na katiwala ng mga hiwaga ng Diyos.

 

Ang ebanghelyo ng Kaharian ng Diyos ay itinuturo sa pamamagitan ng halimbawa sa pang-araw-araw na pamumuhay at sa pamamagitan ng direktang propesiya. Magkahawak-kamay sila at hindi mapaghihiwalay sa pagsasagawa ng ating mga tungkulin. Ang pagtatangka na gawin ito ay ang pagtatangka na iwasan ang ating mga tungkulin sa mahihirap na mga sitwasyon. Kung nais nating mangaral ng mga magagandang bagay ngayon, kapag walang banta o pag-uusig, paano tayo tatayo kapag ang Jordan ay baha? Kung hindi natin kayang makipaghabulan sa mga mananakbo, paano tayo makikipagpaligsahan sa mga kabayo sa oras ng pagsubok?

Jeremias 12:5  Kung ikaw ay nakitakbo sa mga mananakbo, at kanilang pinagod ka, paano ka makikipag-unahan sa mga kabayo? At kung sa isang tiwasay na lupain ay nabubuwal ka, paano ka na sa kagubatan ng Jordan? (AB01)

 

Ang mga hinirang ay nasa pinakaligtas na panahon ngayon, sa paghahambing, sa mga nasa loob ng English-speaking world. Gayunpaman, wala tayong ginagawa at nabigo. Napapanghinaan tayo ng loob dahil sa mga mumunting bagay sa ilang pagkakataon at nagpapabigat sa isa't-isa ng mga pasanin na hindi natin kailangang dalhin. Ang teksto sa Jeremias 12:6 ay nagpatuloy na nagsasabi:

Jeremias 12:6  Sapagkat maging ang iyong mga kapatid at ang sambahayan ng iyong ama ay nagtaksil sa iyo; sila'y sumisigaw ng malakas sa hulihan mo; huwag mo silang paniwalaan, bagaman sila'y nagsasalita ng kaaya-ayang salita sa iyo.” (AB01)

 

Madaling magsalita ng magagandang bagay. Mas mahirap lumapit sa ating kapatid. Ang lumapit sa kapatid ng iba ay maaaring magdulot sa atin ng kamatayan. Dapat natin matutunan makipagpaligsahan sa mga kabayo kapag ang Jordan ay baha.

 

Ang kasabihan ng sundalo ay, kung paano ka nagsanay, ganoon ka lalaban. Walang pagkakaiba ang mga pagsubok sa labanan. Lalaban si Satanas gamit ang lahat ng kanyang sandata. Nasa atin ang Espiritu ng Katotohanan at ang salita ng Diyos. Dapat tayong maghanda ngayon upang maunawaan ang mga hiwaga ng Diyos na parang nakasalalay dito ang ating buhay. Marahil nga ay nakasalalay dito ang ating buhay, at marami sa mga tao ng ating bansa ang kailangang malaman ang mga hiwaga ng Diyos habang sila ay dinadala sa pagsisisi.

 

Ang mga Lingkod ng Diyos

Ang mga teksto sa Isaias sa mga kabanata 41 at 42 ay tumutukoy sa mga Lingkod ng Diyos na mga inapo ni Jacob, ang Lingkod ng Diyos at inapo ni Abraham, ang kaibigan ng Diyos. Ang Kabanata 41 ay tumatalakay sa mga supling ni Jacob na si Israel bilang mga lingkod ng Diyos at Kanyang mga propeta.

Isaias 41:8 Ngunit ikaw, Israel, lingkod ko, Jacob, na siyang aking pinili, na binhi ni Abraham na aking kaibigan (cf. 2Chr. 20:7).

 

Itinatag ng Diyos ang Iglesia sa pamamagitan ng bansang Israel at pagkatapos ay itinatag ang mga propeta at ang Mesiyas, at sa pamamagitan ng Mesiyas ay itinatag Niya ang iglesia.

 

Sa Isaias 42 ang unang tatlong talata ay tumutukoy sa Mesiyas at sinipi sa Mateo 12:17-21 at tumutukoy din sa Isaias 41:8. Ang teksto sa Mateo 12:22ff ay nagpapatuloy sa pagtalakay sa kontrol at pagpapaalis ng mga demonyo sa pamamagitan ng Mesiyas. Ang teksto mula sa talatang 31ff ay nagpapakita na ang Banal na Espiritu ay resulta ng mga gawain ng Mesiyas at na sa pamamagitan ng paglapastangan sa Banal na Espiritu at maling paggamit nito nagaganap ang paghatol at pagkondena. Sapagkat sa pamamagitan ng Israel at ng Mesiyas dumarating ang kaligtasan.

Isaias 42:1-3 Narito ang aking lingkod, na aking inaalalayan; ang aking hinirang, na kinalulugdan ng aking kaluluwa. Inilagay ko ang aking Espiritu sa kanya; siya'y maglalapat ng katarungan sa mga bansa. ² Siya'y hindi sisigaw, o maglalakas man ng tinig, o ang kanyang tinig man sa lansangan ay iparirinig.  ³ Ang gapok na tambo ay hindi niya babaliin, ni ang mitsa na bahagyang nagniningas ay hindi niya papatayin; siya'y tapat na maglalapat ng katarungan.

 

Sa verse 4ff. makikita natin na sa pamamagitan ng Mesiyas maitatatag ang katarungan at ang mga pulo ay maghihintay sa kanyang kautusan. Kaya ang kautusang ibinigay kay Moises sa pamamagitan ng Mesiyas bilang Anghel ng Presensya ay itatatag magpakailanman ng Mesiyas. Ito ay sa pamamagitan ng Panginoong Diyos na siyang lumikha ng langit at lupa na ang Mesiyas ay isinugo upang itaguyod ang kautusan at magdala ng katarungan sa lupa at bigyan sila ng hininga at bigyan ng espiritu ang mga naninirahan dito. Isinugo niya ang Mesiyas bilang pinakatipan sa bayan, upang maging pinakaliwanag sa mga bansa, upang magdilat ng mga bulag na mata at maglabas ng mga bilanggo sa mga nangauupo sa kadiliman.

⁴ Siya'y hindi manlulupaypay o madudurog man, hanggang sa maitatag niya sa lupa ang katarungan; at ang mga pulo ay maghihintay sa kanyang kautusan. ⁵ Ganito ang sabi ng Dios na Panginoon, na lumikha ng langit, at nagladlad ng mga yaon; siyang naglatag ng lupa at ng nagsisilitaw rito; siyang nagbibigay ng hinga sa bayan nito, at ng diwa sa kanila na nagsisilakad dito: ⁶ Ako, ang Panginoon, ay tumawag sa iyo sa katuwiran, at hahawak ng iyong kamay, at magiingat sa iyo, at ibibigay kita na pinakatipan sa bayan, na pinakaliwanag sa mga bansa; ⁷ Upang magdilat ng mga bulag na mata, upang maglabas ng mga bilanggo sa bilangguan, at nilang nangauupo sa kadiliman mula sa bilangguan. ⁸ Ako ang Panginoon; na siyang aking pangalan: at ang aking kaluwalhatian ay hindi ko ibibigay sa iba, o ang akin mang kapurihan sa mga larawang inanyuan. ⁹ Narito, ang mga dating bagay ay nangyayari na, at ang mga bagong bagay ay ipinahahayag ko: bago mangalitaw ay sinasaysay ko sa inyo.

 

Mula sa tekstong ito, nalalaman natin na inihayag ng Diyos ang wakas mula sa simula at bago pa man ito maganap, ipinahayag na Niya ito. Ginagawa Niya ito sa pamamagitan ng Kanyang mga lingkod, ang mga propeta.

 

Nagsimula ang mga deklarasyon mula sa mga sistema ng Asiria sa ilalim ni Sennacharib at mula roon hanggang sa mga Assyro-Babylonians gaya ng nakita natin sa Kabanata 10 at 37. Ang mga propeta ay nagsimulang humarap mula sa Asiria at pagkatapos ay sa mga imperyo ng mga Babilonia at hanggang sa mga Medo at taga-Persia at sa mga Griyego at sa mga Romano, at pagkatapos ay sa Banal na Imperyo ng Roma at sa Imperyo ng mga Huling Araw bilang ang Imperyo ng Sampung Daliri ng Paa na winasak magpakailanman ng Mesiyas gaya ng inihula ng Daniel kabanata 2 at ng mga kasunod na kabanata.

 

Kaya't sa pamamagitan ng Kanyang bagong awit at mga deklarasyon, ang Kanyang kapurihan ay ipahahayag mula sa mga dulo ng lupa. Sila’y bababa sa dagat at maglalakas ng kanilang tinig ang ilang at ang mga bayan niyon at magpupuri sa Panginoon at magsisisigaw sila mula sa mga tuktok ng mga bundok. Sa mga lupain na ito na dadalhin ng Diyos ang tipan sa katuparan at ang mga demonyo ay magsusumikap na hadlangan ito.

¹⁰ Umawit kayo sa Panginoon ng bagong awit, at ng kapurihan niya mula sa dulo ng lupa! Kayong bumababa sa dagat at ang lahat na nariyan, ang mga pulo, at mga doon ay naninirahan. ¹¹ Maglakas ng kanilang tinig ang ilang at ang mga bayan niyon, ang mga nayon na tinitirhan ng Kedar; umawit ang mga naninirahan sa Sela, magsigawan sila mula sa mga tuktok ng mga bundok. ¹² Magbigay-luwalhati sila sa Panginoon, at magpahayag ng kanyang kapurihan sa mga pulo.

 

Ang mga anak ni Kedar ang mga anak ni Ismael at ang mga Bedouin o mga lipi ng Arabo na gaya ng kanilang kalagayan ngayon at pati na rin ang mga anak ni Esau sa kanilang kasalukuyang kalagayan. Ang mga lupaing ito ay umaabot mula sa Ilog ng Ehipto hanggang sa kabundukan ng mga Kurd at Arabian Peninsular. Sa mga huling araw na ito ay pinupukaw Niya ang Kanyang galit at isusugo ang Mesiyas upang sakupin ang mga bansa. Sa pamamagitan ng pagwasak ng Gitnang Silangan, tuturuan ng Diyos ang mga bulag na gabay na ito at sisirain ang kanilang mga lupain upang dalhin sila sa pagkabihag. Mawawasak ang kanilang simbolo ng crescent moon ng diyosang Easter o Ishtar o Ashtoreth. Gayon din ang kanilang maling kalendaryo ay iaayon sa tunay na Kalendaryo gaya ng dapat sana (tingnan ang Hebrew and Islamic Calendar Reconciled (No. 053)).

¹³ Ang Panginoon ay lalabas na parang mandirigma, pinupukaw niya ang kanyang galit na parang lalaking mandirigma; siya'y sisigaw, oo, siya'y sisigaw nang malakas, at magtatagumpay laban sa kanyang mga kaaway. ¹⁴ Ako'y tumahimik nang matagal, ako'y hindi kumibo, at nagpigil ako; ngayo'y sisigaw akong parang nanganganak na babae, ako'y hihingal at hahapuin. ¹⁵ Ang mga bundok at mga burol ay aking wawasakin, at ang lahat nilang mga pananim ay aking tutuyuin; ang mga ilog ay gagawin kong mga pulo,    at ang mga lawa ay aking tutuyuin.

Ang mahabang panahon na ang Panginoon ay tumahimik at pinigilan ang Kanyang sarili ay higit sa apatnapung jubileo sa ilang at ngayon ay natapos na. Aakayin ng Diyos ang mga bulag sa daan na hindi nila nalalaman at papatnubayan sila at gagawing liwanag ang kanilang kadiliman at ang kanilang mga baku-bakong lugar ay papatagin.  Ang kaligtasan ng mga bansa ay isasagawa ng Mesiyas ayon sa utos ng Diyos at hindi Niya sila pababayaan.

¹⁶ At aking aakayin ang bulag sa daan na hindi nila nalalaman; sa mga landas na hindi nila nalalaman sila ay aking papatnubayan. Aking gagawing liwanag ang kadiliman sa kanilang harapan, at ang mga baku-bakong lugar ay papatagin. Ang mga bagay na ito ay aking gagawin sa kanila, at hindi ko sila pababayaan.

 

Ang mga huwad na mananamba ay mapipilitang magbalik-loob at lubusang mapapahiya, gayundin ang mga huwad na mananamba na nagtitiwala sa mga inukit na larawan at mga maling imahe ng isang huwad na Mesiyas na nasa krus ng araw na may mahabang buhok at may hati o pinutol na balbas.  Gayon din ang mga may mga diyus-diyosan ng mga santo at ng birheng inang diyosa, na nananalangin sa mga huwad na diyos.  Ang tekstong ito ay tuwirang tumutukoy sa Israel ng Diyos na hinayaan ang kanilang sistemang panrelihiyon na masira sa pamamagitan ng mga diyus-diyosan at huwad na sistema at mga kulto ng araw ng Babilonia.  Inaangkin ng bayang ito ang Diyos ngunit ninakawan Siya nang walang tigil sa pamamagitan ng hindi pagbibigay ng ikapu.  Ang Kanyang pangalan ay nasa kanilang mga labi ngunit ang kanilang mga puso ay malayo sa Kanya at sila ang nagsisinungaling at nangangaral ng pag-ibig ng Mesiyas ngunit walang ginagawa sa kanyang sinasabi.  Sila ay huwad at sinungaling at magnanakaw gaya ng sinabi sa atin ng Diyos sa pamamagitan ng propetang si Malakias.  Ang pagsubok na panunumbalik sa Diyos ay ang pagbibigay ng ikapu, dahil kung hindi ka magbibigay ng ikapu ay ninanakawan mo ang Diyos at isa kang huwad (Mal. 3:1-5; 6-15).

 

Sino itong mga sinungaling at magnanakaw sa Israel ng Diyos?

●        Sila ang mga sumasamba sa mga days of the Sun at binabalewala ang Sabbath, mga Bagong Buwan at mga Kapistahan ng Diyos na itinakda ng Bibliya.

●       Sila ang mga nag-iingat ng mga huwad na Kalendaryo ng mga Judio at ng sistemang Hillel kasama ang mga Babylonian intercalations nito.

●       Sila ang mga nag-aangkin sa Diyos ngunit hindi tumutupad sa Calendar of God (No. 156).

●       Sila ang mga sumusuway sa Diyos at nananatili sa mga pista ng mga kulto ng araw bilang Pasko at Easter sa halip na mga Kapistahan ng Diyos at hindi sinusunod ang Jeremias 10:1-9.

●       Sila ang mga sumusunod sa mga pari na nakasuot ng itim na sutana gaya ng ginawa nila ng mga Khemarim ng mga kulto ng Araw.

●       Sila ang mga nagnanakaw sa Diyos sa kanyang tatlong paghahandog sa isang taon sa mga kapistahan at sa mga ikapu na umaayon sa Pag-ibig ng Diyos ngunit hindi tapat sa Iglesia at sa mga kautusan ng Diyos.

●       Sila ang mga nabigong kilalanin ang tunay na Iglesia ng Diyos at inuusig ang mga kapatid na nagsisikap na sumunod sa Diyos.

●       Sila ang mga nag-aangking naglilingkod sa Diyos at sumisigaw mula sa mga bubungan ngunit hindi tapat sa Iglesia ng Diyos na tinukoy ng Kautusan at ng Patotoo.

 

Ang problema ay kinilala ng Isaias kabanata 42:17-22.

¹⁷ Sila'y mapapaurong at ganap na mapapahiya, sila na sa mga larawang inanyuan ay nagtitiwala, na nagsasabi sa mga larawang hinulma, “Kayo'y aming mga diyos.” ¹⁸ Makinig kayong mga bingi; at tumingin kayong mga bulag, upang kayo'y makakita! ¹⁹ Sino ang bulag kundi ang aking lingkod, o ang bingi, na gaya ng aking sugo na aking sinusugo? Sino ang bulag na gaya niya na nasa kapayapaan, at bulag na gaya ng lingkod ng Panginoon? ²⁰ Ikaw na nakakakita ng maraming bagay, ngunit hindi mo ginagawa ang mga ito; ang kanyang mga tainga ay bukas, ngunit hindi siya nakakarinig. ²¹ Nalugod ang Panginoon, alang-alang sa kanyang katuwiran, upang dakilain ang kanyang kautusan at gawing marangal. ²² Ngunit ito ay isang bayang ninakawan at sinamsaman, silang lahat ay nasilo sa mga hukay, at nakakubli sa mga bilangguan; sila'y naging biktima at walang magligtas, isang samsam, at walang magsabi, “Iyong panunumbalikin!”

 

Kaya't tinatanong ng Diyos kung sino sa Kanyang bayan ang makikinig at makakakita at makakarinig at ililigtas ang Jacob mula sa pagkawasak na ipinataw ng Diyos sa Kanyang bayan.

²³ Sino sa inyo ang makikinig nito, na papansin at makikinig para sa panahong darating? ²⁴ Sino ang nagbigay ng Jacob sa mananamsam, at ng Israel sa mga magnanakaw? Hindi ba ang Panginoon, na laban sa kanya ay nagkasala tayo, at hindi sila magsilakad sa kanyang mga daan, o naging masunurin man sila sa kanyang kautusan? ²⁵ Kaya't ibinuhos niya sa kanya ang init ng kanyang galit, at ang lakas ng pakikipagbaka; at nilagyan siya nito ng apoy sa palibot, gayunma'y hindi niya nalaman; at sinunog siya nito, gayunma'y hindi niya ito inilagay sa kanyang puso.

 

Kaya't inilagay ng Diyos ang Kanyang bayan sa tabak upang sila ay maligtas.

 

Ipinadala Niya sa kanila ang Kanyang mga lingkod na mga propeta at ang tunay na Iglesia ng Diyos, ang huling tinig ng mga Huling Araw, upang magbabala sa pagdating ng Mesiyas at upang iligtas ang Kanyang bayan mula sa kanilang sariling pagmamataas at pagpapaimbabaw.

 

Tayo ay binigyan ng babala tungkol sa pangyayaring ito sa pamamagitan ni propeta Jeremias at dapat tayong makinig o mapaparusahan tayo.

 

Tandaan na tayo ay dapat manumbalik sa Panginoon at ang tanda ng panunumbalik na iyon ay sa pamamagitan ng pagtukoy sa tunay na Iglesia ng Diyos at ang pagdiriwang ng Paskuwa kasama ng iglesia na iyon at ang pagbabayad ng mga ikapu at mga handog sa Iglesiang iyon sa paglilingkod sa Diyos para sa babala ng mga huling araw.

 

Manumbalik tayo sa Diyos at ang mga bansa ay pagpapalain sa pamamagitan Niya.

 

Babala para sa mga Huling panahon

Ang panunumbalik sa Diyos ay nakabatay unang-una sa pag-aalis ng mga kasuklam-suklam sa gitna ng bayan at ang babala ay una sa Israel at pagkatapos ay sa Juda. Ito ay sa pamamagitan ng pagtutuli ng mga puso na ang Israel ay naligtas at ang mga bansa ay pinagpala sa Diyos ng Israel.  Ang Israel ay binabalaan muna at pagkatapos ang Juda ay ookupahan ng mga Saksi ng Diyos at pagkatapos ay ang Mesiyas. Ito ay una sa Israel at pagkatapos ay sa Juda mula sa Jerusalem na ang pagkakasunod-sunod ay ipinahayag.

 

Jeremias 4:1-31 Kung ikaw ay manunumbalik, Oh Israel, sabi ng Panginoon, kung ikaw ay manunumbalik sa akin, at kung iyong aalisin ang iyong mga kasuklamsuklam sa aking paningin; hindi ka nga makikilos; ² At ikaw ay susumpa, Buháy ang Panginoon, sa katotohanan, sa kahatulan, at sa katuwiran; at ang mga bansa ay magiging mapalad sa kaniya, at sa kaniya luluwalhati sila. ³ Sapagka't ganito ang sabi ng Panginoon, sa mga tao ng Juda at ng Jerusalem, Inyong bungkalin ang inyong binabayaang bukiran, at huwag kayong maghasik sa gitna ng mga tinik. ⁴ Magsipagtuli kayo para sa Panginoon, at inyong alisin ang mga kasamaan ng inyong puso, ninyong mga tao ng Juda at mga nananahan sa Jerusalem; baka ang aking kapootan ay sumigalbo na parang apoy, at magningas na walang makapatay, dahil sa kasamaan ng inyong mga gawa.

Ang proklamasyon ay tungkol sa kasamaan at malaking pagkawasak na nagmumula sa Hilaga. Ito ay ang mga propesiya ng Apocalipsis kung saan ang mga anghel ay pinakawalan mula sa hukay na itinago sa Eufrates upang ang ikatlong bahagi ng mundo ay mawasak sa mga digmaan ng Ikalima at Ikaanim na pakakak.  Gayon din dapat ang Juda ay malinis mula sa kanyang Kabbalistic Mysticism gaya ng Israel na nililinis mula sa kanyang mga misteryo ng Babilonia at mga kulto ng araw.  Lahat ay dapat malinis at linisin ng hisopo. Pagkatapos ay inihahanda na sila para sa mga digmaan ng wakas.

 

⁵ Ipahayag ninyo sa Juda, at ibalita ninyo sa Jerusalem; at inyong sabihin, Inyong hipan ang pakakak sa lupain: magsihiyaw kayo ng malakas, at inyong sabihin, Magpisan kayo, at tayo'y magsipasok sa mga bayang nakukutaan. ⁶ Kayo'y mangagtaas ng watawat sa dako ng Sion: kayo'y magsitakas sa ikatitiwasay, huwag kayong magsitigil: sapagka't ako'y magdadala ng kasamaan mula sa hilagaan, at ng malaking paglipol. ⁷ Ang isang leon ay sumampa mula sa kaniyang kagubatan, at ang manglilipol ng mga bansa; siya'y nasa kaniyang paglalakad, siya'y lumabas mula sa kaniyang dako, upang sirain ang iyong lupain, upang ang iyong mga bayan ay mangalagay na sira na walang mananahan. ⁸ Dahil dito ay mangagbigkis kayo ng kayong magaspang, kayo'y magsipanaghoy at magsipanangis; sapagka't ang mabangis na galit ng Panginoon ay hindi humihiwalay sa atin. ⁹ At mangyayari sa araw na yaon, sabi ng Panginoon, na ang puso ng hari ay mapapahamak, at ang puso ng mga prinsipe: at ang mga saserdote ay mangatitigilan, at ang mga propeta ay mangamamangha.

Sa mga araw na iyon, ang mga prinsipe, mga saserdote at mga propeta ay mangamamangha dahil hindi nila nauunawaan kung gaano kalalim ang kanilang pagkalugmok sa mga kulto ng araw at sa mga misteryo ng Babilonia.  Ang kanilang mga saserdote at rabbi ay kailangang linisin at malinis sa kanilang idolatriya at kabulaanan.

 

Ang pagdating ng mga digmaan ng wakas ay unang inihula sa pamamagitan ng tinig ni Dan/Efraim na nagbababala sa pagdating ng Mesiyas at sa mga Digmaan ng Wakas na lulusob sa mga lungsod ng Juda. Kaya't ang mga magagandang salita na binigkas ng mga propeta ay kasinungalingan at ang Israel at Juda ay nalinlang.

¹⁰ Nang magkagayo'y sinabi ko, Ah Panginoong Dios: tunay na iyong dinayang lubha ang bayang ito at ang Jerusalem, na iyong sinabi, Kayo'y mangagkakaroon ng kapayapaan: gayon man ang tabak ay tumatalab sa buhay.

 

Ang kahatulan ng Diyos ay ipinadala sa kanila at ang kapahamakan ay darating sa kanila. Ang modernong paraan ng pakikidigma ay ipinapataw sa kanila.

¹¹ Sa panahong yaon ay sasabihin sa bayang ito at sa Jerusalem, Isang mainit na hangin na mula sa mga luwal na kaitaasan sa ilang ay dumating sa anak ng aking bayan, hindi upang sumimoy, o maglinis man: ¹² Isang malakas na hangin na mula sa mga ito ay darating sa akin: ngayo'y magsasalita naman ako ng mga kahatulan laban sa kanila. ¹³ Narito, siya'y sasagupang parang mga ulap, at ang kaniyang mga karo ay magiging parang ipoipo ang kaniyang mga kabayo ay lalong matulin kay sa mga aguila. Sa aba natin! sapagka't tayo'y nangapahamak.

 

Binabalaan sila ng Diyos sa pamamagitan ng kanyang mga huling propeta na magsisi at linisin ang kanilang sarili mula sa kasamaan upang sila ay maligtas. Ang huling tinig ay mula kay Jose sa pinagsamang mga angkan ng Dan/Efraim na siyang Jose ng Apocalipsis kabanata 7. Ang tinig na ito ay ang babala ng huling Iglesia ng Diyos ng mga taga-Filadelfia sa mga Huling Araw (tingnan ang araling The Pillars of Philadelphia (No. 283)).

 

¹⁴ O Jerusalem, puso mo'y hugasan mula sa kasamaan, upang ikaw ay maligtas naman. Hanggang kailan titigil sa iyong kalooban ang iyong pag-iisip na kasamaan? ¹⁵ Sapagkat isang tinig ang nagpapahayag mula sa Dan, at mula sa Bundok ng Efraim ay nagbabalita ng kasamaan. ¹⁶ Balaan ninyo ang mga bansa na siya ay darating; ibalita ninyo sa Jerusalem, “Dumating ang mga mananakop mula sa malayong lupain, sila ay sumisigaw laban sa mga lunsod ng Juda.

 

Tandaan na ang tinig ng propesiya ay nagbabala sa mga bansa na Siya ay darating.  Ang “Siya” dito ay ang Mesiyas.  Ang mga bansa ay ang buong bansa sa daigdig.  Sa panahong iyon, ang mga bantay o mga mananakop ay nagmula sa isang malayong lupain at sila ay sumisigaw laban sa mga lungsod ng Juda. Ang terminong mga bantay ay hindi katulad ng salitang ginamit para sa makalangit na hukbo. Ang aksyon na ito ay magaganap sa pagbabalik ng Mesiyas at maghuhudyat ng mga labanan ng Armageddon. (tingnan ang mga araling War of Hamon-Gog (No. 294) at gayundin Advent of the Messiah Part I  (No. 210A) at Part II (No. 210B)).

 

¹⁷ Sila'y gaya ng mga bantay sa parang, laban sa kaniya sa palibot, sapagka't siya'y naging mapanghimagsik laban sa akin, sabi ng Panginoon. ¹⁸ Ang iyong lakad at ang iyong mga gawa ay nagsikap ng mga bagay na ito sa iyo: ito ang iyong kasamaan; sapagka't napakasama, sapagka't tinataglay ng iyong puso. ¹⁹ Ang hirap ko, ang hirap ko! Ako'y nagdaramdam sa aking puso; ang dibdib ko ay kakabakaba, hindi ako matahimik; sapagka't iyong narinig, Oh kaluluwa ko, ang tunog ng pakakak, ang hudyat ng pakikipagdigma. ²⁰ Kagibaan at kagibaan ang inihihiyaw; sapagka't ang buong lupain ay nasira: biglang nangasira ang aking mga tolda, at ang aking mga tabing sa isang sandali. ²¹ Hanggang kailan makikita ko ang watawat, at maririnig ang tunog ng pakakak? ²² Sapagka't ang bayan ko ay hangal, hindi nila ako nakikilala; sila'y mga mangmang na anak, at sila'y walang unawa; sila'y pantas sa paggawa ng masama, nguni't sa paggawa ng mabuti ay wala silang kaalaman.

Ang tekstong ito ay nagpapakita kung gaano ka-mali at ka-ligaw ang bayan ng Israel sa kanilang relihiyosong pang-unawa at ang pinakamasama ay nasa Jerusalem kasama ng mga taong ito na nagsasabing sila ay mga Judio ngunit hindi at nagsisinungaling.  Wala silang pang-unawa at sinira ang Kalendaryo ng Judaismo sa pamamagitan ng kanilang mga tradisyon at pagpapaliban at nakorap nila ang mga Iglesia ng Diyos sa kasuklam-suklam na ito ni Hillel at ang kanilang mga saserdote at rabbi ay mamamatay dahil dito.  Sa pagdating ng Mesiyas ay walang sinumang rabbi o saserdote ang matitirang buhay na nagpapanatili ng Hillel at ng mga pagpapaliban at mga tradisyon.

 

Magpapatuloy ang digmaan at magpapatuloy sa lubos na pagkawasak upang ang lupa ay muli maging tohu at bohu at ang langit ay walang liwanag.  Ito ay tulad ng nakita natin sa Joel.

 

Ang tekstong ito ang nagpilit sa huwad na propetisa na si Ellen G White na ipahayag ang teorya ng wasak na lupa at ang makalangit na pagsisiyasat na paghuhukom at ipahayag na si Satanas ay nakakulong sa isang wasak na lupa na lubos na heresiya. Tingnan ang mga araling The Millennium and the Rapture (No. 095); The Pre-Advent Judgment (No. 176) at False Prophecy (No. 269).  Itong teksto na nagsasabing Ako'y tumingin at walang tao ang tila nakalito sa mga taong gustong makita ang kanilang nais makita.  Sinasabi rin nito na ang lahat ng mga ibon sa himpapawid ay nagsialisan.  Ang mabungang lupain ay naging disyerto at lahat ng mga lunsod ay nakatiwangwang na guho sa harapan ng mabangis na galit ng Panginoon.

 

Gayunpaman ang Panginoon ay gumawa ng isang deklarasyon sa talata 27 na ginagawang malinaw ang lahat na ang Panginoon ay hindi isasagawa ang lubos na pagwasak. Ang mga tao ay nasa malalaking bato at hindi sa mga lungsod at sa panahong ito ang patutot sa Babilonia ay lubos na mawawasak.

²³ Ako'y tumingin sa lupa, at narito, ito'y wasak at walang laman; at sa mga langit, at sila'y walang liwanag. ²⁴ Ako'y tumingin sa mga bundok, at narito, sila ay nayayanig, at ang lahat ng burol ay nagpapabalik-balik. ²⁵ Ako'y tumingin, at narito, walang tao, at lahat ng mga ibon sa himpapawid ay nagsialisan. ²⁶ Ako'y tumingin, at narito, ang mabungang lupain ay naging disyerto, at lahat ng mga lunsod ay nakatiwangwang na guho sa harapan ng Panginoon, sa harapan ng kanyang mabangis na galit. ²⁷ Sapagkat ganito ang sabi ng Panginoon, “Ang buong lupain ay mawawasak; gayunma'y hindi ko isasagawa ang lubos na pagwasak. ²⁸ Dahil dito ang lupa ay tatangis, at ang langit sa itaas ay magiging madilim; sapagkat ako'y nagsalita, ako'y nagpanukala, at hindi ako magbabago ng isip ni ako'y uurong.” ²⁹ Ang bawat bayan ay tumakas dahil sa ingay ng mga mangangabayo at ng mga mamamana; sila'y pumapasok sa mga sukal, at umaakyat sa malalaking bato; lahat ng mga lunsod ay pinabayaan, at walang taong sa mga iyon ay naninirahan. ³⁰ At ikaw, ikaw na nawasak, anong gagawin mo? Magdamit ka man ng matingkad na pula, gayakan mo man ang iyong sarili ng mga palamuting ginto, palakihin mo man ang iyong mga mata sa pamamagitan ng pinta? Sa walang kabuluhan ay nagpapaganda ka. Hinahamak ka ng iyong mga mangingibig, pinagbabantaan nila ang iyong buhay. ³¹ Sapagkat ako'y nakarinig ng isang sigaw na gaya ng sa babaing manganganak, ng daing na gaya ng isang magsisilang ng kanyang panganay, ang daing ng anak na babae ng Zion, na hinahabol ang paghinga, na nag-uunat ng kanyang mga kamay, “Kahabag-habag ako! Ako ay nanlulupaypay sa harap ng mga mamamatay-tao.”

 

Sa panahong ito, ang anak na babae ng Sion ay manganganak at ang sistemang Milenyo ay ay magsisimulang gumana. Ang mga mamamatay-tao ng Israel ay hindi lamang ang mga pumapatay ng kalalakihan kundi pati na rin ng mga kababaihan at ang mga babaeng nagpapalaglag ng kanilang mga anak at ang mga nagbebenta ng katawan para sa mga reserbang parte at sila ay hahatulan at papatayin sa tabak kasama ng kanilang mga huwad na saserdote.

 

 

q