Christian
Churches of God
No. F026ix
Komentaryo
sa Ezekiel Bahagi 9
(Edition 1.0 20230116-20230116)
Kabanata
33-36.
Christian Churches of God
PO Box 369, WODEN ACT 2606,
AUSTRALIA
E-mail: secretary@ccg.org
(Copyright © 2023 Wade Cox)
This paper may be freely copied and
distributed provided it is copied in total with no alterations or deletions.
The publisher’s name and address and the copyright notice must be
included. No charge may be levied on
recipients of distributed copies. Brief
quotations may be embodied in critical articles and reviews without breaching
copyright.
This paper is available from the
World Wide Web page:
http://www.logon.org and http://www.ccg.org
Komentaryo
sa Ezekiel Bahagi 9
Kabanata 33
1At ang salita ng Panginoon ay
dumating sa akin, na sinasabi, 2“Anak ng tao, magsalita ka sa iyong
mga kababayan, at sabihin mo sa kanila, Kapag aking dinala ang tabak sa lupain,
at ang taong-bayan ng lupain ay kumuha ng isang lalaki sa gitna nila bilang
bantay nila; 3at kung makita ng bantay na dumarating ang tabak sa
lupain at kanyang hipan ang trumpeta at bigyan ng babala ang taong-bayan; 4sinumang
makarinig ng tunog ng trumpeta at hindi pinansin ang babala, at ang tabak ay
dumating at mapatay siya, ang kanyang dugo ay mapapasa-kanyang sariling ulo. 5Narinig
niya ang tunog ng trumpeta at hindi niya pinansin; ang kanyang dugo ay
sasakanya. Ngunit kung kanyang pinansin, ay nailigtas sana niya ang kanyang
buhay. 6Ngunit kung makita ng bantay na dumarating ang tabak at
hindi humihip ng trumpeta, at ang taong-bayan ay hindi nabigyan ng babala, at
ang tabak ay dumating, at pinatay ang sinuman sa kanila; ang taong iyon ay
kinuha sa kanyang kasamaan, ngunit ang kanyang dugo ay sisingilin ko sa kamay
ng bantay. 7“Kaya't ikaw, anak ng tao, inilagay kitang bantay sa
sambahayan ni Israel; tuwing maririnig mo ang salita mula sa aking bibig,
bigyan mo sila ng babala mula sa akin. 8Kapag aking sinabi sa
masama, O masamang tao, ikaw ay tiyak na mamamatay, at ikaw ay hindi nagsalita
upang bigyang babala ang masama sa kanyang lakad, ang masamang iyon ay
mamamatay sa kanyang kasamaan, ngunit ang kanyang dugo ay sisingilin ko sa
iyong kamay. 9Ngunit kung iyong bigyan ng babala ang masama upang
tumalikod sa kanyang lakad at hindi siya tumalikod sa kanyang lakad, mamamatay
siya sa kanyang kasamaan, ngunit iniligtas mo ang iyong buhay. 10“At
ikaw, anak ng tao, sabihin mo sa sambahayan ni Israel, Ganito ang iyong sinabi:
‘Ang aming mga pagsuway at mga kasalanan ay nasa amin, at nanghihina kami dahil
sa mga ito; paano ngang kami ay mabubuhay?’ 11Sabihin mo sa kanila,
Kung paanong buháy ako, sabi ng Panginoong Diyos, wala akong kasiyahan sa
kamatayan ng masama, kundi ang masama ay tumalikod sa kanyang lakad at mabuhay.
Manumbalik kayo, manumbalik kayo mula sa inyong masasamang lakad; sapagkat
bakit kayo mamamatay, O sambahayan ni Israel? 12At ikaw, anak ng
tao, sabihin mo sa iyong bayan, Ang pagiging matuwid ng taong matuwid ay hindi
makapagliligtas sa kanya sa araw ng kanyang pagsuway. At tungkol sa kasamaan ng
taong masama, hindi siya mabubuwal sa pamamagitan niyon kapag siya'y tumalikod
sa kanyang kasamaan; at ang matuwid ay hindi mabubuhay sa kanyang pagiging
matuwid kapag siya'y nagkakasala. 13Bagaman aking sinabi sa matuwid
na siya'y tiyak na mabubuhay; gayunma'y kung siya'y nagtitiwala sa kanyang
pagiging matuwid at gumawa ng kasamaan, anuman sa kanyang matutuwid na gawa ay
hindi aalalahanin; kundi sa kasamaan na kanyang nagawa ay mamamatay siya. 14Ngunit,
bagaman aking sinabi sa masama, ‘Ikaw ay tiyak na mamamatay;’ ngunit kung iwan
niya ang kanyang kasalanan, at gawin ang ayon sa katarungan at katuwiran; 15kung
isauli ng masama ang sangla, ibalik ang kinuha sa pagnanakaw, at lumakad sa
tuntunin ng buhay, na di gumagawa ng kasamaan, siya'y tiyak na mabubuhay,
siya'y hindi mamamatay. 16Wala sa alinman sa mga kasalanan na
kanyang nagawa ang aalalahanin laban sa kanya; kanyang ginawa ang ayon sa
katarungan at katuwiran; siya'y tiyak na mabubuhay. 17“Gayunma'y
sinasabi ng iyong bayan, ‘Ang daan ng Panginoon ay hindi makatarungan;’ gayong
ang kanilang daan ang hindi makatarungan. 18Kapag iniwan ng matuwid
ang kanyang pagiging matuwid, at gumawa ng kasamaan, kanyang ikamamatay iyon. 19Kung
tumalikod ang masama sa kanyang kasamaan, at gawin ang ayon sa katarungan at
katuwiran, kanyang ikabubuhay iyon. 20Gayunma'y inyong sinasabi,
‘Ang daan ng Panginoon ay hindi makatarungan.’ O sambahayan ni Israel, aking
hahatulan ang bawat isa sa inyo ayon sa kanyang mga lakad.” 21Nang
ikalimang araw ng ikasampung buwan ng ikalabindalawang taon ng ating
pagkabihag, isang tao na nakatakas mula sa Jerusalem ang dumating sa akin, at
nagsabi, “Ang lunsod ay bumagsak.” 22Ang kamay ng Panginoon ay
sumaakin nang kinagabihan bago dumating ang nakatakas. At binuksan niya ang
aking bibig kinaumagahan nang panahong dumating sa akin ang nakatakas. Kaya't
ang aking bibig ay nabuksan at hindi na ako pipi. 23Ang salita ng
Panginoon ay dumating sa akin, na sinasabi, 24“Anak ng tao, ang mga
naninirahan sa mga gibang dakong iyon ng lupain ng Israel ay patuloy na
nagsasabi, ‘Si Abraham ay iisa lamang, ngunit kanyang naging pag-aari ang
lupain. Ngunit tayo'y marami; ang lupain ay tiyak na ibinigay sa atin upang
angkinin!’ 25Kaya't sabihin mo sa kanila, Ganito ang sabi ng Panginoong
Diyos: Kayo'y nagsisikain ng lamang may dugo, at itinataas ninyo ang inyong mga
mata sa inyong mga diyus-diyosan, at nagpapadanak ng dugo; inyo bang aariin ang
lupain? 26Kayo'y nagtitiwala sa tabak, kayo'y gumagawa ng
kasuklamsuklam, at dinudungisan ng bawat isa sa inyo ang asawa ng kanyang
kapwa; inyo bang aariin ang lupain? 27Sabihin mo ang ganito sa
kanila, Ganito ang sabi ng Panginoong Diyos: Kung paanong ako'y nabubuhay,
tiyak na yaong mga nasa sirang dako ay mabubuwal sa pamamagitan ng tabak, at siyang
nasa parang ay ibibigay ko sa mga hayop upang lamunin; at silang nasa mga muog
at sa mga yungib ay mamamatay sa salot. 28Aking gagawing wasak at
giba ang lupain, at ang kanyang palalong kapangyarihan ay magwawakas, at ang
mga bundok ng Israel ay masisira anupa't walang daraan doon. 29Kung
magkagayo'y malalaman nila na ako ang Panginoon, kapag aking ginawang wasak at
giba ang lupain dahil sa lahat nilang kasuklamsuklam na ginawa. 30“At
tungkol sa iyo, anak ng tao, ang iyong bayan na sama-samang nag-uusap tungkol
sa iyo sa tabi ng mga pader at sa mga pintuan ng mga bahay, na nagsasabi sa
bawat isa sa kanyang kapatid, ‘Pumarito ka, at pakinggan mo kung ano ang salita
na nanggagaling sa Panginoon.’ 31Dumating sila sa iyo na gaya ng
pagdating ng bayan, at sila'y nagsisiupo sa harapan mo na gaya ng aking bayan,
at kanilang dinirinig ang iyong mga salita, ngunit hindi nila ginagawa.
Sapagkat sa pamamagitan ng kanilang mga labi ay nagpapakita sila ng malaking
pag-ibig, ngunit ang kanilang puso ay nasa kanilang pakinabang. 32Narito,
ikaw ay parang umaawit sa kanila ng mga awit ng pag-ibig na may magandang
tinig, nakatutugtog na mabuti sa panugtog; kanilang naririnig ang iyong
sinasabi, ngunit hindi nila iyon gagawin. 33At kapag ito'y
nangyari,—at ito'y darating—kanilang malalaman na isang propeta ang napasa
gitna nila.”
33:1-39:29 Mga Salita ng Pagpapanumbalik. Ang bahaging ito ay nagpapatuloy sa mga digmaan ng wakas
at ang pagkawasak ng mga bansang Gog at Magog sa lambak ng Hamon Gog. Ang
digmaang ito ay ang Digmaan sa Armageddon at ang katapusan ng Panahon ng mga
Gentil sa mga Huling Araw at patungo sa Pagbabalik ng Mesiyas (tingnan No. 282E; 141C; 141D; 141E; 141E_2; 294;
(F066v). Tingnan din ang Bahagi X sa ibaba.
Layunin ng Kabanata 33
33:1-9 Ang mga tungkulin ng mga bantay ay
inilahad ng Panginoong Diyos. Walang gagawin ang Diyos nang hindi muna Niya
binababalaan ang mga tao sa pamamagitan ng Kanyang mga lingkod na mga propeta
(Amos 3:7). Ang tekstong ito ay partikular na naglalagay ng pananagutan sa mga
pinuno bilang mga kinatawan, bilang mga Bantay ng Diyos, sa pagbibigay ng
babala sa mga bansa at kung mabibigo silang gawin ang kanilang tungkulin kung
gayon ang dugo ng mga pinatay o nawala ay ituturing bilang kanilang pananagutan
at ang dugo ay nasa kanilang mga ulo. Kung ang bantay ay nagbabala sa kanila at
hindi sila nakinig, ang kanilang dugo ay nasa kanilang sariling mga ulo, at
sila ay naalis sa kanilang kasamaan. Ang pananagutang ito ay magpapatuloy
ngayon hanggang sa mga digmaan ng wakas at sa pagdating ng Mesiyas. Si Isaias
ay itinalaga upang balaan ang Israel (Is. 21:6) tungkol sa pagkakasunod-sunod
ng Pagdating ng Mesiyas at ng kanyang pagkamatay (Is. Kab. 53) at hanggang sa
wakas at sa Pagpapanumbalik ng Israel sa huling exodo, at ang pagpapanumbalik
ng mga kautusan ng Diyos at ang mga Sabbath at Bagong Buwan sa parusa ng
kamatayan (kab. 66). Ang naging tugon ng pamunuan ay lagariin siya sa kalahati
(No. 122C)
(gayundin binato nila si Zacarias at pinugutan ng ulo si Juan). Si Daniel ay
itinalaga ng Diyos isang dekada bago si Ezekiel nang siya ay dinala sa
Babilonia bilang bihag kasama ng mga anak ng maharlika. Gayundin si Jeremias ay
itinalaga ng Diyos upang balaan ang Israel (tingnan ang Jer. 6:17) at ang lahat
ng kanyang mga gawa ay inorden ng Diyos mula pa noong si Jeremias ay nabuo sa
sinapupunan (Jer. 1:5). Siya ay may awtoridad na magtayo at magwasak pati na
rin magbigay ng babala sa mga tao. Si Jeremias ay ginamit din ng Diyos upang
pangalanan ang huling buhay na tinig ng propesiya sa mga Iglesia ng Diyos sa
mga Huling Araw, bago isugo ang mga Saksi sa Jerusalem. Ang huling yugto ay ang
propetikong tinig ni Dan sa Ephraim (Jer. 4:15-27) sa F024 (tingnan din #044 at Juan 1:19ff; F043) at ang Dalawang Saksi na sina Enoc at Elijah (tingnan ang
##135;
141D) at pagkatapos ay babalik ang Mesiyas sa Israel at sa
pamamahala ng mundo.
v. 7 Dito pinahiran ng Diyos si Ezekiel
bilang bantay sa Israel sa yugtong ito ng pagkabihag (cf. 3:16:21). Ang dugo ng
mga tao ay nasa lalaking ito na si Ezekiel bilang propeta sa panahong ito.
Hinirang din ng Diyos si Elias bilang bantay sa huling yugto bago ang Mesiyas
gaya ng sinabi sa atin ng Diyos sa pamamagitan ng propetang si Malakias (Mal
4:5). Sinabi rin sa atin na ang Diyos ay kumuha ng ikalawa upang hindi rin siya
mamatay sa Gen. 5:24. Sila lamang ang dalawang kinuha ng Diyos kung kaya't
hindi sila namatay hanggang sa gawain nila sa mga huling araw bilang mga huling
bantay bago ang Mesiyas sa pagpapanumbalik ng Kautusan ng Diyos.
33:10-20 Muling
binigyang-diin ng salita ang 14:12-23 at 18:5-32.
33:21-32
v. 21 Ang versikulong ito ay nagdedetalye
ng ikalabindalawang taon at sa Ikalimang araw ng Ikasampung buwan dumating kay
Ezekiel ang isang nakaligtas sa lungsod ng Jerusalem at sinabi sa kanya ang
tungkol sa pagbagsak nito. Ito ay noong 587/6 BCE na nagpapatunay sa mga
detalye sa tala sa kabanata 1 at nagpapatunay na ang petsa sa Tala patungkol sa
ikalimang taon ng pagkabihag ni Jehoiakin. Ang detalye at petsang ito ay
nagpapatunay sa kalendaryo bilang ang ika-30 taon ng jubileo noong 574 BCE (at
524 BCE). Ang detalyeng ito ay nagpapatunay din na ang mga iskolar ay mali
(kabilang ang Judaica) at isang taon na nahuli. Sa halip na itama ang kanilang
pagkakamali at magpatuloy sa pagpapanumbalik ng Jubileo, sinasabi nila na ang
Bibliya ay mali dito at dapat basahin bilang ikalabing-isang taon (tingnan ang OARSV n.). Walang silang hindi
gagawin upang itago ang katotohanan at bigyang-katwiran ang maling sistema ng
Hillel. Haharapin nila ang mga Saksi at ang Mesiyas sa lalong madaling panahon.
Kaya
ilang buwan pagkatapos ng pagbagsak ng Jerusalem ang salita ng pagbagsak ay
nakarating kay Ezekiel at naibalik ang kanyang kakayahang magsalita (3:24-27).
(Iminungkahi ng ilang iskolar na ang dalawang versikulong ito ay walang
kaugnayan at dapat sundan ng 24:27.) Ang timing ay napakahalaga dito at
kritikal din sa pagtukoy sa kalendaryo.
33:23-29 Ang tekstong
ito ay tumatalakay sa mga ari-arian ng mga ipinatapon o bihag at itinala ang
tatlong salot sa v. 27. Yaong mga nasa sirang dako ay mabubuwal sa pamamagitan
ng tabak, at siyang nasa parang ay ibibigay ko sa mga hayop upang lamunin, at
silang nasa mga muog at sa mga yungib ay mamamatay sa salot.
Ang
lahat ng ito ay dahil nilabag nila ang Laws of God (L1) at sumamba sa diyos-diyosan. Hindi nila sinusunod nang tama
ang Food Laws (No. 015) at nagpapadanak sila ng dugo at sa gayon ay kailangang
parusahan gaya ng sinasabi ng teksto. Sa mga huling araw na ito ang dugo ng mga
bansa ay nasa kanilang lahat, at kanilang pinapatay at pinuputol ang kanilang
mga anak at ipinagbibili ang mga bahagi sa kanilang mga kababaihan at mga
maysakit at matatanda. Dahil sa malawakang pagpatay sa mga huling araw ng
kanilang Pharmakeia at sa kaisipang
pandigmaan ay haharapin nilang lahat ang parehong mga sumpang ito (tingnan din
ang #259B).
33:30-33 Kalikasan na
ng tao ang makinig sa nais nitong marinig at binabalewala ang mga salita ng
Diyos at ng mga propeta at ng mga hinirang ng mga Iglesia ng Diyos. Lalo na ang
mga ministro ng mga iglesia ng mga huling araw ay korap at nagtuturo nang may
bayad. Ang mga kasalanan ng mga bansa ay magwawakas sa Katarungan ng Diyos sa
ilalim ng Mesiyas at ng Hukbo gaya ng makikita natin dito at gayundin sa Jer.
5:12-13. Lumalapit sila sa mga salita ng Diyos na parang nakikinig sila ng mga
awit ng pag-ibig; naririnig nila ngunit hindi nila susundin ang salita ng
Diyos. Iniisip na ang mga salita ay maaaring inaawit mula dito at 2Hari 3:15.
Ang katotohanan ay mayroon silang anyo ng pananampalataya ngunit itinatanggi
ang kapangyarihan.
Kabanata 34
1At ang salita ng Panginoon ay
dumating sa akin, na sinasabi, 2“Anak ng tao, magsalita ka ng
propesiya laban sa mga pastol ng Israel, magsalita ka ng propesiya, at iyong
sabihin sa mga pastol, Ganito ang sabi ng Panginoong Diyos: Kahabag-habag ang
mga pastol ng Israel na pinakakain ang kanilang sarili! Hindi ba dapat pakainin
ng mga pastol ang mga tupa? 3Kayo'y kumakain ng taba, at kayo'y
nagsusuot ng lana, inyong pinapatay ang mga pinataba, ngunit hindi ninyo
pinakakain ang mga tupa. 4Hindi ninyo pinalakas ang payat, hindi
ninyo pinagaling ang maysakit, o inyo mang tinalian ang may pilay, o inyo mang
ibinalik ang naligaw, o inyo mang hinanap ang nawala, kundi inyong pinamumunuan
sila na may karahasan at kalupitan. 5Kaya't sila'y nangalat dahil sa
walang pastol, at sila'y naging pagkain sa lahat ng mababangis na hayop sa
parang, at nangalat. 6Ang aking mga tupa ay nangalat, sila'y
nagsilaboy sa lahat ng bundok, at sa bawat mataas na burol. Ang aking mga tupa
ay nangalat sa buong ibabaw ng lupa, at walang naghanap o nagmalasakit sa
kanila. 7“Kaya't kayong mga pastol, pakinggan ninyo ang salita ng
Panginoon: 8Kung paanong ako'y nabubuhay, sabi ng Panginoong Diyos,
sapagkat ang aking mga tupa ay naging biktima, at ang aking mga tupa ay naging
pagkain ng lahat ng mababangis na hayop, dahil sa walang pastol, at sapagkat
hindi hinanap ng aking mga pastol ang aking mga tupa, kundi ang mga pastol ay
nagsikain, at hindi pinakain ang aking mga tupa; 9kaya't kayong mga
pastol, pakinggan ninyo ang salita ng Panginoon: 10Ganito ang sabi
ng Panginoong Diyos, Narito, ako'y laban sa mga pastol. Aking aalisin ang aking
mga tupa sa kanilang kamay, at akin silang patitigilin sa pagpapakain sa mga
tupa. Hindi na pakakainin ng mga pastol ang kanilang sarili. Aking ililigtas
ang aking mga tupa sa kanilang mga bibig upang huwag silang maging pagkain
nila. 11“Sapagkat ganito ang sabi ng Panginoong Diyos: Narito, ako
mismo ang maghahanap sa aking mga tupa, at aking pagmamalasakitan sila. 12Kung
paanong hinahanap ng pastol ang kanyang kawan kapag ang ilan sa kanyang mga
tupa ay nangangalat, gayon ko hahanapin ang aking mga tupa; at ililigtas ko
sila sa lahat ng dako na kanilang pinangalatan sa araw na maulap at makapal na
kadiliman. 13Aking ilalabas sila sa mga bayan, titipunin ko sila
mula sa mga lupain, at dadalhin ko sila sa kanilang sariling lupain. Pakakainin
ko sila sa mga bundok ng Israel, sa tabi ng mga bukal ng tubig, at sa lahat na
tinatahanang dako sa lupain. 14Aking pakakainin sila sa mabuting
pastulan, at ang matataas na bundok ng kataasan ng Israel ang kanilang magiging
pastulan. Doo'y mahihiga sila sa mabuting lupaing pastulan, at sa matabang
pastulan ay manginginain sila sa mga bundok ng Israel. 15Ako mismo
ang magiging pastol ng aking mga tupa at sila'y dadalhin ko sa kapahingahan,
sabi ng Panginoong Diyos. 16Aking hahanapin ang nawala at ibabalik
ang naligaw, tatalian ang nabalian, at palalakasin ang mahihina, ngunit aking
lilipulin ang mataba at malakas. Aking pakakainin sila ng kahatulan. 17“At
tungkol sa inyo, aking kawan, ganito ang sabi ng Panginoong Diyos: Narito,
ako'y hahatol sa pagitan ng tupa at tupa, sa pagitan ng mga lalaking tupa at
mga lalaking kambing. 18Hindi pa ba sapat sa inyo na kumain sa
mabuting pastulan, kundi dapat pa ninyong tapakan ng inyong mga paa ang nalabi
sa inyong pastulan? Kapag umiinom kayo ng malinaw na tubig, dapat pa ba ninyong
parumihin ng inyong mga paa ang nalabi? 19At dapat bang kainin ng
aking mga tupa ang niyapakan ng inyong mga paa, at kanilang inumin ang
dinumihan ng inyong mga paa? 20“Kaya't ganito ang sabi ng Panginoong
Diyos sa kanila: Narito, ako, samakatuwid baga'y ako ang hahatol sa matabang
tupa at sa payat na tupa. 21Sapagkat inyong itinutulak ng tagiliran
at ng balikat, at inyong sinusuwag ng inyong mga sungay ang lahat ng may sakit,
hanggang sa inyong maikalat sila. 22Aking ililigtas ang aking kawan,
at hindi na sila magiging biktima; at ako ang hahatol sa pagitan ng mga tupa. 23Ako'y
maglalagay ng isang pastol sa kanila, ang aking lingkod na si David, at kanyang
pakakainin sila. Kanyang pakakainin sila at siya'y magiging kanilang pastol. 24At
akong Panginoon ay magiging kanilang Diyos, at ang aking lingkod na si David ay
magiging pinuno nila; akong Panginoon ang nagsalita. 25“Ako'y
makikipagtipan sa kanila ng tipan ng kapayapaan, at aking aalisin ang
mababangis na hayop sa lupain; at sila'y maninirahang tiwasay sa ilang, at
matutulog sa mga kakahuyan. 26Aking gagawing mapapalad sila at ang
mga dakong nasa palibot ng aking burol. Aking pababagsakin ang ulan sa
kapanahunan; sila'y magiging ulan ng pagpapala. 27Ang punungkahoy sa
parang ay magbubunga, ang lupa'y magbibigay ng kanyang pakinabang, at sila'y
magiging tiwasay sa kanilang lupain. Kanilang malalaman na ako ang Panginoon,
kapag aking pinutol ang bakal ng kanilang pamatok, at aking nailigtas sila sa
kamay ng mga umalipin sa kanila. 28Sila'y hindi na magiging biktima
ng mga bansa, o lalamunin man sila ng hayop sa lupa; kundi sila'y maninirahang
tiwasay at walang mananakot sa kanila. 29Aking pagkakalooban sila ng
masasaganang pananim at sila'y hindi na malilipol pa ng taggutom sa lupain, o
magdaranas pa man ng pagkutya ng mga bansa. 30At kanilang malalaman
na akong Panginoon nilang Diyos ay kasama nila, at sila na sambahayan ni Israel
ay aking bayan, sabi ng Panginoong Diyos. 31Kayo'y mga tupa ko, mga
tupa ng aking bayan, at ako'y inyong Diyos, sabi ng Panginoong Diyos.”
Layunin ng Kabanata 34
Ang tekstong ito ay tungkol sa mga Pastol ng Israel
Ang
pagpuna sa mga pastol ay nagpapatuloy sa pagkakasunod-sunod ng mga kerubin at
nagiging mas malala sa paglipas ng mga siglo hanggang sa umabot sa kritikal na
punto sa mga Huling Araw kapag ang dalawa sa mga huling iglesia ay idineklara
na patay at isinuka mula sa Bibig ng Diyos gaya ng makikita natin sa
Apocalipsis kab. 3 (F066). Isa na lamang ang natitira at ito ang magiging huling
iglesia sa ilalim ng Mesiyas na bubuo ng sistemang milenyo. Ang lahat ng iba
pang mga sistema ay tuluyang aalisin o wawasakin (##122;
141F; 170;
283; ang Juda ay magsisisi sa ilalim ng mga Saksi at
ipapanumbalik ang Kalendaryo ng Templo o aalisin sa Israel at mamamatay.
34:1-10 Ang mga Pastol ng Israel
Ang
tekstong ito ay tungkol sa pamunuan ng Israel kabilang ang Nasi o ang mga Hari
(Jer. 23:13-17) na pinangalat ang mga tao o tupa (Jer. 10:21; 23:1-4). Saklaw
ng usapin ang buong panahon hanggang sa mga Huling Araw
Ezekiel 34 and the
Shepherds of Israel (No. 108B)
Inilapat
din ng salita ang doktrina ng indibidwal na pananagutan (18:5-32) sa mga
pinunong nasa ilalim ng Kautusan ng Diyos at may pananagutan sa Diyos (2Sam.
12:1-15).
vv. 4-5 Sa mga Huling Araw inaalagaan ng mga
pastol ang kanilang sarili at hindi ang mga tupa. Sa paglipas ng panahon
hanggang sa mga huling araw ang mga pastol ay aalisin.
34:7-8 Ang korapsyon ng mga pastol ay
patuloy na nagdudulot ng mga pagkasira sa wastong pagpapatupad ng kautusan sa
Lipunan at nagiging sanhi upang maging pagkain ng mababangis na hayop ang mga
tao. Dito ay Babilonia ngunit ito ay nagpatuloy sa ilalim ng buong istruktura
ng sistema ng Hayop ng Daniel kab. 2 (F027ii; xiii)
34:11-16 Ipinahayag
ng Diyos na Siya ay kikilos bilang Mabuting Pastol ng Kanyang bayan (Is. 40:11;
Jer. 31:10). Titipunin niya ang kanyang nangalat at nasugatan na kawan. Ang
sipi ay nagpapakita na tayo ay babalik sa Theocracy ng Mesiyas sa ilalim ng
Diyos (tingnan ang Hos. 8:4; 1Sam. 8:7).
34:17-22 Hahatulan ni
Cristo ang mga tupa ayon sa kanilang pakikitungo sa isa't isa. Magagawa lamang
ito nang maayos sa pamamagitan ng pag-alis sa mga pastol. Ang pagtanggal at ang
paghatol ay tinutukoy sa Zacarias 11. Tinutukoy ng Zacarias 11:3ff. ang
pagtangis ng mga pastol.
Tinatalakay
ng Zacarias ang Pastol na binayaran ng 30 pirasong pilak at hindi direktang
tumutukoy sa Mesiyas. (Tingnan din ang Mat. 25:31-32 para sa mga paghahati.)
Mula sa versikulo Zac. 11:14 ang Diyos ay nagsasalita tungkol sa pagsira sa
Gapos ng Israel at Juda at sa Zac. 11:15 siya ay nagsasalita tungkol sa walang
kabuluhang pastol ng mga huling araw. Saklaw nito ang isang buong sistema sa
ika-20 at ika-21 siglo at sila ay aalisin sa mga sistema ng iglesia maliban sa
mga indibidwal.
Ang
mga banal ay sinubok sa kanilang kakayahan na sumunod sa mga Kautusan ng Diyos
at sa Patotoo at Pananampalataya ni Jesucristo (Apoc. 12:17; 14:12 (tingnan din
ang 122, 170, 283 sa itaas at F044vii). Milyun-milyon ang pinatau at nawasak ng sistema ng Hayop
(tingnan ##299A
at 299B).
Masasaksihan
ng mga Iglesia ng Diyos ang dalawa sa mga sistema nito na pinangalat at iiwan
ang mga korap na ministeryo nito (Apoc. kabanata 3 (F066). Maililigtas lamang nila ang kanilang sarili sa
pamamagitan ng pagsisisi at pagpapanumbalik ng God’s Calendar (No. 156). Ang tekstong ito ay nalalapat din sa mga bansang
sumasalungat at nang-aapi sa Israel.
34:23-24 Ilalagay ng
Diyos ang Kanyang Lingkod na si David (2Sam. 3:18) sa Israel sa isang
naipanumbalik na monarkiya sa ilalim ng Mesiyas (tingnan No. 282E). Ito ay palalawakin sa mundo (tingnan din ang 37:22-25;
Jer. 23:5-6).
Isang pastol (tingnan ang
Os. 1:11; Juan 10:16 (F043iii)
34:25-31 Ang teksto
dito ay gumagamit ng pinakamatandang termino para sa paggawa ng tipan (tingnan
ang Jer. 31:31-34). Pinatutunayan dito ng Diyos sa pamamagitan ng propeta na
Siya ay gagawa ng isang tipan ng
kapayapaan (37:26; Heb. 13:20). Dito ay sinasabi ng Diyos na Siya ay
mananahan sa Bundok Sion at Kanyang pananatilihin ang wastong
pagkakasunod-sunod ng mga panahon (Gen. 8:21-22) at sa gayon ay tuloy-tuloy na
kasaganaan (tingnan din ang Amos 9:13-14). Magiging malaya sila sa takot sa
mabangis na hayop sa loob (Lev. 26:6) at sa pag-atake mula sa mga bansa sa
labas. Hindi rin sila magdurusa ng panghahamak mula sa mga bansa
dahil ang lahat ay susunod sa mga Kautusan ng Diyos at sa Kalendaryo ng Diyos
(No. 156 sa itaas) sa ilalim ng Mesiyas.
Kabanata 35
1Bukod dito'y ang salita ng Panginoon
ay dumating sa akin, na nagsasabi, 2Anak ng tao, ititig mo ang iyong
mukha sa bundok ng Seir, at manghula ka laban doon, 3At sabihin mo
roon, Ganito ang sabi ng Panginoong Dios: Narito, ako'y laban sa iyo, Oh bundok
ng Seir, at aking iniunat ang aking kamay laban sa iyo, at gagawin kitang sira
at katigilan. 4Aking ilalagay na giba ang iyong mga bayan, at ikaw
ay magiging sira; at iyong malalaman na ako ang Panginoon. 5Sapagka't
ikaw ay nagkaroon ng laging pakikipagkaalit, at ibinigay mo ang mga anak ni
Israel sa kapangyarihan ng tabak sa kapanahunan ng kanilang kasakunaan, sa
kapanahunan ng parusang pinaka wakas; 6Kaya't buháy ako, sabi ng
Panginoong Dios, aking itatalaga ka sa dugo, at ang dugo ay hahabol sa iyo:
yamang hindi mo kinapootan ang dugo, kaya't matatalaga ka sa dugo. 7Ganito
ko gagawin ang bundok ng Seir na isang katigilan at kasiraan; at aking
ihihiwalay sa kaniya siya na nagdaraan at siyang nagbabalik. 8At
aking pupunuin ang kaniyang mga bundok ng kaniyang mga nangapatay: sa iyong mga
burol at sa iyong mga libis at sa lahat mong mga daan ng tubig ay mangabubuwal
sila na nangapatay ng tabak. 9Ikaw ay gagawin kong pangpalaging
kasiraan, at ang iyong mga bayan ay hindi tatahanan; at inyong malalaman na ako
ang Panginoon. 10Sapagka't iyong sinabi, Ang dalawang bansang ito,
at ang dalawang lupaing ito ay magiging akin, at aming aariin; bagaman
kinaroroonan ng Panginoon: 11Kaya't buháy ako, sabi ng Panginoong
Dios, aking gagawin ayon sa iyong galit, at ayon sa iyong pananaghili na iyong
ipinakilala sa iyong pagtatanim laban sa kanila: at ako'y pakikilala sa gitna
nila pagka aking hahatulan ka. 12At iyong malalaman na akong
Panginoon ay nakarinig ng lahat mong panunungayaw na iyong sinalita laban sa
mga bundok ng Israel, na sinasabi, Nangalagay na sira ang mga yaon, nangabigay
sa atin upang lamunin. 13At kayo'y nangagmalaki laban sa akin ng
inyong bibig, at inyong pinarami ang inyong mga salita laban sa akin: aking
narinig yaon. 14Ganito ang sabi ng Panginoong Dios: Pagka ang buong
lupa ay nagagalak, akin gagawin kang sira. 15Kung paanong ikaw ay
nagalak sa mana ng sangbahayan ni Israel, dahil sa sira, gayon ang gagawin ko
sa iyo: ikaw ay magiging sira, Oh bundok ng Seir, at buong Edom, oo, lahat ng
ito; at kanilang malalaman na ako ang Panginoon.
Layunin ng Kabanata 35
35:1-15 Ang Salita Laban sa Edom.
Itinuturing
ng mga kinikilalang iskolar ang tekstong ito bilang “isang editoryal na
pagpapalawak ng salita ni Ezekiel, gamit ang istilo ng pananalita ni Ezekiel
(ihambing ang vv. 1-3 sa 6:1-3). Bagaman nararapat na kasama ng 25:12-14,
inilagay ito rito upang ihambing sa kab. 36 (esp. 36:5), na bumubuo sa panimula
ng pagpapanumbalik ng Israel. Sinasalamin nito ang lumalalim na galit ng mga
Judio sa Edom kasunod ng pananakop ng Edom sa Timog Juda (Jer. 49:7-22)” (OARSV
n.).
Ang
istilo ng pananalita sa 1-3 ay katulad ng sa 6:1-3 ngunit ang mga ito ay
sinasabi laban sa dalawang magkaibang bansa. Ang Kab. 6 ay laban sa Israel at
ang kab. 35 ay laban sa Edom.
Ang
Edom din ang paksa ng teksto sa 20:45-49 at sila ay haharapin noong 130 BCE ni
John Hyrcanus at ng Macabbees alinsunod sa mga propesiyang ito. Ang
pagkakatulad ng pananalita ng dalawang propesiya ay nagpapahiwatig na ibinigay
ito ng Diyos kay Ezekiel, at isinulat niya ito.
Ang
teksto dito ay tumutukoy sa Bundok Seir na siyang mataas na talampas sa
silangan ng Arabah, kung saan matatagpuan ang Petra, o Sela, ang kabisera ng
Edom.
Ang
Edom ay winasak at pagkatapos ay nabihag noong 130 BCE at ginawang isang
teritoryo ng mga Judio sa Judea. Ang mga propesiya ng tekstong ito ay tama at
eksakto, na isasakatuparan dahil sa kanilang ugali sa Israel at Juda.
Kabanata 36
1At ikaw, anak ng tao, manghula ka
laban sa mga bundok ng Israel, at sabihin mo, Kayong mga bundok ng Israel,
pakinggan ninyo ang salita ng Panginoon. 2Ganito ang sabi ng
Panginoong Dios: sapagka't sinabi ng kaaway sa inyo, Aha! at, Ang dating mga
mataas na dako ay aming pagaari; 3Kaya't manghula ka, at iyong
sabihin, Ganito ang sabi ng Panginoong Dios: Sapagka't, sa makatuwid baga'y
sapagka't kanilang ginawang sira kayo, at nadaig kayo sa lahat ng dako, upang
kayo'y maging pagaari ng nalabi sa mga bansa, at kayo'y nabanggit ng mga labi
ng mga mangdadaldal, at masamang ulat ng bayan; 4Kaya't kayong mga
bundok ng Israel, inyong pakinggan ang salita ng Panginoong Dios: Ganito ang
sabi ng Panginoong Dios sa mga bundok at sa mga burol, sa mga daan ng tubig at
sa mga libis, sa mga sirang dako at sa mga bayan na nangapabayaan, na mga
naging samsam at kakutyaan na nalabi sa mga bansa na nangasa palibot; 5Kaya't
ganito ang sabi ng Panginoong Dios: Tunay na sa silakbo ng aking paninibugho ay
nagsalita ako laban sa nalabi sa mga bansa, at laban sa buong Edom, na nagtakda
ng aking lupain sa kanilang sarili na pagaari na may kagalakan ng buo nilang
puso, na may samá ng loob, upang ihagis na pinakasamsam. 6Kaya't
manghula ka tungkol sa lupain ng Israel, at sabihin mo sa mga bundok at sa mga
burol, sa mga daan ng tubig at sa mga libis, Ganito ang sabi ng Panginoong
Dios: Narito, ako'y nagsalita sa aking paninibugho at sa aking kapusukan,
sapagka't inyong tinaglay ang kahihiyan ng mga bansa. 7Kaya't ganito
ang sabi ng Panginoong Dios: Aking itinaas ang aking kamay, na aking sinasabi,
Tunay na ang mga bansa na nangasa palibot ninyo, mangagtataglay sila ng
malaking kahihiyan. 8Nguni't, kayo, Oh mga bundok ng Israel, inyong
isusupling ang inyong mga sanga, at magbubunga sa aking bayang Israel;
sapagka't sila'y malapit nang dumating. 9Sapagka't, narito, ako'y sa
inyo, at ako'y babalik sa inyo, at kayo'y mabubukid at mahahasikan; 10At
ako'y magpaparami ng mga tao sa inyo, buong sangbahayan ni Israel, sa makatuwid
baga'y siyang lahat; at ang mga bayan ay tatahanan, at ang mga sirang dako ay
mangatatayo; 11At ako'y magpaparami sa inyo ng tao at hayop; at
sila'y magsisidami at mangagkakaanak: at aking patatahanin kayo ayon sa inyong
dating kalagayan, at gagawan ko kayo ng magaling kay sa una: at inyong
malalaman na ako ang Panginoon. 12Oo, aking palalakarin sa inyo ang
mga tao, sa makatuwid baga'y ang aking bayang Israel; at kanilang aariin ka, at
ikaw ay magiging kanilang mana, at hindi mo na sila wawalaan ng mga anak. 13Ganito
ang sabi ng Panginoong Dios: Sapagka't kanilang sinasabi sa iyo, Ikaw na lupain
ay manglalamon nga ng mga tao, at naging mapagpahirap sa iyong bansa; 14Kaya't
hindi ka na manglalamon pa ng mga tao o papatay pa man sa iyong bansa, sabi ng
Panginoong Dios; 15O iparirinig ko pa man sa iyo ang kahihiyan ng
mga bansa, o magtataglay ka pa man ng kakutyaan ng mga bayan, o ititisod mo pa
man ang iyong bansa, sabi ng Panginoong Dios. 16Bukod dito'y
dumating sa akin ang salita ng Panginoon, na nagsasabi, 17Anak ng
tao, nang tumatahan ang sangbahayan ni Israel sa kanilang sariling lupain,
kanilang inihawa ng kanilang lakad at ng kanilang mga gawa: ang kanilang lakad
sa harap ko ay naging parang karumihan ng babae sa kaniyang kapanahunan. 18Kaya't
aking ibinugso ang aking kapusukan sa kanila dahil sa dugo na kanilang ibinubo
sa lupain, at dahil sa kanilang nilapastangan ng kanilang mga diosdiosan; 19At
aking pinangalat sila sa mga bansa, at sila'y nagsipanabog sa mga lupain: ayon
sa kanilang lakad at ayon sa kanilang mga gawa ay hinatulan ko sila. 20At
nang sila'y dumating sa mga bansa, na kanilang pinaroonan, kanilang
nilapastangan ang aking banal na pangalan; sa pagsasabi ng mga tao tungkol sa
kanila, Ang mga ito ay bayan ng Panginoon, at nagsilabas sa kaniyang lupain. 21Nguni't
iginalang ko ang aking banal na pangalan, na nilapastangan ng sangbahayan ni
Israel sa mga bansa na kanilang pinaroonan. 22Kaya't sabihin mo sa
sangbahayan ni Israel, Ganito ang sabi ng Panginoong Dios; Hindi ko ginawa ito
dahil sa inyo, Oh sangbahayan ni Israel, kundi dahil sa aking banal na
pangalan, na inyong nilapastangan sa mga bansa na inyong pinaroonan. 23At
aking babanalin ang aking dakilang pangalan, na nalapastangan sa mga bansa, na
inyong nilapastangan sa gitna nila; at malalaman ng mga bansa na ako ang
Panginoon, sabi ng Panginoong Dios, pagka ako'y aariing banal sa inyo sa harap
ng kanilang mga mata. 24Sapagka't aking kukunin kayo sa mga bansa,
at pipisanin ko kayo na mula sa lahat ng lupain, at dadalhin ko kayo sa inyong
sariling lupain. 25At ako'y magwiwisik ng malinis na tubig sa inyo,
at kayo'y magiging malinis: sa buo ninyong karumihan, at sa lahat ninyong mga
diosdiosan, lilinisin ko kayo. 26Bibigyan ko rin naman kayo ng
bagong puso, at lalagyan ko ang loob ninyo ng bagong diwa; at aking aalisin ang
batong puso sa inyong katawan, at aking bibigyan kayo ng pusong laman. 27At
aking ilalagay ang aking Espiritu sa loob ninyo, at palalakarin ko kayo ng ayon
sa aking mga palatuntunan, at inyong iingatan ang aking mga kahatulan, at
isasagawa. 28At kayo'y magsisitahan sa lupain na ibinigay ko sa
inyong mga magulang; at kayo'y magiging aking bayan, at ako'y magiging inyong
Dios. 29At lilinisin ko kayo sa lahat ninyong karumihan: at aking
patutubuin ang trigo, at aking pararamihin, at hindi na ako magpaparating ng
kagutom sa inyo. 30At aking pararamihin ang bunga ng punong kahoy,
at ang ani sa bukid, upang huwag na kayong tumanggap pa ng kadustaan ng kagutom
sa mga bansa. 31Kung magkagayo'y inyong maaalaala ang inyong mga
masamang lakad, at ang inyong mga gawa na hindi mabuti; at kayo'y mayayamot sa
inyong sarili sa inyong paninging sarili, dahil sa inyong mga kasamaan at dahil
sa inyong mga kasuklamsuklam. 32Hindi dahil sa inyo ginagawa ko ito,
sabi ng Panginoong Dios, tantuin ninyo: kayo'y mangahiya at mangalito dahil sa
inyong mga lakad, Oh sangbahayan ni Israel. 33Ganito ang sabi ng
Panginoong Dios: Sa araw na aking linisin kayo sa lahat ninyong kasamaan, aking
patatahanan ang mga bayan, at ang mga gibang dako ay mangatatayo. 34At
ang lupain na naging sira ay mabubukid, na naging sira sa paningin ng lahat na
nangagdaraan. 35At kanilang sasabihin, Ang lupaing ito na naging
sira ay naging gaya ng halamanan ng Eden; at ang sira at giba at wasak na mga
bayan ay nakukutaan at tinatahanan. 36Kung magkagayo'y malalaman ng
mga bansa na nalabi sa palibot ninyo na akong Panginoon ay nagtayo ng mga
guhong dako, at tinamnan ko ang dakong sira: akong Panginoon ang nagsalita, at
aking gagawin. 37Ganito ang sabi ng Panginoong Dios: Bukod dito pa'y
pagsasanggunian ako ng sangbahayan ni Israel, upang gawin sa kanila; ako'y
magpaparami sa kanila ng tao na parang kawan. 38Kung paano ang kawan
na panghain, kung paano ang kawan ng Jerusalem sa kanilang mga takdang
kapistahan, gayon mapupuno ang mga gibang bayan ng mga kawan ng mga tao: at
kanilang malalaman na ako ang Panginoon.
Layunin
ng Kabanata 36
36:1-39:29 Ang Bagong Israel
36:1-38 Propesiya sa mga Bundok ng Israel: Pagpapanumbalik
ng Israel
36:1-7 Mga Bundok ng Israel Ang
pagtukoy na ito ay madalas na inilalapat sa aktwal na mga burol at bundok ng
Israel (Deut. 3:25), na sa panahon ng propesiya ay wala ang ni isa man sa mga
lipi ng Israel at Juda. Sa panahong ito ang Israel ay nangalat sa hilaga lampas
ng Araxes at mula noong 722 BCE ay nangalat sa Celtic tribes ng Hittites at
Scythians sa magiging Imperyo ng Parto. Sa panahong ito sila ay pambansang
pangkat ng Hg I na nahalo sa Hg R1b Celts. Ang mga Apostol ay isinugo sa kanila
mula sa Establishment of the Church under the Seventy
(No. 122D); (F058).
Ang
Juda ay dinala sa pagkabihag at ang Edom ay napasok at nasakop ang kanyang mga
lupain (35:1–15) at gayundin ang mga nakapaligid na bansa mula sa silangan
patungo sa mga lupain ng Israel sa silangan ng Jordan (Neh. 2:19). Ang Israel,
gayunpaman, ay ipapanumbalik sa kanyang pamana (Mal. 1:2-5) gayundin ang Juda
sa pagbabalik ng Mesiyas.
36:8-15 Ang lupain ay lalagpas pa sa dating
kasaganaan nito sa Exodo (Os. 11:1-4; Jer. 2:1-3).
v. 14 Hindi ka na manglalamon pa ng mga tao Ang mga alay ng fertility cults (na kinasasangkutan ng mga
lalaki at mga bata/mga fetus) ay hindi na magagawa sa matataas na lugar
(6:1-14; Deut. 12:1-3; 29-31).
36:16-21
Ang
pagsamba sa diyos-diyosan at paganong mga pag-aalay ng Israel at Juda ay
dinungisan ang kanilang lupain, nilapastangan ang Pangalan ng Diyos at ang
Kanyang Kautusan (Lev. 18:21; 20:3) at dinala sila sa kaparusahan at pagkabihag
at mangyayari itong muli sa mga huling araw na ito. Ang antinomian Gnostics na
nagpapahayag na ang Kautusan ng Diyos ay inalis na ay haharap sa pagsisisi o
kamatayan.
v. 17 Karumihan – dahil sa
regla (18:6; Lev. 15:19-30)
36:22-32 Pinaalalahanan
ng Diyos ang Israel (tingnan ang Kab. 20) na Kanyang ipapanumbalik ang Kanyang
bayan (Ex. 6:7; Lev. 20:24) para sa Kanyang sariling pangalan. Gaya ng sa
Ezekiel 12:6 at 24:7, sila ay magiging tanda para sa lahat ng mga bansa at lalo
na sa mga huling araw para sa pagdating ng Mesiyas (##210A
at 210B).
36:26 Ang
Bagong Puso (18:31) ay lilikhain ng Banal na Espiritu ng Diyos (No. 117). Sa Unang Tatlong Kerubin ang Espiritu ay ibinigay sa
pamamagitan ng delegasyon sa mga Patriyarka at Propeta. Pagkatapos ng
Pentecostes 30 CE ito ay ibinigay sa Iglesia at sa mga tinawag dito sa
pamamagitan ng kahilingan sa bautismo para sa pagsisisi (No. 052).
36:33-36 Ang teksto
ay isang propesiya para sa mga darating na araw at sumasaklaw sa sistema ng
milenyo sa ilalim ni Jesucristo. Mayroong apat na elemento ng mga Iglesia ng
Diyos na buhay sa mga Huling Araw. Ang una ay ang Thyatira na nagtiis ng marami
sa loob ng mga siglo at wala nang hinihingi pa rito. Pagkatapos ang huling
tatlo ay ang Sardis, Laodicea at Philadelphia (tingnan 170
at 283)
na nabuo mula sa Sardis sa mga Huling Araw. Sa lahat ng mga iglesia, ang huling
iglesia na ito ang pinakakaunti ang pananalapi bago ang mga Saksi dahil kaunti
ang miyembro nito. Ang Sardis gaya ng nasabi ay patay sa espiritu at sa gayon
ang kahinaan nito ay malinaw at ipinahayag ng Diyos sa propesiya (Apoc. 3:1).
Bagaman makapangyarihan sa materyal na bagay, ang Laodicea ay napilay sa
espiritu, dahil sa patuloy na panghihimasok ng mainstream system sa mga huling
araw. Kapag sinusuri laban sa mga propesiya sa Ezekiel 34 at Malakias 2:1ff.,
ang iglesia ay malinaw na itinakwil ng Diyos i.e. isinuka mula sa Bibig ng
Diyos (F066). Kaya ang Hapunan ng Kasalan ng Cordero ay magiging sanhi
ng matinding dalamhati para sa iglesiang ito pati na rin sa Sardis.
36:37-38 Ang naunang
bahagi ay isang halimbawa sa mga Bansa at isang tanda ng kanilang kaligtasan sa
ilalim ng Mesiyas. Sa sistemang milenyo ang mga Bansa ay pupunta sa Jerusalem
(Zac. 14:16-19) at ang mga lungsod ng Israel ay mapupuno ng mga tao (Is.
65:19-66:24)
Bullinger’s Notes on Ezekiel Chs
33-36 (for KJV)
Chapter 33
Verse
1
the
LORD .
Hebrew. Jehovah . App-4 ,
Verse
2
Son
of man .
See note on Ezekiel 2:1 .
children = sons.
a = one.
man. Hebrew. ish, App-14 .
coasts = borders: i.e. one man out from
within the border. of their land.
Verse
3
the
sword
= judgment. Put by Figure of speech Metonymy
(of the Effect), App-8 , for that which executes the judgment.
Verse
4
his
own head
= himself: "head" being put by Figure of speech Synecdoche (of the Part), App-6 , for the whole person.
Verse
5
soul. Hebrew.
nephesh . App-13 .
Verse
6
person = soul. Hebrew. nephesh. App-13 .
iniquity. Hebrew ' avah . App-44 . Not the same as ise verses: Ezekiel 33:13 , Ezekiel 33:15 , Ezekiel 33:18 .
Verse
8
wicked = lawless. Hebrew. rasha '. App-44 . iniquity. Hebrew 'avah
App-44 .
Verse
9
in: or, for.
Verse
10
transgressions. Hebrew. pasha . App-44 .
sins . Hebrew. chata . App-44 .
pine
away,
&c. Ref: to Pentateuch. See notes on Ezekiel 4:12 with Ezekiel 24:23 .
Verse
11
As
H live,
he. Figure of speech Delete. App-6 .
saith
the Lord GOD
= [is] Adonai Jehovah's oracle, See note on Ezekiel 2:4 .
turn
ye. Note the
Figure of speech Epizeuxis . App-6 .
evil. Hebrew. ra'a. App-44 .
why
will ye die . . . ?
Figure of speech Erotesis . App-6 .
Verse
12
thereby: or, therein.
in
the day
= when. See App-18 .
for
his righteousness
= thereby, or therein, in the day, &c.
sinneth . Hebrew. chata '. App-44 .
Verse
13
trust = confide. Hebrew batch App-69 .
righteousnesses = righteous deeds. In Hebrew text
it is singular. ("righteousness "); but the margin, with four early
printed editions, reads "righteousnesses" (plural) for: or, in.
Compare Ezekiel 33:9 .
iniquity. Hebrew ' aval App-44 . Not the same word as in Ezekiel 33:5 , but same as in verses: Ezekiel 33:15 , Ezekiel 33:18 .
for
it = thereby,
or therein, as in Ezekiel 33:12 ,
Verse
14
that
which is . . . right = judgment and righteousness.
Verse
15
restore
the pledge ,
he. Reference to Pentateuch (Exodus 22:26 . Leviticus 6:2 , Leviticus 6:4 , Leviticus 6:5 .Deuteronomy 24:6 , Deuteronomy 24:10-13 , Deuteronomy 24:17 ).
give
again.
Note the Figure of speech Asyndeton (
App-6 ), hurrying on to the climax at end of verse.
he
shall surely live.
Reference to Pentateuch (Leviticus 18:5 ).
he
shall not die .
Note the Figure of speech Pleonasm (
App-6 ), for emphasis.
Verse
16
sins. Hebrew text reads "sin";
but margin, some codices, and four early printed editions, read
"sins" (p1.)
Verse
17
the
LORD .
One of the emendations of the Sopherim
, by which they say they changed Jehovah of the primitive text to Adonai. See
App-32 .
equal. See note on "pondereth", Proverbs 21:2 .
Verse
18
thereby : or, in them: i.e. in those deeds.
Verse
20
the
Lord.
Hebrew. Adonai . App-4 .
Verse
21
the
twelfth year . . . tenth month . . . fifth day. This is the date of the taking of
Jerusalem by Nebuchadnezzar. See Ezekiel 40:1 . The event in the twenty-fifth
year is said to be the fourteenth year from the twelfth (i.e. from the tenth
month of tho twelfth year to the first month of the twenty-fifth). The
prophecies of the preceding chapters were given to Ezekiel in the Land before
this twelfth year. See the table on p. 1105, and App-50 .). This was the
eleventh year of Zedekiah, in the fourth month and ninth day (Jeremiah 39:1 , Jeremiah 39:2 ; 2 Kings 25:1-4 ).
came
unto me.
While still in the Land, probably in hiding,
Verse
22
the
evening.
Doubtless, of the same day of his escape. he that was escaped. As foretold in Ezekiel 24:26 .
my
mouth was opened .
Compare Ezekiel 24:27 ; Ezekiel 29:21 , i.e. in prophecy.
no
more dumb :
i. e silent from prophesying, Note the Figure of speech Pleonasm ( App-6 ), to emphasise the fact.
Verse
24
wastes = ruins.
the
land of Israel
= the soil of Israel. Hebrew ' admath.
Not the same word as in Ezekiel 33:28 , which is 'eretz . See note on Ezekiel 11:17 .
Ye
eat with the blood
= eat over ( 'al ) the blood: i.e.
over or near (as the heathen in their necromancy). Reference to Pentateuch (not
to Deuteronomy 12:16 (where it is lo = not), but to Leviticus 19:26 (where it is ' al = over), as here, and where it is connected with the idolatrous
practices of the heathen.
idols = manufactured gods.
shall
ye. ?
Note the Figure of speech Protests ( App-6 ).
Verse
26
Ye: i.e. Ye [men]. The verb is
masculine.
Ye
stand upon your sword = Ye take your stand (first occurrence Genesis 18:8 , Genesis 18:22 ), [leaning] upon, &c. The
posture assumed by necromancers waiting for the rites, ye work, &c.: i.e.
ye [women] work, &c. The verb is feminine.
Verse
28
the
land.
Hebrew ' eretz. Not the same word as
in Ezekiel 33:24 .
Verse
29
shall
they know,
he. See note on Ezekiel 6:10 .
Verse
30
against = about.
doors = entrances.
to = with.
Verse
31
as
the People cometh:
or, according as an assembly cometh together.
shew
much love:
or, counterfeit lovers. Hebrew ' agabim
. See note on next verse.
Verse
32
10. Figure of speech Asterismos . App-6 .
a
very lovely song.
Hebrew ' agabim = a song for the
pipes. Note the Figure of speech Paronomasia
(Revelation 6:0; Revelation 6:0 ), with "lovers", in Ezekiel 33:31 .
Chapter 34
Verse
1
the
LORD .
Hebrew. Jehovah. App-4 .
Verse
2
Son
of man .
See note on Ezekiel 2:1 .
shepherds = rulers.
the
Lord GOD .
Hebrew Adonai Jehovah. See note on Ezekiel 2:4 .
Verse
3
kill = kill for sacrifice, and eating.
Hebrew. zaback . App-48 .
them
that are fed
= the fat ewe.
Verse
4
neither. Note the Figure of speech Paradiastole ( App-6 ), emphasising the
five counts.
oruelty = rigour. Reference to Pentateuch (Exodus 1:13 , Exodus 1:14 .Leviticus 25:46 , Leviticus 25:53 , its only other occurrences).
Verse
5
because
there is no shepherd: or, without a shepherd.
Verse
8
As
I live .
Figure of speech Deisis. App-6 .
saith
the Lord God
= [is] Adonai Jehovah's oracle.
Verse
9
Therefore = Therefore [I repeat] O ye,
&c.
Verse
10
Behold . Figure of speech Asterismos . App-6 .
Verse
11
I,
even I .
Note the Figure of speech Epizeuxis (
App-6 ), for emphasis.
Verse
12
In
the day .
See App-18 .
Verse
13
people = nations.
land = soil.
rivers = ravines. Hebrew. aphikim . See note on
"channels", 2 Samuel 22:16 .
Verse
16
destroy : or, watch", reading (? = R)
for (? = D)).
Verse
17
cattle
and cattle :
i.e. between the sheep and the goats: rams being the sheep, while the he-goats
are set in contrast.
Verse
18
Seemeth
it: or, supply
"Is it".
you: i.e. ye goats. The verse goes on to
describe the evil work of the goats in fouling the pastures of the sheep. There
is a solemn application of this to the churches and congregations in the
present day,
your : i.e. the goats.
Verse
22
save = bring saltation or deliverance
to.
Verse
23
one
shepherd
= one ruler. Compare Isaiah 40:11 . Joh 10:11 .
My
servant David.
Occurs only here, Ezekiel 34:24 ; Eze 37:24 , 1 Kings 11:32 , 1 Kings 11:34 , and Ezekiel 14:8 . Compare Jeremiah 30:9 . Hosea 3:5 . David. Either David the king, or
Messiah, of Whom he was the type.
Verse
24
God. Hebrew. Elohim. App-4 .
Prince = a leader. Compare Isaiah 9:6 , Isaiah 9:7 ; Isaiah 55:4 .
Verse
25
a
covenant of peace.
Compare Ezekiel 37:2 ,
wilderness = a place of pasture. Compare Psalms 65:12 . Not a barren place or desert,
unless so stated or implied.
Verse
27
they.
shall know.
See note en Ezekiel 6:10 .
safe = confident.
in = on.
when
I have broken:
or, by My breaking.
those , &c.: i.e. the f:dse rulers.
Verse
28
heathen = nations.
beast. The 1611 edition of the Authorized
Version reads "beasts".
land: or, earth.
Verse
29
plant. Referring to Messiah, as in verses:
Ezekiel 34:23 , Ezekiel 34:24 . of renown: for fame.
consumed = pinched [with hunger].
Verse
30
shall
they know .
See note on Ezekiel 6:10 . Some codices, with three early
printed editions, read "shall the nations know",
Verse
31
flock. The 1611 edition of the Authorized
Version omitted these two words "flock, the".
are = ye [are]
men. Hebrew ' adam , App-14 . I: i.e. human beings, not "sheep", as
spoken of in this chapter.
your
God.
Some codices, with Septuagint, Syriac, and Vulgate, read "Jehovah your
Elohim".
Chapter 35
Verse
1
the
LORD .
Hebrew. Jehovah. App-4 .
Verse
2
Son
of man .
See note on Ezekiel 2:1 .
mount
Seir
i.e. Edom. Compare Ezekiel 6:2 ; Ezekiel 25:12-14 . Ch. 35 is introductory. Compare Ezekiel 36:5 , preparing the way for the
reoccupation by Israel.
Verse
3
the
Lord GOD .
Hebrew. Adonai Jehovah . See note on Ezekiel 2:4 .
Behold . Figure of speech Asterismos . App-6 .
Verse
4
thou
shalt know .
See note on Ezekiel 6:7 .
Verse
5
a
perpetual hatred
= a hatred of old.
children = sons.
by
the forms
= by the hands of: "hands" being put by Figure of speech Metonymy (of the Effect), App-6 , for
the slaughter wrought by thorn.
that
their iniquity had an end : or, in the time of the final punishment for their iniquity.
iniquity. Hebrew ` avah . App-44 .
Verse
6
as
I live.
Figure of speech Deieis . App-6 .
saith
the Lord GOD
= [is) Adonai Jehovah's oracle.
sith = since.
Verse
8
I
will fill .
Compare Isaiah 34:1-15 .
Verse
9
return = be rebuilt, or inhabited.
ye
shall know ,
Re. See note on Ezekiel 6:7 .
Verse
10
thou
host said .
Compare Psalms 83:4 , Psalms 83:12 .
two : i.e. Israel and Judah.
it. Can this refer to the blessing
which Esau sought?
whereas : or, though.
was
there .
Compare Ezekiel 36:2 , Ezekiel 36:5 , and Ezekiel 48:35 ,
Verse
11
do = deal.
Verse
15
the
house of Israel.
See note on Ea. Ezekiel 16:31 .
Idumea = Edom,
they
shall know .
See note on Ezekiel 6:10 .
Chapter 36
Verse
1
What
now follows refers to the yet future Restoration of the People and Land of
Israel and Judah, as shown in the Structure above.
son
of man . See note on Ezekiel 2:1 ,
mountains
of Israel. See Ezekiel 6:1-7 ; Ezekiel 36:1 .
the
LORD. Hebrew. Jehovah . App-4 ,
Verse
2
the
Lord GOD. Hebrew. Adonai Jehovah .
See note on Ezekiel 2:4 .
the
enemy . Note the Structure above.
hath
said . The 1611 edition of the Authorized Version reads "had said"
the
ancient high places = the everlasting hills, promised to Israel (Genesis 49:26 . Deuteronomy 13:13 ; Deuteronomy 33:15 ).
Verse
3
Because
= Because, even because. Figure of speech Epizeuxis
. App-6 .
swallowed
you up . Like a beast of prey. Compare Job c. e. Psalms 56:1 , Psalms 56:2 ; Psalms 57:3 .Ecclesiastes 10:12 .
are
= have been.
infamy
= evil report.
Verse
4
hear
. Figure of speech Apostrophe . App-6
.
to
the mountains, &c. Note the Figure of speech Merismos ( App-6 ).
rivers
= torrents, or ravines. Hebrew. aphikim
. See note on "channels", 2 Samuel 22:15 .
Verse
5
fire
of My jealousy . Reference to Pentateuch (Deuteronomy 4:24 ),
heathen
= nations.
Idumea
= Edom,
minds
= souls. Hebrew. nephesh . App-18 ,
Verse
6
the
land of Israel = the soil of Israel. See note on Ezekiel 11:17 . Behold. Figure of speech Asterismos . App-8 .
Verse
7
lifted
up Mine hand = sworn. Hebrew idiom. Reference to Pentateuch (Exodus 6:8 . Numbers 14:30 . Deuteronomy 32:40 ). Compare Daniel 12:7 . Elsewhere only in Pentateuch. See
Genesis 14:22 , and Ezekiel 20:5 ,
heathen
= nations.
that
are = which are yours; referring to "ours" in Ezekiel 36:2 .
Verse
10
men.
Hebrew ' adam . App-14 .
Verse
11
old
= former.
ye
shall know , &c. See note on Ezekiel 6:7 .
Verse
12
bereave
, &c. = make childless.
Verse
13
Thou
land devourest, &c. Reference to Pentateuch (Numbers 13:32 ). App-92 .
Verse
14
bereave
. Hebrew text reads "cause to fall"; but margin reads "make
childless". Some codices, with three early printed editions, Aramaean,
Septuagint, Syriac, and Vulgate, read "make childless" (text and
margin)
saith
the Lord GOD = [is] Adonai Jehovah's oracle,
Verse
15
the
people = peoples.
thy.
The 1611 edition of the Authorized Version reads "the".
Verse
17
land
= soil.
they
defiled it , &c. Reference to Pentateuch (Leviticus 15:19 ; Leviticus 18:25 , Leviticus 18:27 , Leviticus 18:30 . Numbers 35:33 , Numbers 35:34 ). App-92 .
as
the uncleanness , &c. Reference to Pentateuch (Leviticus 15:19 ; Leviticus 15:18 , Leviticus 15:19 , &c.)
Verse
18
I
poured, &o. Sea Ezekiel 7:8 ; Ezekiel 7:14 , Ezekiel 7:19 ; Ezekiel 21:31 . Compare 2 Chronicles 34:21 , 2 Chronicles 34:25 .Jeremiah 7:20 ; Jeremiah 44:6 , &c.
idols
= dirty idols
Verse
19
I
scattered , &c. See Ezekiel 5:12 ; Ezekiel 22:15 . Reference to Pentateuch (Leviticus 26:33 .Deuteronomy 28:64; Deuteronomy 28:64 ). App-92 .
according
to their way . See Ezekiel 7:3 , Ezekiel 7:8 ; Ezekiel 18:30 ; Ezekiel 22:31 ; Ezekiel 39:24 .
Verse
20
they.
Hebrew text reads "he", or "it". A special various reading
called Sevir ( App-34 ), and some codices, with Aramaic, Septuagint, Syriac,
and Vulgate, read "they".
profaned,
&c. Ref to Pentateuch (Leviticus 19:12 , &c.) App-92 .
holy
. See note on Exodus 3:5 .
name.
See note on Psalms 20:1 .
they
said to them: i.e. men said of Israel.
gone
= come.
Verse
21
I
had pity, &c. See Ezekiel 20:9 , Ezekiel 20:14 , Ezekiel 20:22 .
Verse
22
not
. . . for your sakes, &c. Reference to Pentateuch (Deuteronomy 7:7 , Deuteronomy 7:8 ; Deuteronomy 9:5-7 ). App-92 . Compare Psalms 106:8 ; Psalms 115:1 , Psalms 115:2 .
Verse
23
I
will sanctify, &c. The opposite of the profanation of Ezekiel 36:20 .
shall
know. See note on Ezekiel 6:10 .
in
you. So in the Babylonian Codex; but some codices, with Codex Hillel and three
early printed editions (one in margin), read "in them".
their.
The Babylonian Codex, Codex Hillel, and other codices, with nine early printed
editions (one Rabbinic, in margin), read "your".
Verse
24
will
bring you, &c. Compare Ezekiel 11:17 ; Ezekiel 34:13 ; Eze 34:37 , Ezekiel 34:21 , Ezekiel 34:25 ; Ezekiel 39:27 , Ezekiel 39:28 , &c. Ref to Pentateuch (Deuteronomy 30:3-6 ). App-92 . into your own land on
to your own soil. Hebrew 'ado:oeh. Not the some word as in Ezekiel 36:28 .
Verse
25
Then
. Note the time for the fulfilment of this prophecy. Not now, among the
Gentiles; not now, in the Church of God; but, when Israel shall be brought back
"into their own land" (verses: Ezekiel 36:16-24 ). Note the "you . . . ye . .
. your", &c., of verses: Ezekiel 36:25-29 . Observe the importance of this
word "Then" in other passages. See notes on Exodus 17:8 . Malachi 3:4 , Malachi 3:16 . Matthew 25:1 . 1 Thessalonians 4:17 , &c.
sprinkle
= throw. See Leviticus 1:5
water.
See Isaiah 44:3 .
you
. . . ye . . . your. The same People referred to Isa 44:25-29 as in or Ezekiel 16:17 . See the Structure, p. 1167.
Verse
26
new
heart . Not the old heart improved, but a new heart created and
"given". The old one "taken away".
spirit.
Hebrew. ruach . App-9 .
Verse
27
statutes
. . . judgments. Reference to Pentateuch. See note on Deuteronomy 4:1 . App-92 .
Verse
28
land.
Hebrew ' eretz . Not the same word as
in Ezekiel 36:24 . ye: i.e. the People who are the
subject of these verses. See note on "Then", Ezekiel 36:25 .
be
My People = become to Me a people. Reference to Pentateuch (Leviticus 26:12 ).
be
your God = become to you it God.
God.
Hebrew. Elohim . App-4 .
Verse
29
the
corn, &c. Pointing to the physical blessings.
Verse
30
reproach,
&c. Reference to Pentateuch (Deuteronomy 29:23-28 ). App-92 . Compare Joel 2:17 , Joel 2:26 .
Verse
31
shall
ye remember. See Ezekiel 6:9 ; Ezekiel 16:61-63 ; Ezekiel 20:43 .
evil
. Hebrew. ra a'. App-44 .
iniquities.
Hebrew. 'raa , App-44 .
abominations:
i.e. idolatries.
Verse
32
be
ashamed. Compare Ezekiel 16:63 .
Verse
33
In
the day that = When. See App-18 .
cause
you to dwell, &c. = cause the cities to be inhabited.
Verse
35
like
the garden of Eden . Ref, to Pentateuch (Genesis 2:8-15 ). See note on Ezekiel 28:13 .
fenced
= fortified.
Verse
37
yet
. . . be enquired of : i.e. the time shall come when they will ask for what
they had in the past despised.
Verse
38
As
the holy flock = Like a flock of holy offerings.
solemn
feasts = appointed seasons.
q