Christian Churches of God

No. 136

 

 

 

 

Ang Araw ng mga Pakakak

(Edition 5.0 19950925-19970830-20070913-20250813-20250905)

 

Ang aralin na ito ay tumatalakay sa Biblikal na layunin ng Kapistahan ng Araw ng mga Pakakak. Ang Kapistahan ay kumakatawan sa Intervention ng Diyos sa mga gawain ng sangkatauhan. Ang yugtong ito ay nagpapatuloy mula sa pag-unlad ng Iglesia hanggang sa Pagparito at Milenyal na paghahari ni Cristo at sa pagtitipon ng Israel.

 

 

Christian Churches of God

PO Box 369,  WODEN  ACT 2606,  AUSTRALIA

 

 Email: secretary@ccg.org

 

(Copyright © 1994, 1995, 1997, 2007, 2025  Wade Cox)

(Tr. 2026)

 

This paper may be freely copied and distributed provided it is copied in total with no alterations or deletions. The publisher’s name and address and the copyright notice must be included.  No charge may be levied on recipients of distributed copies.  Brief quotations may be embodied in critical articles and reviews without breaching copyright.

 

 

This paper is available from the World Wide Web page:
http://www.logon.org and http://www.ccg.org

 

 

 

 

 

Ang Araw ng mga Pakakak

 

Pagbabalik ng Mesiyas

 

Simbolismo ng Araw ng mga Pakakak

Ang Bagong Buwan ng Ikapitong Buwan, na kalaunan ay pinangalanang Tishri, ay ang Araw ng mga Pakakak. Ito ay tradisyonal na itinuturing na kumakatawan sa Pagbabalik ng Mesiyas, ngunit ito ay higit pa riyan. Kinakatawan nito ang intervention ng Diyos sa mga Huling Araw, sa katapusan ng Kapanahunan at ang pagsisimula ng panahong binabanggit sa propesiya na detalyadong inilalahad sa mga teksto ng Daniel Kabanata 12. Hindi ito dapat unawain na nagpapahiwatig na ang Mesiyas ay babalik sa Araw ng mga Pakakak. Maaari rin o marahil ay higit na ang kanyang pagbabalik ay sa Paskua, mga 1264 na araw matapos isugo ng Diyos ang mga Saksi, gaya ng nakikita nating tiyak na detalyeng nakasaad sa propesiya. Batay sa mga detalye ng Katapusan ng Kapanahunan [141F_2] at Panahon ng Wakas [141C_4D], ang mga kapistahan ng Ikapitong buwan ay sa katunayan ay kumakatawan sa Intervention ng Diyos, na nagsisimula sa pagtatapos ng Pamamahala ni Satanas ng 2026-27 sa pagsusugo ng mga Saksi (135; [141D]) at nagpapatuloy tungo sa pagtatatag ng Milenyo. Ang proseso ay mula sa Araw ng mga Pakakak sa Bagong Buwan patungo sa Araw ng Pagtubos sa Ikasampung araw ng buwan na kumakatawan sa pagdadala sa planeta sa pagsisisi at Pakikipagkasundo sa Nag-iisang Tunay na Diyos na si Eloah, at pagkatapos ay sa Kapistahan ng mga Tabernakulo na kumakatawan sa Establishment of the Millennium (No. 300B) at sa Pagpili ng Banal na Binhi [141E_3]; [141E_3B] at sa paghihiwalay at paglipat nito tungo sa sistemang milenyal sa ilalim ni Cristo sa ika-121 Jubileo mula Una hanggang Ikatlong taon ng 2028-2030. Ang pagkakasunod-sunod na ito ay nasasalamin sa proseso ng Pagbagsak ng Jerico nang si Cristo, bilang Pinuno ng mga Hukbo ng Panginoon, ay nagpakita kay Josue sa Fall of Jericho (No. 142) matapos ang Pagtutuli ng Israel sa Gilgal. Ang Pagtutuli sa Gilgal ay isa pang representasyon ng Pagpapabanal sa mga Bansa [077], at ng Bansang Israel [241] at ng mga Walang-malay at Nagkakamali sa ika-7 ng Abib [291], mula 1-7 ng Abib at muli sa ika-10 ng Tishri sa Araw ng Pagtubos [138]; [214]. Ang pagpasok ni Cristo sa Jerusalem noong ika-10 ng Abib ay isa pang replikasyon ng pagdating ni Cristo upang salubungin si Josue at magbigay ng tagubilin kay Josue para sa Pagsakop sa Jerico, na sumasagisag sa pagbagsak ng mga Bansa sa ilalim ng mga Saksi sa mga Huling Araw sa loob ng 1260 araw sa Jerusalem. Ang lahat ng ito ay type/anti-type na paghahanda para sa huling pagpasok sa Banal na Lupain at sa pagtatatag ng Banal na Lupain sa ilalim ng Mesiyas at ng Binuhay na Mag-uling Hukbo ng Unang Pagkabuhay na Mag-uli [143A]. Kaya naman lohikal na posible na ang proseso ng 1335 araw ay maaaring magpahintulot sa pagdating ng mga Saksi sa Araw ng mga Pakakak upang simulan ang intervention ng Diyos at ang pagpapanumbalik ng Sentrong Ugnayan ng Kautusan na siyang magsisimula ng 1335 araw at samakatuwid ay darating ang Mesiyas sa ika-1264 na Araw o sa Bagong Taon ng Abib ng ika-30 taon at sisimulan ang ganap na paglipol sa imperyo ng Hayop at sa mga sistema ng sanlibutang ito na itinatag sa ilalim ng huling Imperyo na kumikilos bilang Sampung Daliri sa Paa ng Bakal at Luwad ng Daniel Kabanata 2 [F027ii]. Ang buong pagkakasunod-sunod ng Anim na Libong Taon ng Paghahari ni Satanas mula 3974 BCE sa pagsasara ng Eden at sa simula ng Unang Jubileo noong 1 Abib 3973 BCE ay magtatapos sa katapusan ng Adar ng 2027 na papatak sa ika-25 ng Marso 2028. Sa mga taon ng Jubileo mula 2026 sa Araw ng Pagtubos hanggang sa pagdedeklara ng Katanggap-tanggap na Taon ng Panginoon sa Araw ng Pagtubos 2027 ay masasalamin ang buong panahon sa ilang ng Apatnapung Jubileo mula 27-30 CE (tingnan No. 300B) hanggang 2026-2027. Ito ay humahantong sa Intervention ng Diyos at sa Pagtatatag ng Milenyo mula 2027-2030 kasama ang mga Saksi at pagkatapos ay ang Pagparito ng Mesiyas (Nos. 210A; 210B; [141E]; [141E_2]; [141E_3]; [141E_3B].

 

Kasalanan

Pumasok ang kasalanan sa sanlibutan sa pamamagitan nina Adan at Eva, at dahil dito ay naitalaga ang sangkatauhan sa kamatayan  (Nos. 246; 248). Ang kabayaran ng Kasalanan ay kamatayan (Roma 6:23). Kaya kinailangan ng Diyos na magtatag ng isang Plano kung saan ang tao ay maaaring matubos mula sa Kasalanan. Kakailanganin nito ang isang pamalit na Tala sa Umaga at tagapamagitan na maaaring tumubos sa Nangahulog na Hukbo at Sangkatauhan mula sa Kasalanan. Ang taong iyon ay ang Nilalang na isang elohim ng Hukbo at naging tao upang mamatay at tubusin ang sangkatauhan at ang hukbo at ang nilalang na iyon ay ang Arkanghel na naging Cristo o Mesiyas.

 

Ang pagpapako at pagkabuhay mag-uli

Si Cristo ay isinugo sa sanlibutan upang iligtas ang sangkatauhan sa pamamagitan ng pag-aalis ng kasalanan ng sanlibutan (Mat. 1:21; Mat. 9:6; Mar. 3:28) bilang cordero (Apoc. 5:6-8). Si Cristo ay naparito sa sanlibutan upang bigyang patotoo ang katotohanan (Juan 18:37). Siya ay pinatay mula pa sa pagkakatatag ng sanlibutan bilang pagsasakatuparan ng banal na paunang-kaalaman (prescience) ng Diyos (Apoc. 13:8). Ang Kanyang Kaharian ay darating pa lamang sa Lupa. Siya ay itinalaga na nang una bago itinatag ang sanlibutan, ngunit inihayag sa mga huling panahon dahil sa atin (1Ped. 1:20). Kaya Ang Plano ng Kaligtasan [001A] ay idinetalye ng Diyos bago pa man itatag ang sanlibutan. Ito ay sadyang itinakda para sa mismong layuning ito.

 

Maliban na ang sangkatauhan ay maniwala na si Cristo ang Mesiyas sila ay mamatay sa kanilang mga kasalanan (Juan 8:24). Si Cristo ay namatay dahil sa ating mga kasalanan ayon sa mga Kasulatan at siya'y inilibing at muling binuhay nang ikatlong araw ayon sa mga Kasulatan (1Cor. 15:3-4), na nagpakita sa mahigit limang daang kapatid (1Cor. 15:5-6). Si Cristo ay ipinako at nagbangon (Mar. 16:6). Sa kanyang pagkabuhay mag-uli umakyat siya sa kanyang Ama at ating Ama at sa kanyang Diyos at ating Diyos (Juan 20:17). Siya’y nakaupo sa kanan ng Diyos na ipinasakop sa kaniya ang mga anghel,  at ang mga kapamahalaan at ang mga kapangyarihan  (1Ped. 3:22).

 

 

Ang pag-unlad ng Iglesia

Si Cristo ay nawala sa mahabang panahon upang ang buong bilang ng mga hinirang ay makumpleto (Apoc. 7:3). Ang Iglesia ay umunlad sa loob ng dalawang libong taon upang tuparin ang Plano ng Kaligtasan. Ang planong iyon ay nasasalamin sa pagkakasunud-sunod ng mga kandelero ng Templo ni Haring Solomon (2Cron. 4:7ff.). Mayroong sampung kandelero na bawat isa ay may pitong kandila. Ang sampung kandelero na ito ay kumakatawan sa sampung yugto ng pagtatatag ng Templo ng Diyos. Ang una sa mga kandelero ay kumakatawan sa Mesiyas. Ang sumunod na pito ay kumakatawan sa pitong Iglesia sa ilalim ng mga anghel ng pitong Iglesia. Ang huling dalawang kandelero ay kumakatawan sa Dalawang Saksi na pinagkalooban ng kapangyarihan nang direkta mula sa Diyos.

 

Ang panahon bago ang pagbabalik ng Mesiyas ay minamarkahan ng kapighatian at apostasiya. Ibinigay ni Cristo ang pagkakasunod-sunod sa propesiya sa Bundok ng Olibo. Ang pagkakasunod-sunod ng pagpapanumbalik ay nasasalamin ng pagkakasunod-sunod ng mga Banal na Araw ng Tishri. Ang ika-1 ng Tishri ay ang Kapistahan ng mga Pakakak. Ang Araw na ito ay nagpapahayag ng Intervention ng Diyos sa pamamagitan ng pagsusugo ng mga Saksi at pagkatapos, pagkalipas ng 1264 na araw, ang pagdating ng Mesiyas. Ang panahong ito ay nagaganap sa loob ng isang yugto ng panahon, na inilalarawan ng saklaw ng mga araw sa Tishri. Ang pagkakasunod-sunod na ito ay nasasalamin sa panahon ng pagluluksa kay Moises bago pumasok sa Lupang Pinangako (Deut. 34:8). Ang buhay ni Moises ay kumakatawan sa tatlong yugto ng tig-dalawang libong taon o 120 Jubileo. Ang yugto ng tatlumpung araw sa huli ay nagpapakita ng oras na kinakailangan para sa pagtatatag ng Milenyo. Kaya ang yugto mula sa Intervention at Pagparito hanggang sa Pakikipagkasundo ay sinisimbolo ng panahon ng Araw ng mga Pakakak at ng Araw ng Pagtubos hanggang sa mga Tabernakulo bilang ang Milenyo.

 

Ang panahon mula sa Pakikipagkasundo hanggang sa pagtatatag ng sistemang milenyal ay sinisimbolo ng yugto mula sa Araw ng Pagtubos hanggang sa unang Banal na Araw ng mga Tabernakulo. Ang planeta ay inihanda para sa aktibidad na ito at ang katotohanang iyon ay sinisimbolo ng koleksyon na nagaganap sa gabi ng unang Banal na Araw at hindi maaaring iwan hanggang sa umaga (Ex. 23:19). Ibinigay ni Cristo ang pagkakasunod-sunod sa Mateo 24:3-51, na naglalahad ng isang pangkalahatang senaryo, na sa loob nito ay ipinagkaloob ng Diyos kalaunan ang Apocalipsis.

 

Mateo 24:3-8 At samantalang siya'y nakaupo sa bundok ng mga Olivo, ay nagsilapit sa kaniya ng bukod ang mga alagad, na nagsisipagsabi, Sabihin mo sa amin, kailan mangyayari ang mga bagay na ito? at ano ang magiging tanda ng iyong pagparito, at ng katapusan ng sanglibutan? 4 At sumagot si Jesus at sinabi sa kanila, Mangagingat kayo na huwag kayong mailigaw ninoman. 5 Sapagka't marami ang magsisiparito sa aking pangalan, na mangagsasabi, Ako ang Cristo; at ililigaw ang marami. 6 At mangakakarinig kayo ng mga digmaan at mga alingawngaw ng mga digmaan; ingatan ninyo na huwag kayong magulumihanan: sapagka't kinakailangang ito'y mangyari datapuwa't hindi pa ang wakas. 7 Sapagka't magsisitindig ang bansa laban sa bansa, at ang kaharian laban sa kaharian; at magkakagutom at lilindol sa iba't ibang dako. 8 Datapuwa't ang lahat ng mga bagay na ito ay siyang pasimula ng kahirapan. (AB)

 

Ang pagkakasunod-sunod na ito ang nagpapasimula sa huwad na istrukturang panrelihiyon ng unang tatak, na sinusundan ng iba pang mga tatak ng digmaan, taggutom/salot at kamatayan. Ang aspetong ito sa Apocalipsis 6:1-17 ay pinalalawak sa serye ng mga aralin sa Tabernakulo. Ang Apocalipsis 6:9-11 ay tinatalakay sa kasunod na komento mula sa Mateo 24:9ff.

 

Mateo 24:9-14 Kung magkagayo'y ibibigay kayo sa kapighatian, at kayo'y papatayin: at kayo'y kapopootan ng lahat ng mga bansa dahil sa aking pangalan. 10 At kung magkagayo'y maraming mangatitisod, at mangagkakanuluhan ang isa't isa, at mangagkakapootan ang isa't isa. 11 At magsisibangon ang maraming bulaang propeta, at kanilang ililigaw ang marami. 12 At dahil sa pagsagana ng katampalasanan, ang pagibig ng marami ay lalamig. 13 Datapuwa't ang magtitiis hanggang sa wakas ay siyang maliligtas. 14 At ipangangaral ang evangeliong ito ng kaharian sa buong sanglibutan sa pagpapatotoo sa lahat ng mga bansa; at kung magkagayo'y darating ang wakas. (AB)

 

Kaya, ang kapighatian ng ikalimang tatak ay tumatagal ng mahabang panahon. Nauuna ito sa propesiya sa Daniel na tinutukoy sa versikulo 15ff. at nagpapatuloy hanggang sa pangangaral ng Ebanghelyo sa buong mundo.

 

Mateo 24:15-28 Kaya nga pagkakita ninyo ng kasuklamsuklam na paninira, na sinalita sa pamamagitan ng propeta Daniel, na natatayo sa dakong banal (unawain ng bumabasa), 16 Kung magkagayo'y magsitakas sa mga bundok ang nangasa Judea: 17 Ang nasa bubungan ay huwag bumaba upang maglabas ng mga bagay sa loob ng kaniyang bahay: 18 At ang nasa bukid ay huwag magbalik upang kumuha ng kaniyang balabal. 19 Datapuwa't sa aba ng nangagdadalang-tao at nangagpapasuso sa mga araw na yaon! 20 At magsipanalangin kayo na huwag mangyari ang pagtakas ninyo sa panahong taginaw, o sa sabbath man: 21 Sapagka't kung magkagayo'y magkakaroon ng malaking kapighatian, na ang gayo'y di pa nangyayari buhat sa pasimula ng sanglibutan hanggang ngayon, at ni hindi na mangyayari kailan man. 22 At malibang paikliin ang mga araw na yaon, ay walang lamang makaliligtas: datapuwa't dahil sa mga hirang ay paiikliin ang mga araw na yaon. 23 Kung magkagayon, kung may magsabi sa inyong sinomang tao, Narito ang Cristo, o, Nariyan; huwag ninyong paniwalaan. 24 Sapagka't may magsisilitaw na mga bulaang Cristo, at mga bulaang propeta, at mangagpapakita ng mga dakilang tanda at mga kababalaghan; ano pa't ililigaw, kung maaari, pati ng mga hirang. 25 Narito, ipinagpauna ko nang sinabi sa inyo. 26 Kaya nga kung sa inyo'y kanilang sasabihin, Narito, siya'y nasa ilang; huwag kayong magsilabas: Narito, siya'y nasa mga silid; huwag ninyong paniwalaan. 27 Sapagka't gaya ng kidlat na kumikidlat sa silanganan, at nakikita hanggang sa kalunuran; gayon din naman ang pagparito ng Anak ng tao. 28 Saan man naroon ang bangkay, ay doon mangagkakatipon ang mga uwak. (AB)

 

Gayunman mayroong mahabang pag-uusig at pagkatapos ay isang kapighatian na dulot ng digmaan. Ang mga hinirang ay inuusig, at pagkatapos ay bumabangon sa ilalim ng huling sistemang ito ang isang huwad na istrukturang panrelihiyon na maglilinlang, kung maaari, maging ang mismong mga hinirang. Ang susunod na yugto ay ang makalangit na mga tanda ng ikaanim na tatak ng Apocalipsis 6:12-17. Sinasabi sa Mateo 24:29ff.:

 

Mateo 24:29-51 Datapuwa't karakarakang pagkatapos ng kapighatian sa mga araw na yaon ay magdidilim ang araw, at ang buwan ay hindi magbibigay ng kaniyang liwanag, at mangalalaglag ang mga bituin mula sa langit, at magsisipangatal ang mga kapangyarihan sa mga langit: 30 At kung magkagayo'y lilitaw ang tanda ng Anak ng tao sa langit: at kung magkagayo'y magsisitaghoy ang lahat ng mga angkan sa lupa, at mangakikita nila ang Anak ng tao na napaparitong sumasa mga alapaap ng langit na may kapangyarihan at dakilang kaluwalhatian. 31 At susuguin ang kaniyang mga anghel na may matinding pakakak, at kanilang titipunin ang kaniyang mga hinirang mula sa apat na hangin ng sanglibutan, mula sa isang dulo ng langit hanggang sa kabila. 32 Sa puno ng igos nga ay pagaralan ninyo ang kaniyang talinghaga: pagka nananariwa ang kaniyang sanga, at sumusupling ang mga dahon, ay nalalaman ninyo na malapit na ang tagaraw; 33 Gayon din naman kayo, pagka nangakita ninyo ang lahat ng mga bagay na ito, ay talastasin ninyo na siya'y malapit na, nasa mga pintuan nga. 34 Katotohanang sinasabi ko sa inyo, Hindi lilipas ang lahing ito, hanggang sa mangaganap ang lahat ng mga bagay na ito. 35 Ang langit at ang lupa ay lilipas, datapuwa't ang aking mga salita ay hindi lilipas. 36 Nguni't tungkol sa araw at oras na yaon walang makakaalam, kahit ang mga anghel sa langit, kahit ang Anak, kundi ang Ama lamang. 37 At kung paano ang mga araw ni Noe, gayon din naman ang pagparito ng Anak ng tao. 38 Sapagka't gaya ng mga araw bago nagkagunaw, sila'y nagsisikain at nagsisiinom, at nangagaasawa at pinapapagaasawa, hanggang sa araw na pumasok si Noe sa daong, 39 At hindi nila nalalaman hanggang sa dumating ang paggunaw, at sila'y tinangay na lahat; ay gayon din naman ang pagparito ng Anak ng tao. 40 Kung magkagayo'y sasa bukid ang dalawang lalake; ang isa'y kukunin, at ang isa'y iiwan: 41 Dalawang babaing nagsisigiling sa isang gilingan; ang isa'y kukunin, at ang isa'y iiwan. 42 Mangagpuyat nga kayo: sapagka't hindi ninyo nalalaman kung anong araw paririto ang inyong Panginoon. 43 Datapuwa't ito'y talastasin ninyo, na kung nalalaman ng puno ng sangbahayan kung anong panahon darating ang magnanakaw, ay siya'y magpupuyat, at hindi niya pababayaang tibagin ang kaniyang bahay. 44 Kaya nga kayo'y magsihanda naman; sapagka't paririto ang Anak ng tao sa oras na hindi ninyo iniisip. 45 Sino nga baga ang aliping tapat at matalino, na pinagkatiwalaan ng kaniyang panginoon sa kaniyang sangbahayan, upang sila'y bigyan ng pagkain sa kapanahunan? 46 Mapalad yaong aliping kung dumating ang kaniyang panginoon, ay maratnan siyang gayon ang kaniyang ginagawa. 47 Katotohanang sinasabi ko sa inyo, na sa kaniya'y ipagkakatiwala ang lahat niyang pagaari. 48 Datapuwa't kung ang masamang aliping yaon ay magsabi sa kaniyang puso, Magtatagal ang aking panginoon; 49 At magsimulang bugbugin ang kaniyang mga kapuwa alipin, at makipagkainan at makipaginuman sa mga lasing; 50 Darating ang panginoon ng aliping yaon sa araw na hindi niya hinihintay, at oras na hindi niya nalalaman, 51 At siya'y babaakin, at isasama ang kaniyang bahagi sa mga mapagpaimbabaw: doon na nga ang pagtangis at pagngangalit ng mga ngipin. (AB)

 

Ang komentong “Hindi lilipas ang lahing ito, hanggang sa mangaganap ang lahat ng mga bagay na ito” ay may dual interpretation. Isang bagay lamang ang tiyak, at iyon ay hindi tinutukoy ni Cristo ang henerasyon ng kaniyang panahon. Kung iyon ang tinutukoy niya, siya ay isang bulaang propeta at, samakatuwid, hindi ang Mesiyas. Ang paliwanag ay may pinalawig at tiyak na kahulugan. Ang isang henerasyon ay apatnapung taon. Nabuhay si Moises ng tatlong henerasyon o 120 taon. Ito ay maaaring itumbas sa 120 Jubileo sa isang Jubileo-sa-isang-taong batayan (120 Jubileo ay sumasaklaw ng anim na libong taon). Ang huling yugto ng buhay ni Moises ay kumakatawan sa apatnapung Jubileo o ang huling yugto ng 6,000-taong Plano ng Kaligtasan. Kaya ang sinasabi ni Cristo ay ang huling yugtong ito ang makakakita sa Mesiyas sa pagtatapos nito, at ang mga taong buhay sa pagtatapos na iyon ay hindi lilipas. Ang ikatlong seksyon mismo ang hindi lilipas.

 

Ang ikatlong yugto ay sumasaklaw sa panahon ng dalawang libong taon mula sa Jubileo kung kailan isinilang si Cristo at ang Jubileo kung kailan sinimulan niya ang kanyang ministeryo at hinatulan ang Juda sa ilalim ng Tanda ni Jonas (tingnan ang araling Ang Tanda ni Jonas at ang Kasaysayan ng Muling Pagtatayo ng Templo [013]). Malamang na isinilang si Cristo sa pagitan ng Setyembre 6 BCE at Enero 4 BCE (tingnan ang araling Christ’s Age at Baptism and the Duration of His Ministry (No. 019)). Hindi siya maaaring isilang lagpas ng Enero 4 BCE batay sa pagkamatay ni Herodes noong Marso 4 BCE. Kaya siya ay isinilang sa isang kumpletong siklo o labingsiyam na taon mula sa pagsisimula ng Jubileong iyon, iyon ay, nasa humigit-kumulang Setyembre 5 BCE. Ang taong 1995, sa Araw ng mga Pakakak, ay nagpasimula ng yugto ng dalawang libong taon mula sa pagdadalang tao kina Juan Bautista at sa Mesiyas. Ang Araw ng Pagtubos ng 1996, na isa ring siklo ng panahon mula sa Jubileo ng 1977/8, ay ginunita ang ikaapatnapung Jubileo mula sa kapanganakan ni Cristo. Ang taong 1996 ay ginunita rin ang ika-3,000 anibersaryo ng pagpasok ni David sa Jerusalem. Ang panahong ito ay puno ng simbolismo at propetikong kahalagahan.

 

Sinimulan ng Mesiyas ang kanyang ministeryo noong 28 CE na siyang taon ng pagbabalik pagkatapos ng Jubileo ng 27 CE, na siyang ikalabinlimang taon ng emperador na si Tiberio, kung kailan nagsimula si Juan Bautista sa kanyang ministeryo. Hindi sinimulan ni Cristo ang kanyang ministeryo hanggang sa makulong si Juan pagkatapos ng Paskua ng 28 CE. Gayunpaman, pinili na niya ang mga Apostol na ibinigay sa kanya ng Diyos mula sa katapusan ng 27 CE mula sa Kapistahan ng mga Tabernakulo ng 27 CE. Sa gayon, ang ministeryo ng Mesiyas ang nagbukas ng bagong kapanahunan mula sa pagsisimula ng Jubileo. Ang panahon ng apatnapung-Jubileo o dalawang libong taon ay magtatapos sa 2027/8. Ang taong 2028/9 ay magpapasimula ng ikapitong milenyo, na noong unang panahon ay tinawag na Panahon ng Makatarungang Pamamahala. Ang panahon mula 1996 hanggang 2025/6 ay ang tatlumpung-taong yugto na iniuugnay natin sa buhay ng Mesiyas. Ang sistemang Jubileo ay nangangailangan ng taon ng treble-harvest bago ang ikapitong Sabbath ng 2026/7 at ang taon ng Jubileo ng 2027 na magtatapos sa 2028. Samakatuwid, ang huling panahon ng mga digmaan ng wakas ay nagsisimula mula 1996 at magpapatuloy hanggang 2028. Ang Mesiyas ay magsisimulang maghari mula sa Jerusalem sa kanyang pagbabalik para sa Milenyo. Ang mga labanan tungkol sa bulaang propeta at sa sistema ng Hayop, na nakasentro sa Jerusalem, ay nagsimula rin mula 1996 pasulong.

 

Ang huling aspeto ng huling yugtong ito sa prosesong ito – bago pahintulutang mapinsala ang Daigdig – ay ang paghatol sa mga hinirang. Ang pagkakasunod-sunod ay inihula sa Ezekiel 34. Sa mga Huling Araw, ang mga pastol ay inaalagaan ang kanilang sarili at hindi ang mga tupa (Ezekiel 34:4-5). Pagkatapos ay tatanggalin ang mga pastol. Hahatulan ni Cristo ang mga tupa ayon sa kung paano nila tinatrato ang isa't isa (Ezekiel 34:17 at pagkatapos). Magagawa lamang ito nang maayos sa pamamagitan ng pagtanggal sa mga pastol. Ang pagtanggal at ang paghatol ay tinutukoy sa Zacarias 11. Binanggit sa Zacarias 11:3ff. ang panaghoy ng mga pastol.

 

Zacarias 11:3-13  May isang ugong ng panaghoy ng mga pastol, sapagkat ang kanilang kaluwalhatian ay nasira! May isang ugong ng ungal ng mga batang leon, sapagkat ang pagmamataas ng Jordan ay nasira! 4 Ganito ang sabi ng Panginoon kong Diyos: “Ikaw ay maging pastol ng kawan na papatayin. 5 Pinapatay sila ng mga bumili sa kanila at hindi napaparusahan, at silang nagbibili sa kanila ay nagsasabi, ‘Purihin ang Panginoon, ako'y yumaman;’ at ang kanilang sariling mga pastol ay hindi naaawa sa kanila. 6 Sapagkat hindi na ako maaawa sa naninirahan sa lupaing ito, sabi ng Panginoon. Narito, pababagsakin ko ang bawat isa sa kamay ng kanyang kapwa, at bawat isa sa kamay ng kanyang hari; at kanilang dudurugin ang lupain, at wala akong ililigtas mula sa kanilang kamay.” 7 At aking pinastol ang kawan na papatayin, pati ang mga kawawa na nasa kawan. Nagdala ako ng dalawang tungkod; ang isa'y tinawag kong Kabutihang Loob, at ang isa'y tinawag kong Pagkakaisa at pinapanginain ko ang kawan. 8 Sa loob ng isang buwan ay pinatay ko ang tatlong pastol. Sapagkat ang aking kaluluwa ay nagsawa sa kanila at ang kanilang kaluluwa ay nasuklam din sa akin. 9 Kaya't sinabi ko, “Hindi na ako ang magpapanginain sa inyo. Ang mamamatay ay mamatay; ang mahihiwalay ay mahiwalay; at ang mga naiwan ay lamunin ang laman ng isa't isa.” 10 Hinawakan ko ang aking tungkod na Kabutihang Loob, at binali ko ito upang sirain ang aking tipan na aking ginawa sa lahat ng mga bayan. 11 Kaya't ito ay nawalan ng bisa nang araw na iyon, at ang mga kaawa-awang kawan na nagmamasid sa akin ay nakaalam na iyon ay salita ng Panginoon. 12 At  sinabi ko sa kanila, “Kung inaakala ninyong mabuti, ibigay ninyo sa akin ang aking sahod. Ngunit kung hindi, inyo na iyon.” Sa gayo'y kanilang tinimbang bilang aking sahod ang tatlumpung pirasong pilak. 13 Pagkatapos, sinabi ng Panginoon sa akin, “Ihagis mo sa magpapalayok”—ang mainam na halaga na inihalaga ko sa kanila. Kaya't aking kinuha ang tatlumpung pirasong pilak at inihagis ito sa magpapalayok sa bahay ng Panginoon. (AB01)

 

Ang tekstong ito sa Zacarias 11:3-13 ay ang propesiya tungkol sa pagkawasak ng teokrasya ng Israel at sa pagkabigo ng makasaserdoteng sistema. Ang tungkod ng Kabutihang Loob ay ang tipan sa Israel. Ang Mesiyas ay ang Mesiyas ni Aaron na kukuha ng kabutihang loob na ibinigay sa Israel at magpapaabot nito sa mga Gentil. Dito ipinakikita ng propesiya na ang pagkasaserdote ay pupuksain siya at babayaran ang mga nagkanulo sa kanya ng tatlumpung pirasong pilak, at ang halaga ay ilalagay sa kabang-yaman. Gayunpaman, ang salapi ay kinailangang tanggalin dahil ito ay salapi ng dugo. Ang tatlumpung pirasong pilak ay panghahamak bilang katumbas ng halaga ng isang alipin (tingnan ang Soncino, cf. Ex. 21:32), subalit ito rin ay tinimbang bilang isang piraso bawat nilalang ng Panloob na Konseho ng Diyos. Gayundin, ang mga suliranin ng pagkawasak ng tatlong pastol sa isang buwan ay itinuturing ng Soncino na maaaring tumukoy sa tatlong uri ng mga pinuno sa Israel – na, mga hari, mga saserdote at mga propeta (tingnan ang araling Pagsusukat sa Templo [137]).

 

Kaya ang pamumuno ng Israel ay inalis ng isang buwan. Ang yugtong ito ng isang buwan ay tinutukoy sa Oseas 5:7. Ito ang Bagong Buwan ng pagkawasak.

Oseas 5:5-7  At ang kapalaluan ng Israel ay nagpapatotoo sa kaniyang mukha: kaya't ang Israel at ang Ephraim ay mangatitisod sa kanilang kasamaan; ang Juda'y matitisod ding kasama nila. 6 Sila'y magsisiyaong kasama ng kanilang kawan at ng kanilang bakahan upang hanapin ang Panginoon; nguni't hindi nila masusumpungan siya: Siya'y umurong sa kanila. 7 Sila'y nagsigawa ng paglililo laban sa Panginoon; sapagka't sila'y naganak ng ibang mga anak: lalamunin nga sila ng bagong buwan sangpu ng kanilang mga parang. (AB)

 

Pinauunlad ng Soncino ang mga komentaryo na gumagawa ng iba’t ibang pagtatangka upang tukuyin kung sinu-sino ang tatlong pastol. Sa Talmud, sinasabing sila ay sina Moises, Aaron, at Miriam. Ang mga tagapagtaguyod ng panahong bago ang pagkatapon ay kinikilala ang mga ito na ang huling mga hari ng Israel: Zacarias, Sallum, at Manahem; o ang huling tatlong hari ng Juda: sina Joachaz, Joacim at Sedecias (rabbi Kimchi). Ang mga tagapagtaguyod ng panahong Macabeo ay iniisip na tumutukoy ito sa ilang dakilang saserdote ng panahong iyon: sina Jason, Lysimachus at Menelaus; o sina Judas Maccabeus at ng kanyang mga kapatid na lalaki na sina Jonathan at Simon (rabbi Arbarbanel), na namuno sa bayan sa loob ng isang buwan ng mga taon (i.e. tatlumpung taon). Maingat na binanggit ni Driver: “Ang pahiwatig ay tila tumutukoy sa isang pangyayaring noon ay kilala, ngunit ngayo’y hindi na natin alam.” Sa isang buwan ay malamang na isang pormal na termino na nangangahulugang isang maikling panahon (cf. Os. 5:7). Ang ugnayan sa saklaw na panahon ng tatlumpung taon batay sa prinsipyo ng isang taon-para-sa-isang-araw ay malinaw na tinatanggap ng mga komentarista. Ito marahil ang batayan kung bakit itinuring na sina Moises, Aaron, at Miriam ang tatlo dahil sa unang yugto ng tatlumpung araw ng pagluluksa. Ang prinsipyo ng isang taon-para-sa-isang-araw ay iniuugnay sa propesiyang ito. Kaya't lumilitaw na tayo ay tumutukoy sa isang yugto ng tatlumpung taon kung saan ang mga pastol ay tinanggal mula sa mga tupa at ang mga tupa ay iniiwan upang mangasiwa sa kanilang sarili. Ito ay kasabay ng kapighatian at ng panahon ng Pagparito. Ang tatlong tig-tatlumpung-araw na yugto ay tila may kaugnayan sa Pagluluksa para kay Miriam mula 1937–1967, na sumaklaw sa panahon ng Pag-uusig ng Holocaust na nagtapos noong 1941-1945 at pagkatapos ay nagpatuloy sa mga digmaan mula 1948 hanggang 1967. Ang ikalawang yugto ng Pagluluksa para kay Aaron ay mula 1967–1997, na nagsimula sa Six Day War, 2300 taon mula sa Battle of the Granicus noong 334 BCE, nang mabawi ng Juda ang kontrol sa Jerusalem ngunit hindi maitayo muli ang Templo, at nasa heresiya pa rin sila kaugnay ng Hillel at marami pang huwad na doktrina ng Babilonia (tingnan din ang (No. 300B). Ang Huling Yugto ng 30 taon-araw ay mula 1997 hanggang 2027 bilang Pagluluksa para kay Moises, nang alisin ng sanlibutan ang Kautusan ng Diyos na ibinigay sa pamamagitan ni Moises.

 

Itong tungkod ng kabutihang loob na ito ay magsisilbing proteksyon hanggang sa makumpleto ang Panahon ng mga Gentil. Kaya ang mga digmaan ng wakas ay magpapatuloy mula sa pagkakatupad ng mga propesiya hinggil sa mga panahon ng mga Gentil. Naputol ang ugnayang ito, kaya naalis ang proteksiyon ng Israel (tingnan din Soncino).

 

Zacarias 11:14 Nang magkagayo'y binali ko ang aking isang tungkod, sa makatuwid baga'y ang mga Panali, upang aking masira ang pagkakapatiran ng Juda at ng Israel. (AB)

 

Dito nabali ang pagsasama ng Israel at Juda. Ang dalawang aspeto ng pamumuno ay ipinapakita na magkahiwalay. Alam natin na ang Kaharian ng Diyos ay inalis sa Juda at ibinigay sa isang bansa na nagpapakita ng mga bunga ng Kaharian. Samakatuwid, ang pagbali sa tungkod ng Pagkakaisa ay nag-atas ng ordinasyon ng Pitumpu [at dalawa] (Luc. 10:1,17) bilang bagong Sanhedrin at ang bagong pagkasaserdote. Ang pagkasaserdoteng ito ay magpapatuloy sa loob ng maraming taon hanggang sa mga huling araw. Pagkatapos ay makikita sa mga Huling Araw ang pagbangon ng isang walang kabuluhang pastol [idol shepherd (KJV)] .

 

Zacarias 11:15-17 Sinabi sa akin ng Panginoon, “Magdala kang muli ng mga kasangkapan ng isang walang kabuluhang pastol. 16 Sapagkat, narito, ako ngayo'y maglalagay ng isang pastol sa lupain na hindi nagmamalasakit sa mga nawawala, ni hahanapin man ang naliligaw, ni pagagalingin ang mga pilay; ni pakakainin ang mga malusog kundi kanyang lalamunin ang laman ng matataba at lulurayin pati ang kanilang mga kuko. 17 Kahabag-habag ang walang kabuluhang pastol na nag-iiwan ng kawan! Ang tabak ay darating sa kanyang kamay at sa kanyang kanang mata! Matutuyo ang kanyang kamay, at ang kanyang kanang mata ay lubos na magdidilim!” (AB01)

 

Ang pagkaligaw ng mga tupa ay nakikita bilang isang malaking problema. Ang ikalawang bahagi ng propesiya na ito ay matatagpuan sa Zacarias 13:7-9.

 

Zacarias 13:7-9 “Gumising ka, O tabak, laban sa pastol ko, at laban sa lalaking kasama ko,” sabi ng Panginoon ng mga hukbo. “Saktan mo ang pastol upang ang mga tupa ay mangalat; at aking ipipihit ang aking kamay laban sa maliliit. 8 At mangyayari, sa buong lupain, sabi ng Panginoon, dalawang-ikatlong bahagi ay aalisin at mamamatay; ngunit ang ikatlo ay maiiwan. 9 At aking dadalhin ang ikatlong bahagi sa apoy, at sila'y dadalisayin ko na gaya ng pagdalisay sa pilak, at sila'y susubukin ko na gaya ng pagsubok sa ginto. Sila'y tatawag sa aking pangalan, at akin silang diringgin. Aking sasabihin, ‘Sila'y bayan ko;’ at kanilang sasabihin, ‘Ang Panginoon ay aking Diyos.’” (AB01)

 

Ito ay tumutukoy sa mga Huling Araw. Ang mga tupa ay nagkawatak-watak. Dalawang-katlo ang mapupuksa at ang sangkatlo ay mananatiling buhay. Ang natitirang ikatlo ay susubukin sa apoy ng kapighatian. Bibili sila sa Panginoon ng ginto na dinalisay sa apoy. Ito ang yugto bago ang pagdating ng Mesiyas. Ang panghuling aspetong ito ng ikalima, ikaanim at ikapitong mga tatak ay umaabot sa loob ng halos tatlumpung taon upang makumpleto. Sa panahong ito ang buong bansa ng Israel, parehong pisikal at espirituwal, ay haharapin, aalisin ang pamumuno ng mga prinsipe, mga saserdote at mga propeta nito at ang mga tao nito ay papatayin. Ang mga matitira sa bansang iyon ay magiging gaya ng mga batang leon sa gitna ng mga bansa. Ang prosesong ito ay ipinaliwanag sa araling Pagsusukat sa Templo [137]. Sa loob ng yugto ng tatlumpung taon na iyon ganap na aalisin ng Mesiyas ang mga sistemang pampamahalaan at panrelihiyon ng sanlibutan – ang mga hari, mga saserdote at mga bulaang propeta. Ang panahon ng mga Saksi mula 2026-27 hanggang 2030 ay makakakita ng huling pagpili ng Banal na Binhi hanggang sa Pagparito ng Mesiyas at ng ganap na paglipol sa sistema ng Hayop at sa lahat ng huwad na relihiyon.

 

Ang ikalawang pagdating ni Cristo

Unang dumating si Cristo bilang sakripisyo para sa katubusan ng kasalanan. Hindi siya unang dumating bilang Haring Mesiyas, at ang katotohanang ito ay hindi naunawaan ng mga Judio noong kanyang kapanahunan. Inaasahan nila ang isang haring mananakop (Mat. 27:11,29,37; Luc. 23:2-3,37-38; Juan 19:14-16). Gayunpaman, siya ay kinilala ng ilan sa pamamagitan ng Banal na Espiritu bilang Hari ng Israel (Juan 1:49; 12:13-15), kaya natupad ang propesiya (Zac. 9:9).

 

Ang pagpapanumbalik ng sistema ng Bibliya sa pamamagitan ng Pagparito ng Mesiyas ay matatagpuan sa Zacarias 14:4. Sinabi ni Cristo sa pamamagitan ng talinghaga na kailangan niyang umalis at pagkatapos ay bumalik (Luc. 19:12). Si Jesus ay muling darating na may kapangyarihan, kasama ng Hukbo ng Langit (Mat. 25:31) bilang Haring Mesiyas (Apoc. 17:14). Ang Kanyang pagdating ay malinaw na makikita gaya ng kidlat sa kalangitan (Mat. 24:27). Siya ay maghahari nang may kapangyarihan kasama ng mga nabuhay na mag-uli na mga banal (Apoc. 20:4).

 

Darating ang Mesiyas sa Bundok ng mga Olibo. Kasama ang kanyang mga hinirang ay itatatag niya ang kanyang pamahalaan. Muli niyang itatayo ang Templo (Gawa 15:16). Muli niyang ipatutupad ang sistemang biblikal kabilang ang mga Sabbath, mga Bagong Buwan, at ang mga panahon ng taunang Banal na Araw (Isa. 66:23-24) [F023xvi]. Ang lahat ng mga bansa ay inaatasang magsugo ng kanilang mga kinatawan sa Jerusalem para sa Kapistahan ng Tabernakulo, kung hindi, hindi sila tatanggap ng ulan sa takdang panahon (Zac. 14:16-19). Wawasakin niya ang “taong makasalanan” sa kanyang pagdating (2Tes. 2:8) at, pagkatapos, ang mga pandaigdigang kapangyarihan. Ang taong makasalanan ay aangat sa kapangyarihan ayon sa paggawa ni Satanas, na may buong kapangyarihan at mga tanda at mga mapanlinlang na kababalaghan (2Tes. 2:9). Ang apostasiya na ito ay ipinadala sa Templo ng Diyos sapagkat hindi nila inibig ang katotohanan upang sila’y mangaligtas. At dahil dito’y, ipinadadala sa kanila ng Diyos ang paggawa ng kamalian upang magsipaniwala sila sa kasinungalingan, sapagkat hindi nila pinanghawakan ang katotohanan sa simula pa lamang (2Tes. 2:10-12). Wawasakin ng Panginoon ang apostatang sistemang ito sa pamamagitan ng hininga ng kanyang bibig at ng pagpapakita ng kanyang pagdating (2Tes. 2:8). Ang apostasiya na ito ay magaganap  sa gitna ng mga hinirang upang kung maaari ay malinlang maging ang mismong mga hinirang (Mat. 24:11,24).

 

Ang Milenyal na Paghahari ni Cristo

Ang milenyal na paghahari ng Mesiyas ay espisipikong binanggit sa Apocalipsis 20:2-7. Ang yugto ng isang-libong-taon ay tinutukoy bilang isang Milenyo o Chiliad. Itatatag ni Cristo ang isang paghahari sa planetang ito sa loob ng isang libong taon kasama ang mga nabuhay na mag-uli na mga banal (Apoc. 20:3-4). Si Satanas ay igagapos sa loob ng isang libong taon at ikukulong sa hukay ng kalaliman o tartaros, ang lugar ng mga nangahulog na anghel (2Ped. 2:4).

 

Ang mga banal – yaong mga pinugutan dahil sa Patotoo ni Jesus at sa salita ng Diyos, at yaong hindi sumamba sa Hayop at sa larawan nito ni tumanggap ng tanda nito sa kanilang mga noo o mga kamay – ay bubuhaying mag-uli at maghahari kasama ni Cristo sa loob ng isang libong taon (Apoc. 20:4). Ito ang Unang Pagkabuhay na Mag-uli (Apoc. 20:5). Ang iba pang mga patay ay hindi bubuhayin hanggang sa matapos ang isang libong taon (Apoc. 20:5). Ito ang Ikalawang (o pangkalahatang) Pagkabuhay na Mag-uli.

 

Sa loob ng isang libong taon na ito, muling itatatag ni Cristo ang Kaharian ayon sa mga Kautusan ng Bibliya na ibinigay niya sa Sinai.  Ito ay magaganap mula sa araw na siya ay tumayo sa Bundok ng mga Olibo (Zac. 14:4,6ff.). Ang mga bansa ay makikipagdigma laban sa Jerusalem at mawawasak (Zac. 14:12). Ang lahat ng matitirang buhay sa mga bansa ay pupunta taun-taon upang sambahin ang Panginoon ng mga Hukbo at ipagdiwang ang Kapistahan ng mga Balag o Tabernakulo (Zac. 14:16). Ang Sabbath at mga Banal na Araw ay magiging mandatoryo at ang Kautusan ay magmumula sa Jerusalem.

 

Sa katapusan ng Milenyo, palalayain muli si Satanas upang linlangin ang mga bansa sa buong Daigdig (Apoc. 20:7-8). Sila ay muling magtitipon para sa labanan, ngunit wawasakin sa pamamagitan ng apoy (Apoc. 20:9); at pagkatapos ay mapupuksa si Satanas. Pagkatapos nito ay magaganap ang Pangkalahatang Pagkabuhay na Mag-uli at ang Paghuhukom ng Krisis, o pagtutuwid (Apoc. 20:13-15).

 

Ang pagdating ay magkakaroon ng mga dakilang tanda at kababalaghan, na may kapangyarihan at dakilang kaluwalhatian (Mat. 24:27,30; Apoc. 1:7). Ang pagbabalik ni Cristo ay magiging hayag at sasamahan ng mga tandang makalangit (Apoc. 6:12). Mayayanig ang mga kapangyarihan. Ang araw ay magdidilim at ang buwan ay hindi magbibigay ng kanyang liwanag (Mat. 24:29; Gawa 2:20). Siya ay uupo sa kanan ng kapangyarihan at darating na nasa mga ulap ng Langit. Sa gayon ay ibinibigay ng Diyos kay Cristo ang kapangyarihan (Mat. 26:64; Mar. 14:62; Luc. 21:27; Gawa 1:11).

 

Si Cristo ay darating na may sigaw ng Arkanghel Miguel at sa huling tunog ng pakakak (1Tes. 4:16-17; Apoc. 11:15). Kapag dumating ang Anak ng tao kasama ang kanyang mga anghel sa kanyang buong kaluwalhatian, upang luwalhatiin sa kanyang mga banal (2Tes 1:10), paghihiwalayin niya ang mga tao at haharapin sila (Mat. 25:31-46).

 

Ang mga hinirang, ang 144,000 at yaong mga kabilang sa Kaharian ng Diyos – yaong mga binigyan ng Banal na Espiritu sa pamamagitan ng pagsisisi at pagbabautismo na nasa hustong gulang, at pagsunod sa mga Utos – ay bubuhaying mag-uli sa pagdating ni Cristo. Ito ang Unang Pagkabuhay na Mag-uli. Ang iba pang mga patay ay hindi mabubuhay hanggang sa matapos ang Milenyo. Ito ang Ikalawang Pagkabuhay na Mag-uli (Apoc. 20:4ff.). Ang mga hinirang ay ang pag-asa at dahilan ng pagdating ng Mesiyas (1Tes. 2:19; Apoc. 22:20). Ang mga hinirang ay itatatag na walang kapintasan sa kabanalan na handa para sa pagdating ni Cristo at ng Hukbo (1Tes. 3:13; 1Tes. 5:23). Ang pag-ibig sa katotohanan ay mahalaga upang maligtas (2Tes. 2:10). Papatayin ng Panginoon ang masama sa kanyang pagbabalik at sa kanyang pagpapakita sa pamamagitan ng hininga ng kanyang bibig (2Tes. 2:8). Ang Iglesia ay pinayuhan na manatiling gising at huwag matulog sapagkat hindi nito nalalaman ang oras ng pagdating ng Panginoon (Mar. 13:35-37; Apoc. 3:3,11). Si Cristo ay magbabalik sa matuwid na paghatol at makikipagdigma laban sa lahat ng tumatangging sumunod sa mga Kautusan ng Diyos (Awit 96:13; Apoc. 19:11). Si Cristo ay babalik at haharapin ang sangkatauhan ayon sa lahat ng mga ginawa nito (Apoc. 22:12).

 

Ang pagtitipon ng Israel

Babalik ang Mesiyas upang iligtas ang planeta, hindi upang wasakin ito. Mula sa pasimula ng kahirapan ay magaganap ang pag-uusig. Ang planeta ay wawasakin ang sarili nito sa ilalim ng mga demonyo. Ililigtas ng Mesiyas ang mga hinirang.

 

Mateo 24:9-22 Kung magkagayo'y ibibigay kayo sa kapighatian, at kayo'y papatayin: at kayo'y kapopootan ng lahat ng mga bansa dahil sa aking pangalan. 10 At kung magkagayo'y maraming mangatitisod, at mangagkakanuluhan ang isa't isa, at mangagkakapootan ang isa't isa. 11 At magsisibangon ang maraming bulaang propeta, at kanilang ililigaw ang marami. 12 At dahil sa pagsagana ng katampalasanan, ang pagibig ng marami ay lalamig. 13 Datapuwa't ang magtitiis hanggang sa wakas ay siyang maliligtas. 14 At ipangangaral ang evangeliong ito ng kaharian sa buong sanglibutan sa pagpapatotoo sa lahat ng mga bansa; at kung magkagayo'y darating ang wakas. 15 Kaya nga pagkakita ninyo ng kasuklamsuklam na paninira, na sinalita sa pamamagitan ng propeta Daniel, na natatayo sa dakong banal (unawain ng bumabasa), 16 Kung magkagayo'y magsitakas sa mga bundok ang nangasa Judea: 17 Ang nasa bubungan ay huwag bumaba upang maglabas ng mga bagay sa loob ng kaniyang bahay: 18 At ang nasa bukid ay huwag magbalik upang kumuha ng kaniyang balabal. 19 Datapuwa't sa aba ng nangagdadalang-tao at nangagpapasuso sa mga araw na yaon! 20 At magsipanalangin kayo na huwag mangyari ang pagtakas ninyo sa panahong taginaw, o sa sabbath man: 21 Sapagka't kung magkagayo'y magkakaroon ng malaking kapighatian, na ang gayo'y di pa nangyayari buhat sa pasimula ng sanglibutan hanggang ngayon, at ni hindi na mangyayari kailan man. 22 At malibang paikliin ang mga araw na yaon, ay walang lamang makaliligtas: datapuwa't dahil sa mga hirang ay paiikliin ang mga araw na yaon. (AB)

Hindi wawasakin ng Mesiyas ang sanlibutan; darating siya para pigilan ang proseso.

 

Sa pagbabalik ng Mesiyas, ang mga hinirang at ang mga nakaligtas sa pisikal na Israel –na  ang ilan sa kanila ay gagamitin bilang mga saserdote – ay titipunin sa Jerusalem mula sa apat na sulok ng Daigdig (Is. 11:12; 66:19-21)

 

Isaias 66:15-24 “Sapagkat, ang Panginoon ay darating na may apoy, at ang kanyang mga karwahe ay gaya ng ipu-ipo; upang igawad ang kanyang galit na may poot, at ang kanyang saway na may ningas ng apoy. 16 Sapagkat sa pamamagitan ng apoy ay ilalapat ng Panginoon ang hatol, at sa pamamagitan ng kanyang tabak sa lahat ng mga tao, at ang mapapatay ng Panginoon ay magiging marami. 17 “Silang nagpapakabanal, at nagpapakalinis upang pumaroon sa mga halamanan, na sumusunod sa nasa gitna, na kumakain ng laman ng baboy, ng kasuklamsuklam, at ng daga; sila'y sama-samang darating sa isang wakas, sabi ng Panginoon. 18 “Sapagkat nalalaman ko ang kanilang mga gawa at ang kanilang mga pag-iisip. Dumarating ang panahon upang tipunin ang lahat ng bansa at ang mga may iba't ibang wika; at sila'y paroroon at makikita ang aking kaluwalhatian. 19 At ako'y maglalagay ng tanda sa gitna nila. At mula sa kanila ay aking susuguin ang mga nakaligtas sa mga bansa, sa Tarsis, Put, at Lud, na humahawak ng pana, sa Tubal at Javan, sa mga pulong malayo na hindi nakarinig ng aking kabantugan, o nakakita man ng aking kaluwalhatian. At kanilang ipahahayag ang aking kaluwalhatian sa gitna ng mga bansa. 20 At kanilang dadalhin ang lahat ng inyong mga kapatid mula sa lahat ng bansa bilang handog sa Panginoon, na nakasakay sa mga kabayo, sa mga karwahe, sa mga duyan, at sa mga mola, at sa mga kamelyo, sa aking banal na bundok na Jerusalem, sabi ng Panginoon, gaya ng pagdadala ng mga anak ni Israel ng kanilang handog na butil sa malinis na sisidlan sa bahay ng Panginoon. 21 At ang ilan sa kanila ay kukunin ko ring mga pari at mga Levita, sabi ng Panginoon. 22 “Sapagkat kung paanong ang mga bagong langit at ang bagong lupa na aking lilikhain ay mananatili sa harapan ko, sabi ng Panginoon, gayon mananatili ang inyong lahi, at ang inyong pangalan. 23 At mula sa bagong buwan hanggang sa isa pang bagong buwan, at mula sa isang Sabbath hanggang sa isa pang Sabbath, paroroon ang lahat ng laman upang sumamba sa harapan ko, sabi ng Panginoon. 24 “At sila'y lalabas at titingin sa mga bangkay ng mga taong naghimagsik laban sa akin, sapagkat ang kanilang uod ay hindi mamamatay, o mamamatay man ang kanilang apoy; at sila'y magiging kasuklamsuklam sa lahat ng laman. (AB01)

 

Ang yugtong ito ay makakakita ng muling pagtatatag ng biblikal na sistemang panrelihiyon na nakabatay sa sinaunang lunar calendar. Itatatag muli ng Mesiyas ang mga Sabbath, ang mga Bagong Buwan at ang mga Kapistahan bilang bahagi ng pagpapanumbalik ng Kautusan. Ito ay gagawin sa pamamagitan ng lakas at kapangyarihan ng mga hukbo ng Diyos.

 

Pagkatapos nito ay papasok tayo sa pinakadakilang yugto ng ating kasaysayan. Ang mga hindi nabautismuhan na mga nakaligtas ay mapapasailalim sa ganap na divine protection at sila ay lalago at pauunlarin ang Israel at ang bagong kaayusang pandaigdig ng Milenyo. Ang mga taong ito ay madaling haharap sa paghatol sa Ikalawang Pagkabuhay na Mag-uli. Karamihan sa kanila ay babaguhin tungo sa pagiging Elohim sa katapusan ng Milenyo, sa Pagkabuhay na Mag-uli na iyon. Ang mga hinirang ay magiging mga espiritung nilalang sa prosesong ating susuriin ngayon. Ang prosesong ito ay ang Hapunan ng Kasalan ng Cordero.

 

q