Komentaryo sa Daniel Kabanata 2 [F027ii]

Christian Churches of God

No. F027ii

Komentaryo sa Daniel Kabanata 2

(Edition 1.0 20200927-20200927)

Ang propesiya ng Daniel 2 ay tumatalakay sa pag-usbong ng mga bagong kaharian sa mundo na nagsimula sa ulo na ginto ng Babilonia sa ilalim ni Nabucodonosor. Ang pinagmulan ng mga sumunod na imperyo ay unti-unting nabubuo sa likod ng mga pangyayari.

Christian Churches of God

PO Box 369, WODEN ACT 2606, AUSTRALIA

E-mail: secretary@ccg.org

This paper may be freely copied and distributed provided it is copied in total with no alterations or deletions. The publisher’s name and address and the copyright notice must be included. No charge may be levied on recipients of distributed copies. Brief quotations may be embodied in critical articles and reviews without breaching copyright.

This paper is available from the World Wide Web page:
http://www.logon.org and http://www.ccg.org

Komentaryo sa Daniel Kabanata 2

Panimula

Ang lahat ng kapangyarihan ay mula sa Diyos. Ang daloy ng kapangyarihan ay ipinapakita sa Daniel kabanata 2 at 3. Nakita natin mula sa panaginip sa Daniel 2 na ang pamamagitan ng Diyos ay nasa katapusan ng panahon ng mga kapangyarihan na dumaloy mula sa ulo na ginto hanggang sa mga paa na bakal at putik at ang imperyo ng sampung daliri sa paa. Binabago ng Diyos ang mga panahon at mga kapanahunan. Siya’y nag-aalis ng mga hari at naglalagay ng mga hari. Siya’y nagbibigay ng karunungan sa marunong at kaalaman sa mga nakakaalam o may pang-unawa. Siya’y naghahayag ng malalalim at lihim na mga bagay. Kanyang nalalaman kung ano ang nasa kadiliman (o kung ano ang nakatago) at ang liwanag ay nananahan sa Kanya (Dan. 2:21-22,28).

Ang interpretasyon sa imperyo ng mga sistema ng sanlibutan ay ipinaalam sa hari sa pamamagitan ni Daniel para sa mga huling araw (Dan. 2:28). Ang pagkaunawa sa pangitain ay hindi ibinigay kay Daniel para sa anumang karunungan na mayroon siya o para sa sinumang nabubuhay noon. Ito ay ibinigay para sa mga magpapakahulugan ng pangitain sa hari ng sistemang iyon sa hinaharap. Pansinin ang kakaibang pananalita ng Daniel 2:30.

Daniel 2:30Ngunit tungkol sa akin, ang hiwagang ito ay hindi ipinahayag sa akin dahil sa anumang higit na karunungan mayroon ako kaysa sinumang may buhay, kundi upang ang kahulugan ay maipaalam sa hari, at upang iyong maunawaan ang mga nilalaman ng iyong isipan. (AB01)

Kaya ibinigay ang pangitain upang maunawaan ang mga panahon hanggang sa wakas. Ito ang panahong tinutukoy natin bilang Panahon ng mga Gentil o ang “panahon ng mga bansa”. Ang huling yugto ng ikaapat na kaharian ng bakal ay tumagal ng mahabang panahon hanggang sa wakas at ang pamamagitan ng Diyos. Ang huling yugto ng panahong ito ay nakita ang pagkakaisa ng sampung hari na kinakatawan ng bakal at putik ng mga paa at sampung daliri sa paa.

Daniel 2:40-45

Ang pangarap na ito ay mahalaga sa Plano ng Diyos at hindi mabibigo. Ang takdang panahon ay itinatag sa pamamagitan ni Nabucodonosor, at ang kanyang paghahari ay ginamit upang simulan ang pagkakasunod-sunod. Siya ang ulo na ginto (Dan. 2:38). Sumunod sa kaniya ang Medes at Persians na kinakatawan ng pilak. Sumunod ang mga Griyego, at sila ang katawan na tanso at na siyang sumakop sa hanggang Asya at pagkatapos ay hinati ito. Ang mga Romano ang pumalit sa Hellenic kingdom na ito bilang imperyo ng bakal. Ang sistemang ito ay binago mula sa pamumunong militar patungong imperyong panrelihiyon at ang imperyong ito ng bakal at putik ay nagpatuloy hanggang sa mga Huling Araw. Ang Banal na Imperyong Romano na nabuo noong 590 CE sa ilalim ni Gregory I ay binuwag noong 1850 pagkatapos ng 1,260 taon mula sa pagkakabuo nito. Ang panahong ito ay hindi simula o wakas ng sistema. Nagsimula ang sistema sa pag-angat ni Nabucadonosor sa labanan sa Carchemish (605 BCE) at tumagal ng walumpung taon sa pagkakatatag hanggang sa pagsalakay sa Ehipto ni Cambyses noong 525 BCE. Ang panahong ito at ang kahalagahan ay matatagpuan sa araling The Fall of Egypt: The Prophecy of Pharaoh’s Broken Arms (No. 036).

Ang mga lingkod ng Diyos ay hindi dapat sumamba sa sistemang ito. Ito ang kahulugan ng Daniel 2:1-7. Ang mga bansang gumagawa nito ay inaakusahan ang mga hinirang na hindi sumasamba sa larawan ng Hayop.

(cf. din God and the Church (No. 151))

Ipinapakita ni Daniel na ang omniscience ay hindi nauugnay sa posisyon o layo. Ang kaalaman sa mga huling araw ay nalaman mula pa sa simula at ipinahayag ng Diyos (Dan. 2:20-28). Inihayag ito ng Diyos sa iba’t ibang yugto sa pamamagitan ng mga propeta at mga hinirang na tinawag ayon sa predestinasyon at Kanyang karunungan. Inihayag din ng Diyos ang pag-aalis sa ilalim ni Nebuchadnezzar sa pamamagitan ng propetang si Jeremias. Kapag hindi siya kumikilos bilang instrumento ng Diyos siya ay tinutukoy bilang Nebuchadrezzar.

Ang pagkakasunod-sunod ng pitong yugto ay nakalista sa Panimula sa itaas tulad ng sumusunod:

Ang Kabanata 2 ay nagbibigay ng balangkas ng mga imperyo na sumasaklaw sa pagkakasunud-sunod ng:

Ang Babilonia (ginto)
Ang Medo-Persia (pilak)
Ang Griyego at ang paghahati nila sa Asya. Gresya at Ehipto (tanso)
Ang Imperyo ng Roma at ang dalawang bahagi nito (bakal)
Ang Banal na Imperyong Romano (bakal at putik)
Ang Imperyo ng Hayop ng Sampung Daliri sa Paa (bakal at putik)
Ang Mesiyanikong Pagpapanumbalik sa ilalim ng Mesiyas bilang ang batong hindi tinabas ng kamay ng tao sa kabanata 2:44-45.

Mga Metal ng Diyos-diyosan

Ang mga metal ay bumababa ang kalidad mula sa ginto hanggang sa pilak, tanso at bakal at pagkatapos ay sa bakal na hinaluan ng putik sa loob ng dalawang imperyo ng huling pagkakasunod-sunod.

Ang imperyo ng Babilonia ay batay sa lubos na kapangyarihan ng Babilonia na nagpapatupad ng kanilang sistema ng mga kulto ng araw at misteryo batay sa mga sistema ni Baal at Ashtoreth o Ishtar, kaya't ang Easter at ang pista ng diyosa at gayundin ang pista ng kapanganakan ng diyos ng araw sa winter solstice. Ang mga aspetong ito ay ipinagbabawal sa Kasulatan (Jer. 10:1-9) kabilang ang pagbake ng mga cake para kay Tammuz o Dumuzi. Ang Medes at Persians ay kinakatawan ng katawan na pilak na mas mababa kaysa sa Babilonia at ginamit ng Diyos upang maipanumbalik ang sistema ng Templo sa ilalim ni Cyrus hanggang sa utos ni Darius II na Persian at ang utos ng paglalaan ni Artaxerxes II kasama sina Ezra at Nehemias bilang gobernador (ang aspetong ito ay ipinaliwanag sa araling Ang Tanda ni Jonas at ang Kasaysayan ng Muling Pagtatayo ng Templo [013]. Ipapaliwanag pa natin nang higit sa kabanata 9 sa ibaba.

Ang tanso ng mga Griyego ay kumakatawan sa lumakas na kapangyarihan ng mga European systems. Bagaman sila ay mas mababa sa kanilang mga sistemang panrelihiyon, naging mas mahusay sila sa militar.

Ang mga binti ng bakal ay kumakatawan sa Imperyo ng Roma na nakuha ang kapangyarihan mula sa labanan sa Actium (2 Setyembre 31 BCE). Sinuportahan ni Herodes na Idumean si Octavian at pagkatapos ay pinagkalooban ng Kaharian ng Judea na nagtakda ng tagpo para sa kapanganakan ni Cristo (cf. Christ’s Age at Baptism and the Duration of His Ministry (No. 019)).

Mula sa paglipat na ito itinatag ng sistemang Romano ang malawakang sistema ng Triune God at kinorap ang pag-usbong ng Iglesia mula 20-30 CE sa ilalim ng Mesiyas. Ang Holy Spirit (No. 117) ay ibinigay sa tao sa pagkamatay ng Mesiyas sa Paskuwa gaya ng inihula ni Isaias at sa Kapistahan ng Pentecostes sa taong iyon.

Noong 192 CE sa Roma sa ilalim ng obispo na si Victor ang Eater festival ay ipinilit sa mga Cristiano at sa Roma at pinilit ang paghahati ng Quarto-Deciman Disputes (No. 277) sa Iglesia.

Ang Imperyo ng Roma ay nawasak mula 390 CE hanggang sa pagkakahiwalay sa Dark Ice Age. Noong 451 CE ang teolohiya ng Triune God ay itinatag sa Cristianismo at noong 375 ang pista ng Pasko ng Diyos ng Araw ay itinatag sa Cristianismo (cf. Origins of Christmas and Easter (No. 235)).

Ang mga pagkakahati sa imperyo na nakabatay sa Roma ay humantong sa pagkakabahagi ng mga lipi at iglesia. Mula 327 CE ang mga bahaging ito ay humantong sa Unitarian/Trintarian Wars (No. 268).

Mula sa kaguluhan ito ang Iglesia sa Roma sa tuluyuang naitatag ang mga paa na bakal at putik bilang Banal na Imperyong Romano sa ilalim ni Gregory I noong 590 CE. Ang imperyong ito ay tatagal hanggang 1850 at ang plebiscite sa Roma sa Estado ng Papa nang ito ay buwagin at tuluyang nabuwag noong 1872.

Ang bakal ay kumakatawan sa dalawang bahagi batay sa kapangyarihan ng imperyo ngunit sa kahinaan ng mga bansa at pagkakaiba-iba ng relihiyon na dulot ng kanilang Trinitarianism at ng mga pananaw ng mga Kulto ng Araw at Misteryo. Mula Ikadalawampung Siglo ang 2,520 taon mula sa Labanan sa Carchemish noong 605 BCE ay natupad noong 1916 at ang panahon ng Kabagabagan ng Jacob ay nagsimula. Noong 1917 nakita natin sa mga propesiya nina Hagai at Habakuk ng Labindalawang Propeta [021] na naganap ang pagpapanumbalik ng Israel sa ilalim ng mga propesiyang iyon.

Ang dalawang yugto ng apatnapung taon ng 80 taon na nadoble mula sa mga propesiya sa Ezekiel tungkol sa Fall of Egypt (No. 036) ay naganap ang kalayaan ng Ehipto noong 1953-6 kasama ang krisis sa Suez noong 1956 (cf. din The Fall of Egypt Part II: The Wars of the End (No. 036_2)); at pagkatapos ay naganap ang katapusan ng panahon ng mga Gentil noong 1996, 2,520 taon mula sa pananakop ni Cambyses sa Ehipto noong 525 BCE. Ang takdang panahon ng 2300 gabi at umaga ay tinatalakay sa ibaba na sumasaklaw sa oras mula sa 2300 taon mula sa Labanan ng Granicus hanggang sa pagpapanumbalik ng Jerusalem bilang isang lungsod sa bansang Israel sa Anim na Araw na Digmaan ng 1967 (tingnan sa ibaba). Makalipas ang tatlumpung taon noong 1997 nakita natin na nagsimula ang huling yugto ng pamamahala ng sistema ng Babilonia at ang imperyo ng Hayop sa NWO ay nagsimulang umusbong para sa huling yugto hanggang sa wakas ng Imperyo ng Hayop at ng mga propesiya ni Daniel (cf. Ang Huling Tatlumpung taon: Ang Huling Pakikibaka [219]).

Ang Holocaust ay tumagal ng 1260 Araw mula 1941-1945. Walumpung taon mula sa dakilang kapighatian at pagsubok na iyon sa bayan ng Diyos makikita ng iglesia ang huling Holocaust at kapighatian sa mga huling araw mula 2021 hanggang 2024. Iyon ang makakakita ng katapusan ng mga digmaan sa wakas at ang pagkawasak ng sistema ng Hayop ng Apocalipsis Kabanata 18.

Ang pagkakasunod-sunod ng anim na imperyo ay tatagal hanggang sa mga huling araw at ito ay mawawasak sa Pagparito ng Mesiyas kasama ang Matapat na Hukbo sa umaga ng ika-apat na araw pagkatapos ng kamatayan ng mga Saksi gaya ng inihula sa Apocalipsis Kabanata 11. Mula roon ang lahat ng huwad na relihiyon ay aalisin at ang mga kautusan ng Diyos ay itatatag sa ilalim ng milenyong paghahari ni Cristo sa Ikapitong libong taon ng Kabanata 20.

Si Daniel ay hinirang upang ipaliwanag ang panaginip na ito sa hari upang maunawaan ng lahat ang kahalagahan nito. Ang mga hindi nakauunawa sa kapangyarihan at omniscience ng Diyos at ang layunin ng propesiya ay hinahamak ang pagiging tunay at kahalagahan ng propetikong gawaing ito. Tandaan na ito ay tumutukoy sa mga huling araw at sa katunayan ay sumasaklaw sa mahigit 2550 taon mula sa pagsalakay ni Cambyses sa Ehipto noong 525 BCE.

Tandaan ang takdang panahon ng pangitain ay mula sa ikalawang taon ni Nabucodonosor, na naghari kasama ng kanyang ama mula sa Labanan sa Carchemish at pagkatapos ay mag-isa noong 604 BCE.

Daniel Kabanata 2

¹At nang ikalawang taon ng paghahari ni Nabucodonosor ay nanaginip si Nabucodonosor ng mga panaginip; at ang kaniyang espiritu ay nabagabag, at siya'y napukaw sa pagkakatulog. ²Nang magkagayo'y ipinatawag ng hari ang mga mahiko, at ang mga enkantador, at ang mga manghuhula, at ang mga Caldeo, upang saysayin sa hari ang kaniyang mga panaginip. Sa gayo'y nagsipasok sila at sila'y nagsiharap sa hari. ³At sinabi ng hari sa kanila, Ako'y nanaginip ng isang panaginip, at ang aking Espiritu ay nabagabag upang maalaman ang panaginip. ⁴Nang magkagayo'y nagsalita ang mga Caldeo sa hari sa wikang Siria, Oh hari, mabuhay ka magpakailan man: saysayin mo sa iyong mga lingkod ang panaginip, at aming ipaliliwanag ang kahulugan. ⁵Ang hari ay sumagot, at nagsabi sa mga Caldeo, Ang bagay ay nawala sa akin: kung di ninyo ipaliliwanag sa akin ang panaginip at ang kahulugan niyaon, kayo'y pagpuputolputulin, at ang inyong mga bahay ay gagawing dumihan. ⁶Nguni't kung inyong ipaliwanag ang panaginip at ang kahulugan niyaon, kayo'y magsisitanggap sa akin ng mga kaloob at mga kagantihan at dakilang karangalan: kaya't ipaliwanag ninyo sa akin ang panaginip at ang kahulugan niyaon. ⁷Sila'y nagsisagot na ikalawa, at nangagsabi, Saysayin ng hari sa kaniyang mga lingkod ang panaginip, at aming ipaliliwanag ang kahulugan. ⁸Ang hari ay sumagot, at nagsabi. Tunay na talastas ko na ibig ninyong magdahilan, sapagka't inyong nalalaman na nawala sa akin ang bagay. ⁹Nguni't kung di ninyo ipaliwanag sa akin ang panaginip, iisang kautusan lamang mayroon sa inyo; sapagka't kayo'y nangaghanda ng pagbubulaan at mga hamak na salita sa harap ko, hanggang sa ang panahon ay magbago: kaya't saysayin ninyo sa akin ang panaginip, at malalaman ko na inyong maipaliliwanag sa akin ang kahulugan niyaon. ¹⁰Ang mga Caldeo ay nagsisagot sa harap ng hari, at nangagsabi, Walang tao sa ibabaw ng lupa na makapagpapaaninaw ng bagay ng hari, palibhasa'y walang hari, panginoon, o pinuno man, na nagtanong ng ganyang bagay sa kanino mang mahiko, enkantador, o Caldeo. ¹¹At isang mahirap na bagay ang inuusisa ng hari, at walang ibang makapagpapaaninaw sa harap ng hari, liban ang mga dios, na ang tahanan ay hindi kasama ng tao. ¹²Dahil sa bagay na ito ang hari ay nagalit at totoong nagalab sa galit, at nagutos na lipulin ang lahat na pantas na tao sa Babilonia. ¹³Sa gayo'y itinanyag ang pasiya, at ang mga pantas na tao ay papatayin; at hinanap nila si Daniel at ang kaniyang mga kasama upang patayin. ¹⁴Nang magkagayo'y nagbalik ng sagot si Daniel na may payo at kabaitan kay Arioch na punong kawal ng bantay ng hari, na lumabas upang patayin ang mga pantas na tao sa Babilonia; ¹⁵Siya'y sumagot, at nagsabi kay Arioch na punong kawal ng hari, Bakit ang pasiya ay totoong madalian mula sa hari? Nang magkagayo'y ipinatalastas ni Arioch ang bagay kay Daniel. ¹⁶At si Daniel ay pumasok, at humiling sa hari na takdaan siya ng panahon, at kaniyang ipaaaninaw sa hari ang kahulugan. ¹⁷Nang magkagayo'y naparoon si Daniel sa kaniyang bahay, at ipinaalam ang bagay kay Ananias, kay Misael, at kay Azarias, na kaniyang mga kasama: ¹⁸Upang sila'y magsipagnais ng kaawaan sa Dios ng langit tungkol sa lihim na ito; upang si Daniel at ang kaniyang mga kasama ay hindi mangamatay na kasama ng ibang mga pantas na tao sa Babilonia. ¹⁹Nang magkagayo'y nahayag ang lihim kay Daniel sa isang pangitain sa gabi. Nang magkagayo'y pinuri ni Daniel ang Dios sa langit. ²⁰Si Daniel ay sumagot, at nagsabi, Purihin ang pangalan ng Dios magpakailan man: sapagka't ang karunungan at kapangyarihan ay kaniya. ²¹At kaniyang binabago ang mga panahon at mga kapanahunan; siya'y nagaalis ng mga hari, at naglalagay ng mga hari; siya'y nagbibigay ng karunungan sa marunong at ng kaalaman sa makakaalam ng unawa; ²²Siya'y naghahayag ng malalim at lihim na mga bagay; kaniyang nalalaman kung ano ang nasa kadiliman, at ang liwanag ay tumatahang kasama niya. ²³Pinasasalamatan kita, at pinupuri kita, Oh ikaw na Dios ng aking mga magulang, na siyang nagbigay sa akin ng karunungan at lakas, at nagpatalastas ngayon sa akin ng ninais namin sa iyo; sapagka't iyong ipinaalam sa amin ang bagay ng hari. ²⁴Kaya't pinasok ni Daniel si Arioch na siyang inihalal ng hari na lipulin ang mga pantas na tao sa Babilonia; siya'y naparoon, at nagsabi sa kaniya ng ganito, Huwag mong lipulin ang mga pantas na tao sa Babilonia; dalhin mo ako sa harap ng hari, at aking ipaaaninaw sa hari ang kahulugan. ²⁵Nang magkagayo'y dinalang madali ni Arioch si Daniel sa harap ng hari, at nagsabing ganito sa kaniya, Ako'y nakasumpong ng isang lalake sa mga anak ng nangabihag sa Juda, na magpapaaninaw sa hari ng kahulugan. ²⁶Ang hari ay sumagot, at nagsabi kay Daniel, na ang pangalan ay Beltsasar, Maipaaaninaw mo baga sa akin ang panaginip na aking nakita, at ang kahulugan niyaon? ²⁷Si Daniel ay sumagot sa harap ng hari, at nagsabi, Ang lihim na itinatanong ng hari ay hindi maipaaaninaw sa hari kahit ng mga pantas na tao, ng mga enkantador, ng mga mahiko man, o ng mga manghuhula man. ²⁸Nguni't may isang Dios sa langit na naghahayag ng mga lihim, at siyang nagpapaaninaw sa haring Nabucodonosor kung ano ang mangyayari sa mga huling araw. Ang iyong panaginip, at ang pangitain ng iyong ulo sa iyong higaan ay ang mga ito: ²⁹Tungkol sa iyo, Oh hari, ang iyong mga pagiisip ay dumating sa iyo sa iyong higaan, kung ano ang mangyayari sa panahong darating; at siya na naghahayag ng mga lihim ay ipinaaninaw sa iyo kung ano ang mangyayari. ³⁰Nguni't tungkol sa akin ang lihim na ito ay hindi nahayag sa akin ng dahil sa anomang karunungan na tinamo kong higit kay sa sinomang may buhay, kundi upang maipaaninaw sa hari ang kahulugan at upang iyong maalaman ang mga pagiisip ng iyong puso. ³¹Ikaw, Oh hari, nakakita, at narito, ang isang malaking larawan. Ang larawang ito na makapangyarihan, at ang kaniyang kakinangan ay mainam, ay tumayo sa harap mo; at ang anyo niyao'y kakilakilabot. ³²Tungkol sa larawang ito, ang kaniyang ulo ay dalisay na ginto, ang kaniyang dibdib at ang kaniyang mga bisig ay pilak, ang kaniyang tiyan at ang kaniyang mga hita ay tanso, ³³Ang kaniyang mga binti ay bakal, ang kaniyang mga paa'y isang bahagi ay bakal, at isang bahagi ay putik na luto. ³⁴Iyong tinitingnan hanggang sa may natibag na isang bato, hindi ng mga kamay, na tumama sa larawan sa kaniyang mga paang bakal at putik na luto, at mga yao'y binasag. ³⁵Nang magkagayo'y ang bakal, ang putik na luto, ang tanso, ang pilak, at ang ginto ay nagkaputolputol na magkakasama, at naging parang dayami sa mga giikan sa tagaraw; at tinangay ng hangin na walang dakong kasumpungan sa mga yaon: at ang bato na tumama sa larawan ay naging malaking bundok, at pinuno ang buong lupa. ³⁶Ito ang panaginip; at aming sasaysayin ang kahulugan niyaon sa harap ng hari. ³⁷Ikaw, Oh hari, ay hari ng mga hari, na pinagbigyan ng Dios sa langit ng kaharian, ng kapangyarihan, at ng kalakasan, at ng kaluwalhatian; ³⁸At alin mang tinatahanan ng mga anak ng mga tao, ng mga hayop sa parang at ng mga ibon sa himpapawid ay ibinigay sa iyong kamay, at pinapagpuno ka sa kanilang lahat: ikaw ang ulo na ginto. ³⁹At pagkatapos mo ay babangon ang ibang kaharian na mababa sa iyo; at ang ibang ikatlong kaharian na tanso na magpupuno sa buong lupa. ⁴⁰At ang ikaapat na kaharian ay magiging matibay na parang bakal, palibhasa'y ang bakal ay nakadudurog at nakapagpapasuko ng lahat na bagay; at kung paanong dinidikdik ng bakal ang lahat ng ito, siya'y magkakaputolputol at madidikdik. ⁴¹At yamang iyong nakita na ang mga paa at mga daliri, ang isang bahagi ay putik na luto ng magpapalyok, at ang isang bahagi ay bakal, ay magiging kahariang hati; nguni't magkakaroon yaon ng kalakasan ng bakal, yamang iyong nakita na ang bakal ay nahahalo sa putik na luto. ⁴²At kung paanong ang mga daliri ng paa ay bakal ang isang bahagi at ang isang bahagi ay putik, magkakagayon ang kaharian na ang isang bahagi ay matibay, at isang bahagi ay marupok. ⁴³At yamang iyong nakita na ang bakal ay nahahaluan ng putik na luto, sila'y magkakahalo ng lahi ng mga tao; nguni't hindi sila magkakalakipan, gaya ng bakal na hindi lumalakip sa putik. ⁴⁴At sa mga kaarawan ng mga haring yaon ay maglalagay ang Dios sa langit ng isang kaharian, na hindi magigiba kailan man, o ang kapangyarihan man niyao'y iiwan sa ibang bayan; kundi pagpuputolputulin at lilipulin niya ang lahat na kahariang ito, at yao'y lalagi magpakailan man. ⁴⁵Yamang iyong nakita na ang isang bato ay natibag sa bundok, hindi ng mga kamay, at pumutol ng mga bakal, ng tanso, ng putik, ng pilak, at ng ginto; ipinaalam ng dakilang Dios sa hari kung ano ang mangyayari sa haharapin: at ang panaginip ay tunay at ang pagkapaaninaw niyao'y tapat. ⁴⁶Nang magkagayo'y ang haring Nabucodonosor ay nagpatirapa, at sumamba kay Daniel, at nagutos na sila'y maghandog ng alay at ng may masarap na amoy sa kaniya. ⁴⁷Ang hari ay sumagot kay Daniel, at nagsabi, Sa katotohanan ang inyong Dios ay Dios ng mga dios, at Panginoon ng mga hari, at tagapaghayag ng mga lihim, yamang ikaw ay nakapaghayag ng lihim na ito. ⁴⁸Nang magkagayo'y pinadakila ng hari si Daniel, at binigyan siya ng maraming dakilang kaloob, at pinapagpuno siya sa buong lalawigan ng Babilonia, at pinapaging pangulo ng mga tagapamahala sa lahat na pantas sa Babilonia. ⁴⁹At si Daniel ay humiling sa hari, at kaniyang inihalal, si Sadrach, si Mesach, at si Abed-nego, sa mga gawain sa lalawigan ng Babilonia; nguni't si Daniel ay nasa pintuang-daan ng hari. (AB)

Bullinger’s Notes on Daniel Chapter 2 (for KJV)

Verse 1

And. Thus linking on this chapter of momentous prophecy with Dan 1, which is pure history.

the second year:… Therefore Jehoiakim"s fifth year, the year of the burning of the roll which marked the official rejection of Jehovah. Hence Nebuchadnezzar’s dream. Daniel was in Babylon, and writes from that standpoint. The supposed difficulty is a proof of genuineness; for the writer would have been a fool as well as a forger to have left it unexplained.

Nebuchadnezzar. See note on Daniel 1:1.

spirit. Hebrew. ruach. App-9.

Verse 2

to call, &c. = to send for. This tells us of the religious system of Babylonia, of which subsequent Jewish commentators and Greek translators would know little or nothing. There were six classes of the Chaldean priesthood.

magicians. Hebrew. chartummim. Connected with the kharutu (the sceptre) or rod of office of those who repelled demons and evil spirits by incantations, &c.

astrologers. Hebrew. "ashshaphim = in Babylonian, asipi, prophets who assumed to announce the will of heaven and predict the future. These were a class apart from the others. The inscriptions speak of bab - 4ssaput = the gate of the oracle; also of bit Assaput = the house of the oracle.

Chaldeans. Hebrew. Kasdim. See note on Daniel 1:4.

Verse 4

in Syriack. Hebrew. "aramith = Aramaic. The insertion of this word here is to call our attention to the fact that what follows is written not in Hebrew, but in Aramaic, as far as the end of Dan 7. See note on the Structure, p. 1178; and note the other Aramaic portions (Ezra 4:8, Ezra 6:18 with Ezra 7:12-26; also Jeremiah 10:11. The Syriac and Chaldee are properly Western and Eastern Aramaic.

O king. This is the first Aramaic word so written. Compare Daniel 3:9; Daniel 5:10; Daniel 6:6, Daniel 6:21. Nehemiah 2:3.

Verse 5

cut . . . made a dunghill. Compare Daniel 3:29. Ezra 6:11. A further mode of punishment, from the Medo-Persians, in Daniel 6:7.

Verse 6

rewards. Chaldee. nebizbah = a present.

Verse 8

gain the time = gain time. It may have reference to that day being an unlucky day. Compare Esther 3:7.

Verse 10

earth. Chaldee. beshta" = dry ground.

Verse 11

not. Is emphatic. They held that there were gods who dwelt in men. But these were beyond mortal men altogether .

Verse 12

wise men: i.e. the members of all the classes collectively, mentioned in Daniel 2:2 above. Chaldee. chakam, denoting acquired wisdom.

Verse 14

counsel and wisdom = prudence and discretion.

Arioch. An ancient Babylonian name, preserved and handed down from Genesis 14:1 = Iri-Aku.

Verse 26

Belteshazzar. See note on Daniel 1:7.

Verse 28

in the latter days. Reference to Pentateuch (Genesis 49:1. Numbers 24:14. Deuteronomy 4:30; Deuteronomy 32:29). App-92.

Verse 32

head. Note the five parts: (1) the head; (2) the breast and arms; (3) the belly and the thighs; (4) the legs; (5) the feet. These five are preserved distinct throughout. Compare: Daniel 2:34-35, and Daniel 2:38-44, and Daniel 2:45.

gold . . . clay (Daniel 2:33). Note that the most precious metal, and the highest specific gravity was at the top, decreasing with its descent: (1) gold = Daniel 19:3; (2) silver = Daniel 10:51; (3) brass = Daniel 8:5; (4) iron = Daniel 7:6; (5) clay = Daniel 1:9, so that it was top-heavy from the first.

Verse 34

a stone. See note on Psalms 118:22.

without hands. An expression always emphasizing the absence of all human instrumentality and the act of God alone. See Daniel 2:45; Daniel 8:25. Job 34:20. Lamentations 4:6. Compare Acts 7:48; Acts 17:24, Acts 17:25; Acts 19:26. 2 Corinthians 5:1. Ephesians 2:11. Colossians 2:11. Hebrews 9:11, Hebrews 9:21.

feet: i.e. the fifth kingdom. Not the fourth, which was represented by the "legs of iron".

brake them to pieces: or, they were beaten small.

brake = beat small. Chaldee. dekak. Compare verses: Daniel 2:34, Daniel 2:35, Daniel 2:40, Daniel 7:7, Daniel 2:44, Daniel 2:45.

Verse 35

iron, the clay, &c. Note the order differently given to distinguish the five (not the four), answering to the five parts of the image in Daniel 2:32, and the five kingdoms, verses:

Daniel 2:32, Daniel 2:33. Daniel 2:35. Daniel 2:45.
gold, iron, iron,
silver, clay, brass,
brass, brass, clay,
iron, silver, silver,
iron and clay, gold, gold.

together. As united at the time of the end (forming the sixth power), the kingdom of the "Beast" (Rev 13).

wind. Hebrew. ruach. App-9.

filled the whole earth. Thus marking the seventh kingdom, that of Messiah.

Verse 37

a kingdom. The O.T. is not designed to be a compendium of "ancient history". It is the history of Jehovah"s People, Israel; and other nations are referred to only as, and in so far as, they come into connection with Israel. Babylon was the most ancient of kingdoms (Genesis 10:10). Compare Deuteronomy 32:8. Nebuchadnezzar was not the first king; but he was the "head" or beginning of Gentile dominion in the earth when Israel had been "removed" (according to Jeremiah 15:4; Jeremiah 24:9; Jeremiah 29:18). These successive kingdoms are reckoned only as they obtained possession of Jerusalem. They existed before that; and each, in turn, was absorbed in the one that succeeded.

Verse 38

Thou. Nebuchadnezzar.

head: i.e. the first of these five kingdoms, not the first king of Babylon. See note on Daniel 2:37.

of. Genitive of Material. App-17.

Verse 39

another. The kingdom of Medo-Persia, which succeeded Babylon by occupying Jerusalem (2 Chronicles 36:22).

inferior. As silver is inferior to gold, in value and in specific gravity (see note on Daniel 2:32) so the second kingdom was inferior to the first. The successive kingdoms are marked by evolution (or rather, devolution). In the first (Babylon) the king possessed absolute power ("whom he would he slew", &c, Daniel 5:19); the second [Medo-Persian] was a government by law which was superior to the king (Daniel 6:1, Daniel 6:14, &c).

third kingdom. This again was "inferior", as being less despotic.

Verse 40

the fourth: i.e. Rome (Luke 2 and Luke 3). Observe that it does not say there were "four, and no more", as alleged; but "the fourth". An ordinal number, not cardinal. The Chaldee is rebi aya" (text), or rebi a"ah (margin) = fourth, as in Daniel 3:25; Daniel 7:7, Daniel 7:19, Daniel 7:23. Not "arba", which = four. The fifth is revealed in verses: Daniel 2:41-43. The power which was to succeed Rome in the possession of Jerusalem was to be the Mohammedan power, which was still future when our Lord referred to it in Luke 21:24; but the Lord does not name it, because the condition of Acts 3:18-26 could not be anticipated, assumed, or forestalled.

strong = hard. This was the character of Rome, both royal, imperial, and republican.

Verse 41

And whereas, &c. The fifth power is now to be described (the "feet and toes"). It came into possession of Jerusalem in A.D. 636 (Rome having held the city for 666 years: namely, from the battle of Actium 31 B.C. - A.D. 636). Its character as described in Daniel 2:41 is exact; and, as represented by the "feet", Jerusalem has indeed been "trodden down" (Luke 21:24) as was never done by any of the other four powers.

miry = muddy. Chaldee. tin. Same as Hebrew. tit. Occurances in 2 Samuel 22:43. Job 41:30 (Hebrew, verse 22). Psalms 18:42 (Hebrew, verse 43); Psalm 40:2 (Hebrew, verse 3); Psalm 69:14 (Hebrew, verse 15). Isaiah 41:25; Isaiah 57:20. Jeremiah 38:6. Micah 7:10. Nahum 3:14. Zechariah 9:3; Zechariah 10:5. Not the same as that rendered "broken" (= brittle), Daniel 2:42, as stated by some commentators.

Verse 42

partly broken = part [of it shall be] broken.

broken = fragile, easily broken. Chaldee. tebar. Occurs only here.

Verse 44

these kings. Represented by the ten toes: i.e. in their days, at the end of the time of the fifth power. Compare Revelation 17:12-18. That is the moment of the great stone, and of the coming of Messiah.

Verse 47

is = He [is].

Lord. Chaldee Adonai. App-4.