Christian Churches of God

No. F052

 

 

 

 

 

 

 

Komentaryo sa 1Tesalonica

(Edition 2.0 20201112-20230807)

 

 

 Kabanata 1-5

 

 

 

 

Christian Churches of God

PO Box 369,  WODEN  ACT 2606,  AUSTRALIA

E-mail: secretary@ccg.org

 

 

 

(Copyright © 2020, 2023 Wade Cox)

 

This paper may be freely copied and distributed provided it is copied in total with no alterations or deletions. The publisher’s name and address and the copyright notice must be included.  No charge may be levied on recipients of distributed copies.  Brief quotations may be embodied in critical articles and reviews without breaching copyright.

 

This paper is available from the World Wide Web page:
http://www.logon.org and http://www.ccg.org

 

 

 

Komentaryo sa 1Tesalonica

 

 

Ang Liham sa Tesalonica ang unang Liham na isinulat ni Pablo.

 

Panimula

Dumating si Pablo sa Tesalonica, ang kabisera ng Macedonia (Gawa 17:1) kasama sina Silas at Timoteo sa kanyang Ikalawang Paglalakbay bilang Misyonero (Gawa 15:40-18:22), matapos palayasin sa Filipos. Si Pablo ay nangaral sa sinagoga sa loob ng tatlong sabbath na ipinahahayag si Jesus bilang Mesiyas, at mula sa Kasulatan ay pinatunayan ang kahalagahan ng kanyang kamatayan at pagkabuhay na mag-uli (Gawa 17:3). May ilang mga Judio na naniwala at gayundin maraming mga Griyego na naakit sa Pananampalataya ng Israel. Sila ang naging sentro ng isang matagumpay na ministeryo ng mga Gentil na nagpatuloy ng ilang panahon. Ang mga Judio ay nagalit sa pagbabagong-loob ng mga Griyego sa pananampalataya mula sa kanila (mga Judio) at inakusahan si Pablo ng sedition (Mga Gawa 17:7). Nagdulot sila ng kaguluhan na pinayaon sa gabi ng kapatiran si Pablo at si Silas sa Berea. Nang mabalitaan sa Tesalonica ang tagumpay ng apostol doon, sinundan siya ng kanyang mga kalaban sa Berea at muli siyang pinalayas sa bayan. Lumipat si Pablo sa Atenas at di nagtagal ay sa Corinto.

 

Nag-aalala si Pablo para sa bagong kapisanan sa Tesalonica na nawalan ng namumuno at inuusig ng mga Judio sa sinagoga doon. Ipinagpatuloy ng mga Judio ang pag-atake sa pamamagitan ng pagdududa sa pagkatao at motibo ng apostol. Inakusahan nila siya ng pagkakamali, panlilinlang, kasakiman, karumihan at kawalang-katapatan (2:3-6). Isinugo ni Pablo si Timoteo upang hikayatin ang bagong kapisanan na harapin ang pag-uusig doon. Nang bumalik si Timoteo dala ang mabuting balita ng kanilang pananampalataya at katapatan, natuwa si Pablo at isinulat niya ang unang sulat sa kanila na nagpapahayag ng kaniyang pasasalamat at kagalakan sa kanilang pagtitiis at hinimok sila sa Cristianong pamumuhay. Ang sulat ay tumatalakay sa dalawang pangunahing isyu sa kapatiran doon.

 

Ang mga tanong ay, mula sa tugon sa liham: 1: Ang isang Cristiano ba ay pinagkaitan ng pagpapala sa Kaharian kung sila ay mamamatay bago ang Ikalawang Pagparito ni Cristo? At;

2. Kailan darating si Cristo sa kaluwalhatian?

 

Tinalakay ni Pablo ang una sa mga isyu sa 4:13-18 at ang ikalawang isyu sa 5:1-11 (cf. din Intr. to Annotated Oxford RSV).

 

Ang liham ay isinulat mula sa Corinto, tila noong unang bahagi ng 50s (katapusan ng 52 o unang bahagi ng 53 CE tingnan sa ibaba), at itinuturing na isa sa mga pinakaunang isinulat ni Pablo.

 

Book Overview - 1 Thessalonians

by E.W. Bullinger


THE STRUCTURE OF THE EPISTLE AS A WHOLE.

1Thessalonians 1:1. EPISTOLARY. INTRODUCTION.
1Thessalonians 1:23; 1 Thessalonians 1:10. THANKSGIVING. NARRATION. APPEAL.
1Thessalonians 3:11-13. PRAYER.
1Thessalonians 4:1 - 1 Thessalonians 5:22. EXHORTATION. "concerning them which are falling asleep " (1 Thessalonians 4:13-17).
1Thessalonians 5:23-25. PRAYER.
1Thessalonians 5:26-28. EPISTOLARY. CONCLUSION.

INTRODUCTORY NOTES.

1. The Church of the Thessalonians was planted by Paul, in association with Silas and Timothy (Acts 17:1, Acts 17:9). Although some of the Jews believed, it was composed mainly of Gentiles, and their joyful reception of the message as the word of God was the prelude to active missionary operations in all Achaia and Macedonia (1Thessalonians 1:8), a territory about as large as Great Britain. In this respect especially they were a model church. From them sounded forth "the word of the Lord", and they became examples to believers, showing the power of that word in their lives. The apostle writes in a joyful spirit, for he had just received from Timothy glad tidings of their faith and love (1Thessalonians 3:6).


2. A large part of the Epistle is occupied with the doctrine of the Lord"s coming, that coming which He Himself announced, Matthew 24:36; Matthew 25:31; Matthew 26:64; et al ., the same coming of which He spoke in Acts 1:7, "it is not for you to know the times and the seasons which the Father hath put in His own power". The similarity of Paul’s language, concerning "the times and the seasons" (1 Thessalonians 5:1), bears instruction for us. Indeed throughout the Epistle the nearness of that coming is emphasized (1 Thessalonians 1:10; 1 Thessalonians 2:12, 1 Thessalonians 2:19; 1 Thessalonians 3:13; 1 Thessalonians 4:13; 1 Thessalonians 4:18; 1 Thessalonians 5:1 1 Thessalonians 5:11, 1 Thessalonians 5:23). But, as has been well observed, that which draws near may withdraw also, and such we know to be the case, for owing to His people’s rejection of the King and kingdom, the latter is in abeyance till the "times of the Gentiles" are ended. 1 and 2 Thessalonians are unique in many respects; e.g. chronologically, as well as canonically (see Appdx-180, 192); the use of special terms in relation to the coming ( parousia and epiphaneia ) of our Lord; for these see Notes. And they are the only Epistles addressed to a church specifically.

 

3. This Epistle is the earliest of the writings of Paul, having been sent out from Corinth about the end of 52 or the beginning of 53 A.D. Some hold that, of all the books of the New Testament, it was the first written.

 

4. Thessalonica, now Salonica, on the bay of the same name, has always been one of the busiest ports of the Aegean. It was the chief city of a division of Macedonia, and is said to have had a population of 200,000 at the beginning of our era. Much smaller now, the city has always had a large proportion of Jews among its inhabitants.”

 

Layunin ng mga kabanata

Tandaan na ang mga tanong na binanggit sa itaas ay tumatalakay sa mga isyu tungkol sa mana ng Kaharian at tungkol sa kanyang pagdating. Walang anumang tanong sa isipan ng mga napagbagong-loob o ni Pablo o ni Timoteo na ang kapatiran ay may anumang pananaw o nag-iisip ng anumang ideya na sila ay mamamatay at mapupunta sa langit gaya ng pinaniniwalaan sa mga kulto ng Araw at Misteryo sa mga Gnostic at Sumasamba kay Baal ni Attis at ng mga kulto ng inang diyosa ni Cybele, Ishtar o Easter. Nag-aalala lamang sila sa katotohanan na kung sila ay mamamatay bago ang pagparito ng Mesiyas ay hindi nila matatanggap ang pakinabang ng mana ng Kaharian sa nalalapit na paghahari ng Mesiyas; i.e. sa Milenyo, kalaunang ipinaliwanag ni Juan sa Apocalipsis kabanata 20. Walang bakas ng pagsamba kay Baal o ng doktrina ng Gnostic ng langit at impiyerno sa alinman sa mga teksto sa batayan ng mga tanong o sa mga sagot. Ni hindi ipinahiwatig ang antinomianism, kahit sa mga akusasyon ng mga Judio laban kay Pablo.

 

1Tesalonica Kab. 1-5 (AB)

 

Kabanata 1

1Si Pablo, at si Silvano, at si Timoteo, sa iglesia ng mga taga Tesalonica sa Dios Ama at sa Panginoong Jesucristo: Sumainyo nawa ang biyaya at kapayapaan. 2Nangagpapasalamat kaming lagi sa Dios dahil sa inyong lahat, na aming binabanggit kayo sa aming mga panalangin; 3Na aming inaalaalang walang patid sa harapan ng ating Dios at Ama, ang inyong gawa sa pananampalataya at pagpapagal sa pagibig at pagtitiis sa pagasa sa ating Panginoong Jesucristo; 4Yamang aming nalalaman, mga kapatid na minamahal ng Dios, ang pagkahirang sa inyo, 5Kung paanong ang aming evangelio ay hindi dumating sa inyo sa salita lamang, kundi sa kapangyarihan din naman, at sa Espiritu Santo, at sa lubos na katiwasayan; na gaya ng inyong nalalaman kung anong pagkatao namin ang aming ipinakita sa inyo dahil sa inyo. 6At kayo'y nagsitulad sa amin, at sa Panginoon, nang inyong tanggapin ang salita sa malaking kapighatian, na may katuwaan sa Espiritu Santo; 7Ano pa't kayo'y naging uliran ng lahat ng nangananampalatayang nangasa Macedonia at nangasa Acaya. 8Sapagka't mula sa inyo'y nabansag ang salita ng Panginoon, hindi lamang sa Macedonia at Acaya, kundi sa lahat ng mga dako ay natanyag ang inyong pananampalataya sa Dios; ano pa't kami ay wala nang kailangang magsabi pa ng anoman. 9Sapagka't sila rin ang nangagbalita tungkol sa amin kung paanong nangakapasok kami sa inyo; at kung paanong nangagbalik kayo sa Dios mula sa mga diosdiosan, upang mangaglingkod sa Dios na buhay at tunay, 10At upang hintayin ang kaniyang Anak na mula sa langit, na kaniyang ibinangon sa mga patay, si Jesus nga na nagligtas sa atin mula sa galit na darating.

 

Layunin ng Kabanata 1

Pansinin din dito sa 1:2-3 na ang layunin ng panalangin ay ang Ama, ang Nag-iisang Tunay na Diyos, na di nakita ng sinomang tao o makikita man (Juan 1:18; 1Tim. 6:16) ayon sa tinuro ni Cristo na isinugo Niya sa atin (Juan 17:3).

 

Ang konsepto ng pagtawag sa kapangyarihan at sa Banal na Espiritu ay pinagtibay din dito (1:4-5) kung saan sila ay nagsitulad sa mga apostol at sa panginoon sa Banal na Espiritu sa kapighatian bilang mga halimbawa sa buong Macedonia at Acaya (vv. 6 -8). Sa versikulo 10 makikita natin ang pagparito ng Mesiyas na tinalakay.

 

Kabanata 2

1Kaya nga nalalaman ninyo rin, mga kapatid, na ang aming pagkapasok sa inyo, ay hindi nawalan ng kabuluhan: 2Kundi palibhasa'y nagsipagbata kami nang una at inalipusta, gaya ng inyong nalalaman, sa Filipos, ay nangagkaroon kami ng kalakasan ng loob dahil sa ating Dios upang salitain sa inyo ang evangelio ng Dios sa gitna ng maraming kaligaligan. 3Sapagka't ang aming iniaaral ay hindi sa kamalian, ni sa karumihan, ni sa pagdaraya. 4Kundi kung paanong kami'y minarapat ng Dios upang pagkatiwalaan kami ng evangelio, ay gayon namin sinasalita; hindi gaya ng nangagbibigay lugod sa mga tao, kundi sa Dios na sumusubok ng aming mga puso. 5Sapagka't hindi kami nasusumpungang nagsisigamit kailan man ng mga salitang paimbabaw, gaya ng nalalaman ninyo, ni ng balabal man ng kasakiman, saksi ang Dios; 6Ni nagsihanap man sa mga tao ng kapurihan, ni sa inyo man, ni sa mga iba man, nang maaaring magsigamit kami ng kapamahalaan gaya ng mga apostol ni Cristo. 7Kundi kami ay nangagpapakalumanay sa gitna ninyo, na gaya ng isang sisiwa pagka inaamoamo ang kaniyang sariling mga anak: 8Gayon din kami, palibhasa'y may magiliw na pagibig sa inyo, ay kinalugdan naming kayo'y bahaginan, hindi lamang ng evangelio ng Dios, kundi naman ng aming sariling mga kaluluwa, sapagka't kayo'y naging lalong mahal sa amin. 9Sapagka't inaalaala ninyo, mga kapatid, ang aming pagpapagal at pagdaramdam: amin ngang ipinangaral ang evangelio ng Dios na kami ay gumagawa gabi't araw, upang huwag kaming maging isang pasanin sa kanino man sa inyo. 10Kayo'y mga saksi, at ang Dios man, kung gaanong pagkabanal at pagkamatuwid at pagkawalang kapintasan ang inugali namin sa inyong nagsisisampalataya: 11Gaya ng inyong nalalaman kung ano ang inugali namin sa bawa't isa sa inyo, na gaya ng isang ama sa kaniyang sariling mga anak, na kayo'y inaaralan, at pinalalakas ang loob ninyo, at nagpapatotoo, 12Upang kayo'y magsilakad ng nararapat sa Dios, na siyang tumawag sa inyo sa kaniyang sariling kaharian at kaluwalhatian. 13At dahil naman dito kami ay nangagpapasalamat na walang patid sa Dios, na nang inyong tanggapin sa amin ang salita na ipinangaral, sa makatuwid baga'y ang salita ng Dios, ay inyong tinanggap na hindi gaya ng salita ng mga tao, kundi, ayon sa katotohanan, na salita ng Dios, na gumagawa naman sa inyo na nagsisisampalataya. 14Sapagka't kayo, mga kapatid, ay nagsitulad sa mga iglesia ng Dios na nasa Judea kay Cristo Jesus: sapagka't nagsipagbata naman kayo sa inyong sariling mga kababayan, gaya naman nila sa mga Judio; 15Na nagsipatay sa Panginoong Jesus, at gayon din sa mga propeta, at kami ay kanilang pinalayas, at di nangagbibigay lugod sa Dios, at laban sa lahat ng mga tao; 16Na pinagbabawalan kaming makipagusap sa mga Gentil upang mangaligtas ang mga ito; upang kanilang paramihing lagi ang kanilang mga kasalanan: nguni't dumating sa kanila ang kagalitan, hanggang sa katapusan. 17Nguni't kami, mga kapatid, na nangahiwalay sa inyong sangdaling panahon, sa katawan hindi sa puso, ay nangagsisikap na lubha, upang makita ang inyong mukha na may dakilang pagnanais: 18Sapagka't nangagnasa kaming pumariyan sa inyo, akong si Pablo, na minsan at muli; at hinadlangan kami ni Satanas. 19Sapagka't ano ang aming pagasa, o katuwaan, o putong, na ipinagmamapuri? Hindi baga kayo rin sa harapan ng ating Panginoong Jesucristo sa kaniyang pagparito? 20Sapagka't kayo ang aming kaluwalhatian at aming katuwaan.

 

Layunin ng Kabanata 2

Pagkatapos ay tinalakay sa Kabanata 2 ang gawa ng Diyos na nananahan sa kanila sa pamamagitan ng Banal na Espiritu na namamahala sa gawain. Sa gayon sila ay naging mga tagatulad ng mga Iglesia ng Diyos na nasa Judea (v. 14). Dito siya nagsasalita laban sa mga Judio na sinusubukang hadlangan ang pagtawag sa mga Gentil at ang kanilang kaligtasan na bahagi ng Plano ng Diyos (vv. 15-16). Ang mga Iglesia ng Diyos sa mga Gentil ang siya ring putong ng Iglesia at ang kanilang kakayahang ipagmapuri ang kanilang pagkatawag (vv. 17-20).

 

Kabanata 3

1Kaya't nang hindi na kami mangakatiis, ay minagaling naming maiwang nangagiisa sa Atenas; 2At aming sinugo si Timoteo, na aming kapatid at ministro ng Dios sa evangelio ni Cristo, upang kayo'y kaniyang patibayin at aliwin, tungkol sa inyong pananampalataya; 3Upang ang sinoma'y huwag mabagabag sa pamamagitan ng mga kapighatiang ito; sapagka't kayo rin ang nangakaaalam na itinalaga kami sa bagay na ito. 4Sapagka't sa katotohanan, nang kami ay kasama ninyo ay aming sinabi nang una sa inyo na kami ay mangagbabata ng kapighatian; gaya nga na nangyari, at nalalaman ninyo. 5Dahil dito naman, nang hindi ko na matiis pa, ako'y nagsugo upang matalastas ko ang inyong pananampalataya, baka sa anomang paraan kayo'y nangatukso ng manunukso, at ang aming pagpapagal ay mawalan ng kabuluhan. 6Datapuwa't nang si Timoteo ay dumating sa amin ngayon na buhat sa inyo, at nagdala sa amin ng mabubuting balita tungkol sa inyong pananampalataya at pagibig, at laging kami'y inaalaalang mabuti ninyo, na ninanasang makita kami na gaya naman namin sa inyo; 7Dahil dito'y nangaaliw kami, mga kapatid, tungkol sa inyo sa pamamagitan ng inyong pananampalataya sa lahat naming kagipitan at kapighatian: 8Sapagka't ngayon ay nangabubuhay kami, kung kayo'y nangamamalaging matibay sa Panginoon. 9Sapagka't ano ngang pagpapasalamat ang aming muling maibibigay sa Dios dahil sa inyo, dahil sa buong kagalakan na aming ikinagalak dahil sa inyo sa harapan ng aming Dios; 10Gabi't araw ay idinadalangin naming buong ningas na aming makita ang inyong mukha, at aming malubos ang inyong pananampalataya. 11Ngayo'y patnugutan nawa ng atin ding Dios at Ama, at ng ating Panginoong Jesus, ang aming paglalakbay sa inyo: 12At kayo'y palaguin at pasaganain ng Panginoon sa pagibig sa isa't isa, at sa lahat ng mga tao, na gaya naman ng amin sa inyo; 13Upang patibayin niya ang inyong mga puso, na walang maipipintas sa kabanalan sa harapan ng ating Dios at Ama, sa pagparito ng ating Panginoong Jesus na kasama ang kaniyang lahat na mga banal.

 

Layunin ng Kabanata 3

Ipinakikita ng Kabanata 3 na inihula ni Pablo sa kanila ang paghihirap na kanilang mararanasan sa kanilang paglipat sa Atenas at ang kanilang pananatili doon habang si Timoteo ay isinugo pabalik sa kanila upang tiyakin ang kanilang pananampalataya at kanilang pagkatawag. Ang katapusan ng Kabanata 3 ay tumutukoy sa pagparito ng Mesiyas at ng mga hinirang ng Hukbo at ng mga Banal ng Unang Pagkabuhay na Mag-uli upang patibayin ng Mesiyas ang kanilang mga puso na walang mapipintas sa kabanalan sa harapan ng ating Diyos at Ama (vv. 11-13).

 

Kabanata 4

1Katapustapusan nga, mga kapatid, kayo'y aming pinamamanhikan at inaaralan sa Panginoong Jesus, na, ayon sa tinanggap ninyo sa amin, na kung paanong kayo'y dapat magsilakad at mangagbigay lugod sa Dios, na gaya ng inyong paglakad,—upang kayo'y magsipanagana ng higit at higit. 2Sapagka't talastas ninyo kung anong mga tagubilin ang ibinigay namin sa inyo sa pamamagitan ng Panginoong Jesus. 3Sapagka't ito ang kalooban ng Dios, sa makatuwid baga'y ang inyong pagpapakabanal, na kayo'y magsiilag sa pakikiapid; 4Na ang bawa't isa sa inyo'y makaalam na maging mapagpigil sa kaniyang sariling katawan sa pagpapakabanal at kapurihan, 5Hindi sa pita ng kahalayan, na gaya ng mga Gentil na hindi nangakakakilala sa Dios; 6Na sinoma'y huwag lumapastangan at magdaya sa kaniyang kapatid sa bagay na ito: sapagka't ang Panginoon ay mapaghiganti sa lahat ng mga bagay na ito, na gaya naman ng aming ipinatalastas nang una na sa inyo at pinatotohanan. 7Sapagka't tayo'y tinawag ng Dios hindi sa ikarurumi, kundi sa pagpapakabanal. 8Kaya't ang nagtatakuwil, hindi ang tao ang itinatakuwil, kundi ang Dios, na nagbibigay sa inyo ng kaniyang Espiritu Santo. 9Datapuwa't tungkol sa pagiibigang kapatid ay hindi ninyo kailangan na kayo'y sulatan ng sinoman: sapagka't kayo rin ay tinuruan ng Dios na mangagibigan kayo sa isa't isa; 10Sapagka't katotohanang ginagawa ninyo ang gayon sa lahat ng kapatid na nangasa buong Macedonia. Nguni't aming iniaaral sa inyo, mga kapatid, na kayo'y lalo't lalong magsipanagana. 11At pagaralan ninyong maging matahimik, at gawin ang inyong sariling gawain, at kayo'y mangagpagal ng inyong sariling mga kamay, na gaya ng aming ipinagbilin sa inyo; 12Upang kayo'y magsilakad ng nararapat sa nangasa labas, at huwag kayong maging mapagkailangan. 13Nguni't hindi namin ibig na kayo'y di makaalam, mga kapatid, tungkol sa nangatutulog; upang kayo'y huwag mangalumbay, na gaya ng mga iba, na walang pagasa. 14Sapagka't kung tayo'y nagsisisampalatayang si Jesus ay namatay at nabuhay na maguli, ay gayon din naman ang nangatutulog kay Jesus ay dadalhin ng Dios na kasama niya. 15Sapagka't ito'y sinasabi namin sa inyo sa salita ng Panginoon, na tayong nangabubuhay, na nangatitira hanggang sa pagparito ng Panginoon, ay hindi tayo mangauuna sa anomang paraan sa nangatutulog. 16Sapagka't ang Panginoon din ang bababang mula sa langit, na may isang sigaw, may tinig ng arkanghel, at may pakakak ng Dios: at ang nangamatay kay Cristo ay unang mangabubuhay na maguli; 17Kung magkagayon, tayong nangabubuhay, na nangatitira, ay aagawing kasama nila sa mga alapaap, upang salubungin ang Panginoon sa hangin: at sa ganito'y sasa Panginoon tayo magpakailan man. 18Kaya't mangagaliwan kayo sa isa't isa ng mga salitang ito.

 

Layunin ng Kabanata 4

Kabanata 4: Tinapos ni Pablo ang liham mula sa kabanata 4. Ipinaalala ni Pablo sa kanila ang tagubiling ibinigay sa kanila. Sila ay dapat umiwas sa pakikiapid, at mag-asawa sa kabanalan at karangalan. Tinawag sila ng Diyos sa kabanalan. Dapat nilang mahalin ang isa't isa, mamuhay nang tahimik, gawin ang kanilang sariling gawain, at mangagpagal ng kanilang sariling mga kamay gaya ng ibinilin sa kanila ng mga apostol, upang sila ay magsilakad ng nararapat sa nangasa labas at hindi maging mapagkailangan.

 

Sa versikulo 4:13 ay malinaw na tinukoy ni Pablo ang mga patay bilang nangatutulog. Hindi sila dapat magdalamhati para dito. Si Cristo sa kanyang pagbabalik ay dadalhin ang nangatutulog sa ex-anastasin o “out resurrection” na tinutukoy ni Pablo (sa Filipos 3:11). Tayong mga nabubuhay at natitira hanggang sa pagdating ng Panginoon ay hindi mauuna sa nangatutulog (v.15). Kaya't ang natitira na nabubuhay ay hindi maisasalin hanggang sa muling buhayin ang mga patay at pagkatapos tayong lahat ay maisasalin at dadalhin sa Mesiyas sa Jerusalem. Sapagkat ang Mesiyas ay bababa mula sa langit na may isang sigaw at may tinig ng arkanghel at may pakakak ng Diyos at ang namatay kay Cristo ay unang mabubuhay na mag-uli at tayong nabubuhay na natitira ay aagawing kasama nila sa mga alapaap upang salubungin ang Panginoon sa hangin kaya't mangagaliwan kayo sa isa't isa ng mga salitang ito (vv. 16-18). Kaya't ang tirahan ng mga patay ay palaging ang libingan at walang binanggit na anuman tungkol sa langit at impiyerno at walang pagkakaiba sa pagitan ng mga hinirang kung kailan sila pupunta at sasalubungin ang Mesiyas at hindi ito lampas sa atmosphere ng mundong ito.

 

Responsibilidad ng Iglesia na patunugin ang mga pakakak at magbigay ng malinaw na mensahe. Responsibilidad nating ipakita sa mga tao kung kailan at saan dapat magtipon at maghanda para sa pagsamba at pagkilos. Responsibilidad nating makinig at pakinggan ang tunog at sundin ang tagubilin nito.

 

Dapat tayong laging maging handa na makinig sa pakakak ng 4: 16-17.

 

“Sapagka't ang Panginoon din ang bababang mula sa langit na may isang sigaw, may tinig ng arkanghel, at may pakakak ng Dios: at ang nangamatay kay Cristo ay unang mangabubuhay na maguli:

 

“Kung magkagayon tayong nangabubuhay, na nangatitira, ay aagawing kasama nila sa mga alapaap, upang salubungin ang Panginoon sa hangin: at sa ganito'y sasa Panginoon tayo magpakailan man”

(cf. Shofar and the Silver Trumpet (No 047)).

 

Makikita natin mula sa 4:16-17 na ang tinig ng Arkanghel (Miguel) ang hudyat ng pamamagitan ng makalangit na Hukbo sa mga gawain ng sangkatauhan. Sinasagisag nito ang katapusan ng anim na libong taon sa ilalim ng nangahulog na Hukbo. Ang tinig na ito ay nauuna sa Unang Pagkabuhay na Mag-uli ng mga patay; yaong mga hinirang na tinawag na patay kay Cristo. Ang mga taong ito ang mga hinirang na tinawag na nangatutulog (1Cor. 15:6,18; 1Tes. 4:13-15; 2Ped. 3:4). Kasama ang mga nasa Iglesia na nabubuhay pa sa pagdating ng Mesiyas, sila ay pupunta upang makasama ang Mesiyas sa Jerusalem sa kanyang pagbabalik.

 

Ang kaganapang ito ang pinakahihintay na muling pagsasama sa Mesiyas. Sa Ebanghelyo ito ay tinatawag na hapunan ng kasal. Ang mga talinghaga ng hapunan ng kasal ay maraming masasabi tungkol sa mga uri ng mga tao na kabilang sa Iglesia at kung sino bumubuo sa mga hinirang (cf. Mga Pakakak [136]).

 

Kabanata 5

1Datapuwa't tungkol sa mga kapanahunan at mga bahagi ng panahon, mga kapatid, hindi ninyo kailangan na isulat ko pa sa inyo ang anoman. 2Sapagka't kayo rin ang mga lubos na nangakakaalam, na ang pagdating ng kaarawan ng Panginoon ay gaya ng magnanakaw sa gabi. 3Pagka sinasabi ng mga tao, Kapayapaan at katiwasayan, kung magkagayo'y darating sa kanila ang biglang pagkawasak, na gaya ng pagdaramdam, sa panganganak ng babaing nagdadalang-tao; at sila'y hindi mangakatatanan sa anomang paraan. 4Nguni't kayo, mga kapatid, ay wala sa kadiliman, upang sa araw na yaon ay masubukan kayong gaya ng magnanakaw: 5Sapagka't kayong lahat ay pawang mga anak ng kaliwanagan, at mga anak ng araw: tayo'y hindi ng gabi, ni ng kadiliman man; 6Huwag nga tayong mangatulog, gaya ng mga iba, kundi tayo'y mangagpuyat at mangagpigil. 7Sapagka't ang nangatutulog ay nangatutulog sa gabi; at ang nangaglalasing ay nangaglalasing sa gabi. 8Datapuwa't palibhasa'y mga anak tayo ng araw, mangagpigil tayo, na isuot ang baluti ng pananampalataya at ng pagibig; at ang maging turbante ay ang pagasa ng kaligtasan. 9Sapagka't tayo'y hindi itinalaga ng Dios sa galit, kundi sa pagtatamo ng pagkaligtas sa pamamagitan ng ating Panginoong Jesucristo, 10Na namatay dahil sa atin, upang tayo, sa gising o tulog man, ay mangabuhay tayong kasama niya. 11Dahil dito kayo'y mangagpangaralan, at mangagpatibayan sa isa't isa sa inyo, gaya ng inyong ginagawa. 12Datapuwa't ipinamamanhik namin sa inyo, mga kapatid, na inyong kilalanin ang nangagpapagal sa inyo, at nangamumuno sa inyo sa Panginoon, at nangagpapaalaala sa inyo; 13At inyong lubos na pakamahalin sila sa pagibig, dahil sa kanilang gawa. Magkaroon kayo-kayo ng kapayapaan. 14At aming ipinamamanhik sa inyo, mga kapatid, na inyong paalalahanan ang mga manggugulo, palakasin ang mga mahihinang-loob, alalayan ang mga mahihina, at maging mapagpahinuhod kayo sa lahat. 15Tingnan nga ninyo na huwag gumanti ang sinoman ng masama sa masama; nguni't sundin ninyong lagi ang mabuti, ang isa'y sa iba, at sa lahat. 16Mangagalak kayong lagi; 17Magsipanalangin kayong walang patid; 18Sa lahat ng mga bagay ay magpasalamat kayo; sapagka't ito ang kalooban ng Dios kay Cristo tungkol sa inyo. 19Huwag ninyong patayin ang ningas ng Espiritu; 20Huwag ninyong hamakin ang mga panghuhula; 21Subukin ninyo ang lahat ng mga bagay, ingatan ninyo ang mabuti; 22Layuan ninyo ang bawa't anyo ng masama. 23At pakabanalin kayong lubos ng Dios din ng kapayapaan; at ang inyong espiritu at kaluluwa at katawan ay ingatang buo, na walang kapintasan sa pagparito ng ating Panginoong Jesucristo. 24Tapat yaong sa inyo'y tumatawag, na gagawa rin naman nito. 25Mga kapatid, idalangin ninyo kami. 26Batiin ninyo ang lahat ng mga kapatid ng banal na halik. 27Idinadaing ko sa inyo alangalang sa Panginoon na basahin sa lahat ng mga kapatid ang sulat na ito. 28Ang biyaya ng ating Panginoong Jesucristo ay sumainyo nawa.

 

Layunin ng Kabanata 5

Hindi tinukoy ni Pablo ang mga panahon at sinabi na ang pagdating ng Mesiyas ay magiging gaya ng magnanakaw sa gabi. Pagka sinasabi ng mga tao: “may kapayapaan at katiwasayan” kung magkagayo'y darating sa kanila ang biglang pagkawasak gaya ng isang babaeng nanganganak at walang makakatakas. Ang mga kapatid ay hindi natutulog o wala sa kadiliman ngunit dapat silang manatiling nakahanda at maging mapagpigil. Sapagkat ang natutulog ay ginagawa sa gabi at ang naglalasing ay ginagawa ito sa gabi. Tulad ng ang mga kapatid ay mga anak ng araw tayong lahat ay magpigil at isuot ang baluti ng pananampalataya at pag-ibig at bilang turbante ang pag-asa ng kaligtasan. Sapagkat ang mga hinirang ay hindi itinalaga ng Diyos sa galit, kundi sa pagtatamo ng pagkaligtas sa pamamagitan ng ating Panginoong Jesucristo, na namatay para sa atin upang tayo sa gising o tulog man ay mabuhay tayong kasama niya. Sinabi ni Pablo na dapat nilang pangaralan ang isa't isa at patibayin ang isa't isa, gaya ng ginagawa nila.

 

Mula 5:12 makikita natin na hinihiling ni Pablo sa kanila na igalang ang mga nagpapagal sa kanila at namumuno sa kanila at nagpapaalala sa kanila. Dapat nilang lubos na pakamahalin sila sa pag-ibig dahil sa kanilang gawa at magkaroon sila ng kapayapaan. Dapat nilang paalalahanan ang mga manggugulo, palakasin ang mga mahihinang-loob, alalayan ang mga mahihina at maging mapagpahinuhod sa kanilang lahat. Tiyakin na walang sinuman sa mga hinirang ang gumaganti ng masama sa masama kundi gumawa sila ng mabuti sa isa't isa at sa lahat. Mula sa versikulo 16 ay sinabihan silang magalak lagi, manalangin ng walang patid, magpasalamat sa lahat ng pagkakataon, sapagkat iyon ang kalooban ng Diyos para sa atin kay Cristo Jesus. Sinabi niya sa kanila na huwag patayin ang ningas ng espiritu, huwag hamakin ang pagpapahayag ng propesiya kundi subukin ang lahat at panghawakan ang mabuti at layuan ang bawat anyo ng kasamaan (vv. 16-22).  

 

Mula sa versikulo 23 binasbasan sila ni Pablo at hiniling na ang Diyos ng Kapayapaan Mismo ay pakabanalin sila ng lubos at ingatang buo ang kanilang espiritu at kaluluwa at katawan na walang kapintasan sa pagdating ng ating Panginoong Jesucristo. Ang Diyos na tumatawag sa atin ay tapat at gagawin Niya ito. Hiniling ni Pablo sa mga kapatid na ipanalangin sila at batiin ang mga kapatid at basahin ang sulat sa harap ng lahat ng mga kapatid.

 

Pagkatapos ay tinapos niya sa biyaya ng ating Panginoong Jesucristo ay sasakanila.

 

Ang teksto ay malinaw na Unitarian subordinationist na walang bakas ng anumang uri ng doktrinang Gnostic o antinomian sa pag-uugali ng iglesia o sa mga tagubilin ni Pablo sa kanila.

 

Tayong lahat ay dapat tumingin kung paano tayo makitungo sa isa't isa, at kung paano maiaayos ang Iglesia ng Diyos sa isang istruktura ng pagmamalasakit at pagmamahal sa isa't isa. Lalong kailangan nating magpakita ng nararapat na paggalang sa mga nagtuturo at namumuno sa atin sa Pananampalataya (5:12-18). (cf. Batayan ng Pamumuhay ng Cristiano [085]).

 

Marami sa atin ang dumaan sa matitinding pagsubok sa nakaraan. Karamihan sa Iglesia ay nasira dahil sa pagtatangi ng mga tao at kawalan ng pagmamahal. Ang pagtatangi ng mga tao ang pinakamalaking kasalanan ng Iglesia sa ikadalawampung siglo, at hindi ito nauunawaan ng mga tao (tingnan ang araling Respect of Persons (No. 221)). (cf. din Hebreo 10:24-25).


Bullinger’s Notes on 1Thessalonians (for KJV)

 

Chapter 1

Verse 1

Paul. In all his other Epistles, except Philemon, 2 Thessalonians, and Philemon, apostolos is added. He was held in terms of tender regard and affection by the converts at Philippi and Thessalonica, and there was no need to assert his authority.

Silvanus. Same as Silas. A leader of the church at Jerusalem (Acts 15:22), and a prophet (1 Thessalonians 1:32), he accompanied Paul on his second missionary journey, and took part in the founding of the churches of Macedonia. Acts 15:40 -- 1 Thessalonians 18:18.

Timotheus. See 2 Corinthians 1:1.

church. App-186.

Thessalonians. This and the Second Epistle are the only ones addressed in this form. Romans, Ephesians, Philippians and Colossians are addressed to "saints". The two Epistles to the Corinthians to "the church of God at Corinth", and Galatians to the "churches of Galatia".

God. App-98.

Father. App-98.

Lord. App-98.

Jesus Christ. App-98.

Grace. App-184. Compare Romans 1:7.

from. App-104. This last clause is omitted in most texts.

 

Verse 2

give thanks. Greek. eucharisteo. See Acts 27:35.

making mention. See Romans 1:9.

 

Verse 3

without ceasing. Greek. adialeiptos. Only here, 1 Thessalonians 2:13; 1 Thessalonians 5:17. Romans 1:9.

of = proceeding from. Genitive of origin. App-17.; or, it may be Genitive of character. App-17., and would read "faithful work, loving labour, and hopeful patience".

love. App-135. Compare 1 Thessalonians 5:8. Colossians 1:4, Colossians 1:8. Revelation 2:4.

in = of. App-17.

Lord. App-98.

 

Verse 4

Knowing. App-132.

beloved. App-135.

election. Greek. ekloge. See Acts 9:15.

 

Verse 5

gospel. App-140.

word. App-121.

also, &c. = in power also.

power. App-172.

Holy Ghost = Divine power. App-101.

assurance. Greek. plerophoria. See Colossians 2:2.

were = became.

for your sake = on account of (App-104. 1 Thessalonians 1:2) you.

 

Verse 6

followers = imitators. Greek. mimetes. See 1 Corinthians 4:16.

affliction. Greek. thlipsis. See Acts 7:10.

 

Verse 7

ensamples. Greek. tupos. See Philippians 1:3, Philippians 1:17, and compare 1 Timothy 4:12. Titus 2:7. 1 Peter 5:3.

believe. App-150.

 

Verse 8

sounded out. Greek. execheomai. Only here. Compare Luke 4:37, and 1 Corinthians 13:1.

also. The texts omit.

to God-ward = towards (App-104.) God.

is spread abroad = has gone forth.

 

Verse 9

shew = report.

entering in. Greek. eisodos. See Acts 13:24.

to. Same as "unto", above.

idols. This shows that these converts were mainly Gentiles. The Jews were bitterly hostile. Acts 17:4-6, Acts 17:13.

the = a.

true. App-175.

 

Verse 10

wait for. Greek. anameno. Only here in N.T. In Septuagint of Job 7:2. Isaiah 59:11. A much stronger word than meno, p. 1511.

Son. App-108.

heaven = the heavens. See Matthew 6:9, Matthew 6:10.

raised. App-178.

from the dead. App-139.3 but with the texts App-139.4.

Jesus. App-98.

delivered = rescueth.

us. Paul and the brethren are intended, being Jews. See 1 Thessalonians 1:9.

from. App-104.iv but texts read App-104.vii.

wrath, &c. = the coming wrath. See 1 Thessalonians 2:16.

 

Chapter 2

Verse 1

entrance in. See 1 Thessalonians 1:9.

in vain. See 1 Thessalonians 3:5.

 

Verse 2

after that we had = having.

suffered before. Greek. propascho. Only here.

were, &c. = having been treated with contumely. Greek. hubrizo. See Acts 14:5. Referring to their being scourged, though Romans (Acts 16:37, Acts 16:38).

were bold. Greek. parrhesiazomai. See Acts 9:27.

God. App-98.

with. App-104. In this one verse the preposition en is translated "at", "in", "with".

contention. Greek. agon. See Philippians 1:1, Philippians 1:30.

 

Verse 3

exhortation. Greek. paraklesis. See Acts 4:36, and App-134.

nor. Greek. oude.

guile. Greek. dolos. See Acts 13:10.

 

Verse 4

allowed = tested, and so approved. Greek. dokimazo. Same as "trieth", and as "prove" (1 Thessalonians 5:21).

be put in trust with. App-150.

pleasing men. Compare Galatians 1:1, Galatians 1:10.

men. App-123.

 

Verse 5

neither, nor. Greek. oute.

used we. Literally were (became) we in (Greek. en).

flattering words. Literally a word (App-121.) of flattery.

cloke = pretence. Greek. prophasis. See Acts 27:30.

 

Verse 6

Nor. Greek. oute.

sought we = seeking.

when, &c. = though able to be.

burdensome. Literally in (Greek. en) a burden, i.e. for a burden. Greek. baros. See Acts 15:28. Compare 1 Thessalonians 2:9.

Christ. App-98.

 

Verse 7

gentle. Greek. epios. Only here and 2 Timothy 2:24.

among = in (Greek. en) the midst of.

nurse. Greek. trophos. Only here.

cherisheth. Greek. thalpo. See Ephesians 5:29.

her = her own. This shows that a mother is meant. The image expresses the intensity of the apostle"s love for them.

children. App-108.

 

Verse 8

affectionately desirous. Greek. himeiromai, or homeiromai. Only here.

willing = well pleased.

also, &c. = our own lives (App-110.) also.

dear unto. App-185.

 

Verse 9

travail = toil. Greek. mochthos. See 2 Corinthians 11:27.

because, &c. = with a view to (App-104) our not (App-105) being chargeable unto. Greek. epibareo. See 2 Corinthians 2:5.

 

Verse 10

holily. Greek. hosios. Only here. Compare the adjective Acts 2:27.

justly. Greek. dikaios. See 1 Corinthians 15:34, and compare App-191.

unblameably. Greek. amemptos. Only here and 1 Thessalonians 5:23. Compare 1 Thessalonians 3:13.

behaved ourselves. Literally became.

among = towards. No preposition.

believe. App-150.

 

Verse 11

exhorted. App-134.

comforted. Greek. paramutheomai. See John 11:19.

charged = testified to. Greek. marturomai, with texts. See Galatians 1:5, Galatians 1:3.

every = each.

 

Verse 12

That, &c. = With a view to (App-104.) your walking.

hath Omit.

called. Some texts read "calleth".

His = His own.

kingdom. See App-112.114.

 

Verse 13

For this cause = On account of (App-104. 1 Thessalonians 2:2) this.

also thank we = we also thank. See 1 Thessalonians 1:2.

without ceasing. See 1 Thessalonians 1:3.

which ye heard. Literally of hearing. Greek. akoe, as in Galatians 1:3, Galatians 1:2, Galatians 1:5.

in truth = truly.

effectually worketh = is made energetic. See App-172.

 

Verse 14

followers. See 1 Thessalonians 1:6.

churches. App-186.

Christ Jesus. App-98.

have. Omit.

like = the same

countrymen. Greek. sumphuletes. Only here.

 

Verse 15

Lord. App-98.

Jesus = even Jesus. App-98.

their own = the.

prophets. App-189.

have persecuted us. = chased us out. Greek. ekdioko. Only here and Luke 11:49.

 

Verse 16

that = in order that. Greek. hina.

to, &c. = with a view to (App-104.) their filling up (Greek. anapleroo). See 1 Corinthians 14:16.

the wrath: the appointed wrath. See Lev 26. Deut 28and Deut 32.

is come. Greek. phthano. See Luke 11:20.

uttermost = end. Greek. telos.

 

Verse 17

being taken = having been bereaved. Greek. aporphanizomai. Only here. Compare John 14:18.

from. App-104.

a short time. Literally a season of an hour.

presence, face. Compare 1 Corinthians 5:3. Colossians 2:5.

endeavoured = were diligent.

 

Verse 18

would have = wished to. App-102.

once and again. Compare Philippians 1:4, Philippians 1:16.

hindered. Greek. enkopto. See Acts 24:4.

 

Verse 19

crown. Compare Philippians 1:4, Philippians 1:1.

rejoicing. Greek. kauchesis. See Romans 3:27.

Jesus Christ. App-98. but the texts omit "Christ".

coming. Greek. parousia. See Matthew 24:3. The first of seven Occurs in these two Epistles. See 1 Thessalonians 3:13; 1 Thessalonians 4:15; 1 Thessalonians 5:23. 2 Thessalonians 2:1, 2 Thessalonians 2:8, 2 Thessalonians 2:9.

 

Chapter 3

Verse 1

when, &c. = no longer bearing it, i.e. able to bear it.

no longer. Greek. meketi.

forbear = bear. See 1 Corinthians 9:12.

thought it good = were well pleased. Same as "were willing" (1 Thessalonians 2:8).

Athens. See Acts 17:15, Acts 17:16. When Silas and Timothy joined Paul, he and Silas must have agreed to dispatch Timothy to Thessalonica, and then Silas must have departed on some other mission. See in 1 Thessalonians 3:5 the change from "we" to "I".

 

Verse 2

minister. App-190.

God. App-98.

fellowlabourer. Greek. sunergos. See 1 Corinthians 3:9. The texts vary here.

gospel. App-140.

Christ. App-98.

to, &c. = with a view to (Greek. eis) establishing.

comfort: or, exhort. App-134.

concerning. App-104., but the texts read huper (App-104.)

 

Verse 3

no man. Greek. medeia.

moved: or, agitated. Greek. saino. Only here.

afflictions. Greek. thlipsis. See 1 Thessalonians 1:6.

are appointed. Literally lie. Greek. keimai. Compare Luke 2:34. Philippians 1:1, Philippians 1:17.

thereunto = unto (App-104.) this.

 

Verse 4

told . . . before = foretold. Greek. prolego. See 2 Corinthians 13:2.

should = were about to.

suffer, &c. = be afflicted. Greek. thlibo.

came to pass. Add "also".

 

Verse 5

For this cause = On account of (App-104. 1 Thessalonians 3:2) this.

lest, &c. Greek. me pos.

have. Omit.

in vain. See 1 Thessalonians 2:1, and compare 2 Corinthians 6:1. Galatians 1:2, Galatians 1:2. Philippians 1:2, Philippians 1:16.

 

Verse 6

brought . . . good tidings. App-121. The only place, save Luke 1:19, where euangelizo does not refer to the gospel.

charity = love. App-135.

always. App-151.

desiring greatly. Greek. epipotheo. See Romans 1:11.

see. App-133.

 

Verse 7

Therefore. Same as "For this cause", 1 Thessalonians 3:5.

in. Same as "over".

distress = necessity, as 1 Corinthians 7:26.

 

Verse 8

live. See App-170.

stand fast. Greek. steko. See Philippians 1:4, Philippians 1:1.

Lord. App-98.

 

Verse 9

for. App-104.

for your sakes = on account of (App-104. 1 Thessalonians 3:2) you.

 

Verse 10

praying. App-134.

exceedingly. Greek. huper (App-104.) ek (App-104.) perissou. Most of the texts read as one word. See Ephesians 3:20.

that we might. Literally for (App-104.) the seeing (App-133.)

perfect. App-.

that, &c. = the shortcomings. Greek. husterema. See 1 Corinthians 16:17.

in = of.

 

Verse 11

Father. App-98.

Lord. App-98.

Jesus Christ. App-98. but the texts omit "Christ" here and 1 Thessalonians 3:13.

direct. Greek. kateuthuno. Here; 2 Thessalonians 3:5. Luke 1:79. Compare euthuno in John 1:23 and James 3:4.

 

Verse 12

increase. Greek. pleonazo. See Romans 5:20.

love. Same as "charity", 1 Thessalonians 3:6.

toward. App-104.

we = we also.

 

Verse 13

To the end. App-104.

stablish Greek. sterizo. See Romans 1:11.

unblameable. Greek. amemptos. See Philippians 1:2, Philippians 1:15.

holiness. Greek. hagiosune. See Romans 1:4.

before. See John 12:37.

coming. Greek. parousia. Compare 1 Thessalonians 2:19.

saints. See Acts 9:13.

 

Chapter 4

Verse 1

1 Thessalonians 5:22 [For Structures see below]. 1 Thessalonians 4:1 beseech. App-134.

exhort. App-134.

Lord. App-98.

Jesus. App-98.

that = in order that. Greek. hina.

God. App-98.

more and more = the more.

 

Verse 2

commandments. Greek. parangelia. Compare 1 Timothy 1:18 (charge).

Lord. App-98.

 

Verse 3

will. App-102.

sanctification. Greek. hagiasmos. See Romans 6:19.

abstain. Greek. apechomai. See Acts 15:20.

 

Verse 4

every = each.

possess. Greek. ktaomai. See Luke 21:19.

his = his own.

vessel. Greek. skeuos. Compare 1 Peter 3:7.

 

Verse 5

lust. Greek. pathos. See Romans 1:26. The Revised Version renders it "passion".

concupiscence = lust, or desire.

 

Verse 6

no man = that he (should) not (App-105).

go beyond. Greek. huperbaino. Only here.

defraud. Greek. pleonekteo. See 2 Corinthians 2:11.

any = the.

avenger. Greek. ekdikos. Only here and Romans 13:4.

of = concerning. App-104.

such = such (sins).

also have forewarned = forewarned also. Greek. proeipo. Only here; Acts 1:16. Galatians 1:5, Galatians 1:21.

testified. Greek. diamarturomai. See Acts 2:40.

 

Verse 7

hath. Omit.

holiness. Same as "sanctification", 1 Thessalonians 4:3.

 

Verse 8

despiseth. Greek. atheteo. See John 12:48.

man. App-123.

hath also given. The texts read "giveth".

us. The texts read "you".

holy Spirit. Though there are two articles, the reference is to the gifts of Acts 2:4, the Spirit being always the Giver. App-101.

 

Verse 9

as touching. App-104.

brotherly love. Greek. Philadelphia. See Romans 12:10.

taught of God. Greek. theodidaktos. Only here.

love. App-135.

 

Verse 10

toward. App-104.

beseech. Same as "exhort", 1 Thessalonians 4:1.

increase. Same as "abound", 1 Thessalonians 4:1.

 

Verse 11

study. Greek. philotimeomai. See Romans 15:20.

be quiet. Greek. hesuchazo. See Luke 23:56.

do, &c. = attend to your own affairs. Compare 2 Thessalonians 3:11.

commanded. Greek. parangello. See Acts 1:4.

 

Verse 12

honestly. Greek. euschemonos. See Romans 13:13.

them that are without. Compare 1 Corinthians 5:12, 1 Corinthians 5:13. Colossians 4:5.

nothing. Greek. medeis.

 

Verse 13

I. Texts read "we".

have you, &c. See Romans 1:13.

concerning. App-104.

asleep = falling asleep. App-171.

others = the rest. App-124. Add "also".

no = not, as 1 Thessalonians 4:5.

 

Verse 14

For. Greek. gar.

rose again. App-178.

even so them also. Read "so (we believe) also that them".

sleep = are fallen asleep.

in Jesus = through (App-104. 1 Thessalonians 4:1) Jesus. This stands in the Greek between the words "sleep" and "bring". To which does it belong? "Sleep in Jesus" is an expression not found elsewhere. In 1 Thessalonians 4:16 the "dead in Christ" are spoken of, with which may be compared 1 Corinthians 15:18. And the proper meaning of dia with the Genitive is "through", though it is wrongly translated "in" Matthew 26:61. Mark 14:58. 1 Timothy 2:15. Hebrews 7:9; Hebrews 13:22, and "among" 2 Timothy 2:2. The context will show that "through" is the meaning, as the Revised Version renders it in margin. "Through" the Lord Jesus Christ we have peace, reconciliation, sonship, the Holy Spirit"s gifts, victory, and many other blessings; Romans 5:1, Romans 5:10; Romans 8:37. 1 Corinthians 15:57. 2 Corinthians 5:18. Ephesians 1:5. Colossians 1:20. Titus 3:6. Death is not a blessing, but an enemy. Inflicted by the Lord (Revelation 2:23; Revelation 19:21), and permitted by Him, it is the work of the devil (Hebrews 2:14. Revelation 2:10), whose works He came to destroy. It is better, therefore, to take the words "through Jesus" with "bring", and read, "God will through Jesus bring with Him", in harmony with John 5:25; John 11:25. Philippians 1:3, Philippians 1:21.

with. App-104.

 

Verse 15

the. Omit.

word. App-121.

remain. Greek. perileipomai. Only here and 1 Thessalonians 4:17. Is this subsequent to Philippians 1:3, Philippians 1:11?

coming. Compare 1 Thessalonians 2:19.

prevent = anticipate. Greek. phthano. See Romans 9:31. "Prevent" meant "go or come before". Now it only means "stand in the way of".

asleep = fallen asleep.

 

Verse 16

For = Because. Greek. hoti.

heaven. Singular. See Matthew 6:9, Matthew 6:10.

shout = word of command. Greek. keleusma. Only here in NT. In the Septuagint in Proverbs 30:27, the rendering of which is, The locust has no king, yet it marches orderly at one word of command.

archangel. Only here and in Jude 1:9, where he is called Michael, which connects this event with Daniel 12:1.

trump. Compare Matthew 24:31 and 1 Corinthians 15:52.

the dead. App-139.

Christ. App-98.

 

Verse 17

Then. Greek. epeita, thereupon, thereafter.

caught up. Greek. harpazo. See Acts 8:39. 2 Corinthians 12:2, 2 Corinthians 12:4. Revelation 12:5.

together. Greek. hama.

the. Omit.

meet. Greek. See Matthew 25:1.

so. i.e. by resurrection, or translation.

Verse 18

Wherefore = So then.

comfort. Same as "beseech", 1 Thessalonians 4:10.

 

Chapter 5

Verse 1

of . App-104 .

times, seasons . See App-195 .

no = not. App-105 .

unto = to.

 

Verse 2

For. Greek. gar.

know. App-132.

perfectly. Greek. akribos. See Acts 18:25.

Lord. App-98.

 

Verse 3

For. The texts omit.

shall. Omit.

sudden. Greek. aiphnidios. Only here and Luke 21:34.

destruction. Greek. olethros. See 1 Corinthians 5:5.

travail. Greek. odin. See Acts 2:24.

 

Verse 4

that = in order that. Greek. hina.

overtake. Greek. katalambano. See John 1:5.

 

Verse 5

children. App-108.

light. App-130.

nor. Greek. oude.

 

Verse 6

sleep. App-171.

others. App-124.

watch. See Matthew 24:42.

be sober. Greek. nepho. Here, 1 Thessalonians 5:8. 2 Timothy 4:5. 1 Peter 1:13; 1 Peter 4:7; 1 Peter 5:8.

 

Verse 8

breastplate. Greek. thorax. See Ephesians 6:14.

faith. App-150.

love. App-135.

helmet. Greek. perikephalaia. See Ephesians 6:17.

 

Verse 9

For = Because. Greek. hoti.

God. App-98.

hath. Omit.

to. App-104.

wrath. Compare 1 Thessalonians 1:10.

obtain = obtaining. Greek. peripoiesis. See Ephesians 1:14.

Lord. App-98.

Jesus Christ. App-98.

 

Verse 10

wake = watch. together. Greek. hama, as in 1 Thessalonians 4:17.

 

Verse 11

comfort. App-134. Same as in 1 Thessalonians 4:18.

also ye do = ye are doing also.

 

Verse 12

beseech. App-134. Not the same as 1 Thessalonians 4:10.

among. App-104.

are over. Greek. proisteimi. See Romans 12:8.

 

Verse 13

esteem = reckon.

very highly. Greek. huperekperissos. See 1 Thessalonians 3:10 and Ephesians 3:20.

for their work"s sake = on account of (App-104. 1 Thessalonians 5:2) their work.

be at peace. Greek. eireneuo. See Romans 12:18.

 

Verse 14

exhort. App-134.

warn. Same as "admonish", 1 Thessalonians 5:12.

unruly. Greek. ataktos. Only here. Compare 2 Thessalonians 3:6, 2 Thessalonians 3:11 (the adverb translated "disorderly").

comfort. Greek. paramutheomai. See 1 Thessalonians 2:11.

feebleminded = fainthearted. Greek. oligopsuchos. Only here.

support. Greek. antechomai. Here; Matthew 6:24. Luke 16:13. Titus 1:9.

toward. App-104.

 

Verse 15

that none = lest (App-105) any (App-123)

for. Greek. anti. App-104.

any man. Greek. tis. App-123.

ever. App-151.

among yourselves = towards (eis) one another.

 

Verse 16

evermore. App-151.

 

Verse 17

Pray. Greek. prqseuchomai. App-134.

without ceasing. See 1 Thessalonians 1:3.

 

Verse 18

give thanks. Greek. eucharisteo. See 1 Thessalonians 1:2.

Christ Jesus. App-98.

concerning = in regard to. Greek. eis. App-104.

 

Verse 19

Spirit. App-101.

 

Verse 20

Despise. Greek. exoutheneo. See Acts 4:11.

prophesyings. Compare 1 Corinthians 12:10, 1 Corinthians 13:2, 1 Corinthians 13:8; 1 Corinthians 14:6, 1 Corinthians 14:22. The reference to these gifts explains 1 Thessalonians 5:19.

Verse 21

Prove. Greek. dokimazo. See Romans 12:2. Ephesians 6:10. 1 John 4:1.

holdfast. Greek. katecho. See Matthew 21:38.

 

Verse 22

Abstain. See 1 Thessalonians 4:3.

appearance = form. Greek. eidos. See John 5:37.

evil. App-128.

 

Verse 23

the very, &c. = may the God of peace Himself. Compare Acts 7:2. Hebrews 13:20.

sanctify. See John 17:17.

wholly. Greek. holoteles. Only here.

whole, &c Read, "your spirit and soul and body be kept entire".

whole. Greek. holokleros. Only here and James 1:4. The noun in Acts 3:16. -

blameless. See 1 Thessalonians 2:10.

coming. See 1 Thessalonians 2:10. Notice how in every chapter of this Epistle the coming of the Lord is presented, and in a different aspect: 1 Thessalonians 1:10; 1 Thessalonians 2:19; 1 Thessalonians 3:13; 1 Thessalonians 4:14-17; 1 Thessalonians 5:23. In this verse there is a beautiful correspondence. H | The work of the God of peace. Sanctification: complete. J | w | The whole person. x | One part of it (the pneuma). J | w | The whole person (the living soul). x | The other part of it (the body). H | The coming of the Lord Jesus Christ. Preservation: without blemish.

 

Verse 24

Faithful. Greek. pistos. App-150. Compare 1 Corinthians 1:9; 1 Corinthians 10:13. 2 Thessalonians 3:3. 2 Timothy 2:13. Hebrews 10:23; Hebrews 11:11. 1 Peter 4:19. Revelation 3:14; Revelation 19:11.

also, &c. = will do it also.

 

Verse 26

with. Greek. en. App-104.

holy kiss. See Romans 16:16.

 

Verse 27

charge. Greek. orkizo. See Acts 19:13, but the texts read enorkizo, which occ only here.

this = the.

holy. Most texts omit.