Christian Churches of God

No. F038

 

 

 

Komentaryo sa Zacarias: Panimula at Bahagi 1

 (Edition 4.5 20060820-20120114-20140905-20230729-20230108)

 

Kabanata 1-10

 

 

Christian Churches of God

PO Box 369,  WODEN  ACT 2606,  AUSTRALIA

 

Email: secretary@ccg.org

 

 (Copyright © 2006, 2012, 2014, 2023, 2024 Wade Cox)

 

This paper may be freely copied and distributed provided it is copied in total with no alterations or deletions. The publisher’s name and address and the copyright notice must be included.  No charge may be levied on recipients of distributed copies.  Brief quotations may be embodied in critical articles and reviews without breaching copyright.

 

This paper is available from the World Wide Web page:
http://www.logon.org and http://www.ccg.org

 

 

 

Komentaryo sa Zacarias: Panimula at Bahagi 1

 

Panimula

Ang Aklat ni Zacarias ay may malaking kahalagahan sa Pagpapanumbalik ng Israel sa ilalim ng Mesiyas sa mga Huling Araw. Tingnan din ang Bahagi II para sa hinaharap ng Israel at Juda sa mga Huling Araw mula sa Zacarias at sa mga teksto ng BT.

 

Ang propetang si Zacarias (Naalala ni Yahovah) ay anak ni Berechias (Pinagpala ni Yahovah) at apo ni Iddo.

 

Nagpahayag siya ng propesiya sa paghahari ni Dario na Persian o Dario II ng Persia sa pagtatayo ng Templo. Ang kanyang mga propesiya ay sumasaklaw sa panahon mula sa pagtatayo ng Ikalawang Templo hanggang sa pag-aayos nito at sa buong pag-iral at pagkawasak nito. Ang propesiya ay nagpapatuloy sa Mesiyas at sa pagtatatag ng Iglesia ng Diyos, na siyang Espirituwal na Templo, hanggang sa pagbabalik ng Mesiyas. Pagkatapos ay tumatalakay ito sa pagtatayo ng huling pangangasiwa sa Jerusalem sa sistemang milenyo ng Mesiyas. Napakahalaga ng gawain sa mga Huling Araw at sa mga bansang sasalakay sa Juda.

 

Ang istruktura ng aklat ay nahahati sa mga bahagi:

Bahagi 1          A. 1:1-6 Propesiya mula sa Taon 2 ni Dario

B. 1:7-6:15 Propesiya na may mga Simbolo (Walong Pangitain)      

C. 7:1-8:23 Propesiya mula sa Taon 4 ni Dario

Bahagi 2          A. 9:1-10:12 Ang Unang Pasanin ay inihayag

B. 11:1-17 Propesiya na may mga Simbolo

C. 12:1-14:21 Ang Ikalawang Pasanin ay inihayag

 

Panahon ni Dario at ng mga Propeta

Si Dario II ay umupos sa trono noong huling bahagi ng 424 o unang bahagi ng 423 BCE. Ang utos ay inilabas upang simulan ang pagtatayo noong 422 BCE (Ezra 6:1 at 4:24) (i.e. ang kanyang ikalawang taon). Ang 70 sanglinggo ng mga taon ay magsisimula mula sa petsang ito. Mula sa Ezra 5 ay lumilitaw na sina Hagai at Zacarias ay nagpahayag ng propesiya noong 423 BCE at 422 BCE. Ang 70 sanglinggo ng mga taon ay nagsimula ng 423/22 BCE (i.e. unang taon ng bagong yugto ng Jubileo). Natapos ang pagtatayo noong ikaanim na taon ni Dario na Persian (Ezra 6:15) noong 3 Adar i.e. Marso 418 BCE. Namatay si Dario sa pagitan ng katapusan ng 405 hanggang sa tagsibol 404 (tingnan ang araling Ang Tanda ni Jonas at ang Kasaysayan ng Muling Pagtatayo ng Templo [013]: Mali ang kronolohiya ni Bullinger tungkol dito gayundin ang mga nauugnay na appendices).

 

Ang propesiyang ito ay kaya nauugnay sa muling pagtatayo ng Templo at bumubuo ng bahagi ng sistema ng Susi ni David ng propesiya at pangangasiwa na humahantong sa mga Huling Araw at ang panghuling muling pagtatayo ng Templo (tingnan ang Rule of the Kings: Part III: Solomon and the Key of David (No. 282C)).

 

Ang unang bahagi ay naganap sa pagsisimula ng pagtatayo at nagtatapos sa taon 2 ng pagtatayo sa kalagitnaan nito. Ang ikalawang bahagi ay nauukol sa huling kalahating yugto ng pagtatayo. Sa gayon ang bawat bahagi ay sumasaklaw sa dalawa sa apat na taong pagtatayo at nauugnay sa propesiya sa pagpapanumbalik ng Israel at Juda sa ilalim ng Mesiyas, at ng Iglesia na binanggit dito sa teksto bilang kasama ng Mesiyas sa pamamahala sa Jerusalem.

 

Si Hagai ay kabilang din sa pagpapahayag ng propesiya sa panahong ito gaya ng nabanggit natin.

 

Hindi pa nakakabalik sina Ezra at Nehemias, na ginawa nila noong paghahari ni Artaxerxes II sa pagtatapos ng pitong sanglinggo ng mga taon. Inilabas ni Artaxerxes II ang utos sa paglalaan para sa Templo at si Nehemias ang nagtayo ng mga pader ng Jerusalem at pinatibay ito. Namatay si Ezra noong 323 BCE sa parehong taon ng kay Alexander the Great. Ang canon ay pinagsama-sama noong 321 at pagkatapos ay pormal na isinara.

 

Zacarias Kab. 1-10 (AB)

 

Kabanata 1

Nang ikawalong buwan, nang ikalawang taon ni Dario, dumating ang salita ng Panginoon kay Zacarias na anak ni Berechias, na anak ni Iddo, na propeta, na nagsasabi, 2Ang Panginoo'y totoong naghinanakit sa inyong mga magulang. 3Kaya't sabihin mo sa kanila, Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo. Manumbalik kayo sa akin, sabi ng Panginoon ng mga hukbo, at ako'y manunumbalik sa inyo, sabi ng Panginoon ng mga hukbo. 4Huwag kayong maging gaya ng inyong mga magulang, na siyang mga pinagsabihan ng mga unang propeta, na nangagsabi, Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Manumbalik kayo ngayon na mula sa inyong mga masamang lakad, at sa inyong mga masamang gawain: nguni't hindi nila dininig, o pinakinggan man ako, sabi ng Panginoon. 5Ang inyong mga magulang, saan nangandoon sila? at ang mga propeta, nangabubuhay baga sila ng magpakailan man? 6Nguni't ang aking mga salita at ang aking mga palatuntunan, na aking iniutos sa aking mga lingkod na mga propeta, hindi baga nagsiabot sa inyong mga magulang? at sila'y nanumbalik at nangagsabi, Kung paano ang inisip na gawin ng Panginoon ng mga hukbo sa amin, ayon sa aming mga lakad, at ayon sa aming mga gawa, gayon ang ginawa niya sa amin. 7Nang ikadalawang pu't apat na araw ng ikalabing isang buwan, na siyang buwan ng Sebath, nang ikalawang taon ni Dario, dumating ang salita ng Panginoon kay Zacarias, na anak ni Berechias, na anak ni Iddo, na propeta, na nagsasabi, 8Aking nakita sa gabi, at, narito, ang isang lalaking nakasakay sa isang mapulang kabayo, at siya'y tumayo sa mga puno ng mirto, na nasa pinakamababa; at sa likuran niya'y may mga kabayong mapula, alazan, at maputi. 9Nang magkagayo'y sinabi, Oh Panginoon ko, ano ang mga ito? At ang anghel na nakikipagusap sa akin ay nagsabi sa akin, Aking ipakikita sa iyo kung ano-ano ang mga ito. 10At ang lalake na nakatayo sa mga puno ng mirto ay sumagot at nagsabi, Ang mga ito yaong mga sinugo ng Panginoon na magsilibot sa lupa. 11At sila'y nagsisagot sa anghel ng Panginoon na nakatayo sa mga puno ng mirto, at nagsabi, Aming nilibot ang lupa, at, narito, ang buong lupa ay tahimik, at tiwasay. 12Nang magkagayo'y ang anghel ng Panginoon ay sumagot at nagsabi, Oh Panginoon ng mga hukbo, hanggang kailan mawawalan ka ng habag sa Jerusalem at sa mga bayan ng Juda, laban sa iyong mga kinagalitan nitong pitong pung taon? 13At ang Panginoo'y sumagot sa anghel na nakikipagusap sa akin ng mga mabuting salita, ng mga salitang pangaliw. 14Sa gayo'y ang anghel na nakikipagusap sa akin ay nagsabi sa akin. Ikaw ay humiyaw, na iyong sabihin, Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo: Ako'y naninibugho sa Jerusalem at sa Sion ng malaking paninibugho. 15At ako'y totoong naghihinanakit sa mga bansa na mga tiwasay; sapagka't ako'y naghinanakit ng kaunti, at sila'y nagsitulong ng pagbubungad ng kadalamhatian. 16Kaya't ganito ang sabi ng Panginoon, Ako'y nagbalik sa Jerusalem na may taglay na mga pagkahabag; ang aking bahay ay matatayo roon, sabi ng Panginoon ng mga hukbo, at isang pising panukat ay mauunat sa ibabaw ng Jerusalem. 17Humiyaw ka pa uli, na iyong sabihin, Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Ang aking mga bayan ay sasagana dahil sa pagkasulong; at aaliwin pa ng Panginoon ang Sion, at pipiliin pa ang Jerusalem. 18At aking itinanaw ang aking mga mata, at aking nakita, at, narito, ang apat na sungay. 19At aking sinabi sa anghel na nakikipagusap sa akin, Ano ang mga ito? At siya'y sumagot sa akin, Ito ang mga sungay sa nagpangalat sa Juda, sa Israel, at sa Jerusalem. 20At ipinakita sa akin ng Panginoon ang apat na panday. 21Nang magkagayo'y sinabi ko, Ano ang ipinaritong gawin ng mga ito? At siya'y nagsalita na nagsabi, Ito ang mga sungay na nagpangalat sa Juda, na anopa't walang lalake na nagtaas ng kaniyang ulo; nguni't ang mga ito'y naparito upang takutin sila, upang ihulog ang mga sungay ng mga bansa, na nagtaas ng kanilang mga sungay laban sa lupain ng Juda upang pangalatin.

 

Layunin ng Kabanata 1

Ang Kabanata 1 ay tumatalakay sa pagtatatag ng propesiya at sa takdang panahon kung kailang muling itatayo ang lungsod ngunit walang kapayapaan, at ang Templo ay hindi maitatayo. Hindi nalugod ang Diyos sa Juda dahil hindi nila itinuro nang tama ang mga batas at mga Kautusan ng Diyos, at hindi rin nila sinunod ang mga ito. Ang lupa ay nagpapahinga ngunit ang Sambahayan ni Juda ay hindi nagkaroon ng kapahingahan sa loob ng pitumpung taon. Hindi nalugod  ang Diyos sa mga paganong bansa na nakadama ng kapanatagan. Tulad ng makikita natin sa teksto, hindi Siya nalugos ngunit dinagdagan nila ang kaparusahan at pagdurusa, na hindi ipinagawa sa kanila ng Diyos. Pagkatapos ang apat na sungay na nagsabwatan upang ipangalat ang Juda, Israel at Jerusalem ay haharapin, at ang apat na panday na mga lingkod ng Diyos ay dumating upang ipangalat ang apat na sungay na nagsabwatan upang ipangalat ang Juda.

 

Ang terminong Panginoon ng mga Hukbo o Yahovah Sabaioth ay binanggit ng limampu't tatlong beses sa aklat na ito: apatnapu't apat na beses sa kabanata 1-8 at siyam na beses sa kabanata 9-14. Sa dalawampu't siyam na pagkakataon ay nauugnay ito sa salita ni Yahovah Sabaioth kung saan ang “Sinabi ng Panginoon ng mga Hukbo” = (ay) ang salita ni Yahovah Sabaioth. Sinabi ng Panginoon = (ay) Salita ni Yahovah.

 

Ang istruktura ng walong pangitain hanggang sa Zacarias 6:15 ay ang sumusunod:

1 Pangitain (Zac. 1:7-17) Mga Di-nakikitang Pwersa, mga Kabayo.

Ika-2 Pangitain (Zac. 1:18-21) Mga Banyagang Kaaway o Sungay.

Ika-3 Pangitain (Zac. 2:1-13) Ang layunin ni Yahovah sa tao ay ipinakita.

Ika-4 na Pangitain (Zac. 3:1-10) Si Josue ang Sanga ay nahayag.

Ika-5 Pangitain (Zac. 4:1-14) Ang layunin ni Yahovah sa Kandelero ay nahayag.

Ika-6 at Ika-7 Pangitain (Zac. 5:1-4, 11) Mga Banyagang Kaaway, ang Lumilipad na Balumbon at Efa.

Ika-8 Pangitain (Zac. 6:1-6) Mga Di-nakikitang Pwersa, mga Kabayo.

Konklusyon (Zac. 6:9-15): Nagtatapos sa pagtukoy kay Josue ang Sanga.

 

Ang tagpuan ay sa pangangalat ng Israel. Ang mga Gentil ang nagmamay-ari ng Israel sa panahon ng wakas. Ipinapahayag ni Yahovah ang kanyang intensyon na mamagitan para sa Jerusalem (vv. 16,17; Is. 40:1-5). Ang lalaki sa kabanata 1 ay ang Adonai ng versikulo 9 at ang Anghel ni Yahovah sa versikulo 11,12 at makikita natin ang tugon sa propeta sa kanyang sagot. Ang mga mangangabayo sa versikulo 8 ay lahat nag-uulat sa nilalang na ito na siyang Adonai ng Israel ng Deuteronomio 32:8 (RSV). Ang terminong “sa gitna” ay may kaugnayan sa kabanata 6:1.

 

vv. 7-12 Pagkalipas ng tatlong buwan natapos ang unang bahagi.

Ipinapakita ng teksto ang panahon ng kaguluhan. Tumutukoy din ito sa kabanata 7:9; Awit 102:13; Isaias 14:1; 49:13. Ang pagtukoy na ito ay hindi ang Iglesia, na siyang ina nating lahat, kundi ang mismong lungsod ng Jerusalem.

 

vv. 13-15 Sa gayon haharapin ng Diyos ang Juda, ngunit ang mga bansang nagdagdag ng kapinsalaan sa pinsala nang wala silang karapatang gawin ito ang nagpagalit sa Diyos at haharapin Niya sila.

 

Ang bahaging ito ay tumutukoy sa isa pang pangangalat. Dito ay nagsasalita Siya tungkol sa Kanyang bahay na itinatayo sa ibabaw nito, na kasalukuyang nagaganap. Gayunpaman, makikita natin na ang propesiyang ito ay sumasaklaw ng humigit-kumulang dalawa't kalahating milenyo at sumasaklaw sa dalawang pagparito ng Mesiyas at sa kanyang kamatayan.

 

Ang Jerusalem ay susukatin sa layunin ng muling pagsasaayos nito para sa pagtatayo. Ito ay kasunod ng Pagsukat ng Templo, na siyang Iglesia na nakita natin sa Apocalipsis 11:2ff.

 

vv. 16-21 Ipinakita dito ng Diyos na haharapin Niya ang mga sungay o kapangyarihan na nanakit sa Juda at Israel at Jerusalem. Hindi ito tumutukoy sa Iglesia (cf. Bullinger, Companion Bible note sa v. 16). Ang apat na kapangyarihang ito ay itinaas laban sa mga bansa upang harapin sila; literal na takutin sila.

 

Kabanata 2

At aking itinanaw ang aking mga mata, at aking nakita at, narito, ang isang lalake na may panukat na pisi sa kaniyang kamay. 2Nang magkagayo'y sinabi ko, Saan ka paroroon? At sinabi niya sa akin, Upang sukatin ang Jerusalem, upang tingnan kung gaano ang luwang, at kung gaano ang haba. 3At, narito, ang anghel na nakikipagusap sa akin ay umalis, at ibang anghel ay lumabas na sumalubong sa kaniya, 4At sinabi sa kaniya, Tumakbo ka, iyong salitain sa binatang ito, na sabihin, Ang Jerusalem ay tatahanan na parang mga nayon na walang mga kuta, dahil sa karamihan ng mga tao at hayop doon. 5Sapagka't ako, sabi ng Panginoon, ay magiging sa kaniya'y isang kutang apoy sa palibot, at ako'y magiging kaluwalhatian sa gitna niya. 6Oy, oy, magsitakas kayo mula sa lupain ng hilagaan, sabi ng Panginoon; sapagka't kayo'y aking pinangalat na parang apat na hangin sa himpapawid, sabi ng Panginoon. 7Oy Sion, tumanan ka, ikaw na tumatahan na kasama ng anak na babae ng Babilonia. 8Sapagka't ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo: Dahil sa kaluwalhatian ay sinugo niya ako sa mga bansa na nanamsam sa inyo; sapagka't ang humihipo sa inyo, ay humihipo sa itim ng kaniyang mata. 9Sapagka't narito, aking ikukumpas ang aking kamay sa kanila, at sila'y magiging samsam niyaong nangaglilingkod sa kanila; at inyong malalaman na ang Panginoon ng mga hukbo ang nagsugo sa akin. 10Ikaw ay umawit at magalak, Oh anak na babae ng Sion; sapagka't narito, ako'y naparirito, at ako'y tatahan sa gitna mo, sabi ng Panginoon. 11At maraming bansa ay magpipisan sa Panginoon sa araw na yaon, at magiging aking bayan; at ako'y tatahan sa gitna mo, at iyong malalaman na ang Panginoon ng mga hukbo ay siyang nagsugo sa akin sa iyo. 12At mamanahin ng Panginoon ang Juda na pinaka bahagi niya sa banal na lupain at pipiliin pa ang Jerusalem. 13Tumahimik ang lahat na tao, sa harap ng Panginoon; sapagka't siya'y gumising na sa kaniyang banal na tahanan.

 

Layunin ng Kabanata 2

Ang Kabanata 2 ay nagpapakita na ang Juda ay muling pupunuin at ang Diyos ang magiging pader na apoy sa palibot nito at ang kaluwalhatian sa gitna niya. Ang teksto ay nagpapakita na ang Diyos, Yahovah ng mga Hukbo, ay isinugo ang Yahovah ng Israel sa Jerusalem upang protektahan ito (Zac. 2:8). Maraming bansa ang makikiisa sa Panginoon sa araw na iyon at magiging bayan ng Diyos at si Yahovah ay mananahan sa gitna nila. Mamanahin ng Panginoon ang Juda, na kanyang bahagi sa Banal na Lupain at pipiliin muli ang Jerusalem (cf. Deut. 32:8 RSV).

 

vv. 1-10 Pansinin dito na isinugo ni Yahovah ng mga Hukbo itong si Yahovah na mananahan sa Jerusalem. Sinabi niya na sa gayon ay malalaman natin na ang Panginoon ng mga Hukbo ang nagsugo sa kanya. Sa madaling salita ang Yahovah na ito ay hindi ang Yahovah ng mga Hukbo kundi ang Yahovah ng Awit 45:6-7 at Hebreo 1:8-9 na isinugo ng Diyos sa Israel. Ibinigay ang Israel sa Yahovah na ito bilang kanyang mana sa Deuteronomio 32:8 (tingnan ang RSV para sa tamang pagsasalin). Ang mga salitang “apple of My eye” ay pinalitan ng “His eye” ng Sopherim dahil umano sa mga kadahilanang anthropomorphism. Isinugo ni Yahovah ng mga Hukbo ang Yahovah na ito para sa “Kanyang sariling Kaluwalhatian”.

 

Ang babala ay ibinigay sa mga naninirahan kasama ng anak na babae ng Babilonia na tumakas mula sa Hilaga. Si Zacarias ay nagsasalita tungkol sa malayong hinaharap. Ang Babilonia ay bumagsak na sa panahong ito at napapailalim sa Medo at Persia at naganap sa loob ng isang siglo na. Siya ay nagsasalita tungkol sa mga Huling Araw at sa anak na babae ng Babilonia na tinutukoy sa iba pang mga propesiya at ng Iglesia (tingnan ang Apoc. Kab. 14).

 

vv. 11-13 Alam natin na ito ang nangyari dahil ipinahahayag ng propesiya ang pakikiisa ng maraming bansa sa Juda, na hindi pa nangyari mula pa noong unang pagparito. Ipinahayag niya na siya ay tatahan sa gitna nila at malalaman nila na isinugo siya ng Panginoon ng mga Hukbo sa kanila. Ang nilalang na ito ay maaaring si Jesucristo lamang sa kanyang ikalawang pagparito.

 

Pansinin ang paglalarawan ng pagmamana ng Juda bilang Kanyang bahagi. Ang Israel ang kanyang mana ngunit ang Juda ang lipi ng Mesiyas. Ang nilalang na ito, si Yahovah ng Israel, ay maaaring si Jesus ang Cristo lamang, ang Mesiyas.

 

Kabanata 3

At ipinakita niya sa akin si Josue na pangulong saserdote na nakatayo sa harap ng anghel ng Panginoon, at si Satanas na nakatayo sa kaniyang kanan upang maging kaniyang kaaway. 2At sinabi ng Panginoon kay Satanas, Sawayin ka nawa ng Panginoon, Oh Satanas; oo, ang Panginoon na pumili ng Jerusalem ay sumaway nawa sa iyo: di baga ito'y isang dupong na naagaw sa apoy? 3Si Josue nga ay nabibihisan ng maruming kasuutan, at nakatayo sa harap ng anghel. 4At siya'y sumagot at nagsalita sa mga yaon na nangakatayo sa harap niya, na nagsabi, Hubarin ninyo ang mga maruming suot sa kaniya. At sa kaniya'y kaniyang sinabi, Narito, aking pinaram ang iyong kasamaan, at aking susuutan ka ng mainam na kasuutan. 5At aking sinabi, Suutan siya nila ng isang magandang mitra sa kaniyang ulo. Sa gayo'y sinuutan siya ng magandang mitra sa kaniyang ulo, at sinuutan siya ng mga kasuutan; at ang anghel ng Panginoon ay nakatayo sa siping. 6At ang anghel ng Panginoon ay tumutol kay Josue, na nagsabi, 7Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Kung ikaw ay lalakad sa aking mga daan, at kung iyong iingatan ang aking bilin, iyo nga ring hahatulan ang aking bayan, at iyo ring iingatan ang aking mga looban, at bibigyan kita ng kalalagyan sa gitna ng mga ito na nangakaharap. 8Dinggin mo ngayon, Oh Josue, na pangulong saserdote, dinggin mo, at ng iyong mga kasama na nangakaupo sa harap mo; sapagka't sila'y mga taong pinaka tanda: sapagka't narito, aking ilalabas ang aking lingkod na Sanga. 9Sapagka't, narito, ang bato na aking inilagay sa harap ni Josue; sa ibabaw ng isang bato ay may pitong mata: narito, aking iuukit ang ukit niyaon, sabi ng Panginoon ng mga hukbo, at aking aalisin ang kasamaan ng lupaing yaon sa isang araw. 10Sa araw na yaon, sabi ng Panginoon ng mga hukbo, tatawagin ng bawa't isa sa inyo ang kaniyang kapuwa sa lilim ng puno ng ubas, at sa lilim ng puno ng igos.

 

Layunin ng Kabanata 3

Sa Zacarias kabanata 3, ipinakita ng Panginoong Diyos kung paano naganap ang pagkakasunod-sunod ng pagtatatag ng mga huling araw kung saan ang Dakilang Saserdote ang nagdadala ng pangalang Josue, gaya ng Mesiyas na siyang Sanga. Si Satanas ay inilagay sa kanyang kanan upang salungatin siya at hindi upang suportahan siya. Si Josue ay binigyan ng malinis na kasuotan at ang kanyang mga lumang kasuotan ay inalis. Ang mga tagasunod ng Dakilang Saserdote na nakaupo sa harap niya ay mga taong kahanga-hanga. Ang Panginoong Diyos ay nagsasaad na Kanyang isusulong ang Sanga na siyang Mesiyas. Sinabi ng Panginoong Diyos na ang batong inilagay sa harap ni Josue ay may pitong mata sa isang bato, ibig sabihin mayroong pitong mata sa bawat bato, at alam natin mula sa Kasulatan na sila ang pitong espiritu ng Diyos na kumakatawan din sa pitong anghel ng pitong iglesia. Kaya, ang pitong espiritu ng Diyos ay naroroon sa bawat bato sa Templo, at sa pitong iglesia ng Diyos, at may mga katangian ng bawat iglesia sa lahat ng pitong iglesia. (vv. 1-9)

 

Ang Diyos ang nag-ukit sa mga bato gamit ang pitong mata, na siyang pitong espiritu. Inalis ng Diyos ang kasamaan ng lupain sa isang araw. Ginawa niya ito sa pamamagitan ng Mesiyas at pinatibay ang pitong espiritu sa pitong iglesia.

 

Sinasabi ng bersikulo 10: “Sa araw na yaon sabi ng Panginoon ng mga Hukbo tatawagin ng bawa't isa sa inyo ang kaniyang kapwa sa lilim ng puno ng ubas at sa lilim ng puno ng igos.”

 

Ang pagkakasunod-sunod na ito ay sumasalamin sa pagtatatag ng mga iglesia sa paglipas ng panahon at dinadala tayo sa Araw ng Panginoon, na siyang araw na tinutukoy sa versikulo 10 na: “Sa araw na iyon”.

 

Partikular na ang Dakilang Saserdote ng Israel ay dapat sumunod sa mga Kautusan ng Diyos. Ang utos na ito ay ibinigay ng Diyos kay Josue, ang Dakilang Saserdote ng Israel. Kung hindi siya susunod sa mga Kautusan ng Diyos ay hindi siya karapat-dapat sa pagiging Dakilang Saserdote.

 

Kabanata 4

At ang anghel na nakipagusap sa akin ay bumalik, at ginising ako, na gaya ng tao na nagigising sa kaniyang pagkakatulog. 2At sinabi niya sa akin, Ano ang iyong nakikita? At aking sinabi, Ako'y tumingin, at, narito, isang kandelero na taganas na ginto, na may taza sa ibabaw niyaon, at ang pitong ilawan niyaon sa ibabaw; may pitong tubo sa bawa't isa sa mga ilawan na nasa ibabaw niyaon; 3At may dalawang puno ng olibo sa siping niyaon, isa sa dakong kanan ng taza, at ang isa'y sa dakong kaliwa niyaon. 4At ako'y sumagot at nagsalita sa anghel na nakikipagusap sa akin, na aking sinabi, Anong mga bagay ito, panginoon ko? 5Nang magkagayo'y ang anghel na nakikipagusap sa akin ay sumagot na nagsabi sa akin, Hindi mo baga nalalaman kung ano ang mga ito? At aking sinabi, Hindi, panginoon ko. 6Nang magkagayo'y siya'y sumagot at nagsalita sa akin, na nagsasabi, Ito ang salita ng Panginoon kay Zorobabel, na sinasabi, Hindi sa pamamagitan ng kalakasan, ni ng kapangyarihan, kundi sa pamamagitan ng aking Espiritu, sabi ng Panginoon ng mga hukbo. 7Sino ka, Oh malaking bundok? sa harap ni Zorobabel ay magiging kapatagan ka; at kaniyang ilalabas ang pangulong bato na may hiyawan, Biyaya, biyaya sa kaniya. 8Bukod dito'y ang salita ng Panginoon ay dumating sa akin, na nagsasabi, 9Ang mga kamay ni Zorobabel ay siyang naglagay ng mga tatagang-baon ng bahay na ito; ang kaniyang mga kamay ay siya ring tatapos; at iyong malalaman na ang Panginoon ng mga hukbo ay siyang nagsugo sa akin sa inyo. 10Sapagka't sinong nagsihamak sa araw ng maliliit na bagay? sapagka't ang pitong ito ay mangagagalak, at makikita nila ang pabatong tingga sa kamay ni Zorobabel; ang mga ito'y mga mata ng Panginoon, na nangagpaparoo't parito sa buong lupa. 11Nang magkagayo'y sumagot ako, at nagsabi sa kaniya, Ano itong dalawang puno ng olibo sa dakong kanan kandelero, at sa dakong kaliwa? 12At ako'y sumagot na ikalawa, at nagsabi sa kaniya: Ano ang dalawang sangang olibong ito na nasa siping ng dalawang gintong padaluyan, na dinadaluyan ng langis na ginintuan? 13At siya'y sumagot sa akin, at nagsabi, Hindi mo baga nalalaman kung ano ang mga ito? At aking sinabi, Hindi, panginoon ko. 14Nang magkagayo'y sinabi niya, Ito ang dalawang anak na pinahiran ng langis, na nakatayo sa siping ng Panginoon ng buong lupa.

 

Layunin ng Kabanata 4

Ang Kabanata 4 ay nagpapatuloy sa pagtalakay sa mga Saksi na nakatayo sa magkabilang panig ng pitong ilawan sa malaking kandelero. Sa pamamagitan ni Zacarias, ipinahayag ng Diyos na: “Ito ay hindi sa pamamagitan ng kalakasan, ni ng kapangyarihan kundi sa pamamagitan ng aking espiritu sabi ng Panginoon ng mga Hukbo”. Ito ang Dalawang Saksi na nakatayo sa tabi ng Panginoon ng lupa at ang pitong mata ay ang pitong espiritu ng Diyos na nagpaparoo't parito sa buong mundo. Hindi ito si Satanas “ang diyos ng sanlibutang ito” (2Cor. 4:4) kundi ang Mesiyas na hahalili sa kanya. Ito ang bahaging tumatalakay sa Araw ng Panginoon at sa pagtatagumpay ng mga Saksi sa mga Huling Araw (vv. 1-14). Tingnan din ang Apocalipsis 11:3ff.

 

Ang Dalawang Saksi ay darating sa katapusan ng pagkakasunod-sunod at hindi tumutukoy sa sinuman mula noon hanggang ngayon.

 

Kabanata 5

Nang magkagayo'y itinanaw ko uli ang aking mga mata, at aking nakita, at, narito, isang lumilipad na balumbon. 2At sinabi niya sa akin, Ano ang iyong nakikita? At ako'y sumagot, Aking nakikita'y isang lumilipad na balumbon; ang haba niyaon ay dalawang pung siko, at ang luwang niyaon ay sangpung siko. 3Nang magkagayo'y sinabi niya sa akin, Ito ang sumpa na lumalabas sa ibabaw ng buong lupain: sapagka't ang bawa't nagnanakaw ay mahihiwalay sa isang dako ayon doon; at bawa't manunumpa ay mahihiwalay sa kabilang dako ayon doon. 4Aking ilalabas yaon, sabi ng Panginoon ng mga hukbo, at papasok sa bahay ng magnanakaw, at sa bahay niyaong nanunumpa ng kasinungalingan sa pangalan ko; at tatahan sa gitna ng bahay niya, at pupugnawin sangpu ng mga kahoy niyaon at mga bato niyaon. 5Nang magkagayo'y ang anghel na nakikipagusap sa akin ay lumabas, at nagsabi sa akin, itanaw mo ngayon ang iyong mga mata, at tingnan mo kung ano ito na lumalabas. 6At aking sinabi, Ano yaon? At kaniyang sinabi, Ito ang efa na lumalabas. Sinabi niya bukod dito, Ito ang kawangis nila sa buong lupain. 7(At, narito, itinaas ang isang talentong tingga); at ito'y isang babae na nauupo sa gitna ng efa. 8At kaniyang sinabi, Ito ang kasamaan; at kaniyang inihagis sa loob ng gitna ng efa: at kaniyang inihagis ang panimbang na tingga sa bunganga niyaon. 9Nang magkagayo'y itinanaw ko ang aking mga mata, at aking nakita at, narito, lumabas ang dalawang babae, at may dalang hangin sa kanilang mga pakpak; sila nga'y may mga pakpak na gaya ng mga pakpak ng tagak: at kanilang itinaas ang efa sa pagitan ng lupa at ng langit. 10Nang magkagayo'y sinabi ko sa anghel na nakikipagusap sa akin, Saan dinadala ng mga ito ang efa? 11At sinabi niya sa akin, Upang ipagtayo siya ng bahay sa lupain ng Shinar: at pagka nahanda na, siya'y malalagay roon sa kaniyang sariling dako.

 

Layunin ng Kabanata 5

Ang balumbon ng Panginoon, na siyang Kautusan ng Diyos, ay papasok sa mga bahay ng mga magnanakaw at mga sinungaling at magpapatotoo laban sa kanila at ihihiwalay sila at puputulin sila at wawasakin ang kanilang mga bahay hanggang sa mga bato at ladrilyo.

 

Ang sentro ng Kautusan ay ipapanumbalik ng mga Saksi sa mga Huling Araw. Ang Kabanata 5 ay direktang nagpapatuloy sa bahaging tumatalakay sa kanila sa Kabanata 4 at hindi bumabalik. Hindi pa ito naipapanumbalik sa ngayon.

 

Ang patotoo ng Panginoon ay nakorap at ginawang parang isang efa ng tingga at inilagay sa bunganga ng babaeng gumagawa ng kasamaan, at ang efa ay dinala sa lupain ng Shinar, na siyang Babilonia.

 

Kaya, ang huwad na sistemang panrelihiyon ay binigyan ng tingga para sa pananalita at propesiya, at dinala sa sistema ng Babilonia at hinarap sa mga Huling Araw. Ito ang mga antinomian na nagtuturo na ang Kautusan ng Diyos ay inalis na.

 

Kabanata 6

At itinanaw ko uli ang aking mga mata, at aking nakita at, narito, lumabas ang apat na karo mula sa pagitan ng dalawang bundok; at ang mga bundok ay mga bundok na tanso. 2Sa unang karo ay may mga kabayong mapula; at sa ikalawang karo ay mga kabayong maitim; 3At sa ikatlong karo ay may mga kabayong maputi; at sa ikapat na karo ay mga kabayong kulay abo. 4Nang magkagayo'y ako'y sumagot at sinabi ko sa anghel na nakikipagusap sa akin, Ano ang mga ito, panginoon ko? 5At ang anghel ay sumagot at nagsabi sa akin, Ito ang apat na hangin sa himpapawid, na lumalabas na pinakasugo mula sa harapan ng Panginoon ng buong lupa. 6Ang karo na kinasisingkawan ng mga kabayong maitim ay lumalabas sa dakong lupaing hilagaan; at ang sa mga maputi ay lumabas na kasunod ng mga yaon; at ang mga kulay abo ay nagsilabas sa dakong lupaing timugan. 7At ang mga malakas ay nagsilabas, at nangagpumilit na yumaon upang malibot ang lupa: at kaniyang sinabi, Kayo'y magsiyaon at magparoo't parito sa buong lupa. Sa gayo'y sila'y nangagparoo't parito sa buong lupa. 8Nang magkagayo'y hiniyawan niya ako, at nagsalita sa akin, na nagsasabi, Narito, silang nagsiparito sa dakong lupaing hilagaan ay nagpatahimik sa aking diwa sa lupaing hilagaan. 9At ang salita ng Panginoon ay dumating sa akin, na nagsasabi, 10Kumuha ka sa nangabihag, kay Heldai, kay Tobias, at kay Jedaia; at yumaon ka sa araw ding yaon, at pumasok ka sa bahay ni Josias na anak ni Sefanias, na nagsibalik mula sa Babilonia; 11Oo, kumuha ka sa kanila ng pilak at ginto, at gawin mong mga putong, at mga iputong mo sa ulo ni Josue na anak ni Josadac, na pangulong saserdote. 12At salitain mo sa kaniya, na sabihin, Ganito ang salita ng Panginoon ng mga hukbo, na nagsasabi, Narito, ang lalake na ang pangala'y Sanga: at siya'y sisibol sa kaniyang dako; at itatayo niya ang templo ng Panginoon; 13Sa makatuwid baga'y kaniyang itatayo ang templo ng Panginoon; at siya'y magtataglay ng kaluwalhatian, at mauupo at magpupuno sa kaniyang luklukan; at siya'y magiging saserdote sa kaniyang luklukan: at ang payo ng kapayapaan ay mapapasa pagitan nila kapuwa. 14At ang mga putong ay magiging pinakaalaala sa templo ng Panginoon kay Helem, at kay Tobias, at kay Jedaia, at kay Hen na anak ni Sefanias. 15At silang nangasa malayo ay magsisiparito at mangagtatayo sa loob ng templo ng Panginoon, at inyong malalaman na ang Panginoon ng mga hukbo ay siyang nagsugo sa akin sa inyo. At ito'y mangyayari kung inyong tatalimahing masikap ang tinig ng Panginoon ninyong Dios. (AB)

 

Layunin ng Kabanata 6

6:1-8 ay ang panahon ng apat na anghel na tinutukoy sa Apocalipsis 7:1-3. Ang apat na set ng mga kabayo ay Pula, Itim at Puting mga kabayo at ang ikaapat na karo ay binubuo ng Malalakas at Abo (grisled mula sa Fr. gris o iron-grey).

 

Ang mga itim ay patungo sa hilagang lupain, ang mga puti ay patungo sa kanluran, at ang grisled o abo ay patungo sa timugang lupain, at ang malalakas ay nagpalibot sa lupa.

 

Ang terminong nagpatahimik sa aking espiritu sa hilagang lupain ay nangangahulugang: “upang pagpahingahin [ang aking galit] sa aking espiritu (cf. Bullinger, Companion Bible). Kaya haharapin ng Diyos ang Hilagang Lupain. Ang Templo ng Panginoon ay dapat itayo at itatayo ng mga taong nanggaling sa malayo (cf. Is. 60:10) at ito ay ang Sanga, na pinangalanang Josue, ang Dakilang Saserdote na magtatayo ng Templo. Kaya kinailangan nating magkaroon ng Mesiyas na pinangalanang Josue, nangangahulugang kaligtasan. Mangyayari ito kung masigasig nating susundin ang Diyos.

 

Ang Sanga ay binibigyan ng kaluwalhatian sa Israel at isang saserdote ang tatayo sa tabi ng kanyang luklukan. Magkakaroon ng kapayapaan sa pagitan nila. Ang propesiya ay para sa isang panahon sa hinaharap kung saan ang Sanga ay magtatayo ng kanyang Templo na magtataglay ng kaluwalhatian at namumuno sa pagkasaserdote, at ang nilalang na ito ay maaaring ang Mesiyas lamang. Ang putong ay nasa Templo ng Panginoon. Ang mga hinirang ay mamumuno bilang Diyos at ang putong ay kanila upang mamuno. Ito ang pangako sa Iglesia ng Filadelfia sa Apocalipsis kabanata 3.

 

Ang terminong sisibol ay Yemach ... yizmach na literal na isang sanga ay sisibol. Binanggit ni Bullinger ang katotohanang ito at gayundin ang ilang codices ay tinanggal ng termino.

 

Kabanata 7

Nang ikaapat na taon ni Haring Dario, ang salita ng Panginoon ay dumating kay Zacarias, nang ikaapat na araw ng ikasiyam na buwan ng Chislev. 2Noon ay sinugo ng mga taga-Bethel sina Sharezer at Regemelec at ang kanilang mga kalalakihan, upang hilingin ang lingap ng Panginoon, 3upang magsalita sa mga pari ng bahay ng Panginoon ng mga hukbo at ang mga propeta, na sinasabi, “Iiyak ba ako at mag-aayuno sa ikalimang buwan, gaya ng aking ginawa nitong maraming taon?” 4Nang magkagayo'y dumating ang salita ng Panginoon ng mga hukbo sa akin, na sinasabi, 5“Sabihin mo sa lahat ng tao ng lupain at sa mga pari: Nang kayo'y mag-ayuno at tumangis nang ikalima at ikapitong buwan, nitong pitumpung taon, kayo ba'y nag-ayuno para sa akin? 6Kapag kayo'y kumakain at umiinom, di ba kayo'y kumakain para sa inyong sarili at umiinom para sa inyong sarili? 7Hindi ba ito ang mga salitang ipinahayag ng Panginoon sa pamamagitan ng mga unang propeta nang ang Jerusalem ay tinitirhan at nasa kaginhawahan, kasama ang mga bayang nasa palibot nito, at maging noong ang Negeb at Shefela ay tinitirahan?” 8Ang salita ng Panginoon ay dumating kay Zacarias na nagsasabi, 9“Ganito ang sinasabi ng Panginoon ng mga hukbo, Magbigay kayo ng tunay na hatol, magpakita ng kaawaan at kahabagan ang bawat isa sa kanyang kapatid. 10Huwag ninyong apihin ang balo, ni ang ulila man, ang dayuhan, ni ang dukha man; at sinuman sa inyo ay huwag mag-isip ng kasamaan sa inyong puso laban sa kanyang kapatid.” 11Ngunit sila'y tumangging makinig, itinigas ang balikat, at tinakpan ang kanilang tainga upang huwag silang makarinig. 12Pinatigas nila ang kanilang puso upang huwag nilang marinig ang kautusan at ang mga salita na ipinasugo ng Panginoon ng mga hukbo sa pamamagitan ng kanyang espiritu sa mga unang propeta. Kaya't dumating ang malaking poot mula sa Panginoon ng mga hukbo. 13“At nangyari, na kung paanong siya'y tumawag at hindi sila nakinig, kaya't nang sila'y tumawag, hindi ako nakinig,” sabi ng Panginoon ng mga hukbo, 14“at ikinalat ko sila sa pamamagitan ng ipu-ipo sa lahat ng bansa na hindi nila kilala. Kaya't ang lupain na kanilang iniwan ay napabayaan, kaya't walang tao na nagpaparoo't parito, at ang magandang lupain ay napabayaan.”

 

Layunin ng Kabanata 7

Sa mga Huling Araw ay haharapin ng Diyos ang nalabi sa Israel. Ang propesiya na ito ang ikalawa o huli sa mga pangitain ng unang bahagi. Tumutukoy ito sa susunod na pangangalat at ang pagkawasak ng Judea at ang pagbagsak ng Templo na kanilang itinatayo. Simple lang ang aral. Sundin ang mga Kautusan ng Diyos at ang Tipan o sila ay ipangangalat muli. Ang Templo ay bubuuin lamang ng mga tumutupad sa Tipan bilang mga Kautusan ng Diyos.

 

Sa pitumpung taong iyon ay hindi nag-ayuno at nagdalamhati ang Israel para sa mga Kautusan ng Diyos. Sa mga pag-aayuno ng Ikalima at Ikapitong buwan ay hindi sila nag-ayuno upang sundin ang Diyos (vv. 3-7). Tandaan na ang pag-aayuno ng 10 Ab upang magdalamhati sa pagkawasak ng Templo ay naipatupad sa Juda sa panahong ito (cf. Jer. 52:12,13). Ang salita ng Panginoon ay magsagawa ng tunay na paghatol at magpakita ng kaawaan at kahabagan ang bawat tao sa kanyang kapwa, na huwag apihin ang balo at ulila, ni ang dayuhan o ang dukha man, at huwag mag-isip ng kasamaan ang sinoman sa inyong puso laban sa kanyang kapatid (vv. 9-10). Ngunit hindi sila nakinig at inalis ang balikat at tinakpan ang kanilang mga tainga upang huwag silang makarinig. Pinatigas nilang parang bato ang kanilang mga puso, parang batong pingkian, upang hindi nila marinig ang Kautusan ng Diyos at ang mga salitang ipinasugo ng Panginoon ng mga Hukbo sa pamamagitan ng mga unang propeta. Dahil doon, dumating ang malaking poot mula sa Panginoon ng mga Hukbo (vv. 11-12).

 

Sinabi ng Diyos na ito ay mangyayari na, kung paanong isinara nila ang kanilang mga tainga at hindi nakinig sa Kautusan ng Diyos at sa mga naunang propeta ay isinara din ng Diyos ang Kanyang mga tainga at hindi makikinig, at sila ay ipinangalat ng Diyos sa lahat ng mga bansa upang ang lupain ay maging wasak. Sa parehong paraan, haharapin ng Diyos ang mga tumatangging makinig sa Salita ng Panginoon at sa mga Kautusan ng Diyos sa mga Huling Araw (vv. 13-14).

 

Kabanata 8

At ang salita ng Panginoon ng mga hukbo ay dumating sa akin, na nagsasabi, 2Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Ako'y may paninibugho sa Sion ng malaking paninibugho, at ako'y may paninibugho sa kaniya ng malaking poot. 3Ganito ang sabi ng Panginoon, Ako'y nagbalik sa Sion, at tatahan ako sa gitna ng Jerusalem: at ang Jerusalem ay tatawagin, Bayan ng katotohanan; at ang bundok ng Panginoon ng mga hukbo, Ang banal na bundok. 4Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Tatahanan pa ng mga matandang lalake at babae ang mga lansangan ng Jerusalem, bawa't tao na may kaniyang tungkod sa kaniyang kamay dahil sa totoong katandaan. 5At ang mga lansangan ng bayan ay mapupuno ng mga batang lalake at babae na naglalaro sa mga lansangan niyaon. 6Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Kung maging kagilagilalas sa mga mata ng nalabi sa bayang ito sa mga araw na yaon, magiging kagilagilalas din naman baga sa aking mga mata? sabi ng Panginoon ng mga hukbo. 7Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Narito, aking ililigtas ang aking bayan sa lupaing silanganan at sa lupaing kalunuran; 8At aking dadalhin sila, at sila'y magsisitahan sa gitna ng Jerusalem; at sila'y magiging aking bayan, at ako'y magiging kanilang Dios, sa katotohanan at sa katuwiran. 9Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Inyong palakasin ang inyong mga kamay, ninyong nangakakarinig sa mga araw na ito ng mga salitang ito sa bibig ng mga propeta, mula nang araw na ilagay ang tatagang-baon sa bahay ng Panginoon ng mga hukbo, sa templo, upang matayo. 10Sapagka't bago dumating ang mga araw na yaon ay walang upa sa tao, ni anomang upa sa hayop; at wala ring anomang kapayapaan doon sa lumalabas o pumapasok dahil sa kaaway: sapagka't aking inilagay ang lahat na tao na bawa't isa'y laban sa kaniyang kapuwa. 11Nguni't ngayo'y sa nalabi sa bayang ito ay hindi ako magiging gaya ng mga unang araw, sabi ng Panginoon ng mga hukbo. 12Sapagka't magkakaroon ng binhi ng kapayapaan; ang puno ng ubas ay magbubunga, at ang lupa'y mapapakinabangan, at ibibigay ng langit ang kaniyang hamog; at aking ipamamana sa nalabi sa bayang ito ang lahat na bagay na ito. 13At mangyayari, na kung paanong kayo'y naging isang sumpa sa gitna ng mga bansa, Oh sangbahayan ni Juda, at sangbahayan ni Israel, gayon ko kayo ililigtas, at kayo'y magiging isang kapalaran. Huwag kayong mangatakot, kundi inyong palakasin ang inyong mga kamay. 14Sapagka't ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Kung paanong inisip kong gawan kayo ng masama, nang mungkahiin ako ng inyong mga magulang sa poot, sabi ng Panginoon ng mga hukbo, at hindi ako nagsisi; 15Gayon ko uli inisip sa mga araw na ito na gawan ng mabuti ang Jerusalem at ang sangbahayan ni Juda: huwag kayong mangatakot. 16Ito ang mga bagay na inyong gagawin, Magsalita ang bawa't isa sa inyo ng katotohanan sa kaniyang kapuwa; humatol kayo ng katotohanan at kapayapaan sa inyong mga pintuang-bayan; 17At huwag magisip ang sinoman sa inyo ng kasamaan sa inyong puso laban sa kaniyang kapuwa; at huwag ninyong ibigin ang sinungaling na sumpa: sapagka't ang lahat ng ito ay mga bagay na aking kinapopootan, sabi ng Panginoon. 18At ang salita ng Panginoon ng mga hukbo ay dumating sa akin, na nagsasabi, 19Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Ang ayuno sa ikaapat na buwan, at ang ayuno sa ikalima, at ang ayuno sa ikapito, at ang ayuno sa ikasangpu, ay magiging sa sangbahayan, ni Juda'y kagalakan at kaligayahan, at mga masayang kapistahan; kaya't inyong ibigin ang katotohanan at kapayapaan. 20Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Mangyayari pa, na darating ang mga bansa, at ang nagsisitahan sa maraming bayan; 21At ang nagsisitahan sa isang bayan ay paroroon sa isa, na magsasabi, Magsiparoon tayong madali, na ating hilingin ang lingap ng Panginoon, at hanapin ang Panginoon ng mga hukbo; ako man ay paroroon. 22Oo, maraming bansa at mga matibay na bansa ay magsisiparoon upang hanapin ang Panginoon ng mga hukbo sa Jerusalem, at hilingin ang lingap ng Panginoon. 23Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Sa mga araw na yao'y mangyayari, na sangpung lalake sa lahat ng wika sa mga bansa ay magtatanganan, sila nga'y magsisitangan sa laylayan niya na Judio, na mangagsasabi, Kami ay magsisiyaong kasama mo, sapagka't aming narinig na ang Dios ay kasama mo. (AB)

 

Layunin ng Kabanata 8

Ipinakikita ng Kabanata 8 na pinipilit ng Diyos na bumalik sa Sion at tinipon ang Kanyang bayan mula sa silangang lupain at kanlurang lupain. Sila ay mananahan sa Jerusalem sa katotohanan at katuwiran (vv. 2-3) Bago ang huling pagpapanumbalik ay walang kapayapaan at itinakda ng Diyos ang bawat tao laban sa kanyang kapwa. Ngunit sa mga Huling Araw ay pagyayamanin Niya ang lupa at gagawa ng mabuti ang Diyos sa Jerusalem at sa Juda. Ipapanumbalik din ng Diyos ang Israel kasama ng Juda upang hindi na sila maging sumpa sa mga bansa (vv. 10-15).

 

Ito ang dapat nating gawin. Dapat tayong magsalita ng katotohanan sa ating kapwa at humatol ng katotohanan at kapayapaan sa ating mga pintuang-bayan. Dapat nating mahalin ang ating kapwa at huwag magsinungaling (vv. 16-17). Isasagawa ng Juda ang mga pag-aayuno sa Ikaapat na buwan (sa ika-9 nang wasakin ang lungsod); Ikalimang buwan (10 Ab, nang masunog ang Templo at ang mga Bahay); Ikapitong buwan (3 Tishri nang patayin ni Ishmael na anak ni Nethaniah si Gedaliah (Jer. 40:8; 41:1-3, 15-18) at Ikasampung buwan (10 Tebeth) nang humarap ang hari ng Babilonia laban sa Jerusalem (Ezek. 24:1-2)) (vv. 18-19). Ito ay mga pag-aayuno na gawa ng tao at hindi ang pag-aayuno ng Panginoon.

 

vv. 20-23 Sa mga araw na ito, sa katapusan ng panahong ito, hahawakan ng mga tao ang laylayan ng Juda mula sa lahat ng mga wika sa mundo at pupunta sa Jerusalem upang manalangin sa Panginoon ng mga Hukbo (cf. Gen. 26:28; Is. 2:3; Mik. 4:2). Ang bayan ng Diyos (Israel) ay ipapanumbalik.

 

Kabanata 9

Ang hula na salita ng Panginoon laban sa lupain ng Hadrach, at Damasco ang magiging pahingahang dako niyaon, (sapagka't ang mata ng tao at ang lahat ng mga lipi ng Israel ay nasa Panginoon); 2At gayon din sa Hamath, na kahangganan nito; sa Tiro at Sidon, sapagka't sila'y totoong pantas. 3At ang Tiro ay nagtayo ng katibayan, at nagbunton ng pilak na parang alabok, at ng mainam na ginto na parang putik sa mga lansangan. 4Narito, aalisan siya ng Panginoon, at kaniyang sisirain sa dagat ang kapangyarihan niya; at siya'y lalamunin ng apoy. 5Makikita ng Ascalon, at matatakot; ng Gaza rin, at mamamanglaw na mainam, at ng Ecron, sapagka't ang kaniyang pagasa ay mapapahiya; at ang hari ay mamamatay sa Gaza, at ang Ascalon ay hindi tatahanan. 6At isang anak sa ligaw ay tatahan sa Asdod, at aking puputulin ang kapalaluan ng mga Filisteo. 7At aking aalisin ang kaniyang dugo sa kaniyang bibig, at ang kaniyang mga kasuklamsuklam sa pagitan ng kaniyang mga ngipin; at siya nama'y maiiwan para sa ating Dios: at siya'y magiging gaya ng pangulo sa Juda, at ang Ecron ay gaya ng Jebuseo. 8At ako'y magtitirik ng kampamento sa palibot ng aking bahay laban sa hukbo, na walang makadadaan ni makababalik; at walang mamimighati na daraan pa sa mga yaon: sapagka't ngayo'y tumingin ako ng aking mga mata. 9Magalak kang mainam, Oh anak na babae ng Sion; humiyaw ka, Oh anak na babae ng Jerusalem: narito, ang iyong hari ay naparirito sa iyo; siya'y ganap at may pagliligtas; mapagmababa, at nakasakay sa isang asno, sa isang batang asno na anak ng asnong babae.10At aking ihihiwalay ang karo mula sa Ephraim, at ang kabayo'y mula sa Jerusalem; at ang mga busog na pangbaka ay mapuputol; at siya'y magsasalita ng kapayapaan sa mga bansa: at ang kaniyang kapangyarihan ay magiging sa dagat at dagat, at mula sa ilog hanggang sa mga wakas ng lupa. 11Tungkol sa iyo naman, dahil sa dugo ng iyong tipan ay aking pinalabas ang iyong mga bilanggo sa hukay na walang tubig. 12Mangagbalik kayo sa katibayan, kayong mga bilanggo na may pag-asa, ngayo'y aking inihahayag na aking igagawad sa inyo na makalawa. 13Sapagka't aking binaluktot ang Juda para sa akin, aking inakmaan ang Ephraim ng busog; at aking gigisingin ang iyong mga anak, Oh Sion, laban sa iyong mga anak, Oh Grecia, at gagawin kitang parang tabak ng makapangyarihang lalake. 14At ang Panginoo'y makikita sa itaas nila; at lalabas ang kaniyang pana na parang kidlat; at ang Panginoong Dios ay hihihip ng pakakak, at yayaon na kasama ng mga ipoipo sa timugan. 15Ipagsasanggalang sila ng Panginoon ng mga hukbo; at sila'y mangananakmal, at kanilang yayapakan ang mga batong panghilagpos; at sila'y magsisiinom, at mangagiingay na gaya ng sa alak; at sila'y mangapupunong parang mga taza, parang mga sulok ng dambana. 16At ililigtas sila ng Panginoon nilang Dios sa araw na yaon na gaya ng kawan ng kaniyang bayan; sapagka't magiging gaya ng mga bato ng isang putong na nataas sa mataas sa kaniyang lupain. 17Sapagka't pagkalaki ng kaniyang kabutihan, at pagkalaki ng kaniyang kagandahan! pagiginhawahin ng trigo ang mga binata, at ng bagong alak ang mga dalaga; (AB)

 

Layunin ng Kabanata 9

Sinisimulan na natin ngayon ang Unang Pasanin ng Ikalawang bahagi. Ito ngayon ay sa malayong hinaharap.

 

Ang kabanata 9 hanggang 11, ang kapalaran ng Tiro at Sidon at Gaza, Ecron, Ascalon at Asdod, at Damasco at ang mga lupaing karatig nito sa Syria, at ang buong bansa ng Lebanon, ay binanggit at tinalakay sa malinaw na mga termino. 

 

Sasambahin nila ang Diyos sa Jerusalem kasama ng Juda, at magiging mga gobernador sa Israel. Sila ay haharap sa pagkawasak at pagbabagong-loob at rehabilitasyon. Ang Diyos ay magtitirik ng kampamento sa paligid ng Jerusalem laban sa hukbo na dadalhin laban dito (vv.1-8).

 

Sa panahong ito ay nasusulat: Magalak ka nang husto o anak na babae ng Sion; sumigaw ka nang malakas o anak na babae ng Jerusalem: narito ang iyong hari ay dumarating sa iyo: siya'y matuwid at may pagliligtas; mapagpakumbaba at nakasakay sa isang asno, sa isang batang asno na anak ng asnong babae (Zac. 9:9). Ang mga kaganapang nakadiin ay mga sipi sa BT at inihula sa Mikas 5:2 at sinuri sa Mateo 2:1 at 21:5. Ito ay dalawahang aspeto. Ang versikulo 10 ay nagpatuloy sa pagtatatag ng propesiya ng Ikalawang Pagparito kung saan ang Mesiyas, sa katarungan at kaligtasan, ay inihiwalay ang karo mula sa Ephraim at ang kabayo mula sa Jerusalem at ang busog na pandigma. Ang Mesiyas ay magsasalita ng kapayapaan sa mga pagano at ang kanyang pamamahala ay mula sa dagat hanggang sa dagat at mula sa ilog hanggang sa mga dulo ng lupa. Sinabi ng Diyos na kukunin Niya ang Sion at itatatag ang dugo ng Kanyang tipan at ilalabas ang kanilang mga bilanggo mula sa hukay na walang tubig (Zac. 9:11-12). Ito ang pagbabagong-loob ng Juda at Ephraim. Ang teksto ay nagpapakita na sila ay isusugo laban sa mga anak ni Javan, na isinalin bilang Greece sa LXX ngunit ang Hebreo ay yavan, na naunawaang ang mga sinaunang Ionian Greeks, hindi ang modernong mga Griyego. Hindi lamang sila ang mga residente ng modernong Greece na hindi mga anak ng Javan sa anumang bilang (cf. Gen. 10:2,4; Is. 66:19; Ezek. 27:13; Dan. 8:21; 11:2; Joel 3:6; tingnan din ang Genetic Origin of the Nations (No. 265) at War of Hamon-Gog (No. 294)).

 

Palalakasin silang lahat at palalakasin sila ng Panginoon at susupilin nila ang kanilang mga kaaway sa pamamagitan ng Banal na Espiritu ng kanilang pagbabagong-loob.

 

Ang Lebanon at ang kapalaluan ng Jordan ay ibinaba. Sinabi ng Panginoon na pakainin ang kawan ng papatayin. Sa kabanata 11 ipinakikita ng Diyos kung paano Siya namamagitan at nagpapakain sa kawan. Sa kabanatang ito ay nagbabala ang Diyos tungkol sa walang kabuluhang pastol at ang kaparusahan sa pag-alis sa kawan at ang pagkawasak ng pagkakaisa ng bayan. Ito ay pagbabalik sa Unang Pagparito nang mabali ang mga tungkod ng Kabutihang Loob at Pagkakaisa at ang mga pastol na nagmula sa apostatang Iglesia ay tinapakan ang mahihirap (cf. Ezek. 34:1-22).

 

vv. 1–7 Ang pagbagsak ng Tiro at Sidon ay bahagyang naisakatuparan ng Babilonia. Gayunpaman, matagal na iyon nang isulat ito. Ang propesiya ay tumutukoy sa hinaharap sa mga Griyego at mga Romano at muli sa Arabs at sa Crusades at ngayon sa mga Huling Araw. Ang mga komentong ginawa dito ay bahagyang natupad, ngunit hindi lahat, at sa mga Huling Araw ay makikita natin ito ngayon sa harap mismo ng ating mga mata.

 

Ang mga pangako dito ay ang mga bansang ito ay magiging bahagi ng Israel at sila ay magiging mga lalawigan ng Israel at ang kanilang kaluwalhatian ay magiging kaluwalhatian ng Panginoon sa Israel. Ang Jebusites ay yaong mga naninirahan sa Jerusalem at ang giikan ng Araunah ay naging lugar ng Templo ng Diyos. Ang kapangyarihan ng mga Filisteo ay aalisin at ang pamamahala ay aalisin mula sa Gaza at ang iba pang mga sentro ng mga Filisteo ay aalisin o gagawing magkahalong bayan tulad ng sa Asdod. Ito ay Kasulatan at ang Kasulatan ay hindi masisira.

 

Sinabi sa atin ng Diyos na ang Mesiyas ay darating sa Jerusalem tulad ng kanyang pagdating sa tagumpay laban sa kasalanan. Ang teksto ay hindi nagtatapos doon ngunit nagpapatuloy sa pagtalakay sa Ephraim at Juda na magkasama, na nasa mga Huling Araw. Ang Israel ay nabihag noong 722 BCE at hindi na bumalik.

 

vv. 8-17 Ang tekstong ito ay tumutukoy sa mga Huling Araw kapag ang Mesiyas ay nagbalik nang tagumpay at nasakop ang mga bansa. Ginagamit niya ang kapangyarihan ng Juda at ng Ephraim upang sakupin ang mga bansa, at iyon mismo ang nangyari mula noong panahon ng 1916 pataas (tingnan ang araling The Fall of Egypt: The Prophecy of Pharaohs Broken Arms (No. 036)). Gayunpaman, mapipilitan sila sa kapayapaan. Tingnan din ang Komentaryo sa Habakuk [F035] at Hagai F037.

 

Kabanata 10

Hingin ninyo sa Panginoon ang ulan sa kapanahunan ng huling ulan, sa Panginoon na nagpapakidlat; at kaniyang bibigyan sila ng ulan, at ang bawa't isa'y ng damo sa parang. 2Sapagka't ang mga teraf ay nagsalita ng walang kabuluhan, at ang mga manghuhula ay nangakakita ng isang kabulaanan; at sila'y nangagsaysay ng mga kabulaanang panaginip, sila'y nagsisialiw ng walang kabuluhan: kaya't sila'y nagsisiyaon ng kanilang lakad na parang mga tupa, sila'y nadadalamhati, sapagka't walang pastor. 3Ang aking galit ay nagalab laban sa mga pastor, at aking parurusahan ang mga lalaking kambing; sapagka't dinalaw ng Panginoon ng mga hukbo ang kaniyang kawan na sangbahayan ni Juda, at kaniyang gagawin silang parang magilas na kabayo sa pagbabaka. 4Sa kaniya lalabas ang batong panulok, sa kaniya ang pako, sa kaniya ang busog na pangbaka, sa kaniya ang bawa't pinuno na magkakasama. 5At sila'y magiging parang mga makapangyarihang lalake, na yayapakan nila ang kanilang mga kaaway sa putik sa mga lansangan sa pagbabaka; at sila'y magsisilaban, sapagka't ang Panginoon ay sumasakanila; at ang mga mangangabayo ay mangatutulig. 6At aking palalakasin ang sangbahayan ni Juda, at aking ililigtas ang sangbahayan ni Jose, at aking ibabalik sila uli; sapagka't ako'y naawa sa kanila; at sila'y magiging parang hindi ko itinakuwil: sapagka't ako ang Panginoon nilang Dios, at aking didinggin sila. 7At ang mga sa Ephraim ay magiging parang makapangyarihang lalake, at ang kanilang puso ay mangagagalak na gaya ng sa alak; oo, ito'y makikita ng kanilang mga anak, at mangagagalak: ang kanilang puso ay masasayahan sa Panginoon. 8Aking susutsutan sila, at sila'y pipisanin; sapagka't aking tinubos sila; at sila'y magsisidami ng gaya ng kanilang dinami. 9At aking pangangalatin sila sa gitna ng mga bansa; at aalalahanin nila ako sa mga malayong lupain; at sila'y nagsisitahang kasama ng kanilang mga anak, at magsisipagbalik. 10Aking dadalhin uli sila mula sa lupain ng Egipto, at pipisanin sila mula sa Asiria; at aking dadalhin sila sa lupain ng Galaad at Libano; at walang dakong masusumpungan para sa kanila. 11At siya'y magdadaan ng dagat ng kadalamhatian, at hahawiin ang mga alon sa dagat, at ang lahat ng kalaliman sa Nilo ay matutuyo; at ang kapalaluan ng Asiria ay mababagsak, at ang cetro ng Egipto ay mawawala. 12At aking palalakasin sila sa Panginoon; at sila'y magsisilakad na paitaas at paibaba sa kaniyang pangalan, sabi ng Panginoon. (AB)

 

Layunin ng Kabanata 10Ang Unang Pasanin ay nagpapatuloy hanggang 10:12. Gayunpaman, ang susunod na dalawang kabanata ay tumatalakay sa problema ng huwad na relihiyon. Hinihingi ng Diyos na humingi sila ng mga pagpapala sa Kanya at hindi sa teraf, na siyang mga diyos-diyosan ng sambahayan na nakikita natin hanggang ngayon sa anyo ng inang diyosang inilalarawan bilang “Birhen Maria”, o Buddha at kung ano pa man.

 

Ang mga manghuhula ay nakakakita ng mga kasinungalingan at ang mga nagsasaysay ng mga kabulaanang panaginip. Ang bayan ay iniligaw ng huwad na relihiyon at ang panahong ito ay nagpapatuloy hanggang sa mga araw ng wakas. Ang mga pastol ay pinarusahan dahil sa kanilang ginawa sa Juda at Israel at sa mga pinili ng Diyos. Ang Juda ay inihiwalay upang ipakita na sila ay ipapanumbalik at ang huwad na relihiyon ay aalisin. Ang Juda ay ipapanumbalik at si Jose ay lalakas. Gayunpaman, kailangan muna nating maunawaan kung sino sila bago natin makita kung ano ang isasakatuparan ng Diyos. Ang Juda at ang sambahayan ni Jose ay nasa US at British Commonwealth nang hindi isinasaalang-alang ang mga pagkakakilanlan ng Nawalang Sampung Lipi ng Israel, na sampung beses na mas maraming tao kaysa sa mga kinilala bilang mga Judio ngayon sa mga bansang ito. May mas maraming Judio sa US lamang kaysa sa Israel at higit pa sa US at British Commonwealth kaysa sa lahat ng lugar sa mundo na pinagsama. Sila ang tunay na bansa ng Israel ngayon, sa kabila ng kanilang mga sinaunang pag-angkin sa talaangkanan sa mga ninuno ng Israel.

 

Pansinin dito na ang mga lupain ng Gilead at Lebanon ay nakalaan para sa Ephraim at bilang bahagi ng mas malaking Israel. Ang Diyos ay naghahanda para sa sandaling ito kahit ngayon. Ang Lebanon ay isasama bilang isang estado ng Israel at sila ay mamumuhay nang payapa.

 

Bullinger’s Notes on Chs. 1-10 (for KJV)

 

Chapter 1

Verse 1

In the eighth month, &c. Zechariah"s first prophecy is dated (Zechariah 1:1) "in the eighth month in the second year of Darius" (Hystaspis) (410 b. c.) ; sixteen years after the Decree of Cyrus. It thus comes midway between Haggai"s second and third messages. See notes on Haggai 1:1-1:10.

Modern critics first assume that the day ought to be named, and then further assume that it has "fallen out accidentally"!

Darius. Darius (Hystaspis). See App-57.

the LORD. Hebrew. Jehovah. App-4,

Zechariah = Remembered of Jehovah.

Berechiah = Blessed of Jehovah. Compare Matthew 23:35. This prophet would be the one referred to by the Lord, unless the father of the Zechariah of 2 Chronicles 24:20, 2 Chronicles 24:21 had more than one name, which was sometimes the ease. See Esau"s wives (Genesis 26:34; Genesis 28:9; Genesis 36:2, Genesis 36:3). The latter would be the last (and Abel the first in the O.T.), according to the place of Chronicles in the Hebrew Canon (see App-1).

son. Put by Figure of speech Synecdoche (of Species), App-6, for descendant.

Iddo. See Ezra 5:1; Ezra 6:14. Nehemiah 12:4. Nehemiah 12:16.

 

Verse 2

sore displeased. Hebrew displeased with a displeasure. Figure of speech Polyptoton. App-6. See note on Genesis 26:28.

your fathers. Compare verses: Zechariah 1:4, Zechariah 1:6,

 

Verse 3

saith = hath said.

the LORD of hosts. Hebrew. Jehovah.Zebbaioth. App-4. This title occurs fifty-three times in this book, forty-four times in chs. 1-8, and nine times in chs. 9-14. It is characteristic of this book twenty-nine times it is with the verbs saith or speaketh. All are referred to in the notes.

Turn = Return. Note the Figure of speech Epimone (App-6), in verses: Zechariah 1:3-6, in which the fact is emphasised by dwelling upon it as the cause of all Jehovah"s displeasure.

saith the LORD of hosts = [is] the oracle of Jehovah Sabaioth.

 

Verse 4

the former prophets : i.e. Joshua to 2 Kings. See App-1and App-78.

evil = wicked. Hebrew. raa`. App-44.

saith = hath said.

saith the LORD = [is] Jehovah"s oracle.

 

Verse 5

where are they? This in contrast with the words of Jehovah, which endure forever (Zechariah 1:6). Figure of speech Erotesis. App-6.

 

Verse 6

take hold of = overtake. Compare Deuteronomy 28:15, Deuteronomy 28:45.

said. See Lamentations 1:18.

 

Verse 7

Upon, &c. See note on p. 1280.

eleventh month. Three months after Zechariah 1:1.

 

Verse 8

I saw, &c. In this first of the eight visions (Zechariah 1:8 - Zechariah 6:15) Israel is in dispersion; the Gentiles are in possession at the time of the end. Jehovah is about to interfere on behalf of Jerusalem (verses: Zechariah 1:16, Zechariah 1:17. Isaiah 40:1-5).

man. Hebrew. "ish. App-14. This man is the "Adonai "of Zechariah 1:9, and "the angel of Jehovah" of verses: Zechariah 1:11, Zechariah 1:12, as the prophet discovers from the "man"s" answer. The riders of Zechariah 1:8 report to the angel (Zechariah 1:11).

among = between.

bottom = the shade i.e. between the two mountains of Zechariah 6:1.

horses. Representing all earthly dynasties.

speckled = bay.

 

Verse 9

my lord. Hebrew. Adonai. App-4.

angel. See verses: Zechariah 1:11, Zechariah 1:12, Zechariah 1:13, Zechariah 1:14, Zechariah 1:19; Zechariah 2:3; Zechariah 4:1, Zechariah 4:5; Zechariah 5:10; Zechariah 6:4, Zechariah 6:5.

be = are.

 

Verse 11

behold. Figure of speech Asterismos. App-6.

 

Verse 12

mercy = compassion, or pity. Compare Zechariah 7:9. Psalms 102:13. Isaiah 14:1; Isaiah 49:13.

Jerusalem. Not the "Church".

threescore and ten. See Daniel 9:2, and notes on 2 Chronicles 36:21.

 

Verse 13

answered. See note on Deuteronomy 1:41. Jehovah Himself now speaks.

 

Verse 15

heathen = nations.

at ease = indifferent (Isaiah 32:9, Isaiah 32:11. Amos 6:1).

affliction = calamity. Hebrew. raa". App-44. Compare Isaiah 47:11. Jeremiah 44:11.

 

Verse 16

shall be built in it. The Temple therefore had not yet been commenced.

a line shall be stretched, &c. f. e. a measuring-line. Put by Figure of speech Metonymy (of Adjunct), App-6, for the whole work of building. Compare Zechariah 2:1, Zechariah 2:2.

 

Verse 17

comfort = pity, or have compassion on; as mercy" in Zechariah 1:12.

 

Verse 18

four horns: "horns" being put by Figure of speech Metonymy (of Adjunct), App-6, for the Gentile (Zechariah 1:21) powers signified by thorn.

 

Verse 19

Judah, Israel, and Jerusalem. With "eth pre- fixed to the first two (not Jerusalem) for emphasis, so that we may not confuse them with the Church or with Gentile peoples. There is no "gloss", as alleged.

 

Verse 20

shewed me. This is part of the second vision,

carpenters = (iron)smiths.

 

Verse 21

he: i.e. the angel,

these: i.e. these four smiths (or it may denote the supernatural princes over the kingdoms). They repre sent the Divine agencies raised up, by which Jehovah will overthrow them.

fray. Short for affray-to terrify; hence English, afraid and affright. So the Hebrew harad = terrify. put in consternation (Hebrew. Hiphil, causative). Compare Zephaniah 3:13.

them : i.e. the kingdoms represented by the horns.

Gentiles = nations.

 

Chapter 2

Verse 1

behold Figure of speech Asterismos App-6.

man Hebrew. "ish App-14. Either the same or another angel.

a measuring line. See note on Zechariah 1:16 and Compare Zechariah 2:2

 

Verse 2

Jerusalem. With"eth. See note on Zechariah 1:19.

 

Verse 3

angel. See note on Zechariah 1:9.

went forth: or, came forward.

 

Verse 4

this young man: i.e. the man of Zechariah 2:1.

saying. Supply the logical Ellipsis (App-8), "saying [Stop! ]", for the reason given implies that measuring will be useless, owing to the overflow of inhabitants.

without walls. Compare Isaiah 33:20; Isaiah 54:2. Ezekiel 38:11.

men. Hebrew. "adam. App-14.

 

Verse 5

saith the LORD = [is] Jehovah"s oracle. App-4.

wall of fire. Like the watch-fires seen round Bedaween camps, which have no walls. Compare Isaiah 26:1; Isaiah 33:21; Isaiah 60:18.

in the midst. Compare verses: Zechariah 2:10, Zechariah 2:11 ("J")

 

Verse 6

Ho, ho. Figure of speech Epixeuxis (App-6), for emphasis. come forth: or, supply the Ellipsis "[escape]".

I have spread. Reference to Pentateuch (Deuteronomy 4:27; Deuteronomy 28:64

spread = scattered.

as. Some codices, with five early printed editions, and Syriac, read "by", or "throughout". Vulgate reads "into".

winds. Hebrew. ruach. App-9.

 

Verse 7

Deliver. Hebrew Ho!

Rescue, &c., as in Zechariah 2:6

 

Verse 8

the LORD of hosts. See note on Zechariah 1:3.

After the glory = For His own glory.

he that, &c. Reference to Pentateuch (Deuteronomy 32:10). App-92.

His eye. The primitive text read "Mine eye"; but the Sopherim say (App-33) that they altered this to "His", regarding it as derogatory to Jehovah to rend aloud such pronounced anthropomorphic expressions.

 

Verse 9

their servants = their own slaves.

 

Verse 10

lo. Figure of speech Asterismos. App-6.

I will dwell, &c. Reference to Pentateuch (Ex. 29:45, 46; Lev. 26:11, 12) App. 92.

 

Verse 11

many nations, &c. Reference to Pentateuch (Exodus 12:49. Numbers 9:14). App-92.

 

Verse 12

shall inherit . . . His portion. Reference to Pentateuch (Deuteronomy 32:9). App-92.

holy. See note on Exodus 3:5.

again = yet; as in Zechariah 1:17. Not make a new choice, but demonstrate again His old choice in actual experience.

 

Verse 13

Be silent, &c. Compare Habakkuk 2:20. Zephaniah 1:7.

is raised up = hath roused Himself up. Compare Psalms 78:65.

His holy habitation. Reference to Pentateuch (Deuteronomy 26:15)

 

Chapter 3

Verse 1

shewed one. This is the fourth of the eight visions. See the Structure, p. 1281.

Joshua. See note on Haggai 1:1.

standing. Put by Figure of speech Metonymy (of Adjunct), App-6, for ministering.

the angel. See note on Zechariah 1:9.

the LORD. Hebrew. Jehovah. App-4.

Satan . . . to resist him. Note the Figure of speech Paronomasia (App-6). Hebrew. hassatan . . . lesitno = the Adversary . . . to be an adversary; or, the Accuser . . . to accuse him, &c.

Satan Accuser, or Opposer. See Numbers 22:22, Numbers 22:32. 1 Chronicles 21:1. Job 1:6, Job 1:7, Job 1:8, Job 1:12, &c.

at his right hand. Compare Psalms 109:6. Job 30:12.

to resist him = to be his adversary. Compare Numbers 22:32, 1 Samuel 29:4, 1 Samuel 29:4, 1 Samuel 19:22. 1 Kings 5:4; 1 Kings 11:14, 1 Kings 11:23, 1 Kings 11:25.

 

Verse 2

rebuke thee. Compare Jude 1:9.

hath chosen = bath now and heretofore chosen.

is not this . . . ? i.e. have I not plucked, &c. Figure of speech Erotesis. App-6.

a brand, &c. Compare Amos 4:11.

 

Verse 3

was = had come to be. Compare Genesis 1:2.

filthy. A symbol of the defiling nature of sin. Compare Proverbs 30:12. Isaiah 4:4, &c.

 

Verse 4

those that stood, &c. : i.e. the ministering spirits who waited on Him. Compare Deuteronomy 1:38. 1 Samuel 16:21. 1 Kings 10:8.

Behold. Figure of speech Asterismos. App-6.

iniquity. Hebrew. aven. App-44.

from thee = from upon thee, or from off thee. Compare 2 Samuel 12:13; 2 Samuel 24:10. Job 7:21.

I will clothe = I have caused thee to be clothed.

change of raiment = rich or costly garments: i.e. robes of state, or of righteousness.

 

Verse 5

And I said = Then said I(i.e. the prophet); but some codices, with Syriac and Vulgate, read "then said He".

Let them set. Reference to Pentateuch (Exodus 29:6). App-92.

fair = clean, or pure.

mitre = turban. See Exodus 28:37.

stood by: i.e. while this was being done.

 

Verse 6

protested = solemnly affirmed, or testified. Reference to Pentateuch (Genesis 43:3. Deuteronomy 8:19. Compare Jeremiah 11:7.

 

Verse 7

the Lord of hosts. See note on Zechariah 1:3 and on 1 Samuel 1:3.

if thou wilt keep, &c. Reference to Pentateuch (Leviticus 8:35). App-92.

judge My house, &c. = govern My house. Reference to Pentateuch (Deuteronomy 17:9). App-92.

places to walk = free access, or right of way.

these that stand by: i.e. the attendant angels of Psalms 103:21. Compare 1 Kings 22:19. 1 Timothy 5:21.

by: i.e. in My presence.

 

Verse 8

fellows = colleagues.

men wondered at = men of sign: i.e. men to serve as signs [of One greater].

men. Hebrew, plural of "enosh. App-14.

My Servant the BRANCH: i.e. Messiah,

the BRANCH. Compare Isaiah 4:2. Jeremiah 23:5, Jeremiah 23:6; Jeremiah 33:15. Jeremiah 6:12. Hebrew zemiah. Not the same word as in Isaiah 11:1, or Psalms 80:15, Psalms 80:17. See notes on p, 1304.

BRANCH. See App-48.

 

Verse 9

upon = fixed upon; as in Deuteronomy 11:12. Compare 1 Kings 9:3. Ezra 5:5.

one stone: or, every stone.

seven eyes = seven pairs of eyes. Watching and caring for. Compare Zechariah 4:10.

saith the LORD of hosts = [is] tho oracle of Jehovah Sabaioth.

in one day. Compare Isaiah 66:5-9

 

Verse 10

that day: i.e. the day of Messiah.

call = call in . . . under: i.e. invite to sit down and feast.

every man. Hebrew Ish. App-14.

the = his own; as in Micah 4:4.

 

Chapter 4

Verse 1

angel. See note on Zechariah 1:9.

man. Heb, "ish. App-14.

 

Verse 2

What seest thou? The fifth vision.

I said. Heb, text reads "he". Some codices, with four early printed editions, are without the Hebrew margin, "I"

behold. Figure of speech Asterismos. App-6.

candlestick = a single seven-branched lampstand, as in the Tabernacle and in the second Temple (1 Macc. 1.21; 4.49; as seen in the Arch of Titus, in Rome). The reference is to the Pentateuch (Exodus 25:31); not to Solomon"s Temple, in which there were ten separate lampstands (1 Kings 7:49). Compare Jeremiah 52:19. App-92.

and his seven lamps. Reference to Pentateuch  (Ex. 25:37).

seven pipes. This looks forward to the future, as described in Revelation 11:3-12.

 

Verse 4

my lord. Hebrew "adon. See App-4.

 

Verse 6

the LORD. Hebrew. Jehovah. App-4.

might = might [of man].

nor = and not.

power = power [of flesh].

but by, &c. i.e. as in the lampstand the oil flowed silently, without help from man,

Spirit. Hebrew. ruach App-9.

the LORD of hosts. See note on Zechariah 1:3.

 

Verse 7

O great mountain? Add, by supplying the Ellip sis (App-6), "[that standest in the way of Zerubbebel? ]"

 

Verse 9

The hands, &c. Here is the explanation of the vision.

thou shalt know. Some codices, with Aramaean, Syriac, and Vulgate, read "ye shall know".

 

Verse 10

plummet. Hebrew stone of tin = tin weight used as a plummet,

with those seven = these seven [lamps which thou seest these [are] the eyes", &c.; as in Zechariah 3:9.

 

Verse 12

empty the golden oil out of themselves = empty out of themselves [and fill] the golden [bowls],

 

Verse 14

the two anointed ones. Heb, the two sons of oil; looking forward again to the future, to "the two witnesses" of Revelation 11:3-13.

the Lord of the whole earth. The Hebrew adon App-4., is here specially associated with Messiah"s dominion in the earth. Compare Zechariah 6:5; Zechariah 14:9. Joshua 3:11-13. Psalms 8:1, Psalms 8:6, Psalms 8:9; Psalms 97:5. Micah 4:13.

 

Chapter 5

Verse 1

looked = This is the sixth vision. See the Structure on p. 1281.

roll = scroll. Hence our word "volume". Compare Ezekiel 2:9 - Zechariah 3:11.

 

Verse 2

cubits. See App-51.

 

Verse 3

the curse. Reference to Pentateuch (Lev 26 and Deu 28).

goeth forth. Compare Zechariah 5:5-6. Hebrew. yaza = to go forth on business, or on an errand. Same word as in Zechariah 14:2, Zechariah 14:3, Zechariah 14:8, &c. (not Zechariah 14:16, Zechariah 14:18).

earth: or, land.

stealeth. sweareth, &c. Ref to Pentateuch (Leviticus 19:12). App-92.

shall be cut off = hath been let off, or declared innocent; as in Numbers 5:31. Psalms 19:12, Psalms 19:13. Jeremiah 2:35, or goeth unpunished; as in Jeremiah 49:12. This is always the sense of Heb, nakah. Render the passage: "for " every one that stealeth hath been let off [is written] on the one side, according to it (the curse or scroll); and "every one that sweareth (falsely) hath been let off [is written] on the other side, according to it. Therefore have I brought it (the curse or scroll) forth".

 

Verse 4

I will bring = I have brought.

saith the LORD of hosts = [is] the oracle of Jehovah of hosts. See note on 1 Samuel 1:3.

enter into = lodge, or abide in.

My name. Emphatic for "Me Myself". See note on Psalms 20:1.

remain = lodge, or roost.

shall consume it = shall destroy it, or bring it to an end. Hebrew. kadah. Not the same word as in Zechariah 5:14, Zechariah 5:12. Reference to Pentateuch (Leviticus 13:45). App-92.

timber = timbers (plural)

 

Verse 5

angel, See note on Zechariah 1:9.

see. This is the seventh vision. See the Structure on p. 1281.

 

Verse 6

This. Hebrew. zoth. Feminine. Singular.

ephah. See App-51.,

resemblance = aspect. Heb eye. Put by Figure of speech Metonymy (of Adjunct), App-6, for their Look: i.e. appearance, or colour, as in Leviticus 13:55. Numbers 11:7. Ezekiel 10:9. Compare Ezek. 1:4,7,16,27; Daniel 10:6, &c. Septuagint and Syriac read "iniquity" (App-44.) i.e. (Vau = v) instead of (Yod = y).

 

Verse 7

behold = lo. Figure of speech Asterismos . App-6.

talent. See App-51. Hebrew. kikkar, a round disk, evidently fitting the ephah like a lid.

 

Verse 8

wickedness = the lawless [one]. Hebrew. rasha", App-44. Adjective, feminine, singular = the embodiment of the principle of lawlessness. The religions aspect of 2 Thessalonians 2:8-12. Rev 17.

it: i.e. the talent, which had been "lifted up "for the prophet to see, and then cast back "into" the ephah.

weight = stone; i.e. weight. This was "upon" the ephah, and is to be distinguished from the "talent", which was within.

 

Verse 9

two women. Perhaps denoting two nations.

wind. Hebrew. ruach. App-9.

like the wings of a stork. Evidently a symbol of velocity rather than of character.

stork. An unclean bird, fond of its young, and a bird of passage.

 

Verse 11

it = for her. Hebrew Feminine. Singular.

the land of Shinar = Babylonia. Reference to Pentateuch (Genesis 10:10; Genesis 11:2; Genesis 14:1, Genesis 14:9). App-92. Outside the Pentateuch only in Joshua 7:21. Isaiah 11:11. Daniel 1:2.

it shall be established = it (i.e. the house, Hebrew, masculine singular) shall be ready (or prepared). Revised Version = when it is prepared.

set there = fixed, or settled. Septuagint, and Syriac, rend "they (i.e. the two women) shall settle her there".

base = fixed resting-place. The interpretation must refer to what is yet future. It cannot refer to the going into captivity; for the People had just returned, and Zechariah had been raised up for their comfort and encouragement. When the time comes, it will be marked by commerce (ephah), false religion (the woman), speedy accomplishment (the wings of a stork), and a spirit in their wings. This will be preparatory to the final judgment of Rev 18.

 

Chapter 6

Verse 1

and looked. Thus is the eighth vision

two mountains. Compare Zechariah 1:8 and Zechariah 4:7.

brass = copper or bronze. Compare Deuteronomy 8:9

 

Verse 2

red. The colours are not explained by the angel as having any significance. They are not explained in Zechariah 6:5, probably because then already gone forth.

 

Verse 3

grisled = speckled, or dappled: i.e. like hail. Compare Genesis 31:10, Genesis 31:12. Grisled (now spelled grizzled) is from the French gris = iron-grey.

bay = strong. Hebrew "amuzzim. Occurs only here, and Zechariah 6:7. The feminine noun "strength" only in Zechariah 12:5.

 

Verse 4

angel. See note of Zechariah 1:9.

my lord. Hebrew. "adon. App-4.

 

Verse 5

These are, &c. This is the angel"s interpretation, and needs no further explanation. It is for our faith; not for our reason,

the four spirits: or, the four angels. Compare Revelation 7:1-3, Revelation 9:14, Revelation 9:15. They thus have to do with the time of the end. Their ministry is earthward, and has to do with judgment.

spirits. Hebrew. ruach. App-9. The world rulers Referred to in Daniel 10:13, Daniel 10:20, Daniel 10:21, &c.

from standing, &c. Some codices, with Septuagint and Vulgate, read "[each] to take their stand before", &c.,

the Lord of all the earth. See note on Zechariah 4:14.

 

Verse 6

after then: or, to the west of thorn.

 

Verse 7

he. A. special various reading called Sevir (App-34), reads "they".

 

Verse 8

cried. upon. Are almost obsolete idiom. To "cry upon" meant to call to, or appeal to, and is still used in this sense in Scotland. It comes to us through the Genevan Bible (1560), from the Great Bible (1539), and Coverdale (1534). It is the sense of the Hebrew z " ak here. See Judges 4:10, Judges 4:13. Jonah 3:7, &c.

quieted = caused [mine anger] to rest upon. This is the force of the Hebrew Hiphil.

spirit. Hebrew. ruach App-9. Put by Fig, Metonymy (of Cause), App-6, for the manifestation of it in feeling: here, anger, wrath, Compare Judges 8:3,

 

Verse  9

the LORD. Hebrew. Jehovah. App-4.

 

Verse 10

captivity: or exile, being a deputation. Hebrew. golah. The special word for the Jews captive in Babylonia (2 Kings 24:15, 2 Kings 24:16. Ezra 1:11; Ezra 2:1, &c. Nehemiah 7:6. Esther 2:6. Jeremiah 28:6. Ezekiel 1:1, &c.) Put here by Figure of speech Metonymy (of Adjunct), App-6, for the returned exiles themselves.

go. Supply the Ellipsis (App-6), thus: "come [with them)".

 

Verse 11

Then take, &c. This is another verse, noted in the Massorah (App-30) as being one of twenty-six verses each of which contains all the letters of the Hebrew alphabet. Compare Zephaniah 3:8,

crowns. Hebrew pl, referring to the several circlets forming one composite crown. Compare Zechariah 6:14 where it is used with a verb in the singular.

Joshua. Josedech. See note on Haggai 1:1.

 

Verse 12

saying. Some codices, with the Septuagint and Syriac, omit this verb but in that case the Ellipsis (App-6), must be supplied in italics. See note on Psalms 109:5.

the Lord of hosts. See note on Zechariah 1:3.

Man . . . BRANCH. Hebrew. ish. App-14. See the Structure and note on the four Gospels as a whole, p. 1304.

grow up = sprout forth. Note the Figure of speech Paronomasia (App-6). Hebrew. zemach. . . zemach = a branch shall branch forth.

 

Verse 13

Even = Yea. Omitted in some codices; in which case, note the Figure of speech Anadiplosis (App-6). Note the emphatic pronouns (= He, even He, and none other), pointing to the Messiah, and typical character of the whole proceeding, viz. exiles bringing their gifts to restore Jehovah"s house. Their crowns were to be kept as a token of this future hope. Compare Zechariah 6:14.

shall build. Compare verses: Zechariah 6:12, Zechariah 6:13 ("T") with Zechariah 6:15 ("T"), above.

shall bear, &c.: i.e. the glory and majesty of royalty. Compare Matthew 16:27; Matthew 24:30; Matthew 25:31.

be = become.

both: i.e. two offices, priest and king, will be combined in one person, Messiah.

 

Verse 14

for a memorial. Reference to Pentateuch (Exodus 12:14, the same word). App-92.

 

Verse 15

they. shall come: i.e. those future builders, of whom these were a type. Compare Isaiah 60:10.

And this, &c. = And it shall come to pass: i.e. the promise and prophecy in the former part of this verse.

if ye will, &c. This condition was not fulfilled; for the command to "repent" (the one condition of national restoration), given by John the Baptist (Matthew 3:1, Matthew 3:2); Messiah (Matthew 4:17); and Peter (Acts 2:38; Acts 3:19), was not obeyed: and this promise therefore remains for an obedience that is yet future. The verse therefore is not "left unfinished" as alleged.

God. Hebrew. Elohim. App-4.

 

Chapter 7

Verse 1

the fourth year. Two years later than the first literal prophecy in Zechariah 1:1.

king Darius. Darius (Hystaspis). See App-57,

the LORD. Hebrew. Jehovah. App-4.

Chisleu. Corresponding with our December. See App-51.

 

Verse 2

they had sent unto the house of GOD, &c.: or, when Sherezer had sent (and Regem-melech and his men) to Bethel", &c. Beth-el had already been occupied by exiles returned from Babylon. See Ezra 2:28. Nehemiah 7:32; Nehemiah 11:31.

GOD. Hebrew. El. App-4.

Sherezer. Probably born in exile, as he bears an Assyrian name.

men. Hebrew, plural of "enosh. App-14.

pray before the LORD = entreat Jehovah"s favour by prayer (Exodus 32:11. 1 Kings 13:6; Jeremiah 26:19); or by sacrifice (1 Samuel 13:12).

 

Verse 3

speak unto the priests, &c. Reference to Pentateuch (Deuteronomy 17:9; Deuteronomy 33:10). App-92.

the LORD of hosts. See note on Zechariah 1:3.

in the fifth month. See note on Zechariah 7:5.

as = according as.

these so many years = now so many years. Some codices read "seventy years", as in Zechariah 7:5

 

Verse 5

in the fifth. month. The month Ab (our August, App-51. V). The fast had already then been instituted to commemorate the destruction of Jerusalem on the tenth of Ab (Jeremiah 52:12, Jeremiah 52:13).

seventh month. The month Tisri (our October). The fast had already then been instituted, on the third of Tisri, to commemorate the murder of Gedaliah by Ishmael, the son of Nethaniah. See Jeremiah 40:8; Jeremiah 41:1-3, Jeremiah 41:15-18. See further notes on Zechariah 8:19.

even. Some codices omit this word.

 

Verse 6

when ye did eat, &c. Or, was it not ye that were the eaters, and ye the drinkers?

for yourselves. Not "before the Lord: or for His glory. See Deuteronomy 12:7; Deuteronomy 14:26. 1 Chronicles 29:22; and compare 1 Corinthians 10:31. Colossians 3:17.

 

Verse 7

Should ye not hear. ? Supply the Ellipsis (App-6) better by "[Should ye not have obeyed? ]" or, ["Are not these] the very words? "

by = by the hand of: "hand" being put by Figure of speech Metonymy (of Cause), App-6, for the agency.

the former prophets. See note on Zechariah 4:1.

the south = the Negeb. Compare Genesis 13:1. Deuteronomy 1:7, and see note on Psalms 126:4.

the plain = the lowland. Hebrew. shephelah. Compare Deuteronomy 1:7. Judges 1:9, &c.

 

Verse 9

Execute. judgment. Note the Figure of speech Polyptoton (App-6). Hebrew. mishpat. shephotu = true judgment judge ye. Compare Isaiah 58:6, Isaiah 58:7.

mercy = lovingkindness.

every man. Hebrew. ish. App-14.

 

Verse 10

oppress not the widow. stranger. Reference to Pentateuch (Exodus 22:21, Exodus 22:22. Deuteronomy 24:17). App-92.

nor = and.

evil. raa. App-44.

 

Verse 11

But they. Some codices, with four early printed editions, read "and ye", showing the Figure of speech Polysyndetion (App-6).

refused, &c. Compare Zechariah 1:4. Jeremiah 6:10, Jeremiah 6:17, Jeremiah 6:19, &c.

and. Note the Figure of speech Polysyndeton (App-6) for emphasis.

pulled away, &c. Turning aside from the one who speaks.

 

Verse 12

the law. Reference to Pentateuch (Exo 20, &c.), App-92.

in = by. Hebrew. ruach. App-9.

 

Verse 14

I scattered them with a whirlwind. Not the usual verb, to scatter; but sa"ar = to drive with a tempest. Occurs only seven times (2 Kings 6:11 ("sore troubled"). Isaiah 54:11. Hosea 13:3. Jonah 1:11, Jonah 1:13. Habakkuk 3:14).

the land was desolate. Reference to Pentateuch (Leviticus 26:22).

after them: i.e. when they had left it.

pleasant = desirable. Daniel 8:9.

 

Chapter  8

Verse 1

the LORD of hosts. See note on Zechariah 1:3.

to me. Some codices, with three early printed editions, Aramaean, and Syriac, read these words in the text.

 

Verse 2

Thus saith, &c. There is a decalogue of prophecies concerning Jerusalem and its inhabitants in this mem ber ("V", see p. 1287). See verses: Zechariah 8:2, Zechariah 8:3, Zechariah 8:4, Zechariah 2:6, Zechariah 2:7, Zechariah 2:9, Zechariah 2:14, Zechariah 2:19, Zechariah 2:20, Zechariah 2:23. All refer to the future, and await their fulfilment in millennial days.

saith = hath said.

was = I was and still am.

 

Verse 3

the LORD. Hebrew. Jehovah. App-4.

will dwell in the midst, &c. Reference to Pentateuch (Exodus 29:45). App-92.

a city of truth = a city of fidelity.

truth = the truth. Compare Isaiah 1:21, Isaiah 1:26.

the holy mountain. Compare Isaiah 2:2. Jeremiah 31:23. Ezekiel 40:2. Micah 4:1.

holy. See note on Exodus 3:5.

 

Verse 4

yet. In the days of the future fulfilment.

dwell = sit.

streets = broad or open places.

every man. Hebrew. "ish. App-14.

for very age = for multitude of days.

 

Verse 6

the remnant. The exiles who had then returned. Compare Haggai 1:12, Haggai 1:14.

should it also be marvellous, &c. Reference to Pentateuch (Genesis 18:14, where the verb is the same). App-92.

Mine eyes. Add by Figure of speech Ellipsis (App-6), from preceding clause: "[in those future days]" of which He was speaking.

saith the LORD of hosts = [is] the oracle of Jehovah of hosts.

 

Verse 7

Behold, I will, &c. = Behold Me saving, &c. from the east country, &a Compare Isaiah 43:5. Note the Figure of speech Synecdoche (of the Part), App-6, for the whole earth, See Psalms 50:1; Psalms 113:3. Isaiah 59:19. Malachi 1:11, &c.

 

Verse 8

they shall be, &c. Ref to Pentateuch (Exodus 6:7). App-92.

God. Hebrew. Elohim. App-4.

 

Verse 9

the prophets. See Haggai 1:6-11; Haggai 2:15-19.

in the day that: i.e. two years before (Haggai 1:14, Haggai 1:15; Haggai 2:18. Compare Ezra 5:1). App-18.

that the temple = even the temple, that is.

 

Verse 10

these = those.

hire = wages.

man. Hebrew. "adam. App-14.

men. Hebrew. "adam:. App-14.

every one. Hebrew. "ish. App-14.

set = sent.

 

Verse 11

now. In contrast with the former days.

 

Verse 12

the seed shall be, &c. Ref to Pentateuch (Deuteronomy 28:3-12). App-92.

and. Note the Figure of speech Polysyndefon (App-6). combined with Figure of speech Anabasis (App-6),

ground = earth.

shall give, &c. Reference to Pentateuch (Leviticus 26:4, Leviticus 26:20. Deuteronomy 11:17. App-92. Compare Psalms 67:6; Psalms 78:46; Psalms 85:12. Ezekiel 34:27.

 

Verse 13

as = according as.

heathen = nations.

house of Israel. Looking on to the future fulfilment, which rests on the condition of Zechariah 8:8.

ye shall be a blessing. Reference to Pentateuch (Genesis 12:2). App-92.

 

Verse 14

punish = bring calamity upon. Hebrew. ra"a. App-44.

 

Verse 16

Speak, &c. Compare Zechariah 8:19; Zechariah 7:9.

every man. Hebrew "ish. App-14.

execute, &c. See note on Zechariah 7:9.

 

Verse 17

evil. Hebrew. ra a ". App-44

love no false oath. Reference to Pentateuch (Leviticus 6:3; Leviticus 19:12). all these are things that I hate. Some codices, with Septuagint and Syriac, read "all these things do I hate".

 

Verse 19

saith = hath said.

the fourth month. The ninth of Tammuz (Jeremiah 52:6, Jeremiah 52:7), when the city was broken up; hence called "the fourth fast".

the fifth. On the tenth of Ab, when the Temple and the houses were burnt (Jeremiah 52:12, Jeremiah 52:13).

the seventh. The third of Tisri, when Gedaliah was slain by Ishmael, the son of Nethaniah (Jeremiah 40:8; Jeremiah 41:1-3, Jeremiah 41:15-18).

the tenth. On the tenth of Tebeth, when the king of Babylon set his face against Jerusalem (Ezekiel 24:1, Ezekiel 24:2). So The Talmud, Rosh Hashanah, vol. 18 B.

feasts = appointed seasons. These fasts were appointed by man. The feasts were "feasts of Jehovah" because appointed by Him. Ref: to Pentateuch (Leviticus 23:2-44), App-92. Compare Zephaniah 3:17.

 

Verse 20

people = peoples. Some codices, with Septuagint, read "many peoples".

 

Verse 21

Let us go speedily. Figure of speech Polyptolon. App-6. Hebrew a going, let us go = Let us by all means go: or, speedily, as in Authorized Version. See note on Genesis 26:28. Compare Isaiah 2:3. Micah 4:2.

to pray, &c. See note on Zechariah 7:2. the LORD, &c. Hebrew (with "eth) = Jehovah of hosts Himself.

 

Verse 23

those days. The fulfilment of this still future.

men. Hebrew, plural of enosh. App-14.

you : i.e. with God"s People Israel.

that. Some codices, with Aramaean, Septuagint, Syriac, and Vulgate, read "that" in the text. Supply the Ellipsis (will be the time] that. "

 

Chapter 9

Verse 1

The use of a varied vocabulary is no proof of a different authorship. It is necessitated by the changes of subject.

burden = Divine declaration. Hebrew. massa". Compare Isaiah 13:1. Nahum 1:1.

of = that is to say. Genitive of Apposition. See App-17.

the LORD. Hebrew. Jehovah. App-4.

in: or, on: i.e. resting on.

Hadrach. A country in the neighborhood of Damascus and Hamath (Zechariah 9:2) &c., mentioned in the Assyrian Inscriptions, with the "arka of Genesis 10:17.

the rest thereof = its resting place: i.e. the burden will rest upon it.

 

Verse 2

Hamath. Now Hama,

shall border thereby = [which] bordereth thereon: i.e. on the land of Hadrach.

though = because.

 

Verse 3

Tyrus. strong hold. Note the Figure of speech Paronomasia. Hebrew. zor mazor, which cannot be reproduced in English.

as = like.

 

Verse 4

Behold. Figure of speech Asterismos. App-6.

the Lord*. One of 134 places where the Sopherim say they altered "Jehovah" to "Adonai". App-32and compare App-4.

cast her out = dispossess her.

 

Verse 5

Ashkelon. Now "Askalan.

see. fear. Note the Figure of speech Paronomasia (App-6). Hebrew. tera. vetira. May be Englished by "shall gaze. and be amazed (or be dazed)": or "shall peer and fear".

 

Verse 6

bastard = half-breed, or mongrel.

dwell = sit [as king].

Ashdod. Now Esdud.

 

Verse 7

blood. Hebrew bloods. Put by Figure of speech Metonymy (of Adjunct), App-6, for the sacrifices (which were, of course, eaten).

abominations: i.e. the idolatrous sacrifices.

he that remaineth: i.e. the remnant of them.

even be = he also.

shall be for. Supply the Ellipsis thus: "[shall be subject unto]. "

God. Hebrew. Elohim. App-4.

governor = chieftain, or duke.

Ekron. Put by Figure of speech Synecdoche (of the Part), App-6, for Philistines.

Jebusite. Put by Figure of speech Metonymy (of the Adjunct), App-6, for bondservant. (1 Kings 9:20, 1 Kings 9:21. Isaiah 11:14.)

 

Verse 8

because of = against.

passeth by. returneth: i.e. marcheth to and fro. and: or, so that.

oppressor. Hebrew. nagas = to press hard, as a task-master (Exodus 5:6), or as a foreign oppressor (Isaiah 9:4; Isaiah 14:2, Isaiah 14:4), or as an exactor (2 Kings 23:35).

seen. Supply the Ellipsis: "seen [the affliction of My People] with Mine eyes".

 

Verse 9

Rejoice, &c. Figure of speech Paeanismos. App-6. This verse foretells the first coming of Messiah, recorded in the Gospels.

cometh unto = will come unto. See note on Micah 5:2, where we have the going forth from Bethlehem (Matthew 2:1). Here we have the coming unto Jerusalem (Matthew 21:5). Between these lay all the events which we call "the first advent". So will it be at "the second advent" with its many events, before v. 10 is fulfilled. See notes on Matthew 21:1-10, and Luke 19:25-44; App-107and App-156.

He is, &c. Note the four features of Messiah"s character and condition at His first advent.

(1) just = righteous, as being justified or vindicated. Compare Isaiah 45:21; Isaiah 53:11. Jeremiah 23:5, Jeremiah 23:6.

(2) having salvation. Hebrew. nosha is the Niphal participle, which, though it may be reflexive, is never active. He was heard and delivered (Psalms 22:20, Psalms 22:21. Hebrews 5:7), referring to His own sufferings and death out of (Greek. ek, App-104.), which He was delivered (Psalms 16:10. Acts 2:24), and by which He becomes the Saviour of others (Isaiah 53:8, Isaiah 53:10, Isaiah 53:11).

(3) lowly = afflicted, or oppressed. Same word (‘ani; see note on "poverty", Proverbs 6:11) as in Psalms 22:24. Isaiah 53:4, Isaiah 53:7.

(4) riding upon an ass, &c. Fulfilled (1) in Matthew 21:1-11, and from two days afterward (2) in Mark 11:8-11. Luke 19:36-46. John 12:12-19. See App-156. A mark of His lowliness. Note the above four characteristics.

 

Verse 10

I will cut off. Septuagint reads "and He will cut off". This refers to the yet future second coming; the present dispensation (App-71and App-72) lying between Zechariah 9:9-10.

He shall speak peace, Sc. Compare Psalms 46:9; Psalms 47:3. Isaiah 2:4; Isaiah 9:6, Isaiah 9:7. Micah 5:5.

heathen = nations.

from sea . . . to sea. Compare Psalms 72:8.

the river: i.e. the Euphrates.

 

Verse 11

thee = thee [O Zion] (feminine; agreeing with Zion), which is also feminine in verses: Zechariah 9:9, Zechariah 9:13.

the blood of thy covenant: or, thy covenant of blood. Reference to Pentateuch (Exodus 24:5-8) Compare Hebrews 13:20.

have sent forth = i.e. sent forth [from their captivity].

out of the pit, &c. Reference to Pentateuch (Genesis 37:24).

 

Verse 12

Turn = Return.

strong hold. Hebrew. bizzaron (from bazaar, to cut off) = a safe because of inaccessible place. Occurs only here.

hope = the hope: i.e. which God had given, and on which He had caused them to hope (Psalms 119:49).

double: i.e. a prosperity and blessing double what was possessed before.

The firstborn"s share. Compare Isaiah 61:7.

 

Verse 13

filled = grasped.

thy sons, O Greece. Septuagint reads "the sons of Greece.

Greece. Hebrew. Yavan. Compare Genesis 10:2, Genesis 10:4. Isaiah 66:19. Ezekiel 27:13. Daniel 8:21; Daniel 11:2. Joel 3:6.

 

Verse 14

His arrow. Figure of speech Anthropopatheia. App-6.

the Lord. Hebrew. Adonai App-4.

God. Hebrew. Jehovah.

 

Verse 15

The Lord of hosts. See note on Zechariah 1:3.

defend. See note on Isaiah 31:5.

devour = devour [their enemies].

subdue with sling stones: or, trample on their weapons.

and. Some codices, with three early printed editions, read this "and" in the text.

make noise = shout.

wine. Hebrew. yayin. App-27.

filled: i.e. filled [with wine] like.

as, &c. = as the sacrificial bowls [are filled with blood, which are tossed against] the corners (or horns) of the altar.

 

Verse 16

stones = gems.

crown = diadem.

lifted up = conspicuous, or sparkling.

land = soil.

 

Verse 17

cheerful = flourish.

new wine. Hebrew. tirosh. App-27.

 

Chapter 10

Verse 1

the Lord. Hebrew. Jehovah. App-4.

rain, &c. Reference to Pentateuch (Deuteronomy 11:14) = rain of rain = copious rains. App-92.

so, &c. Render: "of Jehovah Who maketh. and giveth".

shall make = Who maketh.

and give = and giveth.

them. Some codices, with Syriac, read "you".

 

Verse 2

idols. Hebrew. teraphim, or household gods. These cannot give rain (Jeremiah 14:22). vanity trash.

a flock = he-goats: i.e. bell-wethers. Compare Isaiah 14:9. Jeremiah 51:40.

 

Verse 3

punished = shall visit upon.

the LORD of hosts. See note on Zechariah 1:3.

goodly horse = majestic war-horse.

 

Verse 4

him: i.e. Judah (Zechariah 10:3), Compare Jeremiah 30:21.

came forth = went forth.

the corner = the corner-stone (Matthew 21:42) = Messiah.

nail = tent-pin, or peg. Compare Isaiah 22:23.

the battle bow. Put by Figure of speech Synecdoche (of the Part), App-6, for all kinds of weapons.

oppressor = governor, or ruler.

 

Verse 5

streets = lanes, or out-places.

 

Verse 6

God. Hebrew. Elohim. App-4.

hear = answer.

 

Verse 7

they. A special various reading called Sevir (App-34), reads "he".

they of Ephraim, &c. - they (or he) shall be as a mighty one (or warrior) of Ephraim.

as through wine = as wine [snaketh the heart to rejoice]. Psalms 104:15.

wine. Hebrew. yayin, App-7

children = sons.

 

Verse 8

hiss: or, signal. The figure is borrowed from bee -keepers (Isaiah 5:26; Isaiah 7:18).

have increased = did increase [before]. Compare Ex, Zechariah 1:7.

 

Verse 9

sow. Compare Hosea 2:23.

people = peoples. they shall remember Me. Reference to Pentateuch (Deuteronomy 30:1).

live with, &c. = live, and return with.

turn = return.

 

Verse 10

I will bring them again, &c. Reference to Pentateuch (Deuteronomy 30:3, Deuteronomy 30:5). See App-92.

place. Supply: "[the necessary room]".

 

Verse 11

And = Though.

he. Septuagint reads "they".

with = of. Gen, of Apposition. See App-17.

the river: i.e. the Nile.

 

Verse 12

walkup and down, &c. = walk (habitually). Reference to Pentateuch (Genesis 5:24; Genesis 6:9; Genesis 17:1). App-92. Compare Micah 4:5; Micah 6:8.

saith the LORD = [is] Jehovah"s oracle.

 

q