Christian Churches of God

No.  F035

 

 

 

Komentaryo sa Habakuk

 

(Edition 5.0 201401107-20181110-20210206-20230725-20231112)

 

 

 

Kabanata 1-3

 

 

 

Christian Churches of God

PO Box 369,  WODEN  ACT 2606,  AUSTRALIA

 

E-mail: secretary@ccg.org

 

 

 

(Copyright © 2014, 2018, 2021, 2023 Wade Cox)

 

 

This paper may be freely copied and distributed provided it is copied in total with no alterations or deletions. The publisher’s name and address and the copyright notice must be included.  No charge may be levied on recipients of distributed copies.  Brief quotations may be embodied in critical articles and reviews without breaching copyright.

 

This paper is available from the World Wide Web page:
http://www.logon.org and http://www.ccg.org

 

 

 

Komentaryo sa Habakuk

 

Panimula

Ang propetang si Habakuk ay nabuhay sa panahon ng kasamaan at dumaraing sa Panginoon ukol dito at sinabi sa kanya na ang Juda ay dadalhin sa pagkabihag sa Babilonia na magiging kahalili ng Asiria (cf. din Awit 73).

 

Si Habakuk ay marahil kabilang sa Temple Choir at samakatuwid ay isang Levite (cf. 1:1 at 3:1,19). Ang pinakamalapit na salita sa kanyang pangalan sa Hebreo ay ang salitang chabak na nangangahulugang yakapin at ayon sa rabinikong tradisyon siya ay anak ng babaeng Sunamita na muling binuhay ni Eliseo (2Hari 4:16). Ang kanyang pangalan ay iniugnay din sa isang salitang Assyrian na hambakuku na isang bulaklak ngunit ang chabak ang mas pinaboran ng rabinikong tradisyon. Maaaring ang kanyang pangalan ay nangangahulugang yakapin dahil ginamit siya bilang propeta upang harapin ang pagkakaisa ng Israel at Juda na magsisimula sa mga Huling Araw gaya ng makikita natin sa ibaba.

 

Karaniwang pinaniniwalaan na siya ay tumakas patungong Ehipto kasunod ng kapahamakan noong 586 BCE at bumalik matapos ng pag-alis ng mga Caldeo. Sinasabing matatagpuan ang kanyang libingan ay sa Keilah, 18 milya sa TK ng Jerusalem.

 

Tila siya’y nagpahayag ng propesiya matapos matuklasan ang balumbon ng Templo noong paghahari ni Josias noong 621 BCE. Ang pagpapanumbalik ni Josias ay hindi nagtagal at sa ilalim ni Jehoiakim ang bayan ay nagsimulang sumamba muli sa diyos-diyosan at ang naging laganap ang kasamaan. Ikinubli ng hari ang kanyang kahinaan sa pamamagitan ng paniniil at huli ay naging sunud-sunuran kay Nabucodonosor (cf. 2Hari 14:1).

 

Itinuturo ng Seder Olam na sina Joel, Nahum at Habakuk ay nagpahayag ng propesiya sa panahon ni Manases (cf. Soncino intro., p. 211). Napakasama ng haring ito kaya di-umano inalis ang kanyang pangalan sa kanilang mga aklat. Ang pinakaposibleng pagkakasunod-sunod ay nagsimula pagkatapos ng 621 at nagsimula sa pag-usbong ng mga Caldo. Iniisip ng ilan na ito marahil ay sa pagitan ng Labanan sa Carchemish noong 605 BCE at sa pagbagsak ng Templo noong 586 BCE; marahil ca. 600 BCE noong panahon ng paghahari ni Jehoiakim.

 

Gayunpaman, mas malalim ang kahulugan ng propesiyang ito kaysa sa inaakala ng mga rabinikong awtoridad. Ang kanilang paglimita sa panahon pagkatapos ng Carchemish ay maaaring isang limitasyon sa propesiya gaya ng makikita natin mula sa mga pananakop ni Nabopolassar, ang unang hari ng Chaldean dynasty, at ng mga Medes.

 

Ang istruktura ng Aklat ay:

 

  1. Ang Panaghoy ng Propeta
  2. Ang Sagot ni Yahovah
  3. Ang Panaghoy ng Propeta
  4. Ang Sagot ni Yahovah.

 

Mayroong 56 versikulo na nahahati sa tatlong kabanata siyang nahahati naman sa anim na bahagi, sa halip na ang simpleng apat na istruktura sa itaas.

 

Ang mga bahagi ay:

1:2-4 kung saan dumaing ng propeta ang Diyos sa pagpapahintulot na magdusa ang mga inosente at umunlad ang masasama.

 

1:5-11 ang tugon ng Diyos, na ang mga instrumento ng Kanyang poot ay inihahanda na.

 

1:12-17 makikitang kinuwestiyon ng propeta ang paghuhukom dahil tiyak na hindi pahihintulutan ng Diyos na sakupin ang bansa ng isang bansang mas nagkasala.

 

2:1-5 Ang propeta ay nag-isa sa kanyang sarili dala ng matinding pagnanais na matanggap ang sagot sa kanyang ikalawang daing. Ang sagot at ang mahalagang mensahe ng aklat ay ang matuwid ay mabubuhay sa pamamagitan ng kanyang pananampalataya (v. 4). Kahit na pansamantalang magtagumpay ang kasamaan, ang matuwid ay hindi dapat panghinaan ng loob dahil ang isang imperyong itinatag sa kalupitan ay nakatakdang bumagsak sa ilalim ng Kautusan ng Diyos.

 

2:6-20 Tutuyain ng mga biktima ang dating mga nang-aapi sa kanila sa pamamagitan ng sunud-sunod na kapighatian. Ang kanilang walang sawang kasakiman sa pagsakop at ang di-mapapatawad na kalupitan kung paano ito isinagawa ay magbibigay ng moral lesson na makikita ng buong mundo (comp. Soncino ibid p. 212).

 

3:2-19 Ang propeta ay muling nagsumamo sa Diyos, sa ngalan ng kanyang bayan, na mamagitan. Binigyan siya ng isang pangitain ng Pagsulong ng mga hukbo ng Diyos upang ibagsak ang mga kaaway. Ang huling apat na versikulo ay nauugnay sa epekto ng pangitain sa propeta, at sa pagpapanumbalik ng Kanyang bayan.

 

Sumasaklaw ang teksto sa Pagpapanumbalik ng mga huling araw mula 24 Chislev 1917(F037) hanggang sa pagpapanumbalik ng 1967 at hanggang sa Pagbabalik ng Mesiyas.

 

Habakuk Kab. 1-3 (AB01)

 

Kabanata 1

1Ang pahayag ng Diyos na nakita ni propeta Habakuk. 2O Panginoon, hanggang kailan ako hihingi ng tulong, at hindi mo papakinggan? O dadaing sa iyo ng “Karahasan!” at hindi ka magliligtas? 3Bakit mo hinahayaang makita ko ang kamalian, at tingnan ang kasamaan? Ang kasiraan at karahasan ay nasa harapan ko; paglalaban at pagtatalo ay lumilitaw. 4Kaya't ang batas ay hindi pinapansin, at ang katarungan ay hindi kailanman nangingibabaw. Sapagkat pinaliligiran ng masama ang matuwid; kaya't ang katarungan ay nababaluktot. 5Magmasid kayo sa mga bansa, at tumingin kayo; mamangha at magtaka. Sapagkat ako'y gumagawa ng isang gawain sa inyong mga araw na hindi ninyo paniniwalaan kapag sinabi sa inyo. 6Sapagkat narito, aking ginigising ang mga Caldeo, ang malupit at marahas na bansa, na lumalakad sa kaluwangan ng lupa, upang sakupin ang mga tahanang hindi kanila. 7Sila'y kakilakilabot at nakakatakot; ang kanilang katarungan at karangalan ay mula sa kanilang sarili. 8Ang kanilang mga kabayo ay matutulin kaysa mga leopardo, higit na mababangis kaysa panggabing asong-gubat at ang kanilang mga mangangabayo ay mabibilis. Ang kanilang mga mangangabayo ay galing sa malayo; sila'y lumilipad na parang agila na nagmamadali upang manakmal. 9Silang lahat ay dumarating para sa karahasan; na may mukhang pasulong. Kanilang tinitipon ang mga bihag na parang buhangin. 10Kanilang tinutuya ang mga hari, at ang mga pinuno ay kanilang pinagtatawanan. Kanilang kinukutya ang bawat tanggulan; sapagkat kanilang binubuntunan ang lupa at sinasakop ito. 11Pagkatapos ay lalampas sila na parang hangin at magpapatuloy, mga taong nagkasala, na ang sarili nilang kapangyarihan ay ang kanilang diyos! 12Di ba ikaw ay mula sa walang hanggan, O Panginoon kong Diyos, aking Banal? Kami ay hindi mamamatay. O Panginoon, iyong itinakda sila sa paghuhukom; at ikaw, O Malaking Bato, ang nagtatag sa kanila upang magtuwid. 13“Ang iyong mga mata ay malilinis at hindi makakatingin sa kasamaan,” at hindi makakatingin sa kamalian, bakit mo minamasdan ang taong masasama, at tumatahimik ka kapag sinasakmal ng masama ang taong higit na matuwid kaysa kanya? 14Sapagkat ginagawa mo ang mga tao na gaya ng mga isda sa dagat, gaya ng mga gumagapang na bagay na walang namumuno. 15Kanyang binubuhat silang lahat sa pamamagitan ng bingwit, kanyang hinuhuli sila sa kanyang lambat, at kanyang tinitipon sila sa kanyang panghuli, kaya't siya'y nagagalak at nagsasaya. 16Kaya't siya'y naghahandog sa kanyang lambat, at nagsusunog ng kamanyang sa kanyang panghuli, sapagkat sa pamamagitan ng mga iyo'y nabubuhay siya sa karangyaan, at ang kanyang pagkain ay sagana. 17Patuloy ba niyang aalisan ng laman ang kanyang lambat, at walang habag na papatayin ang mga bansa magpakailanman? (AB01)

 

Layunin ng Kabanata 1

1:1 Pamagat  Pahayag

1:2-2.5 Pag-uusap sa dalawang pahayag. (1:2-11; 1:12-2:5) Sa pagitan ng propeta at ng Diyos tungkol sa Makatarungang Pamamahala ng Diyos sa sanlibutan.

 

1:2-11 Ang Unang Ikot

1:2-4 Nagprotesta si Habakuk na hindi nakikinig o kumikilos ang Diyos (comp. Awit 22:1-2) at sa gayon ay nawawalan ng bisa ang Kautusan at Katarungan. Ang teksto ay nakadirekta sa bayan ng Israel at sa mga Gentil ng mga bansa, simula sa mga Caldeo (vv. 6-11) at ang Imperyong iyon ay lalawak hanggang sa mga antas na nagsisimula sa Carchemish at magpapatuloy sa Daniel Kab. 2 (F027ii; xiii).

 

vv. 5-11 Sinagot ng Diyos si Habakuk. Sinabi niya na ibabangon Niya ang mga Caldeo, na ginawa Niya sa pamamagitan ni Nabopolassar at tinulungan siya ng mga Medo sa kanilang mga hakbang laban sa Assyrians mula sa Silangan at Hilaga.

 

1:12-2:5 Ang Ikalawang Ikot

vv. 12-17 Kinilala ni Habakuk na itinalaga sila ng Diyos bilang paghatol laban sa Juda. Gayunpaman, pinuna niya ang Diyos sa pananahimik kapag nakaharap ng masasamang tao.

 

Tinanong niya ang tungkol sa pagbihag at pagnanakaw ng mga Caldeo sa mga tao na mas makatarungan kaysa sa kanila at pagkatapos ay itinanong kung ang walang-awang pagpatay sa mga bansa ay ipagpapatuloy nila magpakailanman. Ngayon ay ihahayag ni Daniel na ang mga Caldeo ay magsisimula ng isang sistema ng pandaigdigang imperyo na tatagal ng pitong panahon sa mga imperyo ng Babilonia, ng Medo at Persia, mga Griyego, mga Romano, ng Banal na Imperyong Romano at ng imperyo ng Sampung Daliri ng Paa na Bakal at Luwad na magwawakas sa mga Huling Araw sa pagdating ng Mesiyas, na siyang magpapabagsak at wawakasan ito. Ang pagkakasunod-sunod na ito ay itinakda bilang propesiya sa pagbangon ng mga Caldeo bago ang Carchemish noong 605 BCE at ang paghahari ni Nabucodonosor.

 

v. 12 Bato  Pagwawangis na kadalasang inilalapat sa Diyos (Deut. 32:4, 18, 30, 31; 2Sam. 23:3; Mga Awit 18:2, 31; 92:15; 95:1; Is. 30:29 atbp.). Ang bato sa Deut. 32 ay kinilala bilang si Eloah, ang Nag-iisang Tunay na Diyos na nagsugo kay Jesucristo (32:8-9).

 

v. 13 Ang pinakabuod ng suliranin sa pananaw ng propeta.

 

Tandaan na ang pangitain ay dapat isulat sapagkat ito ay para pa sa isang takdang panahon kahit na ang mga Caldeo ay umuunlad na bago ang Carchemish.

 

Kabanata 2

1Ako'y tatayo upang magbantay, at magbabantay ako sa ibabaw ng tore, at tatanaw upang makita ko kung ano ang kanyang sasabihin sa akin, at kung ano ang aking isasagot tungkol sa aking daing. 2At ang Panginoon ay sumagot sa akin: “Isulat mo ang pangitain, at gawin mong malinaw sa mga tapyas na bato, upang ang makabasa niyon ay makatakbo. 3Sapagkat ang pangitain ay naghihintay pa ng panahon nito; at nagsasalita tungkol sa wakas—hindi ito magsisinungaling. Kung ito'y parang mabagal ay hintayin mo; ito'y tiyak na darating, hindi ito maaantala. 4Masdan mo ang palalo! Hindi tapat sa kanya ang kaluluwa niya, ngunit ang matuwid ay mabubuhay sa pamamagitan ng kanyang pananampalataya. 5Bukod dito ang alak ay mandaraya; ang taong hambog ay hindi mamamalagi sa kanyang tahanan. Ang kanyang nasa ay parang Sheol, at siya'y parang kamatayan na hindi masisiyahan. Kanyang tinitipon para sa kanya ang lahat ng bansa at tinitipon para sa kanya ang lahat ng bayan.” 6Hindi ba ang lahat ng ito ay magsasalita ng kanilang pagtuya at panlilibak laban sa kanya, at kanilang sabihin, “Kahabag-habag siya na nagpaparami ng di kanya—Hanggang kailan ka magpapasan ng mga bagay na mula sa sangla? 7Hindi ba biglang tatayo ang iyong mga nagpapautang, at magigising ang mga naniningil sa iyo? Kung gayon ay magiging samsam ka nila. 8Sapagkat iyong sinamsaman ang maraming bansa, sasamsaman ka ng lahat ng nalabi sa mga tao, dahil sa dugo ng mga tao at sa karahasang ginawa sa lupain, sa mga lunsod at sa lahat ng naninirahan doon. 9Kahabag-habag siya na may masamang pakinabang para sa kanyang sambahayan, upang kanyang mailagay ang kanyang pugad sa itaas, upang maligtas sa abot ng kapahamakan! 10Ikaw ay nagbalak ng kahihiyan sa iyong sambahayan, sa pamamagitan ng pagpatay ng maraming tao, ikaw ay nagkasala laban sa iyong sarili. 11Sapagkat ang bato ay daraing mula sa pader, at ang biga mula sa mga kahoy ay sasagot. 12Kahabag-habag siya na nagtatayo ng lunsod sa pamamagitan ng dugo, at nagtatatag ng bayan sa pamamagitan ng kasamaan! 13Hindi ba mula sa Panginoon ng mga hukbo na ang mga tao ay gumagawa lamang para sa apoy, at ang mga bansa ay nagpapakapagod sa walang kabuluhan? 14Sapagkat ang lupa ay mapupuno ng kaalaman ng kaluwalhatian ng Panginoon, gaya ng tubig na tumatakip sa dagat. 15Kahabag-habag siya na nagpapainom sa kanyang kapwa, na idinadagdag ang iyong kamandag at nilalasing sila, upang iyong mamasdan ang kanilang kahubaran! 16Ikaw ay mapupuno ng kahihiyan sa halip na kaluwalhatian. Uminom ka, ikaw, at ilantad ang iyong kahubaran! Ang kopa sa kanang kamay ng Panginoon ay darating sa iyo, at ang kahihiyan ang papalit sa iyong kaluwalhatian! 17Ang karahasang ginawa sa Lebanon ay tatabon sa iyo, ang pagkawasak sa mga hayop na tumakot sa kanila, dahil sa dugo ng mga tao at sa karahasan sa lupain, sa mga lunsod at sa lahat ng naninirahan doon. 18Anong pakinabang sa diyus-diyosan pagkatapos na anyuan ito ng gumawa niyon, isang metal na larawan, na tagapagturo ng mga kasinungalingan? Sapagkat ang manggagawa ay nagtitiwala sa kanyang sariling nilalang kapag siya'y gumagawa ng mga piping diyus-diyosan! 19Kahabag-habag siya na nagsasabi sa kahoy, Gumising ka; sa piping bato, Bumangon ka! Makakapagturo ba ito? Tingnan ninyo, nababalot ito ng ginto at pilak, at walang hininga sa loob niyon. 20Ngunit ang Panginoon ay nasa kanyang templong banal; tumahimik ang buong lupa sa harapan niya!

 

Layunin ng Kabanata 2

Ang mga imperyong ito ay binubuo ng iba’t ibang lahi at magtatagal ng mahabang panahon. Sa Daniel makikita natin na ito ay Pitong Panahon o 2520 taon (tingnan ang F027xiii para sa mga tsart).

 

vv. 1-5 nagpapakita na ang propeta ay napag-isa upang mapabilis ang kasagutan ng kanyang daing.

2:1 Tore  Ang Bantayan: Ipinahihiwatig ng teksto ang pagnanais na magtiwala sa tugon ng Panginoon (Mga Awit 5:3; 130:5-6; Is. 21:8; Os. 9:8).

2:2-5 Sumagot ang Diyos na bagaman hindi makikita ng propeta ang huling resulta ang kahihinatnan ay tiyak at hanggang doon ang matuwid ay dapat mabuhay sa pananampalataya.

2:2 Ang sagot ng Panginoon ay kasing linaw ng isang karatula sa daan (Is. 8:1; Apoc. 1:19).

v. 3 (Blg. 23:19; Dan. 8:19; 2Ped. 3:8-10; Heb 10:37).

 

Sa versikulo 4 ibinigay ng Diyos ang pangunahing mensahe ng teksto na ang matuwid ay dapat mabuhay sa pananampalataya. Kaya't maaaring piliin ng Diyos na ilagay ang mga hinirang sa gitna ng isang paganong bayan upang linangin ang kanilang pananampalataya at maalis ang kasamaan mula sa kanila. Ang paniniil ay hindi kailanman magtatagal at magtatagumpay laban sa mga hinirang. Nakita natin na ang teksto ay may mas malawak na paglalapat mula sa mga Caldeo mula sa paglalapat nito sa Rom. 1:17; Gal. 3:11; Heb. 10:38-39.

 

2:6-20 Ang Limang Kapighatian Makikita natin na tinutuya ng mga biktima ang mga nang-aapi sa kanila sa pamamagitan ng sunod-sunod na kapighatian. Ang kasakiman sa pagsakop at ang kanilang kalupitan ay magbibigay ng aral para masaksihan ng buong mundo. Ito ay isang magandang aral laban sa sistema ng Babilonia hanggang sa pagbagsak nito sa mga Huling Araw at hindi lamang isang aral laban sa Ulong Ginto ni Nabucodonosor sa Daniel Kabanata 2 kundi laban sa buong istruktura sa mga Huling Araw at sa pagdating ng Mesiyas.

 

Ang buong Assyro-Babylonian religious system ay lalaganap sa lupa at ang mga kulto ng Misteryo at Araw at ang kanilang pagsamba sa mga diyos-diyosan ng sistema ng Inang Diyosa; ngunit ang lupa ay inutusang tumahimik sa harapan ng Diyos at ng Kanyang Banal na Templo. Pinutol nila ang mga sedro ng Lebanon at dahil dito ay pananagutin sila ng Diyos at sila ay haharapin sa mga araw ng mga sistemang ito hanggang sa wakas. Sa ilalim ng Kautusan ang mga nagpadanak ng dugo ay dapat magbayad ng kanilang sariling dugo (Gen. 9:6; Blg. 35:33).

v. 14 (Is. 11:9).

v. 20 (Awit 11:4; Zef. 1:7; Zac. 2:13).

 

Kabanata 3

1Panalangin ni propeta Habakuk ayon sa Shigionot. 2O Panginoon, narinig ko ang tungkol sa iyo at ako'y natatakot. O Panginoon, buhayin mong muli ang iyong mga gawa sa gitna ng mga taon. Sa gitna ng mga taon ay ipaalam mo iyon, sa kapootan ay alalahanin mo ang kaawaan. 3Ang Diyos ay dumating mula sa Teman, at ang Banal mula sa Bundok ng Paran. Selah Ang kanyang kaluwalhatia'y tumakip sa mga langit, at ang lupa'y punô ng kanyang kapurihan. 4Ang kanyang ningning ay parang liwanag; may mga sinag na nagliliwanag mula sa kanyang kamay; at doo'y ikinubli niya ang kanyang kapangyarihan. 5Sa unahan niya'y nagpapauna ang peste, at ang salot ay malapit na sumusunod. 6Siya'y tumayo at sinukat ang lupa. Siya'y tumingin at niliglig ang mga bansa; at ang mga walang hanggang bundok ay nangalat; ang mga burol na walang hanggan ay nagsiyukod. Ang kanyang mga pamamaraan ay walang hanggan. 7Nakita ko ang mga tolda sa Cusan na nasa pagdadalamhati. Ang mga tabing ng lupain ng Midian ay nanginig. 8Ang iyo bang poot ay laban sa mga ilog, O Panginoon? Ang iyo bang galit ay laban sa mga ilog, O ang iyo bang poot ay laban sa dagat, kapag ikaw ay sumasakay sa iyong mga kabayo, sa iyong karwahe ng kaligtasan? 9Hubad na nilantad mo ang iyong pana, ayon sa panunumpa na tungkol sa iyong salita. Selah Iyong nilagyan ng mga ilog ang lupa. 10Nakita ka ng mga bundok at ang mga ito'y nanginig; ang rumaragasang tubig ay dumaan, ibinigay ng kalaliman ang kanyang tinig, at itinaas nito ang kanyang mga kamay. 11Ang araw at buwan ay tumigil sa kanilang mataas na lugar, sa liwanag ng iyong mga palaso sila'y umalis, sa kislap ng iyong makinang na sibat. 12Ikaw ay lumakad na may galit sa mga lupain, iyong tinapakan ang mga bansa sa galit. 13Ikaw ay lumabas upang iligtas ang iyong bayan, at iligtas ang iyong pinahiran ng langis. Iyong dinurog ang puno ng masamang sambahayan, hinubaran mo siya mula hita hanggang sa leeg. Selah 14Iyong tinusok ang ulo ng kanyang mga mandirigma ng kanyang sariling sibat; na dumating na parang ipu-ipo upang pangalatin ako; ang kanilang kagalakan ay sakmaling lihim ang dukha. 15Iyong tinapakan ang dagat ng iyong mga kabayo, ang bunton ng makapangyarihang tubig. 16Aking narinig, at ang aking katawan ay nanginginig, ang aking mga labi ay nangangatal sa tinig; ang kabuluka'y pumapasok sa aking mga buto, ang aking mga hakbang ay nanginginig. Ako'y tahimik na maghihintay sa araw ng kapahamakan, na dumating sa bayan na sumasakop sa atin. 17Bagama't ang puno ng igos ay hindi namumulaklak, ni magkakaroon man ng bunga sa mga puno ng ubas; ang olibo ay hindi magbubunga, at ang mga bukid ay hindi magbibigay ng pagkain; ang kawan ay aalisin sa kulungan, at hindi na magkakaroon ng bakahan sa mga silungan, 18gayunma'y magagalak ako sa Panginoon, ako'y magagalak sa Diyos ng aking kaligtasan. 19Ang Diyos, ang Panginoon, ay aking kalakasan; ginagawa niya ang aking mga paa na gaya ng sa mga usa, pinalalakad niya ako sa aking matataas na dako. Sa Punong Manunugtog: na may panugtog na may kuwerdas. (AB01)

 

Layunin ng Kabanata 3

v. 1 Shigionoth (cf. Awit 8). Ito ay inihahambing sa isang ‘dithrambic poem in wild ecstatic wandering rythms’ (cf. Soncino). Ang Shigionoth, Selah ay mga teknikal na termino sa Mga Awit (tingnan din ang Mga Awit 7; 4).

 

vv. 2-19 Isang tulang pumupuri sa pagsulong ng mga Hukbo ng Panginoon para sa Kaligtasan ng Kanyang bayan sa huling Labanan para sa pagtatatag ng pamamahala ng Mesiyas sa Apoc. Kab. 17-22 (F066iv, v).

 

Ang propeta ay nanalangin at muling nagsumamo sa Diyos na mamagitan sa ngalan ng kanyang bayan. Inihambing ni Habakuk ang istilo ng kanyang panalangin sa istilo nina Jeremias at Ezekiel na kinondena ang mga kasalanan ng kanilang bayan at pinalawig ang patuloy na mga propesiya sa buong panahon patungo sa mga Huling Araw. Dinadala tayo ni Ezekiel sa katapusan ng Panahon ng mga Gentil at ang pagbagsak ng Ehipto sa mga Huling Araw. Dinala tayo ni Jeremias sa mga Huling Araw at sa Babala ng Huling Propeta (sa Jer. 4:15). Ang tekstong ito ay tumatalakay sa mga kasalanan ng sistemang Babilonia at ang pagdating ng Matapat na Hukbo ng Diyos upang wasakin ang makasalanang sistema ng sanlibutan.

8 b Deut. 33:26.

v. 13 Pinahiran - Ang Diyos ay kumikilos para sa kaligtasan ng Pinahiran bilang Mesiyas at ang pinahiran ng bayan.

Ang versikulo 16-19 ay nagpapakita ng lubos na pagtitiwala ng propeta na mula sa pagpatay na ito, ang Israel, at hindi lamang ang Juda, ay maliligtas at muling itatag.

v. 18 Ang awit ay umabot sa pinakatuktok nito sa pamamagitan ng kagalakan sa Panginoon bilang ang Diyos na nagliligtas (Awit 25:5; 27:1; 68:19-20 (F019_1, F019_2). Ito ay nagpapakita ng malinaw na koneksyon sa Kab. 1-2 (tingnan din ang 3:12-14, 16). Ang kasiglahan ng ode sa huling kabanatang ito ay hinahangaan ng marami sa mga dalubhasa sa Hebreo at sa mga tulad ng Driver na itinuturing ito kasama ng ilan sa mga pinakamagandang tulang ginawa sa wikang Hebreo. Nagkomento rin ang Soncino at sinipi si Driver.

 

Katuparan ng propesiya sa mga Huling Araw.

v. 3 Nagmartsa ang Diyos mula sa Sinai patungong Edom (Comp. Deut. 33:2; Huk. 5:4) Ang Teman ay HK ng Edom at ang Paran ay nasa kanluran ng Edom sa pagitan ng Sinai Peninsula at Kadesh Barnea. Ito ay nasa hilaga ng daungan ng Aqaba kasunod ng baybayin. Ito ang ruta na tinahak ng mga pwersa ng Commonwealth sa kanilang pagpapalaya sa Israel at Jerusalem noong 1917 upang mabawi ang Jerusalem noong 24 Chislev 1917 ayon sa Kalendaryo ng Templo ayon sa pagkakasabay ng mga pangyayari sa pag-atake ng Australia, pagkatapos kunin ang Beersheba (tingnan din The Oracles of God (No. 184)). Sinimulan nito ang pagpapanumbalik ng Israel sa mga Huling Araw mula sa banal na taong 1916/17 hanggang 2027. Mula sa pagkakasunod-sunod na ito ang mga Saksi at Mesiyas ay darating sa Jerusalem at sa Bundok ng mga Olivo mula sa panahong 2024 hanggang sa panahong 2027 upang tapusin ang gawain.

 

Ito ay pitong panahon mula sa Labanan sa Carchemish noong 605 BCE na nagtatapos sa taong 1916/17; 2520 taon pagkatapos ng labanang iyon at ang simula ng pagtatapos ng panahon ng dalawang beses na apatnapung taon ng propesiya ni Ezekiel tungkol sa The Fall of Egypt: Pharaoh’s Broken Arms (No. 036) Ito ang mga Digmaan ng mga Huling Araw gaya ng makikita natin sa Fall of Egypt Part II: The Wars of the End (No. 036_2).

 

Ang alyansang Anglo-Arab ay nabuo noong banal na taong 1916/17.

 

Noong Enero 24, pagkatapos ng isang araw ng labanan, sinakop ng pwersang Anglo-Arab ang daungan ng lungsod ng Wejh, na naging logistical at operational base ng Arabs. Habang nagtatamo ng mga tagumpay at mga tagasunod ang Arabs, napagtanto ng British General Sir Archibald Murray na ang Arabs ay maaaring magbigay ng suporta para sa kanyang mga pagsisikap sa Sinai upang masiguro ang Suez Canal at itaboy ang mga Ottoman palabas ng Gaza. Ang tungkulin ng Arabs ay panatilihing nakakulong ang mga hukbo ni Fakhri sa Medina at isabotahe ang Hejaz Railway. Sinimulan nito ang mga propesiya sa Habakuk na nagsimula sa pagpapalaya sa Levant at ang pagtatapos ng pamamahala ng Ottoman. Nagsimula ito sa timog gaya ng sinabi ng Diyos, mula sa Paran, na mula sa Sinai hanggang sa Kadesh Barnea at sa kahabaan ng baybayin ng Aqaba sa Kanluran ng Edom at sa pamamagitan ng Teman na nasa HK ng Edom patungong Jordan at may sapat na tubig. Ito ang tagpuan ng mahahalagang ruta ng kalakalan noon at ngayon.

 

Ang Arabs noon ay nagsagawa ng “pagsira ng linya” ng riles noong 1917.

 

Ang mga pinuno ng pag-aalsa ay nanatiling nakatuon sa mas malawak na strategic goal: sumulong pa-hilaga at nakipag-alyansa sa mga lipi at pinuno sa Syria at Mesopotamia. Gayunpaman, ito ay mangangailangan ng bagong operational port. Habang nilalagnat dahil sa dysentery, nakaisip si T.E. Lawrence ng isang plano upang makuha ang daungan ng Dagat na Mapula ng Aqaba, na ngayon ay bahagi ng Jordan. Tumanggi siyang umatake mula sa dagat, kung saan ang Aqaba ay pinoprotektahan ng mabibigat na kanyon. Sa halip, ang kanyang matinding plano ay nangangailangang may isang pwersang lumabas mula sa Nefudh Desert, na hindi inaasahan ng mga Ottoman. Ang paunang partido ni Lawrence at 17 Agayl warriors ay umalis mula sa Wejh noong Mayo 10, 1917 (mula sa panahon ng Ikalawang Paskuwa). Ang mga mandirigma ay may £20,000 upang mangalap ng mga bagong kasapi at, habang naglalakbay, ang kanilang bilang ay dumami sa humigit-kumulang 700 mandirigma. Ang pinuno ng ilan sa mga Arab tribesmen na ito ay si Auda Abu Tayi pinuno ng Howeitat na sumang-ayon na sumama kay Lawrence sa pag-atake.

 

Itong 600-milyang paglalakbay, na tumagal ng ilang linggo ay dumaan sa lupaing hindi kaaya-aya na kahit na ang Bedouin ay tinawag itong al-Houl (ang Lagim). Tinawag ito ng biographer ni Lawrence na si Michael Asher na "isa sa pinakamapangahas na pagsalakay na tinangka sa kasaysayan ng digmaan." inilunsad ng Arabs ang kanilang pag-atake mula sa hilagang-silangan, na nililipol ang mga nakapalibot na pwersang Ottoman na dalawang mandirigma lamang ang nasawi noong Hulyo 5. Kinabukasan, ang Arabs, na ngayon ay humigit-kumulang 2,500 mandirigma, ay pumasok sa Aqaba nang walang armas, dahil ang garrison ay tumakas. Payat, marumi, at suot ang kanyang mga kasuotang Bedouin, tumawid si Lawrence sa Sinai patungong Cairo upang ipaalam sa bagong British Commander Gen. Edmund Allenby, ang nakamamanghang tagumpay na ito. Bilang gantimpala, ang Arabs ay nakatanggap ng karagdagang bayad na £16,000, at si Lawrence ay na-promote bilang major.

 

Sa panahong iyon mula sa paglipat ni Lawrence sa Allenby sa Cairo at pagbalik, ang Aqaba ay pinatibay ng mga pwersang binubuo ng isang batalyon ng Imperial Camel Corp, mga mabibigat na armas at armadong sasakyan pati na rin ang ginto. Ang Camel Corp na ito at ang Arabs ay tumulong sa kanya sa mga aktibidad na ito mula sa pagkuha ng Aqaba hanggang sa pagsulong sa Jordan Valley patungong Damascus na nagpoprotekta sa kanang panig ni Allenby.

 

Inutusan ni Allenby ang mga pwersa ng Commonwealth na pumunta sa Sinai at nasakop ng Australian Light Horse ang Beersheba at pagkatapos ay sumugod ang Australians at nakuha ang Jerusalem noong 7 Disyembre 1917. Kaya ang propesiya ni Habakuk ng pagpapanumbalik ng Levant mula sa Teman at Paran ay natupad sa panahon ng Pitong Panahon o 2520 taon mula sa Labanan ng Carchemish at ang pananakop ng mga Caldeo dagdag ang isang taon na nagsimula noong 1916 at kinuha ang Jerusalem noong Disyembre 1917. Pumasok si Lawrence sa Jerusalem kasama si Allenby at pagkatapos ay sumulong ang Pwersa ng Commonwealth at nakipaglaban sa mga linya ng depensa ng Ottoman at German malapit sa Galilea.

 

Ang pagkakasunod-sunod ay ang mga sumusunod.

 

Labanan sa Beersheba

31 Oktubre to 1 Nobyembre

Tel el Khuweilfe

8 Nobyembre

Ang paglusob ay naganap (Sinai at Palestine 4-8 Nobyembre)

6-11 Nobyembre

Ang Malawakang Pagsulong ay naganap

8-15 Nobyembre

Ang Maritime Plain ay nilinis

11-17 Nobyembre

Ang pagsulong sa Jerusalem

16-24 Nobyembre

Nahr Auja at El Buij

24 Nobyembre to 1 Disyembre

Huling pagsalakay para sa pagsakop sa Jerusalem

7 Disyembre

 

Ang huling pagsalakay ay inilunsad ng Commonwealth troops noong 7 Disyembre 1917. Ayon sa tunay na Bagong Buwan ito ang aktwal na petsa ng 24 Chislev (ang kalendaryong Hillel ay nagsimula ng buwan pagkaraan ng dalawang araw). Ang Turks at Germans ay nagsimula ng isang agarang paglikas, at noong ika-8 ng Disyembre 1917 ay napalaya ang Jerusalem. Nakaposisyon at nakatatag na ang infantry, at noong ika-10 ng Disyembre tumulak ang Light Horse sa kahabaan Nablus road ng mga walong milya. Sinalubong sila ng malalakas na Turkish artillery fire. Sila ay lumalaban patungo sa katimugang dulo ng Jordan Valley, at sinisikap limitahan ang Allied access sa ilog patungong sa Hejaz railway, at sa gayon limitahan ang mga operasyon ni Allenby sa kanang panig.

 

Opisyal na pumasok si Allenby sa Jerusalem noong ika-11 ng Disyembre 1917, ika-28 ng Chislev.

 

Nagpatuloy ang Pwersa ng Commonwealth patungong Lebanon at Syria at si Feisal ay pumasok sa Damascus. Ang kasunduang Sikes/Picot sa pagitan ng Britain at France ay hinati ang Levant kung saan ang Suez, Palestine at Mesopotamia ay ibinigay sa Britain at ang Lebanon at Syria ay ibinigay sa France. Ito, gayunpaman, ay nagtakda sa mga kaganapan sa ilalim ng Balfour Declaration ng 1917 at ang UN Mandate ng 1922 para sa paglikha ng Estado ng Israel sa susunod na tatlumpung taon mula sa pagtatapos ng WWI hanggang 1948.

 

Ang propesiya sa Haggai 2:1-23 ay nauugnay sa propesiyang ito ni Habakuk.

 

Ang propesiya sa Haggai ay nagpapatunay sa Kalendaryo ng Templo batay sa Bagong Buwan ayon sa conjunction at hindi gaya ng nakikita sa Hillel.

 

Si Habakuk at ang mga pangkat ay umalis patungong Ehipto noong 586 BCE at bumalik pagkatapos ng pag-alis ng mga Caldeo. Ito ay isang siklo ng panahon na 19 na taon mula sa Carchemish at nagdaragdag ng isang siklo ng panahon sa simula ng huling yugto. Kaya ang Pitong Panahon o 2520 taon mula sa simula ng walumpung taong yugto at ang pagtatapos ng pagsalakay ni Cambyses noong 525 BCE ay nagtatapos noong 1996/7 sa pagtatapos ng Panahon ng mga Gentil. Ang 2520 taon mula sa pagkawasak ng Jerusalem at pag-alis ng mga Caldeo, i.e., mula 587/6 BCE, ay may dagdag na 19 na taon. 2520 mula sa 586 ay 1937. Noong Enero 30, 1933, hinirang si Hitler bilang chancellor ng Germany. Ang mga taong 1933-36 ay nagmarka ng simula ng krisis sa Juda sa pag-usbong ng mga Nazi at ang suporta ng mga Anti-Semite sa South Africa mula sa panahong iyon. Ang paglipol at pagpatay sa mga Judio ay isinagawa lalo na noong 1941-1945. Ang mga digmaan laban sa Juda sa Gitnang Silangan ay sinuportahan mula sa pag-usbong ng mga Nazi at nagsimula ang digmaan noong 1948 at nagresulta sa deklarasyon ng estado ng Israel.

 

Noong 1967 nagsimula ang pagkakasunod-sunod ng panahon ng wakas sa Anim na Araw na digmaan at ang pagbawi ng buong Jerusalem ng Juda sa Israel.

 

Apatnapung taon matapos ang pag-usbong ng mga Nazi at ang mga pagtatangka na lipulin ang mga Judio, noong Oktubre 1973, nagsimula ang digmaang Yom Kippur at, bagama't natiyak ang kapayapaan sa Ehipto, nagpatuloy ang digmaan sa Syria at ang cease fire ay napagkasunduan lamang noong Mayo 1974. Apatnapung taon ang lumipas noong 2014, pagkatapos sumiklab ang Arab Spring, ang buong Gitnang Silangan ay nagkaroon ng krisis sa tinatawag na Islamic State sa Caliphate na idineklara sa pagtatapos ng panahong palugit ng apatnapung taon. Isang brutal na digmaan ng paglipol ang nagsimula pagkatapos ng pagtatapos ng Ikalawang Paskuwa sa buong Syria at Mesopotamia. Ang mga bansang ngayon ay lubusang pinahihina sa pamamagitan ng war of attrition at karahasan na hindi pa nasasaksihan sa Gitnang Silangan sa loob ng maraming siglo. Ang digmaang ito ay lumalala rin sa Hilaga at Silangan at tila ang mga digmaan ng Ikalima at Ikaanim na Pakakak ay nasimulan na (tingnan ang No. 141C).

 

Kung magkakaroon pa ng dalawang yugto ng apatnapung taon mula sa panahong ito para sa pagsusubok at pagsisisi, maaari nating asahan ang Banal na pagkilos mula sa pagpapanumbalik at pagpapatatag ng Gitnang Silangan sa Israel at ang paghatol sa mga Caldeo at mga Arab. Gayunpaman, ang mga bansa ay niliglig sa pangkalahatan mula sa versikulo 6. Kaya mas malawak na pangyayari ang dapat asahan.

 

Ang mga Digmaan ay nagpatuloy gaya ng makikita nating inilarawan sa Apocalipsis.

 

vv. 4-19 Ito ang katapusan ng mga Huling Araw at ang mga dakilang digmaan ng wakas. Bagaman may pagkawasak alam ng propeta na ito ay para sa pagpapanumbalik ng bayan ng Diyos at ang pagpapasailalim sa mga bansa sa mundo sa ilalim ng mga Mangkok ng Poot ng Diyos sa Pagbabalik ng Mesiyas.

 

Pansinin na ang mga ilog ay gagamitin upang pahirapan ang mga bansa gaya ng mga dagat. Ito ay tumutukoy sa mga dakilang digmaan na umusbong mula sa Tigris-Euphrates basin kaugnay ang mga digmaan ng Ikalima at Ikaanim na Pakakak ng Apocalipsis.

 

Ang matinding poot at paghihirap dito ay laban sa Gitnang Silangan at sa mamamayang Arab ng Cushan at Midian hanggang sa mga Griyego.

 

Ang Cushan ay ginagamit kasama ng Midian at marahil tumutukoy sa mga Cushite sa Babilonia sa halip na sa mga nauugnay sa Sudan sa Ethiopia. Ang Rift systems mula Lebanon hanggang sa Dagat na Mapula ay mawawasak ng malalakas na lindol sa mga Huling Araw sa pagdating ng Mesiyas at pagkakahati ng Bundok ng mga Olivo. Ang pangyayaring ito ay bubuo ng isang lambak na 66 km mula Hilaga hanggang Timog at mauusog ang Sinai patimog at mahaharangan ang makipot na bahagi ng Dagat na Mapula. Posible ring mabuksan ang Red Sea Rift. Walang duda na ang mga Arab na anak ni Midian at Cush ang tinutukoy (ang Midian ay isang pangunahing liping Arab sa Timog Silangan ng Edom at umabot sa hilaga patungong Iraq); gayundin ang mga anak ni Ketura sa pangkalahatan. Si Ismael ay isang Arabicised Arab tribe at hindi ang orihinal na tunay na Arabs na mga anak ni Keturah.

 

Ang mga propesiya ni Habakuk ay nagpapatuloy pa rin at magpapatuloy hanggang sa Mesiyas.

 

Bullinger’s Notes on Chs. 1-3 (KJV)

 

Chapter 1

Verse 1

burden. See note on Nahum 1:1. did see. The Hebrew accent places the chief pause on this verb, to emphasize the fact that the giving of the vision was of more importance than what was revealed by it. A second and lesser pause is placed on "burden", leaving "Habakkuk" as being less important. The verse therefore should read, "The burden which he saw, Habakkuk the prophet".

 

Verse 2

LORD. Hebrew. Jehovah. App-4.

cry = cry for help in distress; as in Psalms 18:6, Psalms 18:41; Psalms 22:24. Compare Job 19:7. Jeremiah 20:8. Showing that the cry is not personal, but made in the name of all who suffered from the evil times.

cry out = cry with a loud voice, implying the complaint.

 

Verse 3

iniquity. Hebrew. "avert. (App-44.) = trouble, having special reference to the nature and consequences of evil-doing.

grievance = oppression, or injustice. Hebrew. "amal. App-44.

there are that raise up. A reading is found in some codices (named in the Massorah), "I had to endure".

strife and contention. There should not be a comma after "strife", as in the Revised Version. The Hebrew accents indicate the one act, "and contention rising up", like "spoiling and violence are before me" in the preceding clause.

 

Verse 4

slacked = benumbed.

judgment = justice.

the wicked = a lawless one: looking forward from the Chaldeans to the future Antichrist. Hebrew. rasha". App-44.

the righteous = the just one (Art. with Hebrew. "eth)

wrong = perverted.

proceedeth = goeth forth.

 

Verse 5

Behold = Look ye. For emphasis, introducing the change to Jehovah"s answer. Quoted in Acts 13:41. Compare Isaiah 29:14.

Behold . . . regard . . . wonder. Note the Figure of speech Anabasis (App-6).

which ye -will not believe. Some codices read "yet ye will not believe".

 

Verse 6

I raise up, &c. Reference to Pentateuch (Deuteronomy 28:49, Deuteronomy 28:5). App-92.

theirs. Hebrew his; and so throughout this chapter.

 

Verse 7

They = It.

judgment = decision.

dignity = elevation. themselves = itself. Compare Isaiah 10:8-11, Isaiah 10:13, Isaiah 10:14.

 

Verse 8

more fierce = keener.

shall fly as the eagle. Reference to Pentateuch (Deuteronomy 28:49, Deuteronomy 28:50). App-92.

 

Verse 9

all for violence: i.e. not for conquest, but for destruction.

faces = aspect, intent, or eagerness,

sup up, &c. = swallow up (as in Job 39:24), as the Palestine burning east wind withers up and destroys all green things.

as the sand. Figure of speech Paroemia. App-6.

 

Verse 10

them = it, as above (Habakkuk 1:6). heap

dust = heap up mounds.

take it = capture it: i.e. every stronghold.

 

Verse 11

mind = spirit. Hebrew. ruach. App-9.

over = through.

god. Hebrew. "eloah (App-4. V): i.e. his object of worship.

 

Verse 12

Art Thou not . . . ? Note the change of subject, as shown in the Structure above.

God. Hebrew. Elohim. App-4.

we shall not die. This is one of the eighteen emendations of the Sopherim (see App-33), which they say they made because it was considered offensive to say this of Jehovah; hence, the one word of the primitive text "who diest not" was changed to "who die not" (rendered in Authorized Version, Revised Version, and American Revised Version, "we shall not die"). This is the only one of the eighteen emendations which the Revised Version and American Revised Version notice, and speak of it in the margin as "an ancient Jewish tradition", whereas a list of such emendations is given in the Massorah. The change from the second person to the first did more than avoid the supposed irreverent expression; it transferred to mortal men the truth which, apart from resurrection, pertains to God alone, "Who only hath immortality" (1 Timothy 6:16). Compare 1 Corinthians 15:53, 1 Corinthians 15:54.

O mighty God = O Rock. Compare Deuteronomy 32:4, Deuteronomy 32:15, Deuteronomy 32:18, Deuteronomy 32:30; 1 Samuel 2:2. 2 Samuel 23:3. Psalms 18:2, Psalms 18:31, Psalms 18:46; Psalms 19:14, &c.

 

Verse 13

Thou art, &c. Note the Fig, Synchoresis (App-6).

evil. Hebrew. ra"a". App-44.

iniquity = perverseness, or wrong. Hebrew. "amal. App-44. Not the same word as in Habakkuk 1:3, or Habakkuk 2:12.

the wicked = a lawless one. Hebrew. rasha". App-44. Looking forward to the Antichrist.

 

Verse 15

angle = hook.

drag = a fish-net. Occurs only here (verses: Habakkuk 1:15, Habakkuk 1:16) and in Isaiah 19:8. Greek. sagene. See App-122. Italian seine sagena, whence (with a different vowel) the Greek verb sageneuo = to sweep [a country] clear.

 

Verse 16

fat = fertile, or rich.

plenteous = fat.

 

Chapter 2

Verse 1

watch = watch-tower; referring to the place.

set me = take my station.

tower = fortress.

watch = look out; referring to the act = keep outlook.

unto: or, in.

answer when I am reproved: or, get back because of my complaint.

 

Verse 2

the LORD. Hebrew. Jehovah. App-4.

Write, &c. Reference to Pentateuch (Deuteronomy 27:8). App-47and App-92.

the vision. Supply the logical Ellipsis: "[which I am about to reveal to thee]". Compare Habakkuk 1:1.

upon tables: i.e. boxwood tables smeared with wax. Compare Luke 1:63.

that he may run that readeth it = that he that readeth it may flee. Hebrew. ruz = to run as a messenger (Job 9:25. Jeremiah 23:21; Jeremiah 51:31. Zechariah 2:4); or, to flee for refuge (Psalms 18:10), as in Haggai 1:9.

 

Verse 3

yet = deferred.

appointed: i.e. fixed by Jehovah for its fulfillment.

and not lie. Figure of speech Pleonasm (App-6), for emphasis.

it will not tarry. Some codices, with five early printed editions (one Rabbinic, margin), Aramaean, Septuagint, Syriac, and Vulgate, read "and will not tarry".

 

Verse 4

Behold. Figure of speech Asterismos (App-6), emphasizing the twofold answer to the prophet"s prayer: the fate of the wicked in the coming judgment, and the preservation and eternal lot of the righteous. Supply the Ellipsis: "Behold [the proud one]".

his: i.e. the Chaldean"s of Hab 1; or the lawless one described in Hab 1and in the verses which follow.

soul. Hebrew. nephesh. App-13.

the just = a righteous one. Quoted in Romans 1:17 and Galatians 1:3, Galatians 1:11. Compare Hebrews 10:38.

live: i.e. live for ever in resurrection life. See notes on Leviticus 18:5. The wicked go on living, without faith, if it refers to this life; therefore "live" must refer to a future life. The Hebrew accents place the emphasis on "shall live"; not "the just by his faith", but "a just one, by his faith, will live", and make the contrast not between faith and unbelief, but between the fate of each perishing and living for ever. In Romans 1:17 the context places the emphasis on "the righteous"; in Galatians 1:3, Galatians 1:11 it is placed on "faith".

 

Verse 5

transgresseth = = is transgressing, or is acting deceitfully.

wine. Hebrew. yayin. App-27.

man = strong man.

desire = soul. Hebrew. nephesh.

hell = Sheol. See App-35. Compare Isaiah 5:14.

is = he [is].

people = peoples

 

Verse 6

parable. Hebrew. mashal.

proverb = enigma. Hebrew. hidah, as in Psalms 78:2.

Woe. Note the five woes in verses: Habakkuk 2:6, Habakkuk 2:9, Habakkuk 2:12, Habakkuk 6:15, Habakkuk 6:19.

how long? i.e. for his time is short.

thick clay = pledges. Reference to Pentateuch App-92. Occurs in this form only here. Compare other forms in Deu 15 and 24, where it occurs nine times with a cognate meaning, and in Joel 2:7.

 

Verse 7

bite: or, exact usury.

vex = shake.

 

Verse 9

coveteth . . . covetousness = extorteth a gain.

set his nest on high. Reference to Pentateuch (Numbers 24:21).

power = hand. Put by Figure of speech Metonymy (of Cause), App-6, for the power exercised by it.

evil. Hebrew. ra"a". App-44.

 

Verse 10

consulted = counselled, or devised.

shame = a shameful thing.

sinned against thy soul. Reference to Pentateuch (Numbers 16:38).

sinned. Hebrew. chata. App-44.

Verse 12

iniquity. Hebrew. "aval. App-44. Not the same word as in Habakkuk 1:3, Habakkuk 1:13.

 

Verse 13

the LORD. Hebrew. Jehovah.(with "eth) = Jehovah of Hosts Himself. App-4. See note on 1 Samuel 1:3.

 

Verse 14

the earth shall be filled, &c. Reference to Pentateuch (Numbers 14:21). App-92. This is the fifth and last occurance of this wondrous prophecy: Numbers 14:21. Psalms 72:19. Isaiah 6:3 (= shall be); Habakkuk 11:9, and Habakkuk 2:14.

glory. Compare Isaiah 66:18, Isaiah 66:19. Ezekiel 28:22; Ezekiel 39:13, Ezekiel 39:21.

 

Verse 15

that puttest thy bottle to him = that addest (or pourest) thy fury or venom (Hebrew construct form of hemah = heat,

wrath; not of hemeth = bottle) thereto. See Oxford Gesenius, p. 705, under saphak.

makest him drunken, &c. Reference to Pentateuch (Genesis 9:22).

 

Verse 16

let thy foreskin be uncovered: i.e. be as one uncircumcised: i.e. uncovenanted.

 

Verse 17

violence of Lebanon: i.e. violence [done to] Lebanon by felling its trees.

which made them afraid: or, shall make thee afraid.

 

Verse 18

trusteth = confideth. Hebrew. batah. App-69.

dumb idols. Note the Figure of speech Paronomasia (App-6). Hebrew. "elilim illemim = nothings [that] say nothing. Compare Jeremiah 14:14.

 

Verse 19

Woe unto him, &c. "The sequence of thought" would not be improved, as suggested, by making Habakkuk 2:19 precede Habakkuk 2:18. See the Structure above.

breath = spirit. Hebrew. ruach. See App-9. Compare Psalms 115:4-7; Psalms 135:17. Jeremiah 10:14.

 

Verse 20

keep silence = Hush! Be still! So Zephaniah 1:7. Zechariah 2:13.

 

Chapter 3

Verse 1

Shigionoth. The pl, of Shiggaion (compare Psa 7), a crying aloud. See App-65.

 

Verse 2

LORD. Hebrew. Jehovah. App-4.

heard Thy speech = heard Thy hearing. Figure of speech Polyptoton. App-6.

speech = hearing. Put by Figure of speech Metonymy (of Subject), App-6, for what was heard. Here = Thy fame, as in Numbers 14:15. 1 Kings 10:1. Isaiah 66:19.

afraid. = In awe; as in Exodus 14:31.

revive = renew, in the sense of repeating, doing over again.

work. Some codices, with Aramaean, Septuagint, and Syriac, read "works": i.e. doings.

years. Put by Figure of speech Metonymy (of Adjunct), for the afflictions suffered in them, or "wrath" manifested in them.

in the midst, &c. Out of 273 occurrences, this is the only place where it refers to time. Had Habakkuk learnt, like Daniel? Note the Figure of speech Anadiplosis (App-6), for emphasis.

make known = make [Thyself] known. The Hebrew accent places the logical pause on this verb: i.e. by repeating nowwhat Thou hast done in the past.

wrath. As manifested in present affliction; showing what is meant by "years", above.

mercy = compassion. Supply here the logical Ellipsis "[I will meditate on Thy doings of old: ]".

 

Verse 3

GOD. Hebrew Eloah. App-4. Occurs in the prophets only here, and Isaiah, and Daniel.

came from Teman. Reference to Pentateuch (Deuteronomy 33:2). App-92.

Teman . . . Paran. Embraces the whole district south of Judah, including Sinai. Compare Genesis 21:21. Numbers 12:16; Numbers 1:13, Numbers 1:26. Deuteronomy 33:2. App-92.

Selah. Connecting His coming forth with the glorious effects of it. See App-66. Note the three "Selahs" in verses: Habakkuk 3:9, Habakkuk 3:13.

His glory. Compare Isaiah 6:3.

 

Verse 4

horns = power. Put by Figure of speech Metonymy (of Effect), App-6, for the power put forth by them. Hebrew dual = two rays.

coming out of = from: i.e. power from [His] hands [is] His.

the hiding, &c. = hiding (or concealing) of His [full] power.

 

Verse 5

Before Him went, &c. Supply the logical Ellipsis: "[As He went forth to conquer for His People] before Him went", &c. See Exodus 28:27. Psalms 68:1, Psalms 68:2.

burning coals: or, lightning Compare Psalms 18:8; Psalms 76:3; Psalms 78:48.

 

Verse 6

measured the earth: or, caused the earth to tremble. So the Targum and the requirement of the "correspondence" with the next line.

beheld = looked.

drove asunder the nations = caused the nations to shake, or start.

scattered = shattered.

perpetual = ancient, or primeval.

 

Verse 7

in affliction = [brought low] by affliction.

curtains = hangings. Put by Figure of speech Metonymy (of Cause), App-6, for the tents formed by them.

 

Verse 8

Was . . . ? Figure of speech Erotesis. Rightly supplied in following clauses.

Thou didst ride. Reference to Pentateuch (Deuteronomy 33:26, Deuteronomy 33:27).

horses = horses [of power].

and. Some codices, with three early printed editions (one Rabbinic), Septuagint, Syriac, and Vulgate, read this "and" in the text.

 

Verse 9

Thy bow = [Nay] Thy how, &c.

according to the oaths of the tribes . . . Selah. This second "Selah" (see App-66) is to connect the remarkable parenthetic statement with the continuation of the details of Israel"s deliverances, which it interrupts, and might otherwise have disturbed. The text of this clause is not "corrupt", as alleged by some modern critics. The oaths are the promises sworn to the fathers or the tribes [of Israel] when still in the loins of the patriarchs.

with rivers = [and the waters gushed out] with rivers. See Psalms 74:15; Psalms 78:15, Psalms 78:16; Psalms 105:41.

 

Verse 10

The mountains saw Thee. Reference to Pentateuch (Exodus 19:18). App-92. Compare Psalms 114:4.

the overflowing, &c. Referring to the Jordan. Compare Joshua 3:15, Joshua 3:16.

the deep, &c. Reference to Pentateuch (Exodus 14:22). App-92.

uttered his voice, i.e. [at Thy presence].

lifted up, &c. = lifted up his hands [in amazement and sub-mission]. Not a "corruption", but the Figure of speech Prosopopoeia (App-6). "The walls" of Exodus 14:22 compared to its hands.

his hands = its [walls like] hands.

 

Verse 11

The sun and moon, &c. Reference to Joshua 10:12, Joshua 10:13.

at the light, &c. = like light Thine arrows flew.

and at the shining, &c. = like lightning was Thy glittering spear.

 

Verse 12

thresh = tread down. Compare Judges 5:4. Psalms 68:7.

heathen = nations: i.e. the nations of Canaan

 

Verse 13

anointed: i.e. for the salvation of Jehovah"s anointed People (sing). See Psalms 105:15.

woundedst = dashest in pieces.

out of = from.

the wicked = [the] lawless one. Hebrew. rasha". App-44. Looking forward to the final destruction of Israel"s enemy in the person of the Antichrist. The Targum (or Paraphrase) of Jonathan is remarkable: "the kingdom of Babylon will not remain, nor exercise dominion over Israel. The Romans will be destroyed, and not take tribute from Jerusalem; and therefore, on account of the marvelous deliverance which Thou wilt accomplish for Thine Anointed, and for the remnant of Thy People, they will praise the LORD".

by discovering, &c.: i.e. overturning the house from the top (the neck) so completely as to lay bare the foundations. Such will he the final overthrow of Israel"s great enemy.

Selah. This third Selah connects this final overthrow and its magnitude, when contrasted with the enemy"s previous proud boasting and exaltation in Habakkuk 3:14. It connects Jehovah"s doings also (Habakkuk 3:14) with Jehovah"s goings (Habakkuk 3:15). See App-66.

 

Verse 14

his staves = his own weapons. Compare Judges 7:22.

villages = leaders. Hebrew text = "leader"(singular); but margin "leaders" (plural), with some codices and five early printed editions.

they came out, &c. = = [when] they came forth. me: i.e. me [who am Thy People].

rejoicing. Compare Psalms 10:8, Psalms 10:9.

as = in very deed. Kaph (K) veritatis.

poor. Hebrew. "anah. See note on "poverty", Proverbs 6:11.

 

Verse 15

heap = foaming.

 

Verse 16

When I heard. See the Structure (p. 1269).

belly = body.

voice = voice [saying].

rottenness = decay. Some codices, with Aramaean, Septuagint, and Syriac, read "restlessness".

myself. Place a full stop here, and commence a new sentence.

that I might = O that I might find (or be at) rest, &c.

he: i.e. the invader.

unto = against.

he will invade = he will overcome. Heb gud. Occurs only here, and Genesis 49:19.

 

Verse 17

Although. Hebrew. ki, as in 2 Samuel 23:5; but must be understood not as being hypothetical, but as bringing out the antithesis with Habakkuk 3:18 (compare Job 8:7).

fig tree . . . vines . . . olive. See note on Judges 9:8-12.

blossom. The edible fig, which is the blossom: i.e. the receptacle containing a large number of minute unisexual flowers growing to a succulent. The Hebrew text therefore and the Authorized Version rendering are both scientifically correct.

 

Verse 18

God of my salvation. Compare Psalms 18:46; Psalms 24:5; Psalms 25:5; Psalms 27:9.

 

Verse 19

God. Hebrew Adonai. App-4.

strength = might, or force. Compare Psalms 18:32.

will make, &c. Compare 2 Samuel 1:23; 2 Samuel 23:24. 1 Chronicles 12:8. Psalms 18:33.

He will make me, &c. Reference to Pentateuch (Deuteronomy 32:13; Deuteronomy 33:29). App-92. Compare Amos 4:13. Micah 1:3.

To the chief singer. See App-64. The same word here.

my stringed instruments. Hebrew. neginoth. Referring to the smitings of Jehovah.

 

q