Christian Churches of God
No. 082
Ang Ugnayan sa pagitan ng Kaligtasan sa pamamagitan ng Biyaya at ng Kautusan
(Edition
3.5 19941217-20000408-20071014-20191117)
Ito ang una sa isang serye sa isyu ng Biyaya at Kautusan. Ang aralin ay
nagsisimula sa biblikal na posisyon ng Diyos bilang pinagmumulan ng
kaligtasan. Ang posisyon ng Kautusan na may kaugnayan sa kaligtasan sa
pamamagitan ng biyaya ay tinalakay. Ang mga obligasyon sa ilalim ng Kautusan
ay tinalakay at ipinaliwanag kung bakit tinutupad ng mga Cristiano ang
Kautusan.
.
Christian Churches of God
E-mail:
secretary@ccg.org
(Copyright
©
1994, 2000, 2007,
2019 Wade Cox)
(Tr. 2024)
This paper may be freely copied and distributed
provided it is copied in total with no alterations or deletions. The
publisher’s name and address and the copyright notice must be included.
No charge may be levied on recipients of distributed copies.
Brief quotations may be embodied in critical articles and reviews
without breaching copyright.
This paper is available from the World Wide Web
page:
http://logon.org and
http://ccg.org
Ang Ugnayan sa pagitan ng
Kaligtasan sa pamamagitan ng Biyaya at ng Kautusan
Hindi inalis ng Biyaya ang Kautusan. Ang Kautusan ay hindi tinanggal,
sapagkat nasusulat: “Hanggang sa mangawala ang langit at ang lupa, ang isang
tuldok o isang kudlit, sa anomang paraan ay hindi mawawala sa kautusan,
hanggang sa maganap ang lahat ng mga bagay” (Mat. 5:17-18). Hindi ibig
sabihin nito na may bahagi nito na mawawala. Ang ibig sabihin nito ay ni
isang kuwit o tuldok ay hindi mawawala mula sa Kautusan hanggang ang
planetang ito ay wasakin. Ito ay magpapatuloy hanggang sa Milenyo at
hanggang sa Paghuhukom. Pagdating niya rito, igigiit ni Cristo ang Kautusan
na maipatupad sa pamamagitan ng tabak at papatayin niya ang mga taong hindi
nagpapatupad ng Kautusan. Walang kahinaan sa ating Panginoon. Kapag ito ay
naibalik at muling itinatag sa ilalim ni Jesucristo, kung hindi natin
susundin ang Kautusan tayo ay mamamatay.
Ang mga tao ay dahan-dahang mamamatay sa gutom o sa pamamagitan ng mga salot
kung hindi nila susundin ang Kautusan. Kung sa tingin natin ay hindi ito
makadiyos mas mabuting basahin natin ang teksto mula sa Zacarias 14:16
pataas, kung saan nakasaad dito kung hindi natin ipagdiriwang ang Kapistahan
ng mga Tabernakulo ay hindi tayo magkakaroon ng ulan sa takdang panahon. Ang
buong proseso ay magiging pagkatuyo ng planeta upang ang bansang hindi
nagdiriwang ng Kapistahan ay mamamatay sa gutom, hanggang sa lumuhod sila at
kanilang sasabihin: “Panginoon bigyan mo kami ng ulan; magpapadala kami ng
aming mga kinatawan sa Jerusalem”. Kung gagawin iyon ni Cristo sa Milenyo,
hindi niya tayo paliligtasin sa hindi pagsunod sa Kautusan habang hinihintay
natin siya at ang pagpapanumbalik.
Kung itinatag niya ito sa
ilalim ni Moises, ibabalik niya ito sa Milenyo.
Ang interregnum ay
malinaw na isang punto kung saan tayo ay sinusubok sa Kautusan.
Ang argumento na ang biyaya ay
nagtanggal ng pangangailangang sundin ang Kautusan ay napakatagal na. Ito ay
lumitaw sa ilalim ng Protestantismo at natagpuan ang rurok nito sa
antinomianismo kapwa sa mga iglesia noong unang panahon at pagkatapos ng
Repormasyon. Ito ay batay sa isang serye ng mga maling pagpapalagay at
pagbaluktot ng Kasulatan. Ang mga Iglesia ng Diyos ay karaniwang hindi
nahihirapan sa pagharap sa pagkakamaling ito. Karaniwan itong sinasamahan
ang Trinitarianismo at sinasamahan ng parehong mga intelektwal na
pagbaluktot na nagpapahintulot sa mga doktrinang Trinitarian na maitatag.
Ang mga pagkakamali ay nakabatay sa pili na maling paggamit ng Kasulatan, at
ang mga argumento ay makikitang mali kapag ang buong saklaw ng Kasulatan ay
inilagay sa konteksto ng isa't isa.
Ang panimulang punto ay ang konsepto ng Diyos bilang pinagmumulan ng
kaligtasan. Siya ang ating kanlungan at ang pinagmulan ng prosesong
sinimulan Niya sa pamamagitan ni Jesucristo, ang tanging ipinanganak na Anak
ng Diyos. Ito ang unang hakbang sa heresiya ng Trinitarian kung saan
sinasabi nila na si Cristo ang pinagmumulan ng kaligtasan hindi ang Diyos.
Sinusubukan at binabaluktot nila ang konsepto ng kaligtasan. Ang Diyos ang
ating malaking bato, ang ating lakas at ang ating kaligtasan. Iyan ang
tungkulin ng Diyos. Ang kaligtasan ay dumating sa pamamagitan ni Jesucristo
sa ilalim ng patnubay ng Diyos. Ang unang batayan ng Trinity ay ang itaas si
Cristo sa pagkakapantay sa Diyos at gawing layon ng pagsamba at layon ng
kaligtasan si Cristo. Ito ay epektibong nag-aalis sa Diyos.
Ang Diyos ang ating malaking bato,
ang ating lakas at ang ating kaligtasan, na sa kanya'y nanganganlong tayo.
Awit 18:1-2 Sa Punong Mang-aawit. Awit ni David na lingkod ng Panginoon, na
iniukol ang mga salita ng awit na ito sa Panginoon nang araw na iligtas siya
ng Panginoon sa kamay ng lahat niyang mga kaaway, at mula sa kamay ni Saul.
Sinabi niya: Iniibig kita, O
Panginoon, aking kalakasan.
2 Ang Panginoon ay aking malaking bato, at aking muog, at
tagapagligtas ko, aking Diyos, aking malaking bato na sa kanya'y
nanganganlong ako; aking kalasag, at siyang sungay ng aking kaligtasan,
matibay na kuta ko. (AB01)
Parehong nagmumula ang Kautusan at kaligtasan sa Diyos sa pamamagitan ni
Jesucristo. Itinakda ni Cristo ang Kautusan sa Sinai bilang Anghel ng
Panginoon at siya ay namatay bilang kasangkapan, sakripisyo, at layon ng
kaligtasan.
Nagtitiwala tayo sa Kanya at hindi natatakot (Isa. 12:2). Ang pagtitiwala sa
Panginoon ay nag-aalis ng takot.
Isaias 12:2
"Ang Diyos ay aking kaligtasan; ako'y magtitiwala, at hindi ako matatakot
sapagkat ang PANGINOONG DIYOS ay aking kalakasan at awit; at siya'y naging
aking kaligtasan." (AB01)
Ang kaalaman sa kaligtasan ay isang tungkulin ni Cristo at ng mga propeta
(Luc. 1:77). Si Juan ay humayo bilang isang propeta sa harap ng Panginoon.
Lucas 1:77 upang magbigay ng kaalaman ng kaligtasan sa kanyang bayan, sa
pamamagitan ng pagpapatawad sa kanilang mga kasalanan, (AB01)
Ang kaalamang ito ay ipinaabot sa Iglesia, kung saan ang mga banal ay mga
katiwala ng mga Hiwaga ng Diyos.
1Corinto 4:1
Kaya't ituring ninyo kami bilang mga lingkod ni Cristo, at mga katiwala ng
mga hiwaga ng Diyos.
(AB01)
Ang kaligtasan ay mula sa mga Judio.
Juan 4:22
Sinasamba ninyo ang hindi ninyo nakikilala.
Sinasamba namin ang nakikilala namin sapagkat ang kaligtasan ay mula sa mga
Judio. (AB01)
Gayunpaman, ito ay pinaabot sa pamamagitan ni Cristo sa mga sumasamba sa
Diyos sa espiritu at sa katotohanan.
Juan 4:23-24 Subalit
dumarating ang oras at ngayon na nga, na sasambahin ng mga tunay na
sumasamba ang Ama sa espiritu at katotohanan, sapagkat hinahanap ng Ama ang
gayong mga sumasamba sa kanya. 24 Ang Diyos ay espiritu, at ang
mga sumasamba sa kanya ay kailangang sumamba sa espiritu at katotohanan.”
(AB01)
Walang kaligtasan sa kanino pa mang pangalan sa ilalim ng Langit - maliban
kay Cristo - na ibinigay sa mga tao na ating ikaliligtas.
Mga Gawa 4:12
Walang
kaligtasan sa kanino pa man, sapagkat walang ibang pangalan sa ilalim ng
langit na ibinigay sa mga tao na ating ikaliligtas.” (AB01)
Kaya't ang kaligtasan ay ibinigay sa pamamagitan ng Ebanghelyo, na siyang
kapangyarihan ng Diyos para sa kaligtasan ng bawat sumasampalataya, una sa
mga Judio at pagkatapos ay sa mga Gentil. Sa Ebanghelyo, ang katuwiran ng
Diyos ay nahahayag mula sa pananampalataya hanggang sa pananampalataya,
dahil ang taong matuwid ay mabubuhay
sa pamamagitan ng pananampalataya.
Roma 1:14-17 Ako'y
may pananagutan sa mga Griyego at sa mga barbaro, sa marurunong at gayundin
sa mga mangmang. 15 Kaya't sa ganang akin, nasasabik din akong
ipangaral ang ebanghelyo sa inyong mga nasa Roma. 16 Sapagkat
hindi ko ikinahihiya ang ebanghelyo; sapagkat ito ang kapangyarihan ng Diyos
para sa kaligtasan ng bawat sumasampalataya, una'y sa Judio at gayundin sa
Griyego. 17 Sapagkat dito ang katuwiran ng Diyos ay nahahayag
mula sa pananampalataya hanggang sa pananampalataya; gaya ng nasusulat,
“Ngunit ang taong matuwid ay mabubuhay sa pamamagitan ng pananampalataya.
(AB01)
Hindi itinalaga ng Diyos ang sangkatauhan sa galit kundi sa pagtatamo ng
kaligtasan sa pamamagitan ni Jesucristo.
1Tesalonica 5:9
Sapagkat
tayo'y hindi itinalaga ng Diyos sa galit, kundi sa pagtatamo ng kaligtasan
sa pamamagitan ng ating Panginoong Jesu-Cristo, (AB01)
Kaya hindi tayo pinakikitunguhan ng Diyos sa isang malupit na paraan para
sirain tayo.
Siya ay nakikitungo sa atin upang dalhin tayong
lahat sa kaligtasan kay Jesucristo; at upang magawa iyon ay kinakailangan
may proseso.
Ang pagkaunawa sa Diyos ay nagreresulta sa kalungkutang naaayon sa Diyos, na
nagbubunga ng pagsisisi tungo sa kaligtasan.
2Corinto 7:10
Sapagkat ang kalungkutang naaayon sa Diyos ay nagbubunga ng pagsisisi tungo
sa kaligtasan na hindi ipagdaramdam, subalit ang makasanlibutang kalungkutan
ay nagbubunga ng kamatayan. (AB01)
Ang Ebanghelyo ay ang salita ng katotohanan at samakatuwid ay ang Ebanghelyo
ng kaligtasan, na nagreresulta sa pagtatatak ng mga nagsisi sa Espiritu
Santo.
Efeso 1:13 Sa
kanya'y kayo rin naman, na nakarinig ng salita ng katotohanan, ang
ebanghelyo ng inyong kaligtasan, at kayo na sumampalataya sa kanya, ay
tinatakan ng ipinangakong Espiritu Santo. (AB01)
Ang kaligtasan ay nakakamit mula sa mga banal na kasulatan o Kasulatan.
Dahil kinasihan ng Diyos, ang Kasulatan ay nakapagtuturo sa nagsisisi para
sa kaligtasan sa pamamagitan ng pananampalataya kay Jesucristo.
2Timoteo 3:15-16
at kung paanong mula sa pagkabata ay iyong nalaman ang mga banal na
kasulatan na makakapagturo sa iyo tungo sa kaligtasan sa pamamagitan ng
pananampalataya kay Cristo Jesus. 16 Ang lahat ng mga kasulatan
ay kinasihan ng Diyos at mapapakinabangan sa pagtuturo, sa pagsaway,
pagtutuwid, at sa pagsasanay sa katuwiran, (AB01)
Bagama't siya'y isang Anak,
siya'y natuto ng pagsunod sa pamamagitan ng mga bagay na kanyang tiniis.
Nang maging sakdal, siya ang naging pinagmulan ng walang hanggang kaligtasan
ng lahat ng mga sumusunod sa kanya.
Hebreo 5:8-9
Bagama't siya'y isang Anak, siya'y natuto ng pagsunod sa pamamagitan ng mga
bagay na kanyang tiniis, 9 at nang maging sakdal, siya ang naging
pinagmulan ng walang hanggang kaligtasan ng lahat ng mga sumusunod sa kanya;
(AB01)
Kaya't siya ay inihandog na minsan upang harapin ang kasalanan at
magpapakita sa ikalawang pagkakataon, hindi upang harapin ang kasalanan
kundi upang iligtas ang mga sabik na naghihintay sa kanya.
Hebreo 9:28
ay
gayundin naman si Cristo, na inihandog na minsan upang dalhin ang mga
kasalanan ng marami, ay magpapakita sa ikalawang pagkakataon, hindi upang
harapin ang kasalanan, kundi upang iligtas ang mga sabik na naghihintay sa
kanya.
(AB01)
Kaya ang kaligtasan ay iisa para sa lahat at minsanang ibinigay sa mga
banal.
Judas 3
Mga minamahal, samantalang ako'y lubusang nagsisikap na sumulat sa inyo
tungkol sa ating iisang kaligtasan, natagpuan kong kailangang sumulat upang
himukin kayo na ipaglaban ang pananampalataya na minsanang ibinigay sa mga
banal. (AB01)
Samakatuwid, wala nang pahayag pagkatapos ng ibinigay ng Diyos kay
Jesucristo at ipinasa kay Juan. Ang lahat ng kailangan para sa kaligtasan ng
sangkatauhan ay nakapaloob sa Bibliya. Ang kaligtasan at kapangyarihan at
kaluwalhatian ay sa Diyos at inihayag Niya ito sa Kanyang mga lingkod sa
pamamagitan ni Cristo, at hindi ito dapat baguhin.
Apocalipsis 22:18-19 Aking binabalaan ang bawat taong nakikinig sa mga
salita ng propesiya ng aklat na ito: Kung ang sinuman ay magdagdag sa mga
ito, idaragdag sa kanya ng Diyos ang mga salot na nakasulat sa aklat na ito,
19 at kung ang sinuman ay mag-alis sa mga salita ng aklat ng
propesiyang ito, aalisin ng Diyos ang kanyang bahagi sa punungkahoy ng buhay
at sa banal na lunsod, na nakasulat sa aklat na ito. (AB01)
Ang huling pagtatatak sa mga banal ay sa pamamagitan ng Banal na Espiritu,
na nakabatay sa Kautusan ng Diyos na ipinahayag sa Bibliya mula sa Lumang
Tipan.
Ibinigay ni Cristo ang Kautusan sa Sinai bilang Anghel ng Tipan o Presensya
– ang Anghel ni Yahovah. Sinabi niya na:
...
hanggang sa mawala ang langit at lupa,
ang isang tuldok o isang kudlit ay
hindi mawawala sa kautusan, hanggang sa matupad ang lahat ng mga bagay.
Kaya't sinumang sumuway sa
isa sa pinakamaliit sa mga utos na ito, at magturo nang gayon sa mga tao ay
tatawaging pinakamaliit sa kaharian ng langit; ngunit ang sinumang tumupad
at magturo ng mga ito ay tatawaging dakila sa kaharian ng langit...
(Mat. 5:18-19).
Sa gayon ay hindi binawasan ni Cristo ang Kautusan.
Tinupad niya ang Kautusan at inutusan ang mga tao na gawin din ang gayon.
Ang Kautusan at ang mga propeta ay hanggang kay Juan. Mula kay Juan ang
mabuting balita ng Kaharian ng Diyos ay ipinangangaral at ang lahat ay nagpupumilit na makapasok dito (o
sa pamamagitan ng pagsubok o
paghihirap).
Mas madali pang
maglaho ang langit at ang lupa kaysa mawalan ng bisa ang kahit isang tuldok
ng Kautusan. (Luc. 16:16-17).
Ang Kautusan ay ibinigay sa pamamagitan ni Moises, ngunit hindi ito tinupad.
Juan 7:19 Hindi ba ibinigay sa inyo ni Moises ang kautusan? Subalit wala sa
inyong tumutupad ng kautusan. Bakit ninyo pinagsisikapang ako'y patayin?”
(AB01)
Hinahangad nilang patayin siya sapagka't ang kaisipan ng laman ay
pakikipagalit laban sa Diyos, sapagka't hindi napasasaklaw sa kautusan (Rom.
8:7). Sa gayon, sinisikap nitong alisin ang mga sumusunod sa Kautusan, na
kinokondena dahil sa kanilang pagsunod.
Ang mga nagkakasala nang walang Kautusan ay mapapahamak din nang walang
kautusan. Ang mga nagkakasala sa ilalim ng Kautusan ay mapapahamak sa ilalim
ng Kautusan.
Roma 2:12
Sapagkat
ang lahat ng nagkasala nang walang kautusan ay mapapahamak din nang walang
kautusan; at ang lahat ng nagkasala sa ilalim ng kautusan ay sa kautusan
hahatulan. (AB01)
Ang kasalanan ay hindi pagkilala sa kautusan o paglabag sa Kautusan (1Jn.
3:4). Ang parusa ng kasalanan ay kamatayan maging ito ay ginawa sa mga
pangangasiwa sa ilalim ng Kautusan o sa labas ng Kautusan. Ito ay walang
kaugnayan kung ang administrasyon ay magtakda man ng magkakaibang mga
kautusan. Ang mga nagkakasala ay mamamatay maliban kung sila ay mapanumbalik
sa bagong buhay sa kaligtasan ni Cristo. Pagkatapos nito, susundin nila ang
Kautusan.
Ang pagtutuli ay sa puso at ang pagsunod sa mga aral ng Kautusan ay ang
sukatan ng pagtutuli. Ang tumutupad sa Kautusan ay tuli sa puso, habang ang
tuli at hindi tumutupad ng Kautusan ay parang isang hindi mananampalataya.
Yaong mga Judio ay yaong mga nag-iingat ng Kautusan mula sa kanilang mga
puso, bilang mga Judio sa kalooban, habang ang mga nagsasabing sila’y mga
Judio at sila’y hindi ay nahaharap sa kahatulan (Apoc. 3:9) at magpapatirapa
sa harap ng mga banal. (Ang pagpapatirapa na ito ay isinalin din bilang
pagsamba at inilapat kay Cristo at
sa mga hinirang.)
Apocalipsis 3:9
Ibinibigay ko sa mga sinagoga ni Satanas na nagsasabing sila'y mga Judio, at
sila'y hindi, kundi nagsisinungaling: sila'y aking papupuntahin at
pasasambahin sa harap ng iyong mga paa, at malalaman nilang ikaw ay aking
inibig. (AB01)
Tingnan din ang araling
The Genetic Origin of the Nations (No. 265).
Ang argumentong Protestante na ang biyaya ay nag-aalis sa kautusan ay batay
sa pahayag na ang mga hinirang ay
patay sa kautusan, mula sa teksto sa Roma 7:4. Sinasamahan ng
Antinomianismo ang pagbaluktot na ito ng maling paggamit ng doktrina ng
predestinasyon.
Roma 7:4
Gayundin
naman, mga kapatid ko, kayo'y namatay sa kautusan sa pamamagitan ng katawan
ni Cristo; upang kayo'y makipisan sa iba, samakatuwid ay sa kanya na
bumangon mula sa mga patay upang tayo'y magbunga para sa Diyos. (AB01)
Ang istrukturang ito ay hindi nag-aalis ng Kautusan bagkus ay
binibigyang-diin ang kapangyarihan ng Banal na Espiritu sa pag-regula sa
indibidwal sa pamamagitan ng kalikasan ng Diyos na nagmumula sa Kanya sa
pamamagitan ng Banal na Espiritu. Ang pagkakaiba ay ginawa sa pagitan ng
pamumuhay sa laman, at mga pagtatangka na ayusin ang isang relasyon sa Diyos
sa pamamagitan ng mga regulasyon upang bigyang-kahulugan ang Kautusan, na sa
sarili nito ay banal at matuwid at mabuti. Ang Kautusan ay hindi pisikal na
bagay. Ang mga nasa laman ay tinatrato ito bilang isang pisikal na bagay.
Patay na tayo sa aspetong iyon dahil hindi na tayo nabubuhay sa laman. Ang
Mesiyas ay muling ipakikilala ang Kautusan sa kabuuan nito para sa Milenyo
ayon sa Kasulatan, at hindi maaaring masira ang kasulatan. Kung gayon, paano
nga ba naaalis ang Kautusan sa realidad? Ang Kautusan ay hindi nagbibigay ng
buhay; ang Banal na Espiritu ang nagbibigay nito sa pamamagitan ni Cristo.
Roma 7:5-7
Sapagkat nang tayo'y nasa laman pa, ang mga pagnanasa ng mga
kasalanan na pawang sa pamamagitan ng kautusan ay gumagawa sa mga bahagi ng
ating katawan upang magbunga para sa kamatayan. 6 Subalit ngayon
tayo'y nakalagan sa kautusan, yamang tayo'y namatay doon sa umalipin sa
atin, upang makapaglingkod sa bagong buhay sa Espiritu, at hindi sa lumang
batas na nakasulat. 7 Ano nga ang ating sasabihin? Ang kautusan
ba'y kasalanan? Huwag nawang mangyari. Gayunma'y hindi ko sana nakilala ang
kasalanan, kung hindi sa pamamagitan ng kautusan; sapagkat hindi ko sana
nakilala ang pag-iimbot kung hindi sinasabi ng kautusan, “Huwag kang
mag-iimbot.” (AB01)
Kung wala ang Banal na Espiritu ang mga pagnanasa ng laman ay napupukaw sa
pamamagitan ng kaalaman ng mabuti at masama, na nakasaad sa Kautusan. Kung
wala ang kalikasan ng Diyos hindi natin mapangangalagaan ang Kautusan sa
banal na katuwiran. Sa gayon tayo ay pinalaya mula sa Kautusan kay
Jesucristo. Hindi ito nangangahulugan na pinalaya tayo sa paggawa ng
kasalanan. Kung iniibig natin ang Diyos tutuparin natin ang Kanyang mga
Utos.
Juan 14:15
Kung iniibig
ninyo ako, tuparin ninyo ang aking mga utos. (AB)
Walang kontradiksyon sa mga tekstong ito. Ang mga Kautusan ay nagmumula sa
Ama at tinupad ni Cristo.
Juan 15:10
Kung
tinutupad ninyo ang aking mga utos, ay mananatili kayo sa aking pag-ibig
gaya ng aking pagtupad sa mga utos ng aking Ama, at ako'y nananatili sa
kanyang pag-ibig. (AB01)
Ano, kung gayon, ang ipinako sa tulos (stake)?
Colosas 2:13-15 At
kayo'y mga patay dahil sa inyong mga kasalanan at sa di-pagtutuli ng inyong
laman ay kanyang binuhay kayong kasama niya, nang ipinatawad niya sa inyo
ang lahat ng mga kasalanan, 14 na pinawi ang sulat-kamay na laban
sa atin na nasa mga tuntuning salungat sa atin, at ito'y kanyang inalis at
ipinako sa krus. 15 Inalisan niya ng sandata ang mga pinuno at
ang mga may kapangyarihan at sila'y ginawa niyang hayag sa madla, na
nagtatagumpay sa kanila sa pamamagitan nito. (AB01)
Ang Colosas 2:14 ay isinalin sa pangunahing teksto ni Marshall bilang:
¦>"8,\R"H JÎ 6"2z º:ä<
P,4D`(D"N@< J@ÃH *`(:"F4<
Ô
µ<
exaleipsas
to kathi
emõn cheirographon
tois
dogmasin
ho
en
wiping out
the against us
handwriting
in ordinances which was
ßB,<"<J\@< º:Ã<s 6"4 "ÛJÎ µD6,<
¦6
J@Ø :XF@Ls BD@F08fF"H
upenantion
emin,
kai auto
erken
ek
tou mesou,
proselõsas
contrary
to us
and it
has taken out of the midst (way) nailing
"ÛJÎ Jè
FJ"LDèq
auto tõ
staurõ
it
to the cross [stake (staurõ)].
Kaya ang talaan ng pagkakautang o mga utang (cheirographon)
na nakuha mula sa mga tuntunin ng kautusan para sa seremonya ay ang bagay na
ipinako sa tulos (stake).
Samakatuwid, ang ritwal sa paglilinis sa pamamagitan ng paghahandog ay
inalis o tinanggal ni Cristo minsan magpakailanman.
Ang maling
pananampalatayang ito sa Colosas ay sinuri nang detalyado sa araling
Heresy in the Apostolic Church (No. 089).
Ang mga Banal na Araw at ang mga Sabbath ay hindi bahagi ng mga tuntunin ng
kautusan para sa seremonya. Tanging ang mga kautusan para sa mga hain ang
tinanggal. Sa pamamagitan ng kanyang sakripisyo, minsan at para sa lahat ay
tinanggal ni Cristo ang mga pamunuan
at mga
kapangyarihan. Ang Griyegong teksto para sa mga ito ay
archas (isinaling
mga pinuno) at ezousias (mga
awtoridad).
Inilantad niya sila ng hayagan, na nagtagumpay sa
kanila sa pamamagitan nito. Kaya't inilantad ni Cristo ang mga makalangit na
kapangyarihan (at higit sa lahat si Satanas) na hindi nag-alay ng kanilang
sarili para sa kanilang mga taong pinangangalagaan gaya ng ginawa niya.
Ang Kautusan ay nananatili.
Sapagkat ang Kautusan ay banal, at ang mga utos ay banal at makatarungan at
mabuti.
Roma 7:12
Kaya't ang kautusan ay banal, at ang utos ay banal
at makatarungan at mabuti. (AB01)
Sinabi ni Cristo: "Ngunit kung ibig mong pumasok sa buhay, tuparin mo ang
mga utos".
Mateo 19:17 At
sinabi niya sa kanya, “Bakit mo ako tinatanong tungkol sa mabuti? Iisa ang
mabuti. Ngunit kung ibig mong pumasok sa buhay, tuparin mo ang mga utos.”
(AB01)
Kaya't hindi tayo magmamana ng buhay na walang hanggan maliban kung susundin
natin ang mga Utos. Dito makikita ang Diyos bilang sentro ng sukdulang
Mabuti, kaya nga ang salitang
Diyos. Ang Kautusan ay nakasalig sa kabuuan nito sa dalawang Dakilang Utos
(Mat. 22:40).
Mateo 22:36-40
“Guro, alin ba ang dakilang utos sa kautusan?” 37 At sinabi sa
kanya, “Ibigin mo ang Panginoon mong Diyos nang buong puso mo, at nang buong
kaluluwa mo, at nang buong pag-iisip mo.’ 38 Ito ang dakila at
unang utos.’ 39 At ang pangalawa ay katulad nito, ‘Ibigin mo ang
iyong kapwa na gaya ng iyong sarili.’ (AB01)
Kaya ang Kautusan ay nakalaan sa isang wakas o layunin, na nasa kay Cristo
at nilalayong ipagkasundo tayo sa Diyos. Ang Kautusan, bilang espirituwal,
ay nagmumula sa Diyos at sa gayon ay pinananatili sa ating mga kalikasan
upang tayo ay ipagkasundo sa Diyos. Kaya’t ang Kautusan ay hindi nagdudulot
ng kamatayan kundi ang kasalanan, na isang paglabag sa Kautusan, na gumagawa
sa loob ng indibidwal
na nagdudulot ng kamatayan.
Roma 7:13
Kung gayon, ang mabuti ba ang nagdala ng kamatayan sa akin? Hindi,
kailanman! Kundi ang kasalanan na gumagawa ng kamatayan sa akin sa
pamamagitan ng mabuti, upang ang kasalanan ay maihayag na kasalanan, at sa
pamamagitan ng utos ay maging lubos na makasalanan. (AB01)
Ang Kautusan ay espirituwal ngunit ang sangkatauhan ay makalaman, na
ipinagbili sa ilalim ng kasalanan.
Roma 7:14
Sapagkat
nalalaman natin na ang kautusan ay espirituwal, ngunit ako'y makalaman, na
ipinagbili sa ilalim ng kasalanan. (AB01)
Ang buong argumento na ang Kautusan ay hindi espirituwal at samakatuwid ay
hindi bahagi ng Bagong Tipan ay lubos na mali. Ang tunay na nagbalik-loob na
tao ay nalulugod sa Kautusan ng Diyos sa kanilang panloob na mga sarili.
Mga Awit 119:1
Mapalad silang sakdal ang landas, na sa kautusan ng Panginoon ay lumalakad!
(AB01)
Roma 7:22
Sapagkat
ako'y nagagalak sa kautusan ng Diyos sa kaibuturan ng aking pagkatao. (AB01)
Sapagkat ang Kautusan ay umaakay sa mga tao patungo kay Cristo, na siyang
kinauuwian ng Kautusan.
Roma 10:4 Sapagkat
si Cristo ang kinauuwian ng kautusan upang maging matuwid ang bawat
sumasampalataya. (AB01)
Ang kinauuwian ng Kautusan (telos
gar nomou) dito ay ang konklusyon bilang ang layunin o hangarin, ang
punto o kilos o estado na nilalayon. Ito ay hindi ang pagtigil ng Kautusan.
Sa pagiging pinapatnubayan ng Espiritu ay nagpapalaya sa indibidwal mula sa
pagiging nasa ilalim ng Kautusan.
Galacia 5:18
Subalit
kung kayo'y pinapatnubayan ng Espiritu, kayo ay wala sa ilalim ng kautusan.
(AB01)
Hindi dahil inaalis nito ang Kautusan, kundi dahil pinahihintulutan nito ang
Kautusan na masunod mula sa panloob na pagnanais at tamang pagkilos, na nasa
ating mismong kalikasan.
Hebreo 8:10-13 Ito
ang tipang aking gagawin sa sambahayan ni Israel pagkatapos ng mga araw na
iyon, sabi ng Panginoon: ilalagay ko ang aking mga kautusan sa kanilang
pag-iisip, at isusulat ko ang mga iyon sa kanilang mga puso, at ako'y
magiging Diyos nila, at sila'y magiging bayan ko. 11 At hindi
magtuturo ang bawat isa sa kanila sa kanyang kababayan, o magsasabi ang
bawat isa sa kanyang kapatid, ‘Kilalanin mo ang Panginoon,’ sapagkat ako'y
makikilala nilang lahat, mula sa pinakahamak hanggang sa pinakadakila sa
kanila. 12 Sapagkat ako'y magiging mahabagin sa kanilang mga
kasamaan, at ang kanilang mga kasalanan ay hindi ko na aalalahanin pa.”
13 Sa pagsasalita tungkol sa “bagong tipan,” ginawa niyang lipas na
ang una. At ang ginawang lipas na at tumatanda ay malapit nang maglaho.
(AB01)
Kaya ang espiritu ay nakasulat sa puso at isipan ng mga tao. Kaya tinutupad
ng mga tao ang Kautusan sa pamamagitan ng Banal na Espiritu. Ang Kautusan na
sinusunod sa puso sa pamamagitan ng tamang pagkilos ay nagsisilbi bilang
tanda ng mga hinirang. Muli, ang di-nagbalik-loob na pag-iisip ay nakikilala
sa pamamagitan ng pagtutol nito sa Kautusan at mga argumento na naglalayong
alisin ang Kautusan.
Ang Kautusan ng Diyos ay dapat sundin sa pamamagitan ng pananampalataya at
mga gawa at hindi sa pamamagitan ng mga gawa lamang.
Santiago 2:14-18 Ano
ang pakinabang mga kapatid ko, kung sinasabi ng sinuman na siya'y may
pananampalataya, ngunit walang mga gawa? Maililigtas ba siya ng kanyang
pananampalataya? 15 Kung ang isang kapatid na lalaki o babae ay
namumuhay nang hubad at kinukulang sa pagkain sa araw-araw, 16 at
ang isa sa inyo ay magsabi sa kanila, “Humayo kayong payapa, magpainit kayo
at magpakabusog,” subalit hindi ninyo sila binibigyan ng mga bagay na
kailangan ng katawan; anong pakinabang niyon? 17 Kaya't ang
pananampalataya na nag-iisa, kung ito ay walang mga gawa ay patay. 18
Subalit may magsasabi, “Ikaw ay mayroong pananampalataya, at ako'y
mayroong mga gawa.” Ipakita mo sa akin ang iyong pananampalatayang walang
mga gawa, at ipapakita ko sa pamamagitan ng aking mga gawa ang aking
pananampalataya. (AB01)
Roma 9:32
Bakit?
Sapagkat hindi nila pinagsikapan iyon batay sa pananampalataya, kundi batay
sa mga gawa. Sila'y natisod sa batong katitisuran, (AB01)
Ang pagsunod sa mga Kautusan ay isang kinakailangang kondisyon sa
pagpapanatili ng Espiritu Santo, na nananahan sa mga sumusunod sa mga
Kautusan ng Diyos.
1Juan 3:24 At ang
tumutupad ng kanyang mga utos ay nananatili sa kanya, at siya sa kanya.
At dito'y nakikilala natin na siya'y nananatili sa atin, sa pamamagitan
ng Espiritu na kanyang ibinigay sa atin. (AB01)
Mga
Gawa 5:32
Kami'y
mga saksi sa mga bagay na ito, gayundin ang Espiritu Santo na ibinigay ng
Diyos sa mga sumusunod sa kanya.”
(AB01)
Kaya imposibleng maging Cristiano at ibigin ang Diyos at si Cristo nang
hindi sinusunod ang Kautusan. Kinakailangang kasama rito ang pagsunod sa
Sabbath bilang ika-apat na Utos.
Kaligtasan sa pamamagitan ng Biyaya
Nagpakita ang biyaya ng Diyos na may dalang kaligtasan sa lahat ng mga tao,
na nagtuturo sa atin, na matapos itakuwil ang kasamaan, at mga makamundong
pagnanasa, ay dapat tayong mamuhay nang may katinuan, matuwid at banal sa
panahong kasalukuyan ng sanglibutan ito, habang hinihintay natin ang mapalad
na pag-asa at ang pagpapakita ng kaluwalhatian ng ating dakilang Diyos at
Tagapagligtas na si Jesucristo (Tit. 2:11–13; tingnan ang Marshall's
RSV Interlinear Greek-English New Testament). Kaya’t si Cristo ang
pagpapakita ng kaluwalhatian ng Dakilang Diyos, na ating Tagapagligtas (Tit.
2:10). Ang biyaya ay samakatuwid isang bunga ng gawain ni Jesucristo.
Ang Iglesia ay iniingatan sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Diyos sa
pamamagitan ng pananampalataya para sa kaligtasan na nakahandang ipahayag sa
huling panahon.
1Pedro 1:5 na sa kapangyarihan ng Diyos ay iniingatan sa pamamagitan ng
pananampalataya para sa kaligtasan na nakahandang ipahayag sa huling
panahon. (AB01)
Ang bunga ng pananampalataya ay ang kaligtasan ng kaluluwa. Ang mga propeta
ay nagpahayag tungkol sa kaligtasan ngunit hindi alam ang oras o ang persona
ng Mesiyas nang ihula nila ang kanyang pagdurusa at kasunod na
kaluwalhatian.
1Pedro 1:9-10 na
inyong tinatanggap ang bunga ng inyong pananampalataya, ang kaligtasan ng
inyong mga kaluluwa. 10 Tungkol sa kaligtasang ito, nagsikap at
nagsiyasat na mabuti ang mga propeta na nagpahayag tungkol sa biyayang
darating sa inyo.
(AB01)
Ang kasalanan ay dumating sa sanlibutan sa pamamagitan ni Adan at naghari
mula kay Adan hanggang kay Moises. Ang kamatayan ay bunga ng kasalanan.
Roma 5:12
Kaya't kung paanong sa pamamagitan ng isang tao ay pumasok ang kasalanan
sa sanlibutan, at sa pamamagitan ng kasalanan ay ang kamatayan, kaya't
dumating sa lahat ng mga tao ang kamatayan, sapagkat ang lahat ay nagkasala;
(AB01)
Ang kasalanan ay umiral na bago ibinigay ang Kautusan kay Moises.
Roma 5:13 tunay na
ang kasalanan ay nasa sanlibutan bago pa dumating ang kautusan, ngunit hindi
ibinibilang ang kasalanan kung walang kautusan. (AB01)
Kaya ang mga kahihinatnan ng Kautusan ay nalaman na mula pa kay Adan, dahil
ang kasalanan ay hindi binibilang kung saan walang kautusan. Kaya lahat ng
tao ay namatay at itinalaga sa Ikalawang Pagkabuhay na Mag-uli sa labas ng
Kautusan. Sa ilalim ng Kautusan, ang mga Patriyarka at ang mga Propeta ay
nakamit ang Unang Pagkabuhay na Mag-uli.
Sa gayon ay sumagana ang biyaya dahil sa pagtubos sa tao mula sa kasalanan
at sa Kautusan.
Kung saan marami ang kasalanan sa ilalim ng
Kautusan, ay lalong dumarami ang biyaya.
Roma 5:15-21 Subalit
ang kaloob na walang bayad ay hindi gaya ng pagsuway. Sapagkat kung sa
pamamagitan ng pagsuway ng isa ang marami ay namatay, lalo pang sumagana
para sa marami ang biyaya ng Diyos, at ang kaloob dahil sa biyaya ng isang
tao, na si Jesu-Cristo. 16 At ang kaloob na walang bayad ay hindi
gaya ng ibinunga ng pagkakasala ng isang tao; sapagkat ang kahatulan na
dumating na kasunod ng pagkakasala ng isa ay nagbunga ng paghatol, subalit
ang kaloob na walang bayad na kasunod ng maraming pagsuway ay nagbunga ng
pag-aaring-ganap. 17 Sapagkat kung paanong sa pagsuway ng isa ay
naghari ang kamatayan sa pamamagitan ng isa; ang tumatanggap ng kasaganaan
ng biyaya at kaloob ng pagiging matuwid ay lalo pang maghahari sa buhay sa
pamamagitan ng isa, si Jesu-Cristo. 18 Kaya't kung paanong sa
pamamagitan ng isang pagsuway ay dumating ang kahatulan sa lahat ng mga tao;
gayundin naman sa pamamagitan ng isang matuwid na gawa ay dumating sa lahat
ng mga tao ang pag-aaring-ganap at buhay. 19 Sapagkat kung
paanong sa pamamagitan ng pagsuway ng isang tao ang marami ay naging mga
makasalanan, gayundin sa pamamagitan ng pagsunod ng isa ang marami ay
magiging mga matuwid. 20 Subalit dumating ang kautusan na
nagbunga ng pagdami ng pagsuway, ngunit kung saan marami ang kasalanan, ay
lalong dumarami ang biyaya; 21 upang, kung paanong ang kasalanan
ay naghari sa kamatayan, ay gayundin naman ang biyaya ay makapaghahari sa
pamamagitan ng pagiging matuwid tungo sa buhay na walang hanggan sa
pamamagitan ni Jesu-Cristo na Panginoon natin. (AB01)
Kaya't ang Kautusan ay ipinakilala upang madagdagan ang paglabag upang ang
pagkaunawa sa regulasyon ng mga gawain ayon sa pag-ibig ng Diyos ay maging
malinaw sa mga naghahanap sa Diyos. Gayunpaman, hindi naging masunurin ang
Israel. Sa pamamagitan ng pagsunod ng isa ang marami ay magiging mga
matuwid, ibig sabihin, sa pamamagitan ng biyayang naghahari sa pamamagitan
ng katuwiran tungo sa buhay na walang hanggan sa pinahiran na si Jesus (Rom.
5:20-21).
Wala nang kahatulan sa mga na kay Cristo.
Roma 8:1
Ngayon nga'y wala nang kahatulan sa mga na kay Cristo Jesus. (AB01)
Kaya’t ang Kautusan ay natupad sa atin na lumalakad ayon sa Espiritu.
Roma 8:4
upang ang makatuwirang itinatakda ng kautusan ay matupad sa atin, na
hindi lumalakad ayon sa laman, kundi ayon sa Espiritu. (AB01)
Pinapatnubayan ng Espiritu ang kaisipan ayon sa layunin nito.
Roma 8:5-6 Sapagkat ang mga ayon sa laman ay nagtutuon ng kanilang isipan sa
mga bagay ng laman; subalit ang mga ayon sa Espiritu ay sa mga bagay ng
Espiritu.
6
Sapagkat ang kaisipan ng laman ay kamatayan;
subalit ang kaisipan ng Espiritu ay buhay at kapayapaan. (AB01)
Ang kaisipan ng laman ay pagkapoot laban sa Diyos; sapagkat hindi ito
napapasakop sa kautusan ng Diyos, ni hindi nga maaari magpasakop sa
Kautusan.
Roma 8:7
Sapagkat
ang kaisipan ng laman ay pagkapoot laban sa Diyos; sapagkat hindi ito
napapasakop sa kautusan ng Diyos, ni hindi nga maaari; (AB01)
Kaya ang laman o di-nagbalik-loob na kaisipan ay nakikilala sa pamamagitan
ng paglaban nito sa pagsunod sa mga Kautusan ng Diyos. Ang argumento na
inalis ng biyaya ang Kautusan ay talaga namang sa isang di-nagbalik-loob na
kaisipan. Ang buong argumento sa Biyaya at Kautusan ay nagpapakilala sa mga
masunurin sa Diyos at sa mga hindi masunurin sa Diyos. Ang dispensasyon ay
hindi “kung” kundi “paano” tinutupad ang Kautusan. Sinuman ay huwag humatol
sa inyo tungkol sa pagkain at inumin, o tungkol sa kapistahan, o bagong
buwan o mga araw ng Sabbath (Col. 2:16-17). Ang mga ito ay isang anino ng
mga bagay na darating, ngunit ang katawan ay kay Cristo. Kaya't si Cristo
ang nagbigay ng Kautusan sa ilalim ng patnubay ng Diyos at siya ang
tagapamagitan at layunin ng Kautusan. Kaya't walang lilipas mula sa Kautusan
hanggang sa ang lahat ay maisakatuparan - lalo na, ang pagpapanumbalik ng
planeta sa Kautusan at pagkatapos ay sa Diyos sa katapusan ng Milenyo. Iyon
ang dahilan kung bakit ipapanumbalik ni Cristo ang lahat ng mga Banal na
Araw, Bagong Buwan at Sabbath sa kanyang pagbabalik (Isa. 66:23; Zac.
14:16-19). Kung kinakailangan niyang ipanatili ang mga bagay na iyon sa
Milenyo, kung gayon ang mga ito ay nakatali sa mga hinirang sa lahat ng
panahon.
Ang Espiritu niyaong bumuhay na muli kay Cristo mula sa mga patay ay
nabubuhay sa Cristiano, nagbibigay-buhay sa pamamagitan ng Espiritu na
naninirahan sa indibidwal.
Roma 8:11
Ngunit
kung ang Espiritu niyaong bumuhay na muli kay Jesus ay nananatili sa inyo,
siya na bumuhay na muli kay Cristo mula sa mga patay ay magbibigay ng buhay
sa inyong mga katawang may kamatayan, sa pamamagitan ng kanyang Espiritu na
naninirahan sa inyo. (AB01)
Ang lahat ng pinapatnubayan ng Espiritu ng Diyos ay sila ang mga anak ng
Diyos (Rom. 8:14).
Roma 8:12-14 Kaya
nga, mga kapatid, mga may utang tayo, hindi sa laman, upang mamuhay ayon sa
laman; 13 sapagkat kung mamuhay kayo ayon sa laman, kayo ay
mamamatay, subalit kung sa pamamagitan ng Espiritu ay pinapatay ninyo ang
mga gawa ng laman, kayo ay mabubuhay. 14 Sapagkat ang lahat ng
pinapatnubayan ng Espiritu ng Diyos ay sila ang mga anak ng Diyos. (AB01)
At ito ay sa biyaya ng Diyos. Ang Kautusan ay ibinigay sa pamamagitan ni
Moises; ang biyaya at katotohanan ay dumating sa pamamagitan ni Jesucristo.
Juan 1:17 Sapagkat ibinigay sa pamamagitan ni Moises ang kautusan; ang
biyaya at ang katotohanan ay dumating sa pamamagitan ni Jesu-Cristo. (AB01)
Dahil dito'y tumatawag tayo Abba o
Ama, na umuunlad sa kaparehong
pagkukupkop (Rom. 8:15) gaya ng ibinigay sa ating kapatid na si Jesucristo.
Roma 8:15-16 Sapagkat hindi kayo tumanggap ng espiritu ng pagkaalipin upang
muling matakot, kundi tumanggap kayo ng espiritu ng pagkukupkop, na dahil
dito'y tumatawag tayo, “Abba!
Ama!” 16 Ang Espiritu mismo ang
nagpapatotoo kasama ng ating espiritu na tayo'y mga anak ng Diyos. (AB01)
Ang Kautusan mismo ay hindi nagbibigay ng pagaaring-ganap. Ang isang tao ay
inaaring-ganap sa pamamagitan ng pananampalataya kay Jesucristo.
Galacia 2:16 at
nalalaman natin na ang tao ay hindi inaaring-ganap sa pamamagitan ng mga
gawa ng kautusan, kundi sa pamamagitan ng pananampalataya kay Jesu-Cristo,
at tayo ay sumasampalataya kay Cristo Jesus, upang ariing-ganap sa
pamamagitan ng pananampalataya kay Cristo, at hindi sa pamamagitan ng mga
gawa ng kautusan, sapagkat sa pamamagitan ng mga gawa ng kautusan ay hindi
aariing-ganap ang sinumang laman. (AB01)
Ang buhay na kanilang tinatahak ay sa pamamagitan ng pananampalataya sa Anak
ng Diyos.
Galacia 2:20-21
Ako'y ipinakong kasama ni Cristo at hindi na ako ang nabubuhay, kundi si
Cristo ang nabubuhay sa akin, at ang buhay na ikinabubuhay ko ngayon sa
laman ay ikinabubuhay ko sa pamamagitan ng pananampalataya sa Anak ng Diyos
na sa akin ay nagmahal, at nagbigay ng kanyang sarili dahil sa akin. 21
Hindi ko pinawawalang halaga ang biyaya ng Diyos, sapagkat kung ang
pag-aaring-ganap ay sa pamamagitan ng kautusan, kung gayon, si Cristo ay
namatay nang walang kabuluhan. (AB01)
(Tingnan din ang araling
Ang Tekstong Mga Gawa ng
Kautusan - o MMT (No. 104).)
Sa pamamagitan ng Kautusan tayo ay namatay sa Kautusan upang tayo ay mabuhay
sa Diyos.
Galacia 2:19
Sapagkat
ako sa pamamagitan ng kautusan ay namatay sa kautusan, upang ako'y mabuhay
sa Diyos. (AB01)
Gayunpaman, hindi natin pinawawalang halaga ang biyaya ng Diyos sa
pamamagitan ng pagsunod sa Kautusan dahil hindi tayo inaaring-ganap sa
pamamagitan ng Kautusan (Gal. 2:21). Tinutupad natin ang Kautusan dahil
pinapatnubayan tayo ng Espiritu, at ang Kautusan ay nagmumula sa mismong
kalikasan ng Diyos na ating isinuot at kung saan tayo ay nakikibahagi (2Ped.
1:4), gaya ni Cristo.
2Pedro 1:4 Gayon
niya ipinagkaloob sa atin ang kanyang mahahalaga at mga dakilang pangako
upang sa pamamagitan ng mga ito ay makatakas kayo sa kabulukang nasa
sanlibutan dahil sa masamang pagnanasa, at maging kabahagi kayo sa likas ng
Diyos.
(AB01)
Tayo ay naligtas hindi sa pamamagitan ng Kautusan kundi sa pamamagitan ng
biyaya ni Jesucristo.
Mga
Gawa 15:11
Ngunit
naniniwala tayo na maliligtas tayo sa pamamagitan ng biyaya ng Panginoong
Jesus, na tulad naman nila.” (AB01)
Ang kasalanan ay hindi makapaghahari sa mga hinirang sapagkat wala sila sa
ilalim ng Kautusan kundi nasa ilalim ng biyaya at mga alipin ng Diyos.
Roma 6:14-15 Sapagkat ang kasalanan ay hindi makapaghahari sa inyo, sapagkat
wala kayo sa ilalim ng kautusan kundi nasa ilalim ng biyaya. 15
Ano nga? Magkakasala ba tayo, dahil tayo'y wala sa ilalim ng kautusan, kundi
nasa ilalim ng biyaya? Huwag nawang mangyari. (AB01)
Gayunpaman, hindi tayo nagkakasala sa pamamagitan ng pagsuway sa Kautusan
dahil tayo ay mga alipin ng Diyos at ng katuwiran at hindi ng kasalanan, na
nagiging masunurin sa anyo ng aral na doon ay ipinagkatiwala sa atin.
Roma 6:17-18 Ngunit salamat sa Diyos, na bagama't kayo'y dating mga alipin
ng kasalanan, kayo'y taos-pusong sumunod sa anyo ng aral na doon ay
ipinagkatiwala kayo. 18 At pagkatapos na mapalaya kayo sa
kasalanan ay naging mga alipin kayo sa paggawa ng matuwid. (AB01)
Samantalang dati tayo’y mga patay dahil sa ating mga kasalanan, ngayon ay
binuhay tayong kalakip ni Cristo sa pamamagitan ng biyaya.
Efeso 2:5 …
Bagama't tayo'y mga patay dahil sa ating mga kasalanan, tayo'y binuhay [ng
Diyos] na kalakip ni Cristo (sa pamamagitan ng biyaya kayo'y nangaligtas),
(AB)
Tayo ay muling binuhay at pinaupong kasama ni Cristo sa sangkalangitan upang
maipakita ng Diyos, sa mga panahong darating, ang lawak at di-masukat na
kayamanan ng kanyang biyaya at kagandahang-loob sa atin sa pamamagitan ni
Cristo Jesus.
Efeso 2:6-7 at tayo'y muling binuhay na kasama niya, at pinaupong kasama
niya sa sangkalangitan, kay Cristo Jesus, 7 upang kanyang
maipakita sa mga panahong darating ang di-masukat na kayamanan ng kanyang
biyaya sa kagandahang-loob sa atin sa pamamagitan ni Cristo Jesus. (AB01)
Sapagkat sa biyaya tayo'y naligtas sa pamamagitan ng pananampalataya. Hindi
sa pamamagitan ng ginagawa ng indibidwal; ito’y kaloob ng Diyos at hindi sa
pamamagitan ng mga gawa, upang walang sinumang magmalaki.
Efeso 2:8-9 Sapagkat sa biyaya kayo'y naligtas sa pamamagitan ng
pananampalataya, at ito'y hindi sa pamamagitan ng inyong sarili, ito'y
kaloob ng Diyos; 9 hindi sa pamamagitan ng mga gawa, upang ang
sinuman ay huwag magmalaki. (AB01)
Kaya’t tinutupad natin ang Kautusan sa pamamagitan ng Espiritu ng Diyos sa
pamamagitan ng biyaya.
Obligasyon sa ilalim ng Kautusan
Mayroong patuloy na obligasyon na sundin ang Kautusan, na hindi lumilipas at
hindi rin nababago gaya ng nakita natin (Mat. 5:18; Luc. 16:17). Hindi ito
iningatan nang tama ng mga Judio noong panahon ni Cristo (Jn. 7:19), na
binago ng tradisyon (Mat. 15:2-3,6; Mc. 7:3,5,8-9,13) .
Mateo 15:2-6 “Bakit
lumalabag ang iyong mga alagad sa tradisyon ng matatanda? Hindi sila
naghuhugas ng kanilang mga kamay bago sila kumain ng tinapay.” 3
Sumagot siya sa kanila at sinabi, “Bakit lumalabag naman kayo sa utos ng
Diyos dahil sa inyong tradisyon? 4 Sapagkat sinabi ng Diyos,
‘Igalang mo ang iyong ama at ang iyong ina;’ at ‘Ang magsalita ng masama sa
ama o sa ina, ay dapat mamatay.’ 5 Ngunit sinasabi ninyo na
sinumang magsabi sa kanyang ama o sa kanyang ina, ‘Anumang pakikinabangin mo
mula sa akin ay ipinagkaloob ko na sa Diyos.’ Ang taong iyon ay hindi na
kailangang gumalang pa sa kanyang ama. 6 Kaya, pinawalang-saysay
ninyo ang salita ng Diyos dahil sa inyong tradisyon. (AB01)
Marcos 7:3-13
(Sapagkat ang mga Fariseo at ang lahat ng mga Judio ay hindi kumakain
malibang makapaghugas na mabuti ng mga kamay, na sinusunod ang tradisyon ng
matatanda. 4 Kapag nanggaling sila sa palengke, hindi sila
kumakain malibang nalinis nila ang kanilang mga sarili. At marami pang ibang
bagay ang kanilang sinusunod gaya ng mga paghuhugas ng mga tasa, mga pitsel,
at mga lalagyang tanso.) 5 Kaya't siya'y tinanong ng mga Fariseo
at mga eskriba, “Bakit ang iyong mga alagad ay hindi lumalakad ayon sa
tradisyon ng matatanda, kundi kumakain ng tinapay na marurumi ang mga
kamay?” 6 At sinabi niya sa kanila, “Tama ang pahayag ni Isaias
tungkol sa inyo na mga mapagkunwari, ayon sa nasusulat, ‘Iginagalang ako ng
bayang ito ng kanilang mga labi, subalit ang kanilang puso ay malayo sa
akin. 7 At walang kabuluhan ang pagsamba nila sa akin, na
itinuturo bilang aral ang mga utos ng mga tao!’ 8 Iniwan ninyo
ang utos ng Diyos at inyong pinanghahawakan ang tradisyon ng mga tao.”
9 Sinabi pa niya sa kanila, “Maganda ang paraan ng inyong pagtanggi sa
utos ng Diyos, upang masunod ang inyong mga tradisyon. 10
Sapagkat sinabi ni Moises, ‘Igalang mo ang iyong ama at ang iyong ina,’ at
‘Ang sinumang lumait sa ama o sa ina ay dapat patayin!’ 11 Ngunit
sinasabi ninyo na kung sabihin ng isang tao sa kanyang ama o ina, ‘Ang
anumang tulong na mapapakinabang ninyo sa akin ay Corban, na
nangangahulugang handog,’ 12 at pagkatapos ay hindi na ninyo siya
pinahihintulutang gumawa ng anuman para sa kanyang ama o ina, 13
kaya't pinawawalang kabuluhan ang salita ng Diyos sa pamamagitan ng
tradisyon na inyong ipinamana at marami pa kayong ginagawang mga bagay na
katulad nito. (AB01)
Binago ng mga guro ng mga Judio ang Kautusan upang maging isang pasanin o
pamatok, ginagawa itong isang pagsubok sa Diyos (tingnan ang araling
Ang Tekstong Mga Gawa ng
Kautusan - o MMT (No. 104)).
Mga Gawa 15:10
Kaya ngayon, bakit ninyo sinusubok ang Diyos sa
pamamagitan ng paglalagay ng pamatok sa batok ng mga alagad na kahit ang
ating mga ninuno ni tayo ay hindi nakayang dalhin? (AB01)
Mayroong patuloy na obligasyon mula sa itaas na sundin ang mga Utos ng
Diyos. Sila ay nananatili at hindi lilipas hanggang sa katapusan ng mga
panahon, na may kinalaman sa pag-iral ng tao.
Bakit sinusunod ng mga Cristiano ang Kautusan
Ang mga Cristiano ay naligtas sa pamamagitan ng biyaya at hindi sa
pamamagitan ng Kautusan.
Bakit nga ba axiomatic na kinikilala at tinutupad
nila ang Kautusan? Ito ay dahil ang
Kautusan ng Diyos ay nagmumula sa walang hanggang kabutihan ng Kanyang
Kalikasan. Ang Kautusan ng Diyos ay nagmumula sa kalikasan ng Diyos at,
dahil dito, ito ay nananatili magpakailanman, dahil ang Diyos Mismo ay hindi
nagbabago bilang sadyang mabuti
bilang sentro ng sukdulang kabutihan. Sa Marcos 10:18 sinabi ni Cristo:
"Bakit tinatawag mo akong mabuti? walang mabuti kundi isa lamang, ang
Diyos.", o "Bakit mo itinatanong sa akin ang tungkol sa mabuti? May isa, na
siyang mabuti: datapuwa't kung ibig mong pumasok sa buhay, ingatan mo ang
mga utos” (Mat. 19:17).
Ang kabutihan ng Diyos ay
umaakay sa bawat isa sa atin tungo sa pagsisisi.
Roma 2:4 O hinahamak mo ang mga kayamanan ng kanyang kabutihan, pagtitiis,
at pagtitiyaga na hindi mo nababatid na ang kabutihan ng Diyos ang umaakay
sa iyo sa pagsisisi? (AB01)
Ang kalikasan ng Diyos ay hindi nagbabagong kabutihan. Ang makalangit na
Hukbo ay nakikibahagi sa Kanyang kalikasan.
Kaya nga nagiging
pare-pareho sila sa banal na kalikasan at kabutihan. Sa ganitong paraan si
Cristo ay siya ring kahapon, ngayon at hanggang sa dulo ng panahon (aioonas).
Hebrews 13:8
Si Jesu-Cristo ay siya ring kahapon, ngayon, at magpakailanman.
(AB01)
Ang mga hinirang, sa pamamagitan ng pakikibahagi sa banal na kalikasan
(2Ped. 1:4), ay naging bahagi ng banal na pagkasaserdote ni Melquisedec, na
hindi naililipat (aparabaton) o
hindi mapapalitan hanggang sa dulo ng panahon (aioona).
Hebrews 7:24 Datapuwa't siya, sapagka't namamalagi magpakailan man ay may
pagkasaserdote siyang di mapapalitan. (AB)
Sa ganitong paraan din ang mga hinirang ay nagpapatuloy sa kanilang
pagkasaserdote magpakailanman, na tinubos bilang mga hari at mga saserdote;
at sila ay maghahari sa o sa ibabaw ng Lupa (epi)
(Apoc. 4). Ito ay isang milenyal na propesiya.
May kakayahang iligtas ni Cristo nang lubos ang mga lumalapit sa Diyos sa
pamamagitan niya (tingnan ang Heb. 7:25, Marshall's Greek-English Interlinear).
Gayunpaman, si Cristo ay hindi ang layon ng pagsamba, ni siya ang Diyos na
nag-uutos ayon sa kalooban.
Hebreo 7:25 Dahil dito, siya'y may kakayahang iligtas nang lubos ang mga
lumalapit sa Diyos sa pamamagitan niya, yamang lagi siyang nabubuhay upang
mamagitan para sa kanila.
(AB01)
Mayroon tayong Bagong Tipan kung saan itinatatag ng Panginoon ang Kanyang
mga Kautusan sa ating pag-iisip at isinulat ang mga ito sa ating mga puso.
Siya ay ating Diyos at
tayo ay Kanyang mga lingkod, sumasamba sa Kanya sa pamamagitan ng
pagsunod sa Kanyang mga Kautusan sa ating sariling kalikasan (Heb. 8:10-13).
Hebreo 8:10-13 Ito
ang tipang aking gagawin sa sambahayan ni Israel pagkatapos ng mga araw na
iyon, sabi ng Panginoon: ilalagay ko ang aking mga kautusan sa kanilang
pag-iisip, at isusulat ko ang mga iyon sa kanilang mga puso, at ako'y
magiging Diyos nila, at sila'y magiging bayan ko. 11 At hindi
magtuturo ang bawat isa sa kanila sa kanyang kababayan, o magsasabi ang
bawat isa sa kanyang kapatid, ‘Kilalanin mo ang Panginoon,’ sapagkat ako'y
makikilala nilang lahat, mula sa pinakahamak hanggang sa pinakadakila sa
kanila. 12 Sapagkat ako'y magiging mahabagin sa kanilang mga
kasamaan, at ang kanilang mga kasalanan ay hindi ko na aalalahanin pa.”
13 Sa pagsasalita tungkol sa “bagong tipan,” ginawa niyang lipas na
ang una. At ang ginawang lipas na at tumatanda ay malapit nang maglaho.
(AB01)
Kaya ang mga panlabas na palatandaan ay walang kabuluhan. Ang
pagsunod sa mga Utos ng Diyos sa ating kalooban ang siyang tumutuli sa
atin (1Cor. 7:19) bilang mga Cristiano at miyembro ng espirituwal na
Israel.
1Corinto 7:19
Ang pagtutuli ay walang kabuluhan, at ang di-pagtutuli ay walang
kabuluhan; kundi ang pagtupad sa mga utos ng Diyos. (AB01)
Ang mga tumutupad sa mga Utos ng Diyos ang siyang nagpagalit sa dragon at
nakikilala sa mga pag-uusig.
Apocalipsis 12:17 Nagalit ang dragon sa babae, at umalis upang digmain ang
nalabi sa binhi ng babae, ang mga tumutupad sa mga utos ng Diyos at ang mga
may patotoo ni Jesus.
(AB01)
Ito ang mga banal na nagsisitupad ng mga Utos ng Diyos at nagtitiyaga.
Apocalipsis 14:12
Narito ang pagtitiyaga ng mga banal, ng mga nagsisitupad ng mga utos ng
Dios, at ng pananampalataya kay Jesus. (AB01)
Ang mga banal ay nagsisitupad ng mga utos ng Diyos at ng pananampalataya kay
Jesus. Ang pangangailangan para sa pagtitiyaga ay nag-uugat sa patuloy na
pagsisikap na pahinain ang layunin at lakas ng mga Utos ng Diyos sa
pamamagitan ng teolohiyang sumusubok na wasakin ang soberanya ng Iisang
Diyos na Tunay (Jn. 17:3; 1Jn. 5:20) at ang integridad ng Kanyang mga
Kautusan. Ang Sabbath ay isa lamang sa mga Kautusan na inaatake bilang
inaalis ng argumento sa Biyaya at Kautusan. Ang pinaka-hindi pangkaraniwang
kawalang-lohika at maling pagpapakahulugan ng Kasulatan ay isinusulong ng
mga nag-aangking Cristiano na, sa pamamagitan ng kanilang pangangatwiran, ay
nagpapakita ng pagkapoot sa mga Utos ng Diyos. Sa gayo'y ipinakita nila ang
makalaman na batayan ng kanilang paniniwala at ang di-napagbalik-loob na
kalikasan ng kanilang pag-iisip. Ang mga hinirang ay pinag-uusig dahil sa
kanilang pagkabigo na kilalanin ang maling pangangatwirang ito. Dahil
patuloy nilang sinusunod ang mga Utos ng Diyos at ang Pananampalataya kay
Jesus, ang Kanyang Anak, sila ay pinag-uusig.
Ang huwad na sistema ng Triune God ay itinatag bilang pasimula sa kamalian
ng Biyaya at Kautusan. Ang apostasiya (apostasia)
ng mga Huling Araw sa mga hinirang ay nakasentro sa Kautusan. Ang
taong makasalanan sa totoo ay ang
taong walang kinikilalang kautusan (anomias).
Ibig sabihin nito walang sinusunod na
kautusan. Kaya naman, sinusubukan ng taong walang kinikilalang kautusan
na alisin ang kahalagahan ng Kautusan. Inilalagay niya ang kanyang sarili sa
itaas ng lahat ng bagay na mula sa Diyos. Nakaupo siya sa
naos ng Diyos, kung saan tayo ay kabahagi.
1Corinto 3:17
Kung
ang sinuman ay magtangkang gumiba sa templo ng Diyos, ang taong ito'y
gigibain ng Diyos, sapagkat ang templo ng Diyos ay banal, at ang templong
ito ay kayo. (AB01)
Ang salitang isinalin na templo
dito ay naos. Ang teksto ay
isinalin ni Marshall bilang:
If anyone the shrine
of [the] God defiles, will defile this man [the] God; for the shrine of
[the] God holy is, who (which) are ye.
Ang hiwaga ng kawalang pagkikilala sa kautusan ay kumikilos na nang sumulat
si Pablo sa mga taga-Tesalonica.
2Tesalonica 2:7-10
Ito ay sapagkat gumagawa na ang hiwaga ng kawalang pagkikilala sa kautusan
ng Diyos. May pumipigil pa rito sa ngayon hanggang sa ang pumipigil ay
maalis. [Mas tama na
hanggang sa lumabas ito mula sa gitna (eoos ek mesou genetai)]
8 Kung magkagayon, mahahayag siya na walang kinikilalang kautusan ng
Diyos. Ang Panginoon ang pupuksa sa kaniya sa pamamagitan ng hininga ng
kaniyang bibig. Sa pamamagitan ng kasinagan ng kaniyang pagdating at ang
Panginoon ay siya ring magpapawalang-bisa sa taong iyon. 9 Ang
pagparito ng taong walang kinikilalang kautusan ng Diyos ay ayon sa paggawa
ni Satanas ayon sa lahat ng uri ng kapangyarihan at mga tanda at mga
kamangha-manghanggawa ng kasinungalingan. 10 Gagawa siya ng lahat
ng daya ng kalikuan sa kanila na napapahamak sapagkat hindi nila tinanggap
ang pag-ibig ng katotohanan upang sila ay maligtas. (SND)
Kaya ang aktibidad ni Satanas ay nakadirekta sa pagtatatag ng isang sistema
sa loob ng Templo ng Diyos upang dungisan ito ng isang sistema na
naglalayong alisin ang mga Kautusan ng Diyos - at upang malinlang maging ang
mismong mga hinirang, kung posible. Ang pag-ibig sa katotohanan ay mahalaga
sa pagliligtas ng mga hinirang sa isyung ito. Ang mga hinirang ay kailangang
makipagbuno sa ganitong anyo ng panlilinlang sa buong panahon ng Iglesia
hanggang sa pagdating ng Mesiyas.
Mayroong isang pagkakasunod-sunod ng argumento na tumagal sa buong panahon
ng Iglesia at kung saan ito ay nadungisan at pinag-usig at iyon ay ang
argumento ng Modalist-Trinitarian o Triune Godhead, at ang argumento ng
Biyaya at Kautusan na hindi maiiwasang sumunod dito. Ang argumento ay nakita
sa 1Juan, na nagmula sa Modalismo bilang isang maagang anyo ng Triune na
kalaunan ay nagresulta sa Trinity. Ang iba pang mga kahihinatnan ng
pagkakamaling ito ay nakita sa Colosas at Galacia gayundin sa Efeso. Ang
pag-ibig sa katotohanan ay ang tanda ng mga hinirang. Ang mga hindi
tumatanggi sa argumentong ito at hindi tumutupad sa mga Kautusan ng Diyos ay
tinatanggihan ng Diyos. Ang prosesong iyon ay pinaka-halata at matindi sa
mga Huling Araw at sa mga iglesia ng Laodicea at Sardis. Parehong
tinanggihan ang mga iglesiang iyon at tanging iilang indibidwal lamang ang
maliligtas.
Tingnan din ang mga araling:
Pagkakaiba sa Kautusan (No.
096)
Hindi Tayo Maliligtas sa
pamamagitan ng Mabubuting Gawa (No. 189)
Pag-ibig at ang Istraktura
ng Kautusan (No. 200)
q