Ang Tekstong Mga Gawa ng Kautusan

Ang aralin na ito ang huli sa serye tungkol sa kautusan. Ito ay may kinalaman sa konsepto ng mga gawa ng kautusan na tinutukoy ni Pablo. Nagkaroon ng malawakang pag-atake sa iglesia sa buong mundo, sa loob ng mahabang panahon, na sinusubukang alisin ang konsepto na umiiral ang kautusan, at ginamit ang mga komento ni Pablo sa Galacia at Roma bilang batayan. Ang mga argumento ay mapanlinlang, ngunit hindi pa rin ito naiintindihan nang mabuti

Roma 3:20 ²⁰Kaya nga, sa pamamagitan ng mga gawa ng kautusan walang taong mapapaging-matuwid sa harapan niya sapagkat ang lubos na pagkaalam sa kasalanan ay sa pamamagitan ng kautusan. (SND)

Si Pablo ay gumagamit ng isang terminong tinatawag na mga gawa ng kautusan. Karamihan sa mga modernong Cristiano ay inaakala na ang kanyang tinutukoy ay ang kautusan ni Moises. Inaakala nila na sinasabi niya na inalis na ang kautusan. Ang mga gawa ng kautusan ay walang saysay, at ang mga gawa ng kautusan ay hindi bahagi ng sistema. Kaya't lahat ay isinusulat muli ang mga komento na iyon pabalik sa Lumang Tipan sa pangkalahatan, at sinasabi na ang mga gawa ng kautusan ay walang kaugnayan sa atin. Ang argumentong iyon ay hindi tama dahil sa mga argumento sa araling Pagkakaiba sa Kautusan (No. 96). Sa aralin na iyon ipinakita kung paano ang mga kautusan ng Diyos ay walang hanggan, at ang mga ito ay nagmula sa Kanyang kalikasan. Ipinakita rin doon na ang kautusan para sa mga hain ay ang bagay na ipinako sa krus at hindi ang kautusang Moral ng mga utos. May isa pang aspeto, na tinatawag na mga gawa ng kautusan, na may kaugnayan sa kautusan para sa mga hain, at may kaugnayan sa kautusan ng Diyos lamang sa hindi direktang paraan. Ang mga gawa ng kautusan ay hindi naiintindihan, at ngayon lamang, sa pamamagitan ng ebidensya sa arkeolohiya, na nagagawa nating maintindihan kung ano talaga ang tinutukoy ni Pablo. Maipakikita na natin ngayon na ang aktuwal na sinasabi ni Pablo ay ang lupon ng mga sulatin, na naging laganap sa mga sektang Judio, na nakabatay sa Qumran, at walang bahagi sa rabinikong Judaismo. Ginamit ito dahil tinanggihan ng Essene at ng iba pa ang Talmud at ang sistema ng Templo at pagkasaserdote. Sila ang mga grupo ng Bibliya lamang ng unang mga siglo BC/AD. Makikita natin na ang terminong mga gawa ng kautusan ni Pablo ay tumutukoy sa sektaryang pagsusuri ng mga ritwal sa paglilinis na walang batayan sa kaligtasan. Hindi ito tumutukoy sa mga kautusan ng Diyos para sa espirituwal na kaligtasan. Tumutukoy ito, sa hindi direktang paraan lamang, sa mga Banal na Araw. Tumutukoy ito sa hain at paglilinis, i.e. mga ritwal sa paglilinis. Makikita natin, mula sa pagkakasunud-sunod, kung ano ang kinasasangkutan nito. Sa Roma 3:20 mayroon tayong unang komento ng ganitong uri. Sinasabi nito na Therefore by the deeds of the law. Isinasalin ng ilang bersyon ang teksto bilang the works of the law o mga gawa ng kautusan.

Roma 3:20-27 ²⁰Sapagka't sa pamamagitan ng mga gawa ng kautusan ay walang laman na aariing-ganap sa paningin niya; sapagka't sa pamamagitan ng kautusan ay ang pagkakilala ng kasalanan. ²¹Datapuwa't ngayon bukod sa kautusan ay ipinahahayag ang isang katuwiran ng Dios, na sinasaksihan ng kautusan at ng mga propeta; ²²Sa makatuwid baga'y ang katuwiran ng Dios sa pamamagitan ng pananampalataya kay Jesucristo sa lahat ng mga nagsisisampalataya; sapagka't walang pagkakaiba; ²³Sapagka't ang lahat ay nangagkasala nga, at hindi nangakaabot sa kaluwalhatian ng Dios; ²⁴Palibhasa'y inaring-ganap na walang bayad ng kaniyang biyaya sa pamamagitan ng pagtubos na nasa kay Cristo Jesus: ²⁵Na siyang inilagay ng Dios na maging pangpalubagloob, sa pamamagitan ng pananampalataya, sa kaniyang dugo, upang maipakilala ang kaniyang katuwiran dahil sa hindi pagpansin sa mga kasalanan na nagawa nang nagdaang panahon sa pagpapahinuhod ng Dios; ²⁶Sa pagpapakilala'y aking sinasabi, ng kaniyang katuwiran sa panahong kasalukuyan, upang siya'y maging ganap at tagaaring-ganap sa may pananampalataya kay Cristo. ²⁷Kaya nga saan naroon ang pagmamapuri? Ito'y inihiwalay na. Sa pamamagitan ng anong kautusan? ng mga gawa? Hindi: kundi sa pamamagitan ng kautusan ng pananampalataya. (AB)

Dito sinasabi ni Pablo, sa diwa ay, sa anong kautusan? ng mga gawa? Hindi: kundi sa pamamagitan ng kautusan ng pananampalataya. Ito ang sentro o mahalagang punto ng pagpapaabot ng kaligtasan sa sangkatauhan. Ngunit itinataguyod ni Pablo ang kautusan.

Romans 3:28-31 ²⁸Kaya nga maipasisiya natin na ang tao ay inaaring-ganap sa pananampalataya na hiwalay sa mga gawa ng kautusan. ²⁹O ang Dios baga ay Dios ng mga Judio lamang? hindi baga siya ang Dios din ng mga Gentil? Oo, ng mga Gentil din naman: ³⁰Kung gayon nga na iisa ang Dios, at kaniyang aariing-ganap ang pagtutuli sa pamamagitan ng pananampalataya, at ang di pagtutuli sa pamamagitan ng pananampalataya. ³¹Niwawalan kaya nating kabuluhan ang kautusan sa pamamagitan ng pananampalataya? Huwag nawang mangyari: kundi pinagtitibay pa nga natin ang kautusan. (AB)

Kaya't itinataguyod ni Pablo ang kautusan sa Iglesiang Romano, ngunit sinasabi niya na ang mga gawa ng kautusan dito ay hindi tama. Hindi sila nagbibigay ng anumang kaligtasan. Ang kaligtasan ay sa pamamagitan lamang ng pananampalataya kay Jesucristo. Bakit nasangkot si Pablo sa argumentong ito? Dahil sa malinaw na salungatan sa mga termino, marami ang nag-aakala na siya ay tumatalakay tungkol sa kautusan para sa mga hain laban sa mga nagsisikap na ipagtanggol ang kautusan. May problema sa mga pahayag ni Pablo at sa pagkakaisa ng Bibliya, dahil may mga malinaw na salungatan sa sinasabi ni Pablo. Sa isang banda, sinasabi niya na dapat sundin natin ang mga utos, at sa kabilang banda, sinasabi niya na ang mga gawa ng kautusan na ito ay hindi nagbibigay ng pakinabang. Ang maliwanag na salungatan na ito ay kailangang lutasin. Ang huling sagot, bukod sa malinaw na pagkakaiba sa pagitan ng Moral at kautusan para sa mga hain na ating tinalakay sa araling Pagkakaiba sa Kautusan, ay nakasalalay sa isang lupon ng mga sulatin, na hindi natin alam. Ang terminong ginamit niya ay ergoon nomou, (sa Romanised Greek), na nangangahulugang mga gawa ng kautusan. Na nagsasalin ng isang terminong Hebreo, na natuklasan natin ngayon mula sa Dead Sea Scrolls. Ang termino ay Miqsat Ma’ase Ha-Torah, o MMT, kung saan isinalin ito, nina Strugnell at Qimron, na Some of the Precepts of Torah. Hindi ito matatagpuan saanman sa rabinikong Judaismo. Hindi ito naging karaniwang pamantayan at kaya't ang pagkaunawa rito ay nawala. Gayunpaman, ang miqsat ay hindi simpleng nangangahulugan na some lamang. Kapag ginamit sa MMT, hindi ito tumutukoy sa ilang random na kautusan. Ang isang pag-unawa ay maaaring makuha mula sa paggamit nito sa Talmud. Kaya't itinuturing ni Martin Abegg (Paul, Works of the Law and MMT, Biblical Archaeology Review, Nov.-Dec. 1994, pp. 52 ff), na maaari nating isalin ang salitang ito bilang some important o pertinent. Isinalin nina Strugnell at Qimron ang pariralang ma’ase ha torah bilang precepts of Torah. Iminungkahi ni Lawrence Schiffman legal rulings of Torah (mula sa Abegg ibid). Marahil iyon ay mas karaniwang isinalin bilang ang specifics of the law. Ngunit ang paggamit nito sa Griyego ay isinalin bilang ergoon nomou. Ang terminong ito ay ginamit sa Septuagint upang isalin ang terminong ma’ase ha torah. Ang terminong ergoon nomou ay ang terminong ginamit ni Pablo at isinalin sa Ingles bilang the works of the law. Nagiging malinaw na ang aktuwal na tinatalakay ni Pablo ay ang tungkol sa isang pananaw ng kautusan na pinanghahawakan ng sekta ng Qumran, at ito ay naging karaniwan sa di-rabinikal na Judaismo noong unang siglo at hindi naging bahagi ng tradisyon at pagsasalin ng Talmud. Hindi ito naging bahagi ng naiintindihan natin bilang pangkalahatang Judaikong kaisipan. Pagkatapos ay nawala ito. Kinailangan nating maghintay hanggang sa mga Dead Sea Scrolls upang makita ang mga kopya na nakuhang muli at maisalin. Mula sa mga natuklasan na iyon ay mauunawaan natin ng maayos si Pablo. Tatalakayin natin ang ilan sa mga tekstong ito, at pagkatapos ay tatalakayin natin kung ano ang talagang sinasabi ng mga Dead Sea Scrolls tungkol sa mga regulasyon. Magkaka-ideya tayo sa mga uri ng mga bagay na tinuligsa ni Pablo. Makikita natin kung ano ang sinasabi niya na inalis na. Wala itong binibigay na pakinabang. Wala itong kinalaman sa ating pananaw sa kaligtasan, sa mga regulasyon sa Lumang Tipan, na sumasaklaw sa atin. Ito ay may kinalaman sa mga kautusan para sa mga hain at mga seremonyal na paglilinis. Nagbibigay ito ng katuwiran sa pamamagitan ng mga gawa sa pamamagitan ng maling pagbasa ng isang teksto.

Nagkaroon ng kaso sa korte na pinaglabanan sa Amerika tungkol sa karapatan sa Mga Gawa ng Kautusan o mga pagsasalin ng MMT, kung tawagin nila ito. Sina Elisha Qimron at John Strugnell ang gumawa ng teksto. Sinisikap nilang panatilihin ang karapatan sa mga teksto ng Qumran. Maaari mong sabihin "Ano ang pakialam natin? Ano ang kahalagahan kung makahukay sila ng isang papel sa Qumran? At paano ito nakakaapekto sa ating pananampalataya?" Ang sagot ay nagbibigay ito sa atin ng isa pang kasangkapan, isang sandata o kalasag, laban sa mga nagtatangkang gibain ang pananampalataya at ang kautusan. Kapag inalis mo na ang kautusan, inaalis mo ang konsepto ng kasalanan, at inaalis mo ang konsepto ng mga Banal na Araw ng Tinapay na Walang Lebadura. Inaatake mo ang mismong batayan ng plano ng kaligtasan ng Diyos. Ang pagkukubli ng kahulugan ay nagpapahirap sa atin na maunawaan kung ano ang ginagawa ni Cristo sa atin, at kung paano niya tayo pinapalakas.

Ang talakayan tungkol sa sinabi ni Pablo sa Roma at Galacia ay maaaring ipagtanggol at ipaliwanag sa pamamagitan ng malalim na pag-unawa. Ang paliwanag ay tinutukoy niya ang Mga Gawa ng Kautusan - ang Miqsat ma'ase ha-torah o MMT, na partikular na isang pagsulat ng mga sekta ng Qumran, na pumasok sa sektaryang Judaismo noong unang siglo, at nawala mula sa ikalawa, ikatlo at ikaapat na siglo.

Pagkatapos ng pagpapakalat, pagkatapos ng pagbagsak ng Jerusalem, at, sa huli, ang pagbagsak ng Massada, nawala ang MMT. Nanatili ito sa isang kuweba sa Qumran. Ang pagkaunawa sa sinasabi ni Pablo ay nakulong, kaya ang mga taong gustong tanggalin ang mga kautusan ng Diyos ay gumamit ng mga teksto ng Bagong Tipan upang sirain ang kautusan sa pamamagitan ng sinasabi ni Pablo. Ang mga liham sa Bagong Tipan ay ginamit din upang atakihin ang mga saloobin ni Pablo, at pagkatapos ay dahil dito, ang mga Judio mismo ay nakaramdam ng banta dahil sa sinasabi ni Pablo. Ipinakilala nito ang tila isang maliwanag na pagkakasalungatan sa mga teksto ng Bibliya. Ang Galacia 2:13 ay nagbibigay ng isang pakiramdam ng kung ano ang nangyayari.

Galacia 2:13 ¹³ At ang ibang mga Judio ay nakisama sa kanya sa ganitong pagkukunwari, kaya't maging si Bernabe ay natangay ng kanilang pagkukunwari. (AB01)

Naimpluwensyahan nila si Bernabe sa madaling salita, kaya ang mga hinirang ay hindi ligtas sa ganitong pangangatwiran.

Galacia 2:14-16 ¹⁴Ngunit nang makita ko na hindi sila lumalakad nang matuwid sa katotohanan ng ebanghelyo, sinabi ko kay Cefas sa harapan nilang lahat, “Kung ikaw, na Judio, ay namumuhay gaya ng mga Hentil at di gaya ng mga Judio, bakit mo pinipilit ang mga Hentil na mamuhay na gaya ng mga Judio?”¹⁵Tayo mismo ay ipinanganak na mga Judio, at hindi mga Hentil na makasalanan, ¹⁶ at nalalaman natin na ang tao ay hindi inaaring-ganap sa pamamagitan ng mga gawa ng kautusan, kundi sa pamamagitan ng pananampalataya kay Jesu-Cristo, at tayo ay sumasampalataya kay Cristo Jesus, upang ariing-ganap sa pamamagitan ng pananampalataya kay Cristo, at hindi sa pamamagitan ng mga gawa ng kautusan, sapagkat sa pamamagitan ng mga gawa ng kautusan ay hindi aariing-ganap ang sinumang laman. (AB01)

Ngayon ang terminong mga gawa ng kautusan sa pangkalahatan ay kinuha upang magkaroon ng kahulugan mula sa dalawang salita bilang, ang mga gawain ng kautusan, ngunit sa katunayan ito ay, tulad ng nakikita natin, isang pamagat, Mga Gawa ng Kautusan, na nagsasalin ng pamagat sa Hebreo na Miqsat ma’ase ha-torah. Mula ngayon, matutukoy natin ito bilang isang pamagat ng isang Judaikong akda noong unang siglo, na sumusubok na maghatid ng ilang pag-aaring ganap sa pamamagitan ng mga gawa. Ang Galacia 3:1-14 ay nagbibigay ng karagdagang paliwanag.

Galacia 3:1-14 ¹O hangal na mga taga-Galacia! Sino ang gumayuma sa inyo? Sa harapan ng inyong mga mata ay hayagang ipinakita si Jesu-Cristo na ipinako sa krus! ² Ang tanging bagay na nais kong matutunan mula sa inyo ay ito: Tinanggap ba ninyo ang Espiritu sa pamamagitan ng mga gawa ng kautusan, o sa pamamagitan ng pakikinig sa pananampalataya? ³ Napakahangal ba ninyo? Nagpasimula kayo sa Espiritu, ngayon ba'y nagtatapos kayo sa laman? ⁴ Inyo bang naranasan ang maraming bagay ng walang kabuluhan?—kung tunay nga na ito ay walang kabuluhan. ⁵Ang Diyos ba ay nagbibigay sa inyo ng Espiritu at gumagawa ng mga himala sa gitna ninyo sa pamamagitan ng inyong pagtupad sa mga gawa ng kautusan, o sa pakikinig sa pananampalataya? ⁶ Kung paanong si Abraham ay sumampalataya sa Diyos, at ito'y ibinilang sa kanya na katuwiran. ⁷Kaya't inyong nakikita na ang mga sumasampalataya ay mga anak ni Abraham. ⁸ At ang kasulatan, na nakakaalam nang una pa man na aariing-ganap ng Diyos ang mga Hentil sa pamamagitan ng pananampalataya, ay ipinahayag ang ebanghelyo nang una pa man kay Abraham, na sinasabi, “Sa iyo ay pagpapalain ang lahat ng mga bansa.” ⁹Kaya't ang mga sumasampalataya ay pinagpapalang kasama ng mananampalatayang si Abraham. ¹⁰ Sapagkat ang lahat na umaasa sa mga gawa ng kautusan ay nasa ilalim ng sumpa; sapagkat nasusulat, “Sumpain ang bawat isang hindi sumusunod sa lahat ng bagay na nasusulat sa aklat ng kautusan.” ¹¹ Ngayon ay maliwanag na walang sinumang inaaring-ganap sa harapan ng Diyos sa pamamagitan ng kautusan, sapagkat “Ang matuwid ay mabubuhay sa pamamagitan ng pananampalataya.” ¹² Subalit ang kautusan ay hindi nakasalig sa pananampalataya; sa halip, “Ang gumagawa ng mga iyon ay mabubuhay sa mga iyon.” ¹³ Tinubos tayo ni Cristo mula sa sumpa ng kautusan nang siya'y naging sumpa para sa atin—sapagkat nasusulat, “Sumpain ang bawat binibitay sa punungkahoy”— ¹⁴ upang kay Cristo Jesus ang pagpapala ni Abraham ay dumating sa mga Hentil, upang ating tanggapin ang pangako ng Espiritu sa pamamagitan ng pananampalataya. (AB01)

Tinukoy ni Pablo si Abraham sa teksto sa Galacia, dahil si Abraham ay itinuring na matuwid, mula sa mga teksto sa Genesis. Ang buong komposisyon ng katuwiran ni Abraham ay mula sa Genesis 22:16 kung saan handang ialay ni Abraham ang kanyang anak na si Isaac sa utos ng Diyos. At binanggit ito ni Abegg bilang isang punto (ibid). Sa palagay niya ay may isang posibilidad, at ito ay isang napakalakas na posibilidad, kung hindi sana ay hindi na ginamit ni Pablo ang sanggunian kaugnay sa tekstong ito. Hindi sana siya nagsalita tungkol sa mga gawa ng kautusan, at ginamit ang halimbawa ni Abraham, maliban kung ang halimbawang iyon ay tuwirang nauugnay sa kanyang kilos at ibinilang sa katuwiran. Ang katotohanan ay itinuring siyang matuwid dahil sa kanyang ginawa. Si Abegg ay may napakagandang punto, at lumilitaw na tama ito, na ang batayan ng mga gawa ng kautusan na nagbibigay ng katuwiran ay marahil ay kinuha rin sa Awit 106:30-31.

Awit 106:30-31 ³⁰Nang magkagayo'y tumayo si Finehas at namagitan, at ang salot ay napigilan. ³¹ At iyon ay itinuring sa kanya bilang katuwiran, mula sa salinlahi hanggang sa salinlahi magpakailanman. (AB01)

Ang ginawa ng kontemporaryong Judaismo, at kalaunan ng Iglesia, ay kinuha ang konseptong ito kung saan tumayo si Finehas, at sa pamamagitan ng kanyang kilos, sa pamamagitan ng kanyang ginawa, ay ibinilang na matuwid para sa lahat ng salinlahi. Kaya't ang sekta ng Qumran at ang MMT, at ang mga grupo na nag-aakalang ang kautusan ay makapagbibigay ng katuwiran sa pamamagitan ng mga gawa, ay kinuha ang tekstong ito at inilapat ito bilang pag-aaring ganap para sa katuwiran na ibinibigay sa pamamagitan ng mga kilos ng mga indibidwal. Ang Sons of Zadok ay ang titulo na ginamit ng sekta ng Qumran. Ang Zadok na iyon, mataas na saserdote sa ilalim nina David at Solomon, ay direktang inapo ni Finehas ay sumusuporta sa pananaw na ito. Sinabi ni Pablo na walang sinumang inaaring-ganap sa harapan ng Diyos sa pamamagitan ng kautusan. Ang matuwid ay mabubuhay sa pamamagitan ng pananampalataya.

Kaya ang katuwiran ay pagsunod sa mga utos sa pamamagitan ng pananampalataya. Ang pagsunod sa kautusan nang walang pananampalataya sa mas mataas na sistema ay walang kabuluhan. Iyon ang konseptong inaatake. Ang pisikal na pananaw na ito sa katuwiran ay pinanghawakan sa kabila ng katotohanang maraming mga teksto sa Bibliya sa Isaias, partikular sa Isaias 9:1-6, na nagsasalita tungkol sa Mesiyas, at Isaias 53, na nagsasalita tungkol sa kanyang pagdurusa at pag-aalis ng kasalanan. Ang lahat ng mga tekstong iyon ay tumuturo patungo sa pagbabayad-sala na sakripisyo ng Mesiyas upang alisin ang kasalanan. Gayunpaman ang mga taong ito ay nag-isip na sa pamamagitan ng mga gawa ay makakamit nila ang katuwiran. Gaya ng sinabi ni Pablo “O hangal na mga taga-Galacia! Sino ang gumayuma sa inyo? Tinanggap ba ninyo ang Espiritu sa pamamagitan ng mga gawa ng kautusan, o sa pamamagitan ng pakikinig sa pananampalataya?" At pagkatapos ay tinalakay niya si Abraham. Nakita ni Pablo na ang kanilang posisyon ay nagmula sa dalawang teksto, kahit na hindi niya binanggit si Finehas. Gayunpaman, tila tiyak na ang teksto tungkol kay Abraham na inaaring-ganap sa pamamagitan ng kanyang pagsunod at ang kanyang mga gawa sa pag-aalay kay Isaac, ay naging batayan ng kanilang pag-iisip. Ito ay maaaring aktwal na may bahagi pa nga sa kanilang Monastic celibacy sa ilang mga lugar. Marahil mula sa pag-aalay ng mga bata, sa pamamagitan ng hindi pagkakaroon anak, inihahambing mo ang celibacy sa katuwiran. Kaya ikaw ay binibilang na matuwid sa pamamagitan lamang ng pagtanggi sa iyong mga supling. Ito ay isang kakaibang uri ng pangangatwiran. Ngunit tila may hinala na maaaring ganito lamang nga kasimple ito. May iba pang mga ritwal sa paglilinis, na ginagawang isang lohikal na pagpapalawig, dahil hindi ka maaaring maging rituwal na malinis sa lahat ng oras, sa ilalim ng kautusan, na ibinigay ang lahat ng limitasyon sa buhay ng tao. Tila may magandang punto si Abegg para sa pinagmulan ng pangalan. Ipinapakita niya na ang MMT ay nakapaloob sa eksaktong wika ng kung ano ang kinontra ni Pablo sa kanyang sulat sa Galacia (Gal. 2:16) (Abegg op. cit. p. 55).

Isang tanong ang maaaring itanong: Ano ang Mga Gawa ng Kautusan? Sina Qimron at Strugnell ay gumawa ng muling pagsasaayos ng Mga Gawa ng Kautusan sa mga teksto ng DSS. Ito ay binubuo ng tatlong bahagi. Ito ay, una, isang kalendaryong binubuo ng mga linya ng mga numero mula 1 hanggang 21. Pangalawa, ito ay mga seksyon ng kautusan, na binubuo ng ikalawang hanay ng mga tekstong Hebreo, na may bilang na 1 hanggang 82. Pangatlo, mayroon itong epilogue, na binubuo ng ikatlong hanay ng mga teksto, mula 1 hanggang 32.

Ang mga fragment ng anim na magkakahiwalay na kopya ng MMT ay natagpuan sa Qumran, kaya hindi ito isang nakahiwalay na teksto. Mayroong maraming mga kopya nito. Ang mga ito ay tinutukoy sa dalawang paraan, una sa pamamagitan ng 4Q na mga numero, na nagpapahiwatig na nanggaling ang mga ito sa Qumran cave 4. Itong mga ito ay 4Q394 hanggang 4Q399. Pangalawa, tinutukoy ang mga ito gamit ang mga letra na a hanggang f. Sa kaliwang margin ang pinagmulan ng teksto ay ipinapakita gamit ang titik at 4Q na numero (sa loob ng parenthesis). Kaya ang unang 18 linya ng kalendaryo ay nagmula sa kopya a, na katumbas ng 4Q394. Ang mga numerong sumusunod sa mga numerong 4Q ay tumutukoy sa mga column at linya (marami ang inuulit sa ibang mga teksto) (Annex A).

Ang unang linya ay mababasa na i [the sixteenth (day) of it (i.e. the second month) is a Sabbath]. Ngayon ang mga ito ay hindi mga biblikal na posisyon. Ang mga ito ay marahil ay nakabatay din sa solar calendar sa Qumran, na mali. Tinatanggal din nito ang sistema ng Banal na Araw. Iyon ang dahilan kung bakit kailangang alisin ang ilan sa mga istruktura ng kalendaryong naapektuhan. Iyon ang dahilan kung bakit hindi sila maaaring payagang manatili nang lampas sa ikalawang siglo.

Sinasabi ng muling pagsasaayos:

The twenty-third of it is a Sabbath. The thirtieth [of it is a Sabbath. The seventh of the third (month) is a Sabbath - the fourteenth of it is a Sabbath - the fifteenth of it is the Festival of Weeks [Thus Pentecost fell on the 14th and 15th of the third month for Qumran: this is contrary to Leviticus 23. The text continues]. The twenty-

ii fi]rst of it is a Sabbath. The twenty-eighth of it is a Sabbath After it (i.e. the Sabbath), Sunday and Monday, [Tuesday is to be added (to this month).

Ito ang mga muling pagsasaayos (sa mga pangalan ng araw na ginagamit natin, upang maunawaan mo kung ano ang mga araw ng sanglinggo sa mga modernong termino). Ang teksto ay nagpapatuloy:

And the season terminates - ninety-one days. The first of the fourth month is a Memorial Day. The fourth]

iii of it [is a Sabbath]. The el[eventh] of it is a Sabbath. The eighteenth of it is a Sabbath. The twenty-fifth of it is a Sabbath. The second of the fif[th month is a Sabbath. The third of it is the Festival of the (New) Wine...

iv The ninth of it is a Sabbath]. The sixteenth of it is a Sabbath. The twenty-third of it is a Sabbath. The thirtieth [of it is a Sabbath. The seventh of the sixth (month) is a Sabbath. The fourteenth of it is a Sabbath ...

Ang teksto ay nagpapatuloy sa paglista ng mga Sabbath sa buong taon, at pagkatapos ay tinatapos ang taon sa pamamagitan ng mga Sabbath, sa pamamagitan ng mga pista ng bagong langis at mga pista ng paghahandog ng kahoy. Ang mga ito ay hindi mga pista ng Banal na Araw na ipinag-uutos sa atin ng Bibliya o na dapat nating isagawa sa mga panahon ng mga Banal na Araw. Mayroong isang buong serye ng mga pista ng kalendaryo, na nasa Mga Gawa ng Kautusan, na ipinag-uutos sa mga tao nang walang direktang pagpapahintulot sa Bibliya o sa pamamagitan ng pagpapahiwatig man lang. Mukhang nadala pa nila si Bernabe gamit ang mga materyal na ito. Ganun katuso ang mga materyal na ito noong unang siglo.

Ang teksto ay nagpapatuloy:

1 Now these are some of our rulings [...] which are [some of the rulings according to]

2 [the] precepts (of the Torah) in accordance with [our opinion, and] all of them concern [...]

Dapat nating tandaan na ang mga ito ay mga nahukay na 2,000 taong gulang na papyrus, at may ilang mga fragment na nawawala. May mga ellipse sa mga fragment. Nagpapatuloy ito:

3 and the purity of [the... And the concerning the sowed gifts of the] new wheat grains of the [gentiles which they...]

4 and let their [...] touch it and de[file it, and no one should eat]

5 any of the new wheat grains of t[he gen]tiles, [nor] should it be brought into the sanctuary.

Dito nakukuha natin ang konsepto ng - don't touch - don't eat - don't taste. Malinaw na ngayon ang mga komento ni Pablo. Siya ay nagsasalita tungkol sa Mga Gawa ng Kautusan, na kung saan ito ay isang teksto. Sinasabi niya na huwag kang mahumaling sa mga bagay na ito. Sinasabi nito - huwag mong hawakan ito, at huwag mong tikman iyon, at huwag mong gawin ito. Hindi ito nagbibigay ng pag-aaring ganap. Ang iyong pag-aaring ganap ay na kay Cristo Jesus. Ito ay isang radikal na bagong pagkakatuklas, at ito ay isang importanteng teksto at pagsasalin. Ito rin ang isa sa mga dahilan kung bakit ang mga teksto ng Qumran ay itinigil sa loob ng 50 taon. Giniba ng mga teksto ang mga argumento ng modernong Protestantismo. Ganap na pinatutunayan nito ang tradisyonal na posisyon ng Sabbath at Banal na Araw ng Iglesia. Ang mga modern day anti-nomialists ay napahinto sa pamamagitan ng paglalathala ng tekstong ito. Walang na silang anumang dahilan.

Pumunta tayo sa mga konsepto ngayon (sa linya 5).

any of the new wheat grains of t[he gen]tiles, [nor] should it be brought into the sanctuary. [And concerning the sacrifice of the purification-offering]

6 that they cook in a [copper] vessel [and they...] in it,

7 the flesh of their sacrifices, that they [...] in the Temple court (?)...

Kaya't ang tinatalakay natin ay ang tungkol sa mga hain at kung paano nila dapat ito isagawa sa loob ng Templo. Wala silang kontrol sa Templo! Ngunit mayroon silang isang maliit na gusali na tinatawag nila bilang Templo. Ang ginagawa nila ay gumagawa ng mga regulasyon para sa isang bagay na wala silang kontrol. Ngunit, sa diwa, sinasabi nila sa mga Fariseo at sa mga rabinikong awtoridad kung ano ang dapat na istraktura. Ngayon ito ay naging isang napaka-mapanghikayat na dokumento sa buong Gitnang Silangan noong unang siglo. Kaya't kinailangan ni Pablo na pagtuunan ang bahagi ng Roma at Galacia sa pakikipaglaban sa tekstong ito. Ganyan kalawak ito.

Tinatalakay nito ang

8 the broth of their sacrifices. And concerning the sacrifice of the gentiles: [we are of the opinion that they] sacrifice

9 to the [...] that it is like (a woman) who whored with him, [And concerning the cereal offering] of the sacrifice

Sa madaling salita, direktang inatake nila ang lahat ng ginawa ng mga Gentil sa mga hain para sa Templo. Iniwan ng kanilang mga kalaban ang handog na butil mula sa isang araw hanggang sa susunod. Pinaniwalaan nila na dapat itong kainin bago lumubog ang araw sa araw na ito ay inihain.

Gayunpaman, nauunawaan natin ang konsepto na lumilitaw, tulad ng kay Juan, na ito ay tumutukoy sa babae, ang huwad na relihiyon, na isang patutot, dahil tinitingnan ng Juda ang huwad na relihiyon bilang isang patutot sa kaugnayan sa Diyos at bilang isang mangangalunya.

May sinasabi tungkol sa kanilang hain ng kapakanan, na iniwan ng mga kalaban mula sa isang araw hanggang sa susunod na araw, ngunit nakasulat, at sa point 11, ang handog na butil ay kakainin pagkatapos ng paglubog ng araw, at ang laman ay ihahain sa araw na sila ay inihain bago lumubog ang araw. Dapat mag-ingat ang mga anak ng mga Saserdote sa pagsasagawa nito, upang hindi sila magdulot ng kaparusahan sa mga tao. Ang MMT ay tumutukoy sa mga regulasyon sa kadalisayan ng baka ng handog sa paglilinis, i.e. ang pulang baka. Siya na kumakatay dito, at siya na nagsusunog nito, at siya na nag-iipon ng abo nito, at siya na nagwiwisik ng tubig nito, ng paglilinis; ito ay sa paglubog ng araw na ang lahat ng ito ay nagiging dalisay.

Ngayon ay alam na natin ang handog na hain ng mapulang dumalagang baka (Bil. 19:2). Ang mga manunulat ng MMT ay pangunahing nababahala sa mga hain. Kinokontrol nila ang mga hain. Ang sinasabi ni Pablo, muli, ay ang lahat ng mga hain sa paglilinis na ito ay inalis na. Ito ay ang cheirographon, kung mas nais mong sabihin pagkakautang, ay ang ipinako sa krus sa Colosas. Ang aklat na ito ng pagkakautang, kung saan nagkakapatong-patong ang mga kasalanan, ay ipinako sa krus. Ngunit makikita ng isang tao kung gaano ito katuso. Ang mga sekta ay gumawa ng pangalawang hanay ng mga patakaran, tulad ng Talmud, na naging isang serye ng mga teksto na nagreregula ng kanilang pang-araw-araw na buhay, at ito ay naging pagpapatuloy ng rabinikal na Judaismo, ngunit salungat sila dito. Kaya sila ay nahuhumaling sa paghuhugas ng kanilang mga kamay at pagtingin sa kanilang ginagawa, at kung ano ang kanilang kakainin, kung ano ang kanilang pagsasamahin sa kanilang mga handog.

Ngayon ay tinatalakay nila ang isyu ng pagkasaserdote. Tinatawag nila ang pagkasaserdote bilang mga anak ni Aaron. Mayroon silang tagubilin para sa tubig ng paglilinis at pagwiwisik nito. Ang talakayan ay nakasentro sa (18 ff.) mga balat ng baka at tupa. Ang MMT ay nagsasaad tungkol sa pagdadala ng mga ito sa kanilang santuwaryo. Gayundin halimbawa:

concerning the hides and bones of unclean animals. It is forbidden to make handles of vessels from their bones and hides.

Hindi mo maaaring pulutin ang isang patay na hayop at gamitin ang mga buto nito at mag-ukit ng hawakan na yari sa buto at ikabit ito sa isang sisidlan, dahil nagiging marumi ang sisidlan. Kaya lahat ng ito ay mga regulasyon kung ano ang dapat mong gawin sa pang-araw-araw na gawain. Kinukuha ng MMT ang Torah at pinalawak ito sa mga regulasyong ito sa paglilinis.

And concerning the hide of the carcass of a clean animal, he who carries such a carcass shall not have access to the sacred food.

Kaya kahit na magdala ka ng isang malinis na bangkay, hindi ka pinapayagang makibahagi sa sagradong pagkain. Halimbawa, mula rito, kung nagtatrabaho ka sa isang katayan ng hayop, hindi ka maaaring makibahagi sa sagradong paghahandog ng tinapay. Kung ilalapat mo ito sa Cristianismo, hindi ka maaaring makibahagi sa tinapay at alak. Kaya't ang lahat ng ito ay walang kabuluhang regulasyon na kailangang labanan ni Pablo, dahil inatake nito ang bisa ng sakripisyo ni Cristo. Gayunpaman, hindi niya inaalis ang kautusan ng Lumang Tipan. Inaalis niya ang isang lupon ng kautusan na nakasentro sa kautusan ng Lumang Tipan. Ang kautusan para sa mga hain ay malinaw na inalis na ni Cristo, gaya ng itinuro ng mga apostol, gaya ng aking tinukoy sa araling Pagkakaiba sa Kautusan. Kaya mayroon kang tatlong elementong ito. Tinutukoy natin ang tatlong magkakaibang elemento ng kautusan sa Bagong Tipan. Si Pablo mismo ay nagsasalita tungkol sa tatlong magkakaibang elemento, kaya't nagkakaroon ng tila salungatan sa sinasabi ni Pablo. Dahil hindi natin alam kung ano ang Mga Gawa ng Kautusan. Ngunit ang Mga Gawa ng Kautusan ay naiintindihan na natin ngayon na bilang isang teksto, isang tekstong nagpapaliwanag, tulad ng Talmud, na nakakaapekto sa Lumang Tipan. Ngayon kapag naunawaan mo na, ito ay napakasimple. Makikita natin sa pamamagitan lamang ng ating sariling pang-unawa at paghahambing sa Biblia, kung ano ang mga mali ng modernong anti-nomian na mga sulatin. Ang MMT ay hindi naisaalang-alang noong isinulat ang Pagkakaiba sa Kautusan, ngunit madali lang naman sirain ang mga argumento ng anti-nomian kahit wala ito. Sa pamamagitan ng MMT, tuluyang nasisira ang mga argumento ng anti-nomian. Masasabi na ng isang tao sa sinumang nagsasabi na ang kautusan ay inalis na, na hindi nila alam kung ano ang kanilang sinasabi. Ito ang kahalagahan ng MMT. Alam na natin ngayon kung ano ang Mga Gawa ng Kautusan.

Tinatalakay ng MMT ang isyu ng mga saserdote hanggang sa mga tao, na nagdudulot ng kaparusahan sa mga tao.

Itinatakda ng MMT ang lugar ng pagkatay sa loob ng kampo - sa hilagang bahagi ng kampo. Itinuring nila na ang santuwaryo ay isang toldang tipanan, at ang Jerusalem ang kampo, at ang labas ng kampo ay nasa labas ng Jerusalem.

That is the encampment of their settlements (29-30). It is outside of the camp where one should [offer?] the purification offering, and take out the ashes of the alter and burn the purification offering, for Jerusalem is the place that he has chosen among all the tribes of Israel.

Tila ipinapalagay nila mula rito na ang Jerusalem ay isang maaaring ilipat na lugar, bilang mga pamayanan ng Israel. Ito ay may kahalagahan sa mga gawain sa panahon ng pagpapakalat.

Nagtatalo sila mula sa mga tekstong ito, tungkol sa kung saan dapat gawin ang pagkatay, at kung saan dapat maganap ang pagtatapon ng mga abo. Kaya naman, ang talagang nakikita natin ay ang mga kautusan para sa mga hain, at sa mga handog sa paglilinis na nagmumula sa mga hayop at sa mga hain, at mula sa mga hayop na namamatay sa kanilang sarili. Ang mga teksto ng MMT ay mga ritwal sa paglilinis at pagpapadalisay. Nagbibigay ito sa isang tao ng ideya ng antas ng ritwal sa paglilinis na katutubo sa Judaikong lipunan noong panahong iyon. Madalas nating husgahan sila batay sa ating mga pamantayan at kung ano ang ginagawa natin.

Nahuhumaling sila sa kalinisan! Nahuhumaling sa ritwal! Ito ay isang pagkahilig. Kinailangan ni Pablo na harapin iyon dahil kailangan ni Cristo na ilagay ang kanilang pang-unawa sa relihiyon sa isang matatag na batayang intelektwal. Ang pananaw na ito sa relihiyon ay isang katisuran sa buong mundo, at patuloy pa ring isang katitisuran sa buong mundo. Tanging kapag binasa mo ang mga bagay tulad ng Mga Gawa ng Kautusan, saka mo maiintindihan ang lawak ng problemang kinaharap ni Pablo.

Ang MMT ay nagpapatuloy (mula 36) sa mga uri ng mga gawi sa pagkain tungkol sa mga buntis na hayop. Hindi mo maaaring ihain ang isang ina at ang kanyang fetus sa parehong araw. Hindi mo maaaring kainin ang fetus na natagpuan sa sinapupunan ng kanyang patay na ina; maaari lamang itong kainin pagkatapos na ito ay ritwal na makatay. Ang mga ganitong uri ng bagay, mula sa ating normal na mga regulasyon sa paghawak, ay hindi naman tayo ang gumagawa. Pero ito ay mga regulasyon upang hindi gawin ng mga tao ang mga bagay na iyon.

Ito ay may kinalaman sa isyu kung sino ang maaaring pumasok sa kongregasyon. Yaong mga pinangalanan ay ang mga Ammonita, at ang mga Moabita, at ang mamzer, at siya na ang mga bayag ay nadurog, at siya na ang kanyang ari ay pinutol, na gayon pa man ay pumasok sa kongregasyon at kumuha ng mga asawa upang maging isang katawan, at pumasok sa santuwaryo. Tinatalakay dito ng MMT kung sino ang maaaring magpakasal at kung sino ang hindi maaaring magpakasal - kung ano ang sinasabi ng mga regulasyon ng kautusan. At tinatalakay nila ang mga karumihan ng pamumuhay nang magkasama at ang katotohanang hindi sila maaaring makipag-isa sa mga Israelita. Inililista ng MMT ang mga uri ng ipinagbabawal na pagsasama o inter-marriage. Ang mga pagbabawal sa inter-marriage batay sa lahi ay may kinalaman din sa mga kasal sa labas ng mga angkan. Tinatalakay din ng MMT ang tungkol sa mga bulag, kaya't ang mga taong bulag ay dapat maging maalam sa lahat ng paghahalo, at hindi nila nakikita ang paghahalo kapag ito ay nangyayari. Dapat silang maghandog dahil sa pagkakasala. Kaya kung ikaw ay bulag, hindi ka maaaring maghalo ng kahit anuman dahil kailangan mong malaman kung ano ang iyong kinakain o isinusuot. Napakahirap na pasanin para sa isang bulag na tao. Iyan ang mga bagay na pinagtutuunan ng Mga Gawa ng Kautusan. Ngayon naiintindihan mo na kung bakit tinututulan ito ni Pablo. Kung bakit siya naging napaka-mapagparatang. Inaakala ng mga tagapagtaguyod ng MMT na ito ay nagbibigay ng katuwiran. Walang katuwiran sa mga nabasa natin mula sa MMT. Ang mga kautusan para sa mga hain ay inalis na. Ang mga kautusan para sa mga hain ay itinuturing na isang paksa ng pagkakautang, ngunit ang katuwiran ay dumating sa pamamagitan ni Jesucristo. Hindi natin ituturing na may katuwiran ang alinman sa MMT, o alinman sa mga ito na maging sentro o may kinalaman sa ating pananampalataya.

Tinatalakay ng MMT ang buong katanungan tungkol sa mga likido - mga aso na pumapasok sa kampo - kumakain ng mga buto ng santuwaryo - ang Jerusalem bilang kampo ng Kabanalan atbp. Naging abala sila doon bilang isang sentral na posisyon. Nakita nila ang Jerusalem bilang kabisera ng mga kampo ng Israel.

Tinalakay nila ang tungkol sa mga bunga ng mga punong itinanim para sa pagkain sa lupain ng Israel. Kailangan silang tratuhin bilang mga unang bunga ayon sa mga karapatan ng mga saserdote. Gayundin, kasama ang mga ikapu at ang mga kawan na ibinibigay.

Gayundin, tungkol sa mga gumaling na ketongin, ang sekta ng MMT ay may opinyon na hindi sila maaaring pumasok sa anumang lugar na naglalaman ng sagradong pagkain, ngunit dapat na nakahiwalay, at nasa labas ng anumang bahay (64-70 p. 59 f.). Kung ang isang tao ay lumabag sa isang ipinagbabawal na utos nang hindi sinasadya, at hindi niya alam ang mga katotohanan, dapat siyang magdala ng handog sa paglilinis. [[A]nd concerning him who purposely transgresses the precepts, it is writ]ten that he despises and blasphemes] (70 ibid.).

Kaya't sa pagtalakay natin sa konsepto ng mga ketongin at mga malinis na hayop at ng maruruming paghahalo, e.g. paghahasik sa iyong mga bukid at ubasan na may halo-halong uri. Hindi ka rin pinapahintulutan gawin iyon mula sa mga teksto ng Bibliya. Pagkatapos ay tinatalakay ng MMT ang tungkol sa pag-aararo gamit ang hindi pantay na pamatok sa mga hayop na magkasama. Mayroong isang buong pagkakasunud-sunod ng mga aktibidad na dapat mong gawin. Tayo, ngayon, dahil sa ating urban orientation, ay iniisip na ang hindi pantay na pamatok ay tumutukoy sa mga tao na may magkaibang pananampalataya. Pangunahing dinala nila ito sa mga pisikal na konsepto na hindi pinahihintulutan gamitin ang mga ito sa ilalim ng kautusan, kaya gumawa sila ng karagdagang mga regulasyon (mula sa mga tuntunin ng Bibliya) tungkol sa kung ano ang dapat mong gawin. Pagkatapos ay mayroong mga regulasyon tungkol sa kung ano ang maaari mong dalhin sa iyong tahanan. Nagkaroon din ng konsepto ng pakikiapid sa mga babae. Ang mga saserdote ay ipinagbabawal na magpakasal sa mga karaniwang tao. Hindi mo maaaring dungisan ang iyong lahi, kaya ito ay isang usapin ng karumihan; hindi ito isang espirituwal/moralidad na problema. Ang lahat ng mga konseptong ito ay tiningnan sa mga pisikal na konteksto. Ang buong istraktura ng Espiritu, ang ating pag-unawa sa kung ano ang ating ginagawa sa espirituwal, ay ganap na pinahina ng tekstong ito sa Mga Gawa ng Kautusan. Ibinaba nito ang lahat sa pisikal na hindi espirituwal na antas.

Sa madaling salita, ang MMT ay nariyan upang ibigay ang mga pagpapala at ang mga sumpa. Ang sinasabi ng mga manunulat, kapag pinagsama-sama, ay ang ilan sa mga pagpapala at sumpa ay natupad na gaya ng nakasulat sa aklat ni Moises. Ang ilan sa mga pagpapala mula kay Solomon at ang ilan sa mga sumpa mula kay Jeroboam (18-19 op. cit. p. 61). Ito ay tumutukoy sa (21) the end of the days when they will return to Israel (22) forever ... and not be cancelled (?) but the wicked will act wickedly. (May ilang mga ellipse sa teksto). Ang MMT ay nagpapatuloy mula sa (23 ibid. p. 61)

23 and [...]. Think of the kings of Israel, and contemplate their deeds: whoever among them

24 feared [the To]rah was delivered from troubles; and these were the seekers of the Torah,

25 whose transgressions were [for]given. Think of David who was a man of righteous deeds and

26 who was (therefore) delivered from many troubles and forgiven. We have (indeed) sent you

27 some of the precepts of the Torah according to our decision, for your welfare and the welfare of your people. For we have seen (that)

28 you have wisdom and knowledge of the Torah. Consider all these things, and ask him that he strengthen

29 your will, and remove from you the plans of evil, and the devices of Belial

30 so that you may rejoice at the end of time, finding that some of our practises are correct.

31 And this will be counted as a virtuous deed of your, since you are doing what is righteous and good in His eyes for your own welfare, and

32 for the welfare of Israel.

Ang mga tuntunin ng MMT, o Mga Gawa ng Kautusan, ay nagiging konsepto ng pagbibigay ng katuwiran. Hindi yan totoo. Ngayon ay mauunawaan na natin kung ano ang tinutukoy ni Pablo at kung ano ang sinasabi niya. Ang Mga Gawa ng Kautusan, ang MMT o ergon nomou ay hindi nagbibigay ng katuwiran. Nakikita natin kung ano ang kanyang tinutuligsa at kung ano ang kanyang inihahambing sa pag-aaring ganap sa pamamagitan ng pananampalataya. Mas handa na tayo ngayon para makipag-katwiran para sa usapin ng kahulugan sa Roma at Galacia at sa integridad ng mga teksto. Sa aralin na ito tungkol sa MMT at sa aralin na Pagkakaiba sa Kautusan, mas handa tayong pabulaanan ang mga pahayag ng modernong Protestantismo. Kitang-kita na ngayon na nagkamali sila. Hindi ang Torah ang nagbibigay ng katuwiran, at tiyak na hindi ang mga patakarang ito ng kalinisan sa ritwal ang makapagbibigay ng katuwiran. Ang mga ito, ay isang codification o isang simplification ng mga paghahain at kautusan sa paglilinis sa Torah upang subukan at gawin itong bahagi ng pagbibigay ng katuwiran.

Ito ang moral na kautusan na nagmumula sa kalikasan ng Diyos na nagpapakita ng katuwiran. Maaari mong isipin na ikaw ay nasa unang siglo bilang mga Cristianong magkakasamang nakaupo at may mga tao na dumarating na may dalang ganitong laganap na sulatin. Pinag-uusapan ito ng mga tao. Nagiging pangkalahatan na kailangan nating gawin ang kilos na ito o ang kilos na iyon. Kailangan nating maging malinis. Hindi natin maaaring gamitin ang buto na iyon upang gumawa ng hawakan para sa bagay na iyon. Hindi natin maaaring dalhin ang hayop na iyon sa lugar na iyon. Hindi mo magagawa ito at hindi mo magagawa iyon. Mababaliw ka nito. May mga tao na magsasabi na dapat itong gawin dahil ito ay nasa Mga Gawa ng Kautusan. Sabi ng Mga Gawa ng Kautusan. Para itong tulad ng isang tao na nagsasabi na sabi ng isang indibidwal na pinuno, o sabi ng Obispo x. Mukhang yan ang nangyari.

Tulad ng kailangan nating harapin ang mga maling gawa sa katanungan ng Paskuwa na nagtatangkang lumikha ng 14 Nisan na Paskuwa mula sa isang tumpok ng mga kasinungalingan, gayundin ay kailangan nating harapin ang katanungan ng MMT. Kailangan itong harapin ni Pablo, dahil maliwanag na nahawaan nito ang Iglesia ng Galacia. Hindi aksidente na ito ay lumaganap sa Galacia ngunit nabanggit lang ng saglit sa Roma dahil ang komunidad ng mga Judio sa Roma ay mas malayo sa Jerusalem kaysa sa Galacia. Kung mas malayo ang distansya, mas mababa ang problema, ngunit malinaw namang nagkaroon ng seryosong problema sa Gitnang Silangan. Ito ay noong ang Templo ay itinalaga para sa pagkawasak. Iyon ang dahilan kung bakit ang Templo at ang lahat ng mga paligid nito ay kailangang wasakin, upang maalis ang sistemang Hudyo na hindi biblikal. Upang sa gayon ang buong istraktura ay magpatuloy sa isang mas malinis na sistema, upang sa gayon ay makita natin ang espirituwal na layunin, sa halip na matali sa lahat ng ritwal na ito; mga elementong ito. Gayunpaman, ang isa sa mga naging biktima ng pagtanggal na ito ay ang kaalaman sa katotohanan ng pag-iral ng materyal na ito. Hindi natin alam na ang Mga Gawa ng Kautusan ay talagang isang teksto. Isa itong libro. Hindi lamang ito isang gawain. Maaari na nating tingnan ngayon ang mga teksto sa liwanag ng katotohanang ang malamang na sinasabi ni Pablo ay, sa katunayan, isang sanggunian sa MMT. Ito ay hindi pa tiyak, ngunit ang mga iskolar ngayon ay medyo sigurado na - iyan ang lahat ng tungkol dito. Ang mga implikasyon ay rebolusyonaryo. Hindi para sa Iglesia ng Diyos, na ginagawa naman na ito. Ito ay rebolusyonaryo para sa modernong mga Protestante na binabalewala ang pagkakaiba sa kautusan na napakalinaw na naunawaan nila sa Repormasyon kahit na hindi nila naunawaan nang tama ang Paskuwa at iba pang mga Banal na Araw sa plano ng kaligtasan. Ang Iglesia ay nabigyang-katwiran sa pamamagitan ng pagkakatuklas na ito. Makikita na ngayon ng modernong Cristianismo, nang lubos, na tama talaga ang Iglesia ng Diyos mula pa sa simula.

PO Box 369, WODEN ACT 2606, AUSTRALIA