Komentaryo sa 2Tesalonica [F053]

Ito ang ikalawang liham na isinulat ni Pablo sa mga taga-Tesalonica at ang ikalawang akdang napabilang sa tinawag na Bagong Tipan.

Panimula

Ang Iglesia ng Diyos sa Tesalonica ay patuloy na nahaharap sa matinding pagtutol mula sa labas partikular ang mga Judio sa sinagoga doon na nakita ang pananampalataya bilang tunay na banta sa kanilang paglago at itinuring sila bilang isang sekta ng erehe. Dahil sa pagsalungat na ito ang iglesia ay nalinlang din gamit ang pag-asa sa Mesiyas at ang bagong kapangyarihang natamo sa Banal na Espiritu. Inatake ng mga demonyo ang iglesia sa pamamagitan ng mga maling aral na pinalaganap ng mga nagbalik-loob sa kanila.

Hanggang sa isinulat ni Pablo ang kanyang unang liham sa Tesalonica ay walang pang nilagay sa Kasulatan maliban sa mga teksto ng Hebreo kung saan may kaunting pag-unawa ang mga nagbalik-loob na Judio. Gayunpaman ang mga Griyego ay mayroon lamang tekstong Septuagint (LXX) na siyang tanging access nila sa mga Kasulatan. Bukod sa Unang Liham sa Tesalonica, na natanggap pa lang nila, walang umiiral na theological treatise saanman sa mundo maliban sa LXX. Iyon ang kanilang buong Kasulatan. Sa isang banda iyon ay isang pagpapala sapagkat ang mga antinomian ay hindi pa ganap na nakapasok sa pananampalataya dala ang kanilang ereheng doktrina tungkol sa Kautusan at sa Kalikasan ng Diyos. Hindi rin nila ipinakilala ang Binitarianism ni Attis mula sa Roma at ang mga kulto ng Misteryo at Araw, bagama't ito ay darating sa loob ng ilang taon sa Galacia at Colosas at bahagya sa Efeso (cf. Heresy in the Apostolic Church (No. 089)). Hindi nagtagal ay napilitan si Pablo na ipadala ang Ikalawang Liham na ito upang harapin ang mga panggigipit at huwad na doktrina na pinalaganap doon. Ang huwad na doktrinang ito ay nagkaroon ng matagalang impluwensya. Kailangan lamang tingnan ang mga malawakang heresiya ng ika-20 at ika-21 siglo upang makita kinalabasan ng mga huwad na doktrina ng Triune God, Binitarianism/Trinitarianism (No. 076), Ditheism (No. 076B), pagsamba ng Linggo na pinapalitan ang Sabbath at ang mga Bagong Buwan at Kapistahan na ibabalik nang sapilitan sa Ikalawang Pagparito (Is. 66:23-24; Zac 14:16-19), Christmas and Easter (No. 235) at ang pag-aalis ng mga Laws of God (L1). Inalis ng mga pagkakamaling ito ang sinumang sumusunod dito mula sa Kaharian ng Diyos at sa Unang Pagkabuhay na Mag-uli [143A] at itinalaga ang bawat isa sa kanila sa Ikalawang Pagkabuhay na Mag-uli [143B] sa katapusan ng Milenyo, na siyang pangunahing dahilan nila sa pagpapadala ng mga liham umpisa pa lang. Dito ipinahayag ni Pablo ang taong makasalanan at ang paghihimagsik laban sa Diyos (tingnan sa ibaba).

Book Overview - 2 Thessalonians

by E.W. Bullinger

THE STRUCTURE OF THE EPISTLE AS A WHOLE.

2Thessalonians 1:1-2. EPISTOLARY. INTRODUCTION. GRACE AND PEACE.
2Thessalonians 1:3. THANKSGIVING.
2 Thessalonians 1:3-5. REASON. THEIR FAITH AND LOVE AND PATIENCE.
2Thessalonians 1:6-10. THE OBTAINING OF REST AND GLORY.
2 Thessalonians 1:11. PRAYER FOR THEM.
2 Thessalonians 1:12 -. THAT THE NAME OF THE LORD MAY BE GLORIFIED.
2Thessalonians 1:12. AND THEY GLORIFIED IN HIM.
2Thessalonians 2:1-12. ADMONITION."the coming of our Lord Jesus Christ, and our gathering together unto Him".
2Thessalonians 2:13 -. THANKSGIVING.
2Thessalonians 2:13. REASON. THEIR SALVATION.
2 Thessalonians 2:14-15. THE OBTAINING OF GLORY.
2 Thessalonians 2:16-17; 2 Thessalonians 3:1. PRAYER FOR PAUL.
2 Thessalonians 3:1-4. THAT THE WORD MAY BE GLORIFIED.
2 Thessalonians 3:5. AND THEIR HEARTS MAY BE DIRECTED INTO GOD"S LOVE.
2Thessalonians 3:6-15. ADMONITION.
2Thessalonians 3:16-18. CONCLUSION. PEACE AND GRACE.

INTRODUCTORY NOTES.

1. The Second Epistle to the Church of the Thessalonians was, like the First, written from Corinth, and at no long interval after the earlier letter, both Silas and Timothy being still with the apostle. Apparently it was called forth, and sent, in order to repair for its recipients, and for us too, the mischief caused by false teachers. And the new revelation made here by the Holy Spirit through Paul concerning "the things to come", as promised in John 16:13, gives important details connected with the coming of our Lord and "the day of the Lord". Paul reminded the Thessalonians (2 Thessalonians 2:5) that he had told them these things, yet some part at least had taken up the belief that that day had already "set in" (2 Thessalonians 2:2 and Note). Hence the apostle"s warning that that day would not come unless the falling away came first, a warning much needed in these days when it is widely taught that the day of the Lord will not come until the world is converted to Christ!

2. The important prophecy regarding the "man of sin" ("lawlessness") has been the subject of many divergent interpretations. With regard to its main features, no interpretation is needed, for we have here a careful statement in plain terms of events that were then in the future, and which, not having yet taken place, are future still. The prophecy is given in such language that the simplest reader may understand. There is yet to appear an individual who will be the very incarnation of all evil, of whom past opposers of God and of His Christ were but faint types. Him will the Lord "destroy with the brightness of His coming". It may be added that all the "early fathers"believed that this great opposer would be an individual.

2 Thessalonians 1:6-10. THE OBTAINING OF REST AND GLORY.
2 Thessalonians 1:6. Tribulation to the troublers.
2 Thessalonians 1:7 -. Rest to the troubled.
2 Thessalonians 1:7. When the Lord shall be revealed.
2 Thessalonians 1:8-9. Vengeance to the enemies.
2 Thessalonians 1:10 -. When He shall come.
2 Thessalonians 1:10. To be glorified in the saints.

2 Thessalonians 2:1-12. ADMONITION.
2 Thessalonians 2:1-3 -. Exhortation:negative-, 2Thessalonians 2:3 -. The Apostasy:open.
2 Thessalonians 2:3. The man of sin.
2 Thessalonians 2:4. The character of his acts.
2 Thessalonians 2:5-6. Exhortation:positive.
2 Thessalonians 2:7. The mystery:secret.
2 Thessalonians 2:8. The lawless one.
2 Thessalonians 2:9-12. The character of his acts.

2 Thessalonians 3:6-15. ADMONITION.
2 Thessalonians 3:6. Charge to the orderly.
2 Thessalonians 3:7-9. The example of Paul and the brethren.
2 Thessalonians 3:10. Charge to the non-worker.
2 Thessalonians 3:11. Instance of such.
2 Thessalonians 3:12-13. Charge to the disorderly.
2 Thessalonians 3:14-15. The disobedient to be admonished.

************

2Tesalonica Kab. 1-3 (AB)

Kabanata 1

¹Si Pablo, at si Silvano, at si Timoteo, sa iglesia ng mga taga Tesalonica na nasa Dios na ating Ama at sa Panginoong Jesucristo; ²Sumainyo nawa ang biyaya at kapayapaang mula sa Dios Ama at sa Panginoong Jesucristo. ³Kami ay nararapat, mga kapatid, na mangagpasalamat na lagi sa Dios dahil sa inyo, gaya ng marapat, dahil sa ang inyong pananampalataya ay lumalaking lubha, at ang pagibig ng bawa't isa sa iba't iba sa inyong lahat ay sumasagana; ⁴Ano pa't kami sa aming sarili ay nangagkakapuri sa inyo sa mga iglesia ng Dios dahil sa inyong pagtitiis at pananampalataya sa lahat ng mga paguusig sa inyo at sa mga kapighatiang inyong tinitiis; ⁵Na isang tandang hayag ng matuwid na paghukom ng Dios; upang kayo'y ariing karapatdapat sa kaharian ng Dios, na dahil dito'y nangagbabata rin naman kayo: ⁶Kung isang bagay na matuwid sa Dios na gantihin ng kapighatian ang mga pumipighati sa inyo, ⁷At kayong mga pinighati ay bigyang kasama namin ng kapahingahan sa pagpapakahayag ng Panginoong Jesus mula sa langit na kasama ang mga anghel ng kaniyang kapangyarihan na nasa nagniningas na apoy, ⁸Na maghihiganti sa hindi nagsisikilala sa Dios, at sa kanila na hindi nagsisitalima sa evangelio ng ating Panginoong Jesus: ⁹Na siyang tatangap ng kaparusahan, na walang hanggang kapahamakang mula sa harapan ng Panginoon at mula sa kaluwalhatian ng kaniyang kapangyarihan. ¹⁰Pagka paririto siya upang luwalhatiin sa kaniyang mga banal, at upang siya'y maging kahangahanga sa lahat ng mga nagsisampalataya sa araw na yaon (sapagka't ang aming patotoo sa inyo ay pinaniwalaan). ¹¹Dahil din dito ay lagi naming idinadalangin kayo, upang kayo'y ariing karapatdapat ng ating Dios sa pagkatawag sa inyo, at ganaping may kapangyarihan ang bawa't nais sa kabutihan at gawa ng pananampalataya; ¹²Upang ang pangalan ng ating Panginoong Jesus ay luwalhatiin sa inyo, at kayo'y sa kaniya, ayon sa biyaya ng ating Dios at ng Panginoong Jesucristo.

Layunin ng Kabanata 1

The Man of Sin and the Apostasy (No. 299E)

Ang Napakasamang Tao ay tinutukoy sa mga teksto at ang Ikalawang liham ni Pablo sa Tesalonica ay partikular na isinulat tungkol sa pangyayaring iyon at sa timing at pagkakasunod-sunod ng Apostasiya at Pagdating ni Cristo.

Ito ay isinulat sa mga taga-Tesalonica sa pangalan ng Diyos na ating Ama at ng Panginoong Jesucristo. Ang tekstong ito ay hindi maaaring maling ipakahulugan bilang isang Binitarian na teksto.

Ang iglesia sa Tesalonica ay matibay na naitatag at nagpapatuloy sa Panginoon at tila ang mga Antinomian ay nakapasok sa ilan sa kanila at pinalaganap ang heresiyang Antinomian sa kanila at kinailangan ni Pablo na sumulat sa kanila upang patatagin sila at gayundin sa kanilang paghihirap. Nakikita natin ito mula sa 1:1-12.

Pinarusahan sila dahil sa kanilang pananampalataya at pagsunod sa mga Kautusan ng Diyos at inatake ng mga Antinomian ang iglesia gamit ang pagsunod na iyon bilang batayan upang magpahina ng loob. Sila ay pagkakalooban ng kapahingahan sa pagbabalik ni Cristo at magdadala siya ng katarungan sa mga umuusig sa iglesia. Ang kaparusahan sa mga taong ito ay ang pagkawasak at pagkakatanggal sa Unang Pagkabuhay na Mag-uli. Ang sinumang natutuksong balewalain ang mga Kautusan ng Diyos sa Antinomianism ay dapat maunawaan kung ano ang kanilang kaparusahan gaya ng inilarawan sa versikulo 9-12.

Ang batayan ng mga pag-atake ng Antinomian sa mga Iglesia ng Diyos ay sinuri sa araling Antinomian Attacks on the Law of God (No. 164D).

Kabanata 2

¹Ngayon aming ipinamamanhik sa inyo, mga kapatid, tungkol sa pagparito ng ating Panginoong Jesucristo, at sa ating pagkakatipon sa kaniya: ²Upang huwag kayong madaling makilos sa inyong pagiisip, at huwag din naman kayong mabagabag maging sa pamamagitan man ng espiritu, o sa pamamagitan ng salita, o sa pamamagitan ng sulat na waring mula sa amin, na wari bagang nalalapit na ang kaarawan ng Panginoon; ³Huwag kayong padaya kanino man sa anomang paraan: sapagka't ito'y hindi darating, maliban nang dumating mula ang pagtaliwakas, at mahayag ang taong makasalanan, ang anak ng kapahamakan, ⁴Na sumasalangsang at nagmamataas laban sa lahat na tinatawag na Dios o sinasamba; ano pa't siya'y nauupo sa templo ng Dios, na siya'y nagtatanyag sa kaniyang sarili na tulad sa Dios. ⁵Hindi baga ninyo naaalaala nang ako'y kasama ninyo pa, ay sinabi ko sa inyo ang mga bagay na ito? ⁶At ngayo'y nalalaman ninyo ang nakapipigil, upang siya'y mahayag sa kaniyang talagang kapanahunan. ⁷Sapagka't ang hiwaga ng kasamaan ay gumagawa na: lamang ay may pumipigil ngayon, hanggang sa alisin ito. ⁸At kung magkagayo'y mahahayag ang tampalasan, na papatayin ng Panginoong Jesus ng hininga ng kaniyang bibig, at sa pamamagitan ng pagkahayag ng kaniyang pagparito ay lilipulin; ⁹Siya, na ang kaniyang pagparito ay ayon sa paggawa ni Satanas na may buong kapangyarihan at mga tanda at mga kahangahangang kasinungalingan, ¹⁰At may buong daya ng kalikuan sa nangapapahamak; sapagka't hindi nila tinanggap ang pagibig sa katotohanan, upang sila'y mangaligtas. ¹¹At dahil dito'y ipinadadala sa kanila ng Dios ang paggawa ng kamalian, upang magsipaniwala sila sa kasinungalingan: ¹²Upang mangahatulan silang lahat na hindi nagsisampalataya sa katotohanan, kundi nangalugod sa kalikuan. ¹³Nguni't kami ay nararapat magpasalamat sa Dios dahil sa inyo, mga kapatid na minamahal ng Panginoon, sa pagkakahirang sa inyo ng Dios buhat nang pasimula sa ikaliligtas sa pagpapabanal ng Espiritu at pananampalataya sa katotohanan: ¹⁴Sa kalagayang ito'y tinawag niya kayo sa pamamagitan ng aming evangelio, upang magkamit ng kaluwalhatian ng ating Panginoong Jesucristo. ¹⁵Kaya nga, mga kapatid, kayo'y mangagpakatibay, at inyong panghawakan ang mga aral na sa inyo'y itinuro, maging sa pamamagitan ng salita, o ng aming sulat. ¹⁶Ngayon ang ating Panginoong Jesucristo rin, at ang Dios na ating Ama na sa amin ay umibig at sa amin ay nagbigay ng walang hanggang kaaliwan at mabuting pagasa sa pamamagitan ng biyaya, ¹⁷Aliwin nawa ang inyong puso, at patibayin kayo sa bawa't mabuting gawa at salita.

Layunin ng Kabanata 2

Pagkatapos ay tinalakay ni Pablo ang katotohanan ng Ikalawang Pagdating ng Mesiyas. Dapat magkaroon ng paghihimagsik laban sa Iglesia at sa mga Kautusan ng Diyos bago dumating ang Araw ng Panginoon. Tingnan din ang araling The Day of the Lord and the Last Days (No. 192).

Makikita natin ito sa kabanata 2:1-17.

Mula sa versikulo 1-2 ay hindi na kakailanganin ang anumang sulat o salita na nagsasabing ang Panginoon ay dumating na.

Ang Paghihimagsik ay dapat mauna na siyang paghihimagsik laban sa mga Kautusan ng Diyos na nakabatay sa taong makasalanan na inihayag. Ang Griyego para sa Paghihimagsik ay ang Apostasia o ang Apostasiya na pagtalikod sa katotohanan ng Pananampalataya. Ang pananampalatayang kanilang tinalikuran ay ang Kautusan ng Diyos. Ang taong makasalanan ay ang napakasamang tao, na siyang paglabag sa Kautusan (1Juan 3:4). Ang kasalanan ay kasamaan, na sa Griyego ay anomias na nangangahulugang ang taong walang kautusan. Ang lahat ng sumusunod sa doktrinang ito na ang Kautusan ng Diyos ay inalis ay anomian, na nangangahulugang walang kautusan o antinomian na nangangahulugang laban sa kautusan. Sila ay iisa. Sila ang mga apostata ng Iglesia ng Diyos mula pa noong unang siglo. Nakita natin sila na umunlad sa paglipas ng mga taon. Ang Apostasiya ay nabuo mula sa Antinomian Binitarian na pagsamba sa diyos na si Attis, o Adonis, o Osiris, o Mithras, o Baal sa alinmang pangalan siya sinasamba. Dumating sa punto na ang mga Iglesia ng Diyos sa mga bansa sa kanluran ay napuno ng Binitarian at/o Trinitarian Antinomianism at nawala ang kanilang lugar sa Unang Pagkabuhay na Mag-uli at iniisip nilang sila ay matuwid dahil dito.

Sa modernong panahon nagsimula ang Apostasiya sa maling istruktura ng mga iglesia ng Repormasyon na nabuo mula sa mga Iglesia ng Diyos na inuusig ng Sistemang Romano. Sila ay naging mga Protestante na muling umusig sa Iglesia ng Diyos sa loob ng maraming siglo. Ang mga iglesiang ito ay lalong umunlad mula sa pangunahing istruktura ng mga Iglesia ng Diyos noong panahon ng Sardis pagkatapos ng Repormasyon. Nakita ng naunang istruktura ang mga iglesia na nahulog sa Apostasiya. Ito ang mga Mag-aaral ng Bibliya na naging Jehovah’s Witnesses. Ipinahayag nila na ang kautusan ay inalis na at tinalikuran na lamang ang anumang pagpapanggap ng Pagsamba sa Sabbath at pakikisama sa mga Iglesia ng Diyos. Parehong epekto ang nangyari sa Church of God (Seventh Day) nang ang mga SDA ay humiwalay sa COG (SD) at tinalikuran ang Kautusan ng Diyos na tumutupad lamang sa Sabbath at wala ang iba pang bahagi ng Ikaapat na Utos at pagkatapos ay naging Trinitarian sa Kanluran noong 1978 at pagkatapos ay nawala sa Africa mula 2003-5.

Sinimulan ni Herbert Armstrong at ng RCG/WCG ang dakilang Apostasiya sa tamang Iglesia ng Diyos noong tanggapin niya ang huwad na Hillel calendar na may mga Babylonian intercalations at post-Temple postponements. Ipinakilala niya ang Ditheism, at kalaunan ang Ditheism ay naging Binitarianism at Trinitarianism. Siya ay naging walang kabuluhang Pastol at inilagay ang Iglesia ng Diyos sa isang ganap na pagtalikod na nagpahayag na ang Kautusan ng Diyos ay inalis na at ang istrukturang Trinitarian ang istruktura at kalikasan ng Diyos.

Ang apostatang ito ay namatay 40 sanglinggo mula sa araw at oras ng sermon na kanyang ibinigay na iniakma batay sa time zone kung nasaan siya nang mamatay sa matinding paghihirap. Ang mga iglesia ay naging mga sistema ng Sardis at Laodicea at sinira ang Iglesia ng Diyos sa Kanluran.

Hanggang ngayon ang mga iglesiang ito ay nagtuturo pa rin ng Binitarian/Trinitarian Heresy at pinapanatili ang huwad na Hillel calendar o walang tunay na kalendaryo sa ilang mga kaso. Ang Apostasiya na ito ay magpapatuloy ngayon hanggang sa mga Saksi at pagkatapos ay sa Mesiyas. Ang dalawang iglesia sa pitong ito ay makikita na iilan lamang ang makakapasok sa Unang Pagkabuhay na Mag-uli.

Susuriin natin ngayon ang mga teksto upang makita kung paano natin matutukoy ang istruktura at kung paano magiging bahagi ng istruktura ng mga huling araw ang huwad na sistema ng relihiyon ng Patutot at kanyang nagpatutot na mga anak na babae.

Ipinaliwanag ni Pablo kung paano gumagana ang hiwaga ng kasamaan noong panahon niya.

Pansinin mula sa versikulo 5 na ang misteryo ay pinigil noon ngunit ito ay pinahintulutang mahayag. Ang kapangyarihan ng sistemang antinomian na ito ay nagmumula sa kapangyarihan ni Satanas. Ang huling pagdating ng taong makasalanan ay sa pamamagitan ng kapangyarihan ni Satanas at ang sistemang iyon ay makikilala sa pamamagitan ng pagtanggi nito sa Kautusan ng Diyos. Ang sistemang ito ay magmumula sa Cristianismo at, kung maaari, malilinlangin pati ang mga hinirang (Mat. 24:24; Mar. 13:22). Ibig sabihin nito ang mga Iglesia ng Diyos ay aatakihin at sila ay makukuha ng Apostasiya na ito at marami sa mga Iglesia ng Diyos ang mahuhulog sa Apostasiya. Tatanggihan nila ang Kalikasan ng Diyos at magiging Binitarian/Trinitarians at sila ay magiging Antinomians.

Ang Kasinungalingan

Makikita natin mula sa versikulo 11 kung paano magiging posible para sa mga Iglesia ng Diyos at sa mundo ng Cristiano ang malinlang? Paano magagawa ng Juda na makiisa sa mga kasinungalingang ito ng Antinomian? Paano ito magagamit ng mga sistemang Trinitarian gayundin ng Juda?

Ang kalikuan ay ang pagkilos ng mga tao laban sa Kautusan ng Diyos. Ang Katarungan at Katuwiran ay magkatulad. Ang Kawalang-katarungan ay Kalikuan at sinusukat at pinamamahalaan ng mga Kautusan ng Diyos (v. 12).

Kaya ang Diyos, sa pamamagitan ng Espiritu, ay pumili ng mga ililigtas Niya mula sa pasimula at hindi sila mawawala sa pamamagitan ng Antinomian Apostasy (vv.13-15).

Mula sa versikulo 16-17 itinatag natin na ang tagpo para sa Napakasamang Tao ay sa Pagparito ng Mesiyas. Sa gayon ay may mahabang panahon ng kasaysayan ang iglesia hanggang sa paghihimagsik o apostasia na siyang pagtalikod ng pananampalataya mula sa katotohanan.

May paghihimagsik sa pananampalataya at apostasia o “pagtalikod” na nagaganap at tila hanggang sa pagdating ng Mesiyas. Ang Napakasamang Tao ay uupo sa Templo ng Diyos na nagtatanyag ng kanyang sarili na diyos.

Ang Templo ay winasak noong 70 CE alinsunod sa Tanda ni Jonas at sa propesiya ng Pitumpung Sanglinggo ng mga Taon (cf. ang araling Ang Tanda ni Jonas at ang Kasaysayan ng Muling Pagtatayo ng Templo [013] at Commentary on Daniel Chapter 6 at Epilogue).

Ang Templo ng Diyos ay ang iglesia ng mga hinirang o panganay ng mga Banal na pinili at binigyan ng Banal na Espiritu noong Pentecostes 30 CE at nagpapatuloy sa pamamagitan ng bautismo.

Si Pablo ay sumulat halos dalawang libong taon bago ang pagdating ng Mesiyas. Mayroon ding napakaraming pangyayari sa Bibliya na magaganap sa istruktura ng propesiyang ito.

Ang digmaan sa kalangitan ay magaganap gaya ng sinabi ng Diyos sa Apocalipsis 12. Ipinakikita ng Apocalipsis 12:1-6 na ang babaeng magdadala ng bata, na siyang Mesiyas, ay isang patuloy na entidad at sa gayon ay umiral bilang Israel bilang ina ng Mesiyas at ng mga tapat.

Ang Dragon ay itinapon sa lupa at dinala niya ang ikatlong bahagi ng Hukbo kasama niya. Nagkaroon ng digmaan sa Langit at nakipagdigma si Miguel sa Dragon at itinapon siya sa lupa (Commentary on Daniel Chapter 12; at Apocalipsis 12:7-9).

Pagkatapos ang Mesiyas ay binigyan ng kapangyarihan (Apoc. 12:11) at nalupig ng mga hinirang ang kalaban sa pamamagitan ng Dugo ng Cordero at ang Diyablo ay malaki ang galit sapagkat alam niya na ang kanyang oras ay limitado na dahil sa tagumpay ng Cordero (Apoc. 12:12).

Takdang Panahon ng Paglubog

Alam ng Dragon na limitado ang kanyang panahon at tinugis niya ang babae na hinirang ng pananampalataya. Ang babae ay dinala sa ilang ng isang panahon, mga panahon, at kalahati ng isang panahon ng pag-uusig sa mga hinirang. Ang panahon ay 1260 propetikong taon-araw ng mga hinirang sa ilang sa ilalim ng Imperyo ng Hayop. Ang panahon ay magtatagal mula 590 CE nang ito ay maitatag ng huwad na sistema ng relihiyon ng pseudo-Christian church sa ilalim ni Gregory I na nagtatag ng Banal na Imperyong Romano. Ito ay magtatagal hanggang 1850 CE na nakabase sa Roma ngunit kumalat sa buong mundo. Ito ang imperyo ng Dalawang Paa na Bakal at Luwad na humalili sa Binti na Bakal na siyang Imperyong Romano gaya ng nakikita natin mula sa propesiya ng Daniel kabanata 2. Ito ay natapos sa pamamagitan ng plebiscite sa Italya noong 1850 at nagwakas ang Papal States.

Sa panahon mula 1850 hanggang sa pagsisimula ng mga digmaan ng wakas noong 1916 alinsunod sa mga propesiya sa Ezekiel at Daniel ang paghahanda para sa mga huling araw ay sinimulan sa paghahanda para sa New World Order ng huling imperyo ng Sampung Daliri ng paa ng Daniel Chapter 2 na mamumuno sa mga huling araw na nagsimula sa katapusan ng panahon ng mga Gentil o Bansa noong 1997 (tingnan ang mga araling The Prophecy of Pharaoh’s Broken Arms Part I (No. 036) at Part II (No. 036_2)).

Ang sistemang ito ay kumikilos upang pamunuan ang mundo sa pagtatapos ng panahon sa ilalim ng NWO. Ito ay paiikliin at wawasakin ng Mesiyas na siyang batong hindi natibag ng mga kamay ng tao sa Daniel 2:44-45. Wawasakin ng Mesiyas ang buong sistema ng Babilonia na ito at ang pamamahala ng mundong ito at sasakupin ang mundo sa huling ilang taon ng panahon na magtatapos sa 2026-2027 CE na eksaktong 40 Jubileo o 2000 taon mula sa pagkakatatag ng iglesia sa ilalim ng Mesiyas mula 27 CE na siyang Ikalabinlimang taon ni Tiberio nang si Cristo ay bautismohan ni Juan Bautista at pinili niya ang kanyang mga alagad. Tinanggap ng iglesia ang Banal na Espiritu noong 30 CE sa pagtanggap kay ni Cristo bilang Handog ng Inalog na Bigkis sa harap ng Luklukan ng Diyos (cf. Gawa kab. 2; Apoc. kab. 4 at 5) (cf. The Timing of the Crucifixion and the Resurrection (No. 159)).

Sa pamamagitan ng walang hanggang kaaliwang ipinagkaloob sa atin ng Diyos sa pamamagitan ng biyaya sa Panginoong Jesucristo na umaaliw sa ating mga puso at itinatatag tayo sa bawat mabuting gawa at salita, na siyang pagkilos ng mga hinirang alinsunod sa mga Utos ng Diyos at sa Patotoo ni Jesucristo.

Kabanata 3

¹Katapustapusan, mga kapatid, ay inyong idalangin kami, upang ang salita ng Panginoon ay lumaganap at luwalhatiin nawa na gaya rin naman sa inyo; ²At upang kami ay mangaligtas sa mga taong walang katuwiran at masasama; sapagka't hindi lahat ay mayroong pananampalataya. ³Nguni't tapat ang Panginoon na magpapatibay sa inyo, at sa inyo'y magiingat sa masama. ⁴At may pagkakatiwala kami sa Panginoon tungkol sa inyo, na inyong ginagawa at gagawin naman ang mga bagay na aming iniuutos. ⁵At patnubayan nawa ng Panginoon ang inyong mga puso sa pagibig ng Dios, at sa pagtitiis ni Cristo. ⁶Aming inuutos nga sa inyo, mga kapatid, sa pangalan ng ating Panginoong Jesucristo, na kayo'y magsihiwalay sa bawa't kapatid na lumalakad ng walang kaayusan, at hindi ayon sa aral na tinanggap nila sa amin. ⁷Sapagka't kayo rin ang nangakakaalam kung paano kami ay inyong dapat tularan: sapagka't kami ay hindi nangagugali ng walang kaayusan sa inyo; ⁸Ni nagsikain man kami ng walang bayad ng tinapay ng sinoman; kundi sa pagpapagal at sa pagdaramdam na gumagawa gabi't araw, upang kami ay huwag maging pasanin sa kanino man sa inyo: ⁹Hindi dahil sa kami ay walang karapatan, kundi upang kami ay mangakapagbigay sa inyo ng isang uliran, upang kami ay inyong tularan. ¹⁰Sapagka't noon pa mang kami ay kasama ninyo, ay aming iniutos ito sa inyo, Kung ang sinoman ay ayaw gumawa, ay huwag din namang kumain. ¹¹Sapagka't aming nababalitaan ang ilan sa inyo na nagsisilakad ng walang kaayusan, na hindi man lamang nagsisigawa, kundi mga mapakialam sa mga bagay ng iba. ¹²Sa mga gayon nga ay aming iniuutos at ipinamamanhik sa Panginoong Jesucristo, na sila'y magsigawang may katahimikan, at magsikain ng kanilang sariling tinapay. ¹³Nguni't kayo, mga kapatid, huwag kayong mangapagod sa paggawa ng mabuti. ¹⁴At kung ang sinoma'y hindi tumalima sa aming salita sa pamamagitan ng sulat na ito, inyong tandaan ang taong yaon, upang huwag kayong makisama sa kaniya, nang siya'y mahiya. ¹⁵At gayon ma'y huwag ninyong ariin siyang kaaway, kundi inyo siyang paalalahanan tulad sa kapatid. ¹⁶Ngayon ang Panginoon din ng kapayapaan ay magbigay nawa sa inyo ng kapayapaan sa buong panahon at sa lahat ng paraan. Ang Panginoon ay sumainyo nawang lahat. ¹⁷Ang bati na sinulat ng aking sariling kamay, akong si Pablo, na siyang tanda sa bawa't sulat: gayon sumusulat ako. ¹⁸Ang biyaya ng ating Panginoong Jesucristo ay sumainyo nawang lahat.

Layunin ng Kabanata 3

Ang Kabanata 3 ay nagpapakita na tayo ay nasa ilalim ng pamamahala ng iglesia sa Pag-ibig ng Diyos at sa katatagan ni Cristo.

Pansinin din na ang katamaran ay isang salik ng mga hindi nananampalataya. Sinabi ni Pablo sa versikulo 6-12 na hindi tayo dapat mamuhay sa katamaran at ang sinumang hindi gumagawa ay hindi dapat kumain. Ang mga taong tamad na ito ay isang pasanin din sa mga kapatid na pinaalalahanan na huwag mapagod sa paggawa ng mabuti. Hindi tayo dapat mapagod sa paggawa ng mabuti (v. 3:13).

Ang mga utos ng iglesia ay dapat sundin at ang mga sumusuway ay dapat tandaan (vv. 14-16) Pagkatapos ay tinapos ni Pablo ang Liham sa pagsasabing isinulat niya ito gamit ang kanyang sariling kamay.

Alam natin na ang teksto ay malinaw at ang pangunahing mensahe ng teksto ay nasa kabanata 2.

Malinaw na ang paglitaw ng Napakasamang Tao o Taong Makasalanan ay mauuna sa Pagbabalik ni Cristo at ang turo na iyon ay pumasok sa Apostolikong Iglesia noong panahon ng mga apostol. Kinailangang harapin ni Pablo ang maling aral na iyon at mahihinuha natin kung ano ito mula sa pagtuturo ni Pablo sa heresiya. Ang aspetong iyon ay ipinaliwanag sa araling Heresy in the Apostolic Church (No. 089)

Ang konklusyon ng liham ay ipakita na tayo ay dapat magpatuloy at magtagumpay upang tayo ay maligtas mula sa masama at masasamang tao na walang pananampalatayang minsang ipinagkaloob sa mga banal.

Ang Apostasia

Ang pagtalikod sa pananampalataya ay nagsimula nang maaga. Itinalaga ni Cristo ang Pitumpu gaya ng alam natin mula sa Lucas 10:1,17 at sila ay isinugo at nagbalik na pinagkalooban ng kapangyarihan laban sa mga demonyo. Ang kanilang mga posisyon ay naitala lahat ng mga alagad na sinanay sa Smirna, na sina Irenaeus ng Lyon at Hippolytus ng Ostia Antica. Ang mga detalye ay nasa The Fate of the Twelve Apostles (No. 122B); Death of the Prophets and the Saints (No. 122C) at Establishment of the Church under the Seventy (No. 122D).

Si Lino ay ginawang unang obispo ng Roma at sa ilalim ni Pablo. Si Pedro ay apostol sa pangangalat mula sa Gitnang Silangan na humirang ng mga obispo sa Antioquia at nagtungo sa mga Parto at Scita atbp.

Ang pagkabulok ay nagsimula nang husto mula sa Roma dahil sa mga Kulto ng Araw at Misteryo at lalo na sa pagsamba sa diyos na si Attis doon. Ang pagtatatag ng Linggo bilang araw ng Sun system ay pinasok sa Cristianismo noong 111 CE.

Noong 154 CE ang apostatang si Anicetus ay hinirang na obispo sa Roma at pinasok niya ang sistemang Easter ng diyosang asawa ni Baal sa iglesia doon. Noong 192 ginawa ni Victor na sapilitan ang pagsunod sa Roma at nahati ng mga pagtatalo ng Quartodeciman ang pananampalataya (tingnan ang araling The Quartodeciman Disputes (No. 277)). Mula noon ay dumami na lamang ang mga hidwaan at ang iglesia ay tuluyang nahulog sa apostasiya kung saan hindi na ito nakabalik. Ang huling malaking pag-unlad sa pananampalataya ay sa iglesia sa Gitnang Silangan noong 608 CE nang ang Propetang si Qasim ay tinawag sa pananampalataya at ang Iglesia ay binigyan ng Qur’an o Koran. Ang iglesia ay lumago sa Becca/Petra at kalaunan ay napilitang magtago dahil sa mga pseudo-Muslim sa Mecca at Medina pagkatapos ng Four Rightly Guided Caliphs at ang pagpatay kina Ali at Hussein (tingnan ang Summary of the Commentary on the Qur’an or Koran (QS) at Becca and the Four Rightly Guided Calpihs (Q001D)).

Ang pinakadakilang Apostasiya ay tungkol sa Kalikasan ng Diyos na ginawang istrukturang Binitarian ng sistema ni Attis at ng mga kulto ng Araw at mula roon ay nahulog sa sistema ng Araw ni Baal sa ilalim ng mga pari nina Mithras, Attis, Adonis at ni Osiris sa Alexandria.

Noong 381 ito ay ginawang sistema ng Triune god at ito ay pinagtibay noong 451 sa Chalcedon. Ang sistemang Romano ang naging pinakamataas matapos matigil ang Unitarian/Trinitarian Wars (No. 268) at ang pagtanggap ng sistemang Cappadocian sa Constantinople at ang pagtanggap ng Athanasian Christianity sa Constantinople at ang Iglesiang Trinitarian ay nabuo. Pinagtibay ito noong 451 sa Chalcedon at pagkatapos ay idineklara bilang Banal na Imperyong Romano noong 590 CE.

Ang Koran ay sistematikong winasak ng Hadith noong Ikawalong siglo at ang mga Iglesia ng Diyos ay napilitang magtago noong 664 CE sa Britanya at noong Ikawalong siglo sa Gitnang Silangan.

Kasalanan bilang Paglabag sa Kautusan

Malinaw ang Bibliya na Kasalanan ang paglabag sa Kautusan ng Diyos (1Juan 3:4), kahit na may malaking pagsisikap ang mga antinomian na sumasamba kay Baal noong ika-21 siglo na ikubli o baluktutin ang katotohanang iyon.

Ang Napakasamang Tao sa teksto ng 2Tesalonica 2:3 ay ang napakasamang tao sa ilang mga teksto ngunit sa karamihan ito ay ang Taong Makasalanan (anthropos tes anomias) (tingnan ang Marshall's RSV Interlinear Greek–English NT).

Noong una ang pagpasok ng sistema ni Baal gamit sina Attis at Adonis at Mithras kasama si Sol Invictus Elagabal ng mga kulto ng Araw at Misteryo sa Cristianismo, at kalaunan sa Islam, ay sinubukang ihiwalay ang LT mula sa BT gamit ang Pagkakaiba sa Kautusan [096] bilang isang mekanismo.

Inimbento nila ang hypothesis na ipinako ni Cristo ang kautusan sa tulos (Col. 2:14) kahit na ang cheirographon o talaan ng pagkakautang sa Diyos dahil sa paglabag sa Kautusan ng Diyos bilang kasalanan ay binayaran na ng kamatayan ni Cristo.

Ang mga sumasamba kay Baal ay dinala ang kanilang mga pista ng Linggo at ang pista ng Pasko ng Solstice at ang pagsilang ng invincible sun na ginawa ng birhen sa kuweba noong 24/25 Disyembre (mula sa Syria noong 375 CE) at gayundin ang pista ng diyosang Easter o Ashtoreth bilang kapalit ng Quartodeciman Passover tulad ng nasa itaas (tingnan ang Origins of Christmas and Easter (No. 235)).

Ang mga antinomian ay nagdala din ng doktrina ng langit at impiyerno at ng imortal na kaluluwa at ipinakilala iyon sa Cristianismo at kalaunan sa Islam. Ang sinumang sumasamba tuwing Linggo at hindi nangingilin ng Sabbath ng Kautusan ng Diyos at nagsasabing kapag sila ay namatay ay mapupunta sila sa langit ay walang pananampalataya (cf. din Justin Martyr. Dial. LXXX). Sila ay hindi isang Cristiano ni hindi isang tunay na Muslim, na may parehong pananampalataya (cf. din Surah 4:154) (cf. din Antinomian Attacks on the Law of God (No. 164D) at Antinomian Denial of Baptism (No. 164E)).

Ang Cristianismo ay halos maalis na ng mga sumasamba kay Baal na ito na nagpapanggap bilang mga Cristiano at sumasamba tuwing Linggo at nagsasaad na ang mga Kautusan ng Diyos ay inalis na (cf. din Antinomian Destruction of Christianity by Misuse of Scripture (No. 164C)). Gayundin isinulong ng pseudo-Islam na pinalitan na ng Sharia ang Kautusan ng Diyos gaya ng isinusulong sa Koran. Ang sinumang nagsasaad o nagsusulong ng mga pahayag na ito ay mapupunta sa Ikalawang Pagkabuhay na Mag-uli para sa muling pagsasanay sa pagtatapos ng Milenyo sa Ikalawang Pagkabuhay na Mag-uli at ang Paghuhukom sa Dakilang Puting Trono [143B].

Maging ang mga Iglesia ng Diyos sa mga Huling Araw ay halos mawasak ng pagsamba kay Baal sa Ditheism (076B) o Binitarianism and Trinitarianism (No. 076) sa pamamagitan ng pagpapakilala ng mga erehe sa miyembro at ministeryo nito noong nakaraang siglo o higit pa (cf. din Binitarian and Trinitarian Misrepresentation of the Early Theology of the Godhead (No. 127B)).

Ang kasaysayan ng mga Iglesia ng Diyos ay mahalaga sa pag-unawa sa Cristianismo at kung ano ang nangyari dito. Ito ay makikita sa mga teksto ng General Distribution of the Sabbath-keeping Churches (No. 122) at Role of the Fourth Commandment in the Historical Sabbath-keeping Churches of God (No. 170).

Ang Napakasamang Tao bilang isang Sistema

Dapat ay malinaw na ngayon na ang Napakasamang Tao ay hindi maaaring maging isang indibidwal. Sa halip ito ang tao sa iba’t ibang panahon bilang pinuno ng sistema ng kasamaan na nagpakilala sa ilalim ng impluwensya ni Satanas sa Templo ng Diyos. Ang mga pinunong ito ay nakaupo sa Templo o mga institusyong nagsasabing sila ang Templo ng Diyos sa paglipas ng mga siglo.

Matagal na silang nawalan ng anumang awtoridad bilang Templo ng Diyos kahit na hindi pa ito napapansin nang isulat ni Pablo ang kanyang liham sa mga taga-Tesalonica. Dahil dito marami ang nagtangkang ipahayag na ang Templo ay dapat na muling itayo sa Jerusalem upang matupad ang propesiyang ito, na hindi kinakailangan. Ito ay muling itatayo ng Mesiyas at ng mga hinirang para sa Milenyo ngunit ay hindi iyon kinakailangan upang matupad ang propesiyang ito kahit may hakbang na gawin ito.

Sa paglipas ng mga taon kinuha ng mga pari ni Baal ang kapangyarihan sa Roma at ipinakilala ang sistema ng mga kulto ng Araw at Misteryo at naging pinuno ng sistemang Babilonia ng Paa na Bakal at Luwad at ng Sampung Daliri ng paa na Bakal at Luwad ng huling imperyo bago ang Pagbabalik ng Mesiyas at ang pagkawasak ng sistemang Babilonia na inilarawan sa Apocalipsis kabanata 18.

Ang deklarasyon ng hindi pagkakamali ng Papa at ang kanyang pag-upo sa tinatawag na Templo ng Diyos sa Roma ay noong Ikalabinsiyam na siglo at ang kanilang posisyon ay umabot sa sukdulan ng kanilang kalapastanganan. Sa loob din ng panahong ito ay idineklara nila ang Papa bilang Kinatawan ng Anak ng Diyos (o Cristo). Kaya siya ay idineklara na isang elohim o diyos bilang anak ng Diyos kapalit ni Cristo.

Ang Ikadalawampung siglo ay nakita ang kanilang pagbagsak sa kahihiyan at ang mga patutot na anak na babae ng patutot ay bumalik sa kasalanan gaya ng inihula ng Apocalipsis dahil sa kanilang panloob na pagbagsak sa buong mundo.

Matagal na silang tumigil sa tungkulin bilang Templo ng Diyos. Ang kanilang sistema ay sumasamba sa diyos-diyosan at sila ay mawawasak.

Antinomianism ng mga Huling Araw

Ang Tanda ng Iglesia at ng Antinomianism ng mga Huling Araw ay natukoy ni Cristo. Tinukoy niya ito bilang Antinomianism.

Mateo 24:9-10 Kung magkagayo'y ibibigay kayo sa kapighatian, at kayo'y papatayin: at kayo'y kapopootan ng lahat ng mga bansa dahil sa aking pangalan. 10 At kung magkagayo'y maraming mangatitisod, at mangagkakanuluhan ang isa't isa, at mangagkakapootan ang isa't isa. (AB)

Mateo 24:11-12 At magsisibangon ang maraming bulaang propeta, at kanilang ililigaw ang marami. 12 At dahil sa pagsagana ng katampalasanan, ang pagibig ng marami ay lalamig. (AB)

Tayo ay inuusig at mayroon lamang ng isa't isa na panghahawakan ang pananampalataya. Laganap ang kasamaan sa mga antinomian na mangangaral na ito ng katapusan ng panahon. Bilang resulta, ang pag-ibig ng Diyos ay nanlalamig sa marami, kabilang na ang mga huwad na mangangaral na ito mismo. Wala silang Cristianong pag-ibig na ipinapahayag nilang taglay nila.

Gaya ng ating isinaad sa itaas ay binigyan tayo ni Cristo ng babala sa mga problemang haharapin ng mga Iglesia ng Diyos.

Mateo 24:24 Sapagka't may magsisilitaw na mga bulaang Cristo, at mga bulaang propeta, at mangagpapakita ng mga dakilang tanda at mga kababalaghan; ano pa't ililigaw, kung maaari, pati ng mga hirang. (AB)

Sa mga nakalipas na dekada ang mga Iglesia ng Diyos ay nalinlang, lalo na sa kanlurang bahagi ng mundo at ang Antinomianism at mga huwad na ministro ay laganap sa kanila. Ang kasaysayan ng ating mga doktrina ay malinaw at nauunawaan ng mga hinirang at hindi sila nalinlang ngunit ang Kanluran ay lubhang nalinlang at mawawala sa kanilang posisyon sa kaharian kung hindi sila magsisi.

Ang Huling Kasinungalingan

Ang Makapangyarihang Kasinungalingan ay umunlad sa mga huling araw na may mga tanda at kababalaghan.

Ang batayan kung paano malamang na malilinlang ang Cristiano at iba pang mga grupo pati na rin ang mga Judio ay sa pamamagitan ng Noahide Laws (No. 148). Ang Apostasiyang ito ay itinatag at tinanggap ng papa upang gawing karapatan lamang ng mga Judio ang pagsunod sa Sabbath at hindi ng mga Cristiano at sa gayon ay magpapatupad ang mga Judio ang Hillel calendar at ng kanilang mga tradisyon. Ang pagsunod ng mga tunay na Sabbath, Bagong Buwan at mga Banal na Araw ng Iglesia ng Diyos ay magiging napakahirap at halos imposibleng magawa. Habang ang mga Cristiano ay kikilalaning may karapatan na panatilihin ang Linggo at ang kanilang mga tradisyon, ang nalalabi sa Islam ay papanatilihin ang gabi ng paghahanda ng Biyernes para sa pagdarasal, na maling tinatawag na Juma’ah, bilang Sabbath ng Islam, kahit na hindi naging at hindi isang Sabbath kundi isang paghahanda lamang para sa Sabbath. Tingnan ang mga araling The Sabbath in Qur’an (No. 274) at Ang Juma’ah: Paghahanda para sa Sabbath [285].

Kaya sa pangunahing mga patakaran na nagpapanggap na naaangkop sa ilalim ng mga Kautusan ng Diyos ngunit binabalewala ang karamihan sa mga ito at nililimitahan ang Sabbath sa Apostate Judaism, ang makapangyarihang kasinungalingan ay ibibigay sa marami at ang Napakasamang Tao ay mananatiling matibay sa Antinomian heresy at sinusuportahan ng Apostate Pseudo-Christianity at Apostate Pseudo-Islam at ng korap na Judaismo.

Ang mga Utos ng Diyos

Ang mga utos ni Cristo sa mga hinirang ay magtiis hanggang wakas nang may pagtitiyaga at sila ay nakikilala sa pagtitiis na iyon sa pamamagitan ng kanilang pagsunod sa mga Utos ng Diyos at sa pananampalataya o patotoo ni Jesucristo. Ang kanilang gantimpala ay ang karapatan sa puno ng buhay at pagpasok sa Lungsod ng Diyos [180].

Mateo 24:13 Datapuwa't ang magtitiis hanggang sa wakas ay siyang maliligtas. (AB)

Apocalipsis 14:12 Narito ang pagtitiyaga ng mga banal, ng mga nagsisitupad ng mga utos ng Dios, at ng pananampalataya kay Jesus. (AB)

Apocalipsis 22:14 Mapapalad ang nangaghuhugas ng kanilang damit, upang sila'y magkaroon ng karapatan sa punong kahoy ng buhay, at makapasok sa bayan sa pamamagitan ng mga pintuan. (AB)

Ang Sabbath ay kaugnay ng Tipan sa Koran tulad ng nakikita natin mula sa teksto sa Surah 4:154 at ang mga kautusan ng Islam at Cristianismo ay kaugnay ng Kasulatan at ng Qur’an o Koran (tingnan ang Summary of the Commentary of the Qur’an or Koran (QS)).

Ang Kautusan ng Diyos ay nagmumula mismo sa Kanyang kalikasan at nagbibigay ng kahulugan at kabuluhan sa Kanyang pag-ibig, na ipinakita sa atin ng Mesiyas. Ang Diyos ay Pag-ibig. Hindi ito usapin ng pagpili sa pagitan ng Kautusan ng Diyos at Cristianong pag-ibig. Tulad ng pagtatangka ng mga Antinomian na ihiwalay ang Kautusan ng Diyos mula sa Kanyang Biyaya, hindi nila maihihiwalay ang Pag-ibig ng Diyos mula sa Kanyang Kautusan. Ang Kautusan ng Diyos, Kanyang Biyaya, at Kanyang Pag-ibig ay magkakasamang kumikilos para sa ikabubuti ng Kanyang nilikha:

Mateo 19:17 At sinabi niya sa kaniya, Bakit mo itinatanong sa akin ang tungkol sa mabuti? May isa, na siyang mabuti: datapuwa't kung ibig mong pumasok sa buhay, ingatan mo ang mga utos. (AB)

Ang Mga Kasangkapan ni Satanas sa pseudo-Christianity at pseudo-Islam

Ang mga sumusunod na sipi mula sa mga aralin ay mahalaga sa pag-unawa kung paano pinahina ni Satanas at ng kanyang mga kampon ang pananampalataya.

Mula sa teksto sa Binitarianism at Trinitarianism na tumatalakay sa mga huwad na doktrinang ipinasok sa Cristianismo ay mababasa natin:

Ang pagtataas kay Cristo bilang kapantay ng Kataas-taasang Diyos ay nagbigay-daan sa Iglesia upang angkinin ang awtoridad mula sa Diyos at sa gayon ay binabago ang mga panahon (Dan. 2:21) at ang kautusan gaya ng inihula ni Daniel (Dan. 7:25) at sa gayon ay pinanghihina ang mga Banal ng Kataas-taasan.

Kaya ang taong makasalanan ay nagsisikap na iangkop sa kaniyang sarili ang awtoridad ni Cristo bilang kaniyang tiyak na kinatawan sa lupa at sa gayon ay maging, sa kontekstong ito, Diyos.

Ang Trinity ang teolohikal na kinakailangan upang akayin ang mga hinirang sa antinomianism at kasamaan. Ito ay pinahintulutang maitatag sa Iglesia sa ikatlong mahalagang pagkakataon sa kasaysayan ng Iglesia. Bakit nangyari ito?

Ang kasagutan ay dahil ito ang pagsubok ng mga hinirang sa mga huling araw. Huwag mabigo sa iyong pagsubok. (cf. Binitarianism and Trinitarianism (No. 076)).

Pagkatapos ay magpapatuloy tayo sa tekstong Ang Ugnayan sa pagitan ng Kaligtasan sa pamamagitan ng Biyaya at ng Kautusan [082]):

“Ang aktibidad ni Satanas ay nakadirekta sa pagtatatag ng isang sistema sa loob ng Templo ng Diyos upang dungisan ito ng isang sistema na naglalayong alisin ang mga Kautusan ng Diyos at upang malinlang maging ang mismong mga hinirang kung posible. Ang pag-ibig sa katotohanan ay mahalaga sa pagliligtas ng mga hinirang sa isyung ito. Ang mga hinirang ay kailangang makipagbuno sa ganitong anyo ng panlilinlang sa buong panahon ng Iglesia hanggang sa pagdating ng Mesiyas.”

Gayundin, “Ang argumento ay nakita sa 1Juan na nagmula sa Modalismo bilang isang maagang anyo ng Triune na kalaunan ay nagresulta sa Trinity. Ang iba pang mga kahihinatnan ng pagkakamaling ito ay nakita sa Colosas at Galacia gayundin sa Efeso. Ang pag-ibig sa katotohanan ay ang tanda ng mga hinirang. Ang mga hindi tumatanggi sa argumentong ito at hindi tumutupad sa mga Kautusan ng Diyos ay tinatanggihan ng Diyos. Ang prosesong iyon ay pinaka-halata at matindi sa mga huling araw at sa mga Iglesia ng Laodicea at Sardis. Parehong tinanggihan ang mga iglesiang iyon at tanging iilang indibidwal lamang ang maliligtas.” (No. 082).

Ang Napakasamang Tao ay ang Anticristo na nakilala na, at ang sistemang iyon ay nakikilala sa pamamagitan ng kanilang pagtanggi sa mga Utos ng Diyos at pinasok at kinorap nila ang mga turong Cristiano sa loob ng maraming siglo. Makikilala mo sila kapag sinabi nila na ang Kautusan ng Diyos ay inalis na o pinalitan ng Sharia ang Kautusan ng Diyos sa pseudo-Islam. Malapit nang matapos ang kanilang oras. Ang Antinomianism ay aalisin ng Mesiyas sa kanyang pagbabalik kasama ang mga nagtuturo nito.

*********

Bullinger’s Notes on 2Thessalonians (for KJV)

Chapter 1

Verse 1

Paul, &c. The opening words of this Epistle are the same as those of the First Epistle as far as "peace" (2 Thessalonians 1:2).

church. App-186.

God. App-98.

Father. App-98.

Lord. App-98.

Jesus Christ. App-98.

Verse 2

Grace. App-184.

from. App-104.

Verse 3

thank. See 1 Thessalonians 1:2.

faith. App-150.

groweth exceedingly. Greek. huperauxano. Only here.

charity = love. App-135. No reference to hope as in 1 Thessalonians 1:3.

each other = one another.

aboundeth. Same as increase, 1 Thessalonians 3:12.

Verse 4

glory. Greek. kauchaomai. See Romans 2:17. The texts read enkauchaomai. Nowhere else in N.T.

tribulations. Greek. thlipsis. See Acts 7:10.

Verse 5

manifest token. Greek. endeigma. Only here.

righteous. App-191.

judgment. App-177. Compare Philippians 1:1, Philippians 1:28.

that ye may be = to (Greek. eis) your being.

counted worthy. See Acts 5:41.

kingdom. App-112.114.

Verse 6

Seeing = If so be. Greek. eiper.

trouble. Greek. thlibo, afflict. The noun in 2 Thessalonians 1:7.

Verse 7

rest. Greek. anesis. See Acts 24:23.

when, &c. = in (Greek. en) the revelation (App-106.) of.

Lord. App-98.

Jesus. App-98.

heaven. Singular. See Matthew 6:9, Matthew 6:10.

His, &c. = the angels of His power (App-172.)

Verse 8

flaming fire = fire of flame (Greek. phlox. Here; Luke 16:24. Acts 7:30. Hebrews 1:7. Revelation 1:14; Revelation 2:18; Revelation 19:12).

taking . . . on = giving . . . to.

vengeance. Greek. ekdikesis. See Luke 18:8.

Christ. The texts omit.

Verse 9

be punished with = pay (Greek. tino. Only here) the penalty (App-177.), (even).

everlasting. App-151.

destruction. Greek. olethros. See 1 Corinthians 5:5.

power. App-172.

Verse 10

shall = shall have.

glorified. Greek. endoxazomia. Only here and 2 Thessalonians 1:12.

saints. See Acts 9:13.

believe, believed. App-150.

Verse 11

Wherefore = With a view to (Greek. eis) which.

that = in order that. Greek. hina.

count . . . worthy. Greek. axioo. See Acts 15:38.

good pleasure. Greek. eudokia. See Romans 10:1.

goodness. Greek. agathosune. See Romans 15:14.

power. App-172. 1, as 2 Thessalonians 1:7.

Chapter 2

Verse 1

beseech. App-134.

coming. See 1 Thessalonians 2:19.

Lord. App-98.

Jesus Christ. App-98.

gathering together. Greek. episunagoge. Only here and Hebrews 10:25. Compare the verb in Matthew 23:37; Matthew 24:31.

Verse 2

That = To the end that. App-104.

soon = quickly.

or = nor. Greek. mete. Same as neither and nor, below.

be troubled. Greek. throeomai. Elsewhere, Matthew 24:6. Mark 13:7.

by. App-104. 2 Thessalonians 2:1.

spirit = spirit-communication. App-101.

from. App-104. 2 Thessalonians 2:1.

Christ = the Lord, as the texts. The day of Christ is the day of 2 Thessalonians 2:1. Compare Philippians 1:1, Philippians 1:10; Philippians 2:16. The day of the Lord is the day of O.T. prophecy. See Isaiah 2:12.

at hand = present. Greek. enistemi. See Romans 8:38.

Verse 3

no man = not (App-105) any one (App-123)

deceive. Greek. exaptao. See Romans 7:11.

by any means. Literally according to (App-104) no (Greek. medeis) way. A double negative for emphasis.

for = because.

except = if (App-118) . . . not (App-105).

a = the.

falling away = apostasy. Greek. apostasia. Only here and Acts 21:21.

sin. App-128. Some texts read III. 4, as 2 Thessalonians 2:7.

be revealed. App-106.

son. App-108.

perdition. See John 17:12. Revelation 17:8, Revelation 17:11.

Verse 4

opposeth. Greek. antikeimai. Genitive translation be an adversary to.

exalteth himself. Greek. huperairomai. See 2 Corinthians 12:7.

God. App-98.

worshipped = an object of worship. Greek. sebasma. See Acts 17:23.

as God. The texts omit.

Temple. Greek. naos. See Matthew 23:16.

shewing. Greek. apodeiknumi. See Acts 2:22.

Verse 6

withholdeth = holds fast. Greek. katecho. See the other occurances of this word, 2 Thessalonians 2:7; Matthew 21:38. Luke 4:42; Luke 8:15; Luke 14:9. John 5:4. Acts 27:40. Romans 1:18; Romans 7:6. 1 Corinthians 7:30; 1 Corinthians 11:2; 1 Corinthians 15:2. 2 Corinthians 6:10. 1 Thessalonians 5:21. Philemon 1:13. Hebrews 3:6, Hebrews 3:14; Hebrews 10:23.

his time = his own season. That which holds him fast is neuter. It is a place, the pit of the abyss (Revelation 9:1; Revelation 11:7; Revelation 13:1).

Verse 7

mystery. App-193.

iniquity = lawlessness. App-128.

work = work actively, as 1 Thessalonians 2:13.

letteth = holds fast. Greek. katecho, as 2 Thessalonians 2:6. Supply the Ellipsis by "there is one who holds fast", instead of by repeating the verb "will let". But katecho is a transitive verb, and an object must be supplied too. See all the occurances: 2 Thessalonians 2:6. If the subject be Satan, the object must be his position in the heavenlies (Ephesians 6:12), from which he will be ejected by Michael (Revelation 12:7-9).

out of the way = out of (Greek. ek) the midst. Compare the same expression in Acts 17:33; Acts 23:10. 1 Corinthians 5:2. 2 Corinthians 6:17. Colossians 2:14.

Verse 8

that wicked = the lawless one. App-128.

consume. Greek. analisko. See Galatians 1:5, Galatians 1:15.

spirit = breath. App-101. Compare Isaiah 11:4; Isaiah 30:27, Isaiah 30:30, Isaiah 30:33.

destroy = bring to nought. Greek. katargeo. See Romans 3:3.

brightness. App-106.

Verse 9

working. Greek. energeia. See 2 Thessalonians 2:7. App-172.

power . . . signs . . . wonders. App-176. 2 Thessalonians 1:3, 2 Thessalonians 1:2.

lying. Literally of a lie. Greek. pseudos. See John 8:44. Romans 1:25.

Verse 10

deceivableness = (form of) deceit.

unrighteousness. App-128.

in. The texts omit. Dative case.

them that perish = the perishing. See same phrase, 1 Corinthians 1:18. 2 Corinthians 2:15; 2 Corinthians 4:3.

because. Greek. anth" on, indicating exchange. Compare Romans 1:25 (Revised Version)

Verse 11

for this cause = because of (App-104. 2 Thessalonians 2:2) this.

strong delusion = a working (2 Thessalonians 2:9) of error (Greek. plane, as Romans 1:27).

Verse 12

That = In order that. Greek. hina.

damned = condemned, or judged. App-122.

had pleasure = were well pleased. See Matthew 3:17.

Verse 13

bound, &c. Compare 2 Thessalonians 1:3.

Lord. App-98.

hath. Omit.

from the beginning. Greek. ap" arches. See John 8:44.

chosen = chose. Greek. haireomai. See Philippians 1:1, Philippians 1:22.

sanctification. Greek. hagiasmos. See Romans 6:19.

Spirit. The Sanctifier. App-101. Compare 1 Peter 1:2.

belief. Greek. pistis. App-150.

Verse 14

Whereunto = Unto (Greek. eis) which.

gospel. App-140.

obtaining. Greek. peripoiesis. See Ephesians 1:14.

glory. See p. 1511.

Verse 15

stand fast. See 1 Thessalonians 3:8.

hold = lay hold on, hold fast.

traditions. Greek. paradosis, as in 2 Thessalonians 3:6.

our. Should come after "by".

Verse 16

even. Omit.

Father. App-98.

hath. Omit.

hath given = gave.

consolation. Greek. paraklesis. See Luke 6:24. Acts 4:36.

Verse 17

Comfort. App-134.

stablish. Greek. sterizo. See Romans 1:11.

Chapter 3

Verse 1

pray. App-134. Paul is the only N.T. writer who asks the prayers of those to whom he writes. See Romans 15:30. 2 Corinthians 1:11. Ephesians 6:19. Philippians 1:1, Philippians 1:19. Colossians 4:3. Philemon 1:22. Hebrews 13:18.

that = in order that. Greek. hina.

Lord. App-98.

have, &c. = run and be glorified. By Figure of speech Hendiadys (App-6) = triumph gloriously.

with. App-104. Compare Acts 13:48.

you. Add "also".

Verse 2

delivered. Greek. rhuomai, as in Romans 15:31.

unreasonable. Greek. atopos. See Acts 28:6.

Verse 3

faithful. App-150. Compare 1 Corinthians 1:9.

stablish. See 2 Thessalonians 2:17.

keep = guard.

evil = the wicked one. App-128. Compare 1 John 5:18.

Verse 4

have confidence. App-150.

Lord. App-98.

touching. App-104.

things. i.e. in verses: 2 Thessalonians 3:6-14. Compare 1 Thessalonians 4:11.

command = charge. Greek. parangello. See Acts 1:4.

Verse 5

direct. Greek. kateuthuno. See 1 Thessalonians 3:11.

love. App-135.

God. App-98.

patient waiting = patience, as 2 Thessalonians 1:4.

for Christ = of Christ (App-98. IX).

Verse 6

Jesus Christ. App-98.

withdraw yourselves. Gr stellomai. See 2 Corinthians 8:20.

disorderly. Greek. ataktos. Only here and 2 Thessalonians 3:11.

tradition. See 2 Thessalonians 2:15.

Verse 7

follow = imitate. Greek. mimeomai. Occurs also 2 Thessalonians 3:9. Hebrews 13:7, Hebrews 13:3. Joh 11:. Compare 1 Corinthians 4:16.

behaved . . . disorderly. Greek. atakteo. Compare verses: 2 Thessalonians 3:3, 2 Thessalonians 3:6, 2 Thessalonians 3:11. 1 Thessalonians 5:14.

Verse 8

Neither. Greek. oude.

any man"s bread = bread from (Greek. para, App-104.) any one (App-123.)

for nought. Greek. dorean. See John 15:25.

wrought = working.

travail. Greek. mochthos. See 2 Corinthians 11:27.

that we, &c. = with a view to (App-104.) our not being.

chargeable to. Greek. epibareo. See 2 Corinthians 2:5. 1 Thessalonians 2:9.

any. App-123.

Verse 9

power. App-172.

to = in order that (as 2 Thessalonians 3:1) we may.

ensample. Greek. tupos. Compare Philippians 1:3, Philippians 1:17. 1 Thessalonians 1:7. 1 Timothy 4:12.

to. Greek. eis. App-104.

Verse 10

would = is . . . willing. App-102.

neither. Greek. mede.

Verse 11

not at all = (in) nothing. Greek. medeis.

are busybodies. Greek. periergazomai, to be busy about useless matters.

Verse 12

exhort. App-134.

by. App-104. 2 Thessalonians 3:1, but the texts read en.

with. App-104.

quietness. Greek. hesuchia. See Acts 22:2.

Verse 13

be . . . weary = faint. Greek. ekkakeo. See 2 Corinthians 4:1.

in well doing. Greek. kalopoieo. Only here. Compare Galatians 1:6, Galatians 1:9.

Verse 14

by. App-104. 2 Thessalonians 3:1.

note. Greek. semeioomai. Only here.

have . . . company. Greek. sunanamignumi. See 1 Corinthians 5:9, 1 Corinthians 5:11.

no = not, 2 Thessalonians 3:6.

be ashamed. Greek. entrepomai. See 1 Corinthians 4:14.

Verse 15

count = reckon. Greek. hegeomai. See Philippians 1:2, Philippians 1:6.

Verse 16

of peace. Note the eight statements as to God in Note on Acts 7:2, and compare 1 Corinthians 1:3.

always = through (App-104) everything.

by all means = in (Greek. en) every way.

Verse 17

salutation, &c Compare 1 Corinthians 16:21. Colossians 4:18. Read, "by the hand of me Paul".

token = sign. Greek. semeion. App-176.

Verse 18

grace. App-184.

Amen. Omit.

PO Box 369, WODEN ACT 2606, AUSTRALIA