Christian Churches of God

No. F027v

Komentaryo sa Daniel Kabanata 5

(Edition 1.0 20200929-20200929)

Ang Kabanata 5 ay isang babala sa kalapastanganan at huwad na relihiyon na nagmumula sa sistema ng Babilonya na lumaganap sa mga bansa.

Christian Churches of God

PO Box 369, WODEN ACT 2606, AUSTRALIA

E-mail: secretary@ccg.org

(Copyright © 2020 Wade Cox)

This paper may be freely copied and distributed provided it is copied in total with no alterations or deletions. The publisher’s name and address and the copyright notice must be included. No charge may be levied on recipients of distributed copies. Brief quotations may be embodied in critical articles and reviews without breaching copyright.

This paper is available from the World Wide Web page:
http://www.logon.org and http://www.ccg.org

Komentaryo sa Daniel Kabanata 5

Panimula

Gaya ng nakita natin sa bahaging tumatalakay sa Panimula ng Aklat ni Daniel, ang Kabanata 5 ay tumalon upang talakayin si Belsasar, ang anak ng huling pinunong Neo-Babylonian, na naging viceroy dahil sa matagal na panata sa relihiyon. Ginamit sa piging ng estado ang mga kagamitang dinala sa Babilonia sa kabanata 1:2 mula sa Templo ng Diyos sa Jerusalem (tingnan din ang Ezra 1:7-11) at nagdulot ng parusa ng Diyos sa mga kalapastanganang ginawa. Ito ang nagsilbing babala sa mga sistemang panrelihiyong itinatag mula sa Babilonia at naipasa sa iba't ibang sumunod na imperyo. Sa pamamagitan ng mga aspetong ito sila ay hahatulan at kinokondena at ang kanilang mga imperyo ay kukunin mula sa kanila at ibibigay sa mga mas karapat-dapat. Sa huli ay walang napatunayang karapat-dapat at ang Mesiyas ay isinugo upang sakupin ang mga relihiyon sa mundo at itatag ang mga ito sa ilalim ng mga Kautusan ng Diyos gaya ng makikita natin sa wakas.

Ang Sulat sa Pader

Ang mga salitang isinulat ng daliri sa pader ay Mene, Mene, Tekel, Parsin (Lat. mane, thecel, phares) o Upharsin sa AB, na kadalasang tinatama sa peres ngunit pinanatili ito sa MT. Ang “u” ay ang copulative na “at.” Ang salitang pharsin o parsin ay peres sa plural na nangangahulugang “mga hati”. Ito ang mga pangalan ng mga timbang bilang salapi ng Babilonia. Ang salitang mene ay inuulit, na kumakatawan sa dalawang mina, ngunit ang salita mismo ay inuulit upang magpahiwatig ng dalawang entidad. May ilang mga iskolar na hindi nauunawaan ang kahalagahan ng teksto at inalis ang pangalawang mene sa pag-iisip na ito ay pagkakamali. Ang Mn’ ay binibigkas ni Daniel, habang binabasa niya ito at gaya ng nakatala dito, gamit ang lemedh-he root bilang menah na nangangahulugang “Kanyang binilang.” Ang paggamit ng pangalawang mene ay hindi lamang tumutukoy sa pangalawa sa mga namumuno mayroon din itong epekto ng pagpapanatili ng apat na bahagi para sa unang imperyo ng ulo na Ginto dahil ang mga imperyo mismo ay nasa apat na bahagi kasama ang ikalimang bahagi bilang pag-uulit ng ikaapat ngunit ito ay isang relihiyosong imperyo at ang ikaanim bilang isang reorganisasyon ng ikalima. Ang ikaanim na imperyo ay ibabagsak ng ikapito na siyang batong hindi tinabas ng kamay ng tao. Ito ang pagbabalik ng Mesiyas at ang milenyong pamumuno ni Cristo na wawasak sa ikaanim at epektibong gigiba sa buong istruktura ng panrelihiyong sistema ng Babilonia at ang mga naunang istruktura para sa muling pagsasaayos ng sanlibutan. Ang simbolismo ay pinananatili rin sa sanglinggo bilang anim na araw ng paggawa o anim na libong taon ni Satanas kasama ang Sabbath bilang milenyong kapahingahan sa ilalim ni Jesucristo.

Ang Tekel (Tql) ay nangangahulugang isang shekel na mas mababa sa isang mina. Binibigkas bilang Teqal ito ay nangangahulugang “Kanyang tinimbang”. Ang parsin ay isang hinati o kalahating mina na kinuha ang pangalan nito mula sa peres na hatiin. Ang nakasulat na prs ay binibigkas bilang peras na nangangahulugang “Kanyang hinati.” Ang salitang peres ay matatagpuan sa kalahating mina ng Babilonia at sa gayon ito ay nauugnay sa timbang na iyon para sa konteksto. Ang pagkakaugnay nito sa kalahating mina at hindi kalahating shekel ay lubos na nauunawaan mula sa LXX na umaayos sa mga ito sa ganoong pagkakasunod-sunod at tinutukoy ito ng Talmud bilang kalahating mina (at hindi ayon sa Eissfeldt cf. Interpreters Dict. of the Bible , Vol. 3, p. 349a). Ito ang ginawa ni Nabonidus sa kaharian at hinati niya ang pamamahala ng Babilonia sa pagitan niya at ng kanyang anak, bilang viceroy sa kanyang mga pagliban at bilang kasamang tagapamahala bagaman tinutukoy bilang prinsipeng tagapagmana sa mga talaan. Kaya sila, si Nabonidas at ang kanyang anak ay dalawang kalahating mina. Ang konsepto ng paghahati ay pinaniniwalaang mahahati sa pagitan ng mga Medo at ng mga Persian dahil sa kanilang kalapastanganan sa Diyos at ang pagpapanumbalik ng kulto ng diyos ng buwan na si Sin sa Ur kung saan ginawa high priestess ni Nabonidas ang kanyang anak na babae. Ang mga konsepto ng mga pangalan ay nauugnay sa mga naunang hari pagkatapos ni Nabucodonosor (Nebuchadrezzar) (605-562 BCE). Si Evil-Merodach, ang kaniyang anak, at si Neriglissar ay kinakatawan ng, o tumitimbang ng, isang mina. Ang ikatlong kahalili na si Labashi-Marduk ay kinakatawang tumitimbang sa lamang ng isang shekel. Ang Parsin ay may kahulugang isang hinating mina o kalahating mina. Kaya dala rin nila ang mga konsepto ng pagbilang, ng pagtimbang, at paghahati. Sa ganitong paraan sila ay ipinakita bilang propesiya alinsunod sa propesiya ng Daniel kabanata 2, na ibinigay niya kay Nabucodonosor na nagpapahiwatig ng pagtatapos ng ulo na ginto ng Babilonia at ang konsepto ng pagbabawas ng tunay na halaga sa ikatlo at ikaapat na magkasunod na pamamahala. Alam ni Daniel kung ano ang mangyayari dahil inilahad niya kay Nabucodonosor ang pang-unawa sa propesiya ng estatwa ng ulo na ginto atbp. kay Nabucodonosor apat na paghahari ang nakalipas. Ito ay magpapatuloy ngayon hanggang sa panahon ng wakas at sa huling imperyo ng sampung daliring bakal at putik. Ang propesiyang ito ay mauunawaan lamang muli sa mga huling araw habang ang mga katotohanang ito ng mga hari ay muling malalaman mula sa archaeology at kasaysayan. Ang Bibliya ay hindi naglalaman ng lahat ng mga pangalan ng mga hari at maaaring magdulot ng maling interpretasyon.

Nang gabing iyon ay pinatay si Belsasar, hari ng Babilonia at si Darius na taga-Medo ang humalili sa kaharian (Dan. 5:29–30). Ang haring ito ng Medo ay halos tiyak na isang regent para kay Cyrus na hari ng Persia dahil ang mga panahon nina Nabonidus at Cyrus ay nagkasabay sa loob ng dalawang buwan at maging ang Bibliya ay malinaw sa pamamahala ni Cyrus bilang kahalili nina Nabonidus at Belsasar. Hindi Darius ang pangalan na kilala sa kasaysayan ng pinuno ng nasakop na Medo. Ang Darius ay isang pangalang Persian ngunit ang lahi ng mga Medo noon ay maaaring pinangalanan o ginamit ang pangalan ni Darius gaya ng nakasaad sa Bibliya.

Ang mga tapyas ay nagpapatunay na si Astyages ang huling kilalang hari ng Medo. Dahil sa isang panaginip ay tumanggi si Astyages na ipakasal ang kanyang anak na babaeng si Mandane sa isang taga-Medo ngunit sa halip ay ipinakasal siya kay Cambyses na Elamita (ng Anshan, kalaunang tinawag na Persia) na ama ni Cyrus. Kaya naman manugang ni Cambyses si Astyages at si Cyrus ay apo ni Astyages. Matapos ang isang kasunod na panaginip at ang interpretasyon ng isang orakulo, sinubukan niyang ipapatay ang bagong panganak na si Cyrus.

Ang angkan ng mga Anshan Elamites ay ang mga sumusunod

Archamenes

1. Teispes
2. Cambyses
3. Cyrus
4. Teispes
5. Cyrus
6. Cambyses
7. Cyrus (ang Dakilang Hari)
8. Cambyses (ang Dakilang Hari)

Si Darius ay sumusunod sa isa pang lahi mula sa (4) Teispes hanggang Ariaramnes, Arsames, Hystaspes, bilang (9) Darius ang Dakilang Hari.

Si Astyages ay nasakop ni Cyrus noong 549 BCE at noong 546 BCE, sa unang pagkakataon, tinawag ni Cyrus ang kanyang sarili bilang hari ng mga Parsu o Persians. Itinala sa kasaysayan na si Astyages ay pinakitunguhan ng mabuti ni Cyrus. Ang paggamit ng pangalang Darius ay hindi pa kilala.

Si Darius na Medo ay itinala ni Josephus bilang tiyuhin ni Cyrus, anak ni Astyages, na inilagay sa pamamahala sa Media (Jospehus, A. ng J., Book X, ch. X, s. 4). Ipinahihiwatig ng katibayan ng Bibliya na isa sa pamilyang nagngangalang Darius ang inilagay sa pamumuno ng mga Medo. Kaya siya ay isang vassal king na namumuno sa Media para sa Persians.

Ang heneral ni Cyrus na si Gobryas ang humawak ng pamamahala sa militar ng Babilonia bago dumating si Cyrus ngunit hindi siya isang Medo o 62 taong gulang. Sa gayon ay mayroong dalawang entidad na namumuno sa Babilonia sa unang pananakop noong 539 BCE.

Noong 525 sinalakay ni Cambyses na anak ni Cyrus ang Ehipto (tingnan ang araling The Fall of Egypt the Prophecy of Pharaohs Broken Arms (No. 036) at gayundin Ang Tanda ni Jonas at ang Kasaysayan ng Muling Pagtatayo ng Templo [013]).

Siya ay hinalinhan ni Darius na anak ni Hystaspes noong 521 BCE pagkatapos ng isang taong paghahari ng Magi noong 522. Ang teksto sa Ezra 4 ay sumusunod ng pagkakasunod-sunod na ito mula kay Cyrus hanggang kay Artaxerxes II at sa pagtatapos ng yugto ng LT nang mamatay si Ezra noong 323 BCE na kaparehong taon ng kay Alexander the Great at ang pagsasara ng LT canon.

Sa gayon ay makikita natin kung paano inilapat ang sunod-sunod na pagbagsak ng mga Imperyo kahit na sa loob ng mga sistemang iyon ay unti-unting nababawasan ang halaga sa ilalim ng pamamahala ng Babilonia sa pamamagitan ng apat na haring kasunod ni Nabucodonosor at patuloy hanggang sa mga Medo at Persian bilang katawan na gawa sa pilak na may dalawang braso at ang dibdib ay kasama rin ang Babilonia.

Ang mga Griyego ang ibabang katawan na tanso na kumakatawan kay Alexander the Great at ang mga binti ay nahati sa dalawang bahagi na nagpapatuloy sa mga binti na bakal na kumakatawan sa Imperyo ng Roma na siyang naging epektibong Hari ng Hilaga pagkatapos ng mga Griyego. Tatalakayin natin ang aspetong iyon sa angkop na kabanata nito.

Ang sinumang namuno sa Ehipto ang naging hari ng Timog at sa mahabang panahon ito ay ang sistema ng Muslim.

Ang Imperyo ng Roma sa katunayan ay nahahati sa dalawang bahagi ng Silangan at Kanluran na pinamumunuan mula sa Roma at Constantinople. Ang Imperyong ito ay nagwakas mula 410 nang salakayin ni Alaric na Goth ang Roma at tuluyan at ganap noong 475 CE. Ang imperyo ay muling itinatag bilang Banal na Imperyong Romano na siyang imperyong mga paa na bakal at putik noong 590 ni Pope Gregory (tinaguriang Dakila). Ang bawat pag-unlad ay mas marahas at brutal kaysa sa nauna ngunit mas mababa ang halaga sa sibilisasyon.

Ang sampung daliri ng paa ay ang pinakahuli at institusyong pinakamababa ang halaga sa lipunan at wawasakin ni Cristo sa kanyang ikalawang pagdating upang iligtas ang mga hinirang at pamahalaan ang mundo. Ang mga konseptong ito ay tinatalakay sa mga nauugnay na kabanata nang mas detalyado kung saan ito ay angkop. Sa bahaging ito ang pangunahing aral ay ang progresibong paghina ng mga imperyo at loob ng mga imperyong iyon hanggang sa makita ng mga Huling Araw ang isang istrukturang mababang halagang panlipunan at kawalan ng katarungan at isang lubos na korap na pangangasiwa na pinamumunuan ng isang oligarchic structure na sinasagisag ng sampung daliri ng paa. Ipapaliwanag natin ang mga aspetong iyon habang tayo ay nagpapatuloy.

Daniel Kabanata 5

¹Kung tungkol kay Haring Belsasar, naghanda siya ng isang malaking salusalo para sa isang libo sa mga opisyal niya, at umiinom siya ng alak sa harap nila. ²Habang nasa impluwensiya ng alak, iniutos ni Belsasar na ipasok ang mga sisidlang ginto at pilak na kinuha ng kaniyang amang si Nabucodonosor mula sa templo sa Jerusalem, para makainom siya sa mga ito at ang kaniyang mga opisyal, mga pangalawahing asawa, at iba pang asawa. ³At ipinasok nila ang mga sisidlang ginto na kinuha mula sa santuwaryo sa bahay ng Diyos sa Jerusalem, at uminom sa mga ito ang hari at ang kaniyang mga opisyal, mga pangalawahing asawa, at iba pang asawa. ⁴Uminom sila ng alak at pinuri ang mga diyos na gawa sa ginto, pilak, tanso, bakal, kahoy, at bato. ⁵Nang sandaling iyon, may lumitaw na kamay ng isang tao at nagsimula itong sumulat sa palitada ng pader ng palasyo ng hari, malapit sa patungan ng lampara, at nakikita ng hari ang kamay habang sumusulat ito. ⁶At namutla ang hari at natakot, at nanginig ang balakang niya at nag-umpugan ang mga tuhod niya. ⁷Pasigaw na ipinatawag ng hari ang mga salamangkero, Caldeo, at astrologo. Sinabi ng hari sa matatalinong tao sa Babilonya: “Ang sinumang makababasa sa sulat na ito at makapagsasabi sa akin ng ibig sabihin nito ay bibihisan ng purpura, susuotan ng gintong kuwintas, at magiging ikatlong pinakamataas na tagapamahala sa kaharian.” ⁸Dumating ang lahat ng matatalinong tao sa kaharian niya, pero hindi nila kayang basahin ang sulat o ipaalám sa hari ang ibig sabihin nito. ⁹Kaya takot na takot si Haring Belsasar at namutla ang mukha niya; at litong-lito ang mga opisyal niya. ¹⁰Nang marinig ng reyna ang pinag-uusapan ng hari at ng mga opisyal niya, pumasok siya sa bulwagan kung saan sila nagsasalusalo. Sinabi ng reyna: “O hari, mabuhay ka nawa magpakailanman. Bakit ka namumutla? Huwag kang matakot. ¹¹May isang lalaki sa iyong kaharian na may espiritu ng mga banal na diyos. Noong panahon ng iyong ama, nakilala siya bilang isang tao na may kaalaman, unawa, at karunungan na tulad ng karunungan ng mga diyos. Inatasan siya ng iyong amang si Haring Nabucodonosor bilang pinuno ng mga mahikong saserdote, salamangkero, Caldeo, at astrologo; ginawa ito ng iyong ama, O hari. ¹²Si Daniel, na pinangalanan ng hari na Beltesasar, ay may di-pangkaraniwang talino at kaalaman at unawa para masabi ang ibig sabihin ng mga panaginip, maipaliwanag ang mga bugtong, at malutas ang mahihirap na problema. Kaya ipatawag mo si Daniel, at sasabihin niya sa iyo ang ibig sabihin nito.” ¹³Kaya dinala si Daniel sa harap ng hari. Tinanong ng hari si Daniel: “Ikaw ba si Daniel, ang isa sa mga bihag na dinala ng ama kong hari mula sa Juda? ¹⁴Narinig ko na taglay mo ang espiritu ng mga diyos, pati ang kaalaman, unawa, at di-pangkaraniwang karunungan. ¹⁵Iniharap sa akin ang matatalinong tao at mga salamangkero para basahin ang sulat na ito at sabihin sa akin ang kahulugan, pero hindi nila maibigay ang kahulugan ng mensaheng ito. ¹⁶Pero narinig ko na kaya mong ibigay ang kahulugan ng mga tanda at lutasin ang mahihirap na problema. Ngayon, kung kaya mong basahin ang sulat na ito at ipaalám sa akin ang ibig sabihin nito, ikaw ay bibihisan ng purpura, susuotan ng gintong kuwintas, at magiging ikatlong pinakamataas na tagapamahala sa kaharian.” ¹⁷Sumagot si Daniel sa hari: “Hindi ko matatanggap ang mga regalo mo; ibigay mo na lang sa iba. Pero babasahin ko sa hari ang sulat at sasabihin ang kahulugan nito. ¹⁸O hari, ibinigay ng Kataas-taasang Diyos sa iyong amang si Nabucodonosor ang kaharian at kadakilaan at karangalan at karingalan. ¹⁹Dahil sa kadakilaang ibinigay Niya sa kaniya, lahat ng bayan at bansa na iba’t iba ang wika ay nanginginig sa takot sa harap niya. Pinapatay niya o hinahayaang mabuhay ang sinumang gusto niya, at pinararangalan niya o hinihiya ang sinumang gusto niya. ²⁰Pero dahil naging pangahas siya nang magmatigas siya at magmataas ang puso niya, ibinaba siya mula sa trono ng kaniyang kaharian at inalis sa kaniya ang kaluwalhatian niya. ²¹Itinaboy siya ng mga tao, at ang puso niya ay ginawang gaya ng sa hayop, at nanirahan siyang kasama ng maiilap na asno. Pananim ang naging pagkain niya gaya ng mga toro, at nabasâ ng hamog ng langit ang katawan niya, hanggang sa malaman niya na ang Kataas-taasang Diyos ay Tagapamahala sa kaharian ng mga tao at na ibinibigay niya ang pamamahala kung kanino niya gusto. ²²“Pero ikaw, na anak niyang si Belsasar, hindi ka pa rin nagpakumbaba kahit na alam mo ang lahat ng ito. ²³Sa halip, nagrebelde ka sa Panginoon ng langit, at ipinakuha mo ang mga sisidlang nasa kaniyang bahay. At uminom kayo ng alak sa mga iyon, ikaw, ang iyong mga opisyal, mga pangalawahing asawa, at iba pang asawa, at pinuri ninyo ang mga diyos na gawa sa pilak, ginto, tanso, bakal, kahoy, at bato—mga diyos na hindi nakakakita, nakaririnig, o nakaaalam ng anuman. Pero hindi mo niluwalhati ang Diyos na nagbibigay sa iyo ng hininga ng buhay at may kapangyarihan sa iyong buong pamumuhay. ²⁴Kaya isinugo niya ang kamay, at ipinasulat niya ito. ²⁵Ang nakasulat ay MENE, MENE, TEKEL, at PARSIN. ²⁶“Ito ang kahulugan ng mga salita: MENE, binilang ng Diyos ang mga araw ng iyong kaharian at winakasan iyon. ²⁷“TEKEL, tinimbang ka at napatunayang kulang. ²⁸“PERES, hinati ang kaharian mo at ibinigay sa mga Medo at mga Persiano.” ²⁹At ibinigay ni Belsasar ang utos, at binihisan nila si Daniel ng purpura at sinuotan ng gintong kuwintas; at inianunsiyo nila na siya ang magiging ikatlong pinakamataas na tagapamahala sa kaharian. ³⁰Nang mismong gabing iyon, napatay ang hari ng mga Caldeo na si Belsasar. ³¹At tinanggap ni Dario na Medo ang kaharian; mga 62 taóng gulang siya. (BSS)

Bullinger’s Notes on Chapter 5

Verse 1

Belshazzar. He was the son of Nabonidus. The inscriptions show that he was made co-regent while he (Nabonidus) went to meet Cyrus. See note on verses: Daniel 5:2, Daniel 5:7, Daniel 5:1.

a great feast. The hall in which it was held has lately been excavated. It is 60 feet wide and 172 feet long, the walls being beautifully decorated with painted stucco designs. See Records of the Past, vol. i, part v, p. 160.

lords = great ones, or nobles. Chaldee. rabreban, same as "princes" in verses: Daniel 5:2, Daniel 5:3.

wine. Chaldee. chamra". Same as Hebrew. chemer. App-27.

Verse 2

father Nebuchadnezzar. No "historical difficulty". Critics should tell us what word Daniel could have used, seeing there is no word in Chaldee or Hebrew for "grandfather". The word "father" is used by Figure of speech Synecdoche (of Species), App-6, for ancestor. Compare 1 Kings 15:11-13, where David is called the "father" of Asa, and Maachah is called his mother (compare 2 Kings 15:1, 2 Kings 15:2 with 11-13). In 2 Kings 14:3 the same is said of Amaziah; and in 2 Chronicles 34:1, 2 Chronicles 34:2, of Josiah. Compare Romans 9:10, where Paul speaks of "our father Isaac". But Jeremiah 27:7 explains the matter fully: "all nations shall serve him (i.e. Nebuchadnezzar), and his son (Nabonidus), and his son"s son (Belshazzar), until the very time of his land come". See note on Daniel 7:1.

wives. Showing that the "queen" mentioned in Daniel 5:10 must have been his mother.

Verse 7

be the third ruler = rule as one of three: i.e. the third: Nabonidus being the first, and Belshazzar the second.

Verse 10

the queen. Nitocris, the daughter in law of Nebuchadnezzar, and mother of Nabonidus.

came into, &c. She was not present among the "wives" of Daniel 5:2.

Verse 18

the MOST HIGH. Same as Hebrew. "elyon. App-4.

Verse 23

the Lord. Chaldee. mare. The equivalent for the Hebrew Adonai. App-4. Compare Maran in "Maranatha" (1 Corinthians 16:22).

breath. Chaldee. nishma". Same as Hebrew. neshamah. App-16.

Verse 24

this writing. The Divine prophetic meaning could not be known or understood till interpreted by Daniel.

written: or graven.

Verse 25

MENE, MENE = NUMBERED, NUMBERED. Figure of speech Epizeuxis (App-6), for great emphasis. Chaldee. mene", mene" = numbered [yea] ended. See note on Jeremiah 27:7.

TEKEL = WEIGHED. Chaldee. tekel (compare Hebrew. shekel. App-51.)

UPPHARSIN = AND DIVIDED (or BROKEN). Chaldee. upharsin (the "u" being the conjunction = and), from Chaldee. paras = to break. See note on Daniel 4:27. There is a further reference, by the Figure of speech Syllepsis (or combination), App-6, to the Persians, by whom the kingdom of Babylon was broken up.

Verse 30 .

the Chaldeans. Here spoken of in the national sense, not of a special class. See note on Daniel 1:4.

slain. Either by the Persians, or it may have been by assassination by one of his own followers, or accidentally in the tumult. Chaldee. ketal, used of a violent death. Compare Daniel 5:19. This was on the third of the month Marchesvan. On the eleventh, Belshazzar"s wife died, perhaps from grief. See Encycl. Brit, vol. iii, p. 711, 712, 11th (Cambridge) edition. See App-57.

Verse 31

Darius the Median. Through not noting the fact that "Darius" was an appellative denoting "the Maintainer", and used by Xerxes and others, modern critics have denied the existence of such a king. ASTYAGES was called "Darius". CYRUS (his son) was co-regent. His general GOBRYAS took the city in the name of CYRUS. See Isaiah 45:1. Compare Jeremiah 51:30, Jeremiah 51:31. See notes there. Consult App-57.

took. Chaldee. kebal = to take from another. Compare Daniel 7:18. Not the same word as in verses: Daniel 5:5, Daniel 5:2, Daniel 5:3, which is nephak = to take out; or Daniel 5:20, which is "adah = remove. …

q