Christian Churches of God

No. F027ix

Komentaryo sa Daniel Kabanata 9

(Edition 1.5 20200930-20210620)

Ang kabanatang ito ay tumatalakay sa isang mahalagang propesiya ng Pitumpung sanglinggo ng mga taon na nagwakas noong 70 CE.

Christian Churches of God

PO Box 369, WODEN ACT 2606, AUSTRALIA

E-mail: secretary@ccg.org

(Copyright © 2020, 2021 Wade Cox)

This paper may be freely copied and distributed provided it is copied in total with no alterations or deletions. The publisher’s name and address and the copyright notice must be included. No charge may be levied on recipients of distributed copies. Brief quotations may be embodied in critical articles and reviews without breaching copyright.

This paper is available from the World Wide Web page:
http://www.logon.org and http://www.ccg.org

Komentaryo sa Daniel Kabanata 9

Panimula

Ang propetang si Daniel ay tinalakay ang Pitumpung Sanglinggo ng mga Taon na sumasaklaw sa panahon mula sa utos na itayo ang Templo sa Jerusalem hanggang sa pagkawasak nito noong 70 CE. Ang pagsasara ng templo sa Ehipto sa Heliopolis ay naganap noong banal na taong 70-71 CE, bago ang Abib 71 CE. Ang kasaysayan ay sakop sa araling Ang Tanda ni Jonas at ang Kasaysayan ng Muling Pagtatayo ng Templo [013].

Ang propesiya na ito ay mahalaga sa parehong pagpapanumbalik ng Templo sa ilalim ni Ezra at Nehemias at sa kaligtasan ng iglesia sa Jerusalem nang ang Ikalawang pinahiran (v 25) ay ihiwalay, nang si Santiago ay naging martir noong taong 63/4 CE pagkatapos ng 69 na sanglinggo ng mga taon (7 +62). Ang iglesia ay itinatag ng Mesiyas noong 30 CE. Gayunpaman si Santiago ang kapatid ni Cristo ay naging obispo ng Jerusalem (cf. Mga Gawa 15). Alam ng iglesia na kailangan nilang tumakas sa Jerusalem mula sa pagkawasak na darating. Si Clophas, asawa ng Tiya Mariah ni Cristo, ang humalili kay Santiago ngunit namatay sa parehong taon at ang kanyang anak na si Simeon ang naging obispo at dinala ang iglesia sa hilaga sa Pella, na humiling ng isang Roman Garrison at dahil dito lahat sila ay ligtas doon hanggang pagkatapos ng pagkawasak ng Templo at Jerusalem (cf. War with Rome and the Fall of the Temple (No. 298)).

Ang “Unang Pinahiran” pagkatapos ng Pitong sanglinggo ng mga taon ay nasaksihan si Nehemias na itinalaga bilang gobernador ng Jerusalem at ang Pagpapanumbalik sa Reading of the Law with Ezra and Nehemiah (No. 250) sa Jerusalem ay naganap sa ilalim ng paghahari ni Artaxerxes the Second. Ang teksto sa versikulo 25 ay hindi tumutukoy sa Mesiyas na tila ipinahihiwatig ng KJV (tingnan sa ibaba).

Daniel Kabanata 9

Nang unang taon ni Dario na anak ni Assuero, sa lahi ng mga taga Media, na ginawang hari sa kaharian ng mga taga Caldea; ²Nang unang taon ng kaniyang paghahari akong si Daniel ay nakaunawa sa pamamagitan ng mga aklat, ng bilang ng mga taon, na sinalita ng Panginoon kay Jeremias na propeta, dahil sa pagkaganap ng pagkasira ng Jerusalem, pitong pung taon. ³At aking itiningin ang aking mukha sa Panginoong Dios upang humanap sa pamamagitan ng panalangin at ng mga samo, ng pagaayuno, at pananamit ng magaspang, at ng mga abo. ⁴At ako'y nanalangin sa Panginoon kong Dios, at ako'y nagpahayag ng kasalanan, at nagsabi, Oh Panginoon, Dios na dakila at kakilakilabot, na nagiingat ng tipan at kaawaan sa nagsisiibig sa iyo at nangagiingat ng iyong mga utos, ⁵Kami ay nangagkasala, at nangagasal ng kasuwalian, at nagsigawang may kasamaan, at nanganghimagsik, sa makatuwid baga'y nagsitalikod sa iyong mga utos at sa iyong mga kahatulan; ⁶Na hindi man kami nangakinig sa iyong mga lingkod na mga propeta, na nangagsalita sa iyong pangalan sa aming mga hari, sa aming mga prinsipe, at sa aming mga magulang, at sa buong bayan ng lupain. ⁷Oh Panginoon, katuwira'y ukol sa iyo, nguni't sa amin ay pagkagulo ng mukha gaya sa araw na ito; sa mga tao ng Juda, at sa mga nananahan sa Jerusalem, at sa buong Israel, na malapit, at malayo, sa lahat na lupain na iyong pinagtabuyan dahil sa kanilang pagsalangsang na kanilang isinalangsang laban sa iyo. ⁸Oh Panginoon, sa amin nauukol ang pagkagulo ng mukha, sa aming mga hari, sa aming mga prinsipe, at sa aming mga magulang, sapagka't kami ay nangagkasala laban sa iyo. ⁹Sa Panginoon naming Dios ukol ang kaawaan at kapatawaran; sapagka't kami ay nanganghimagsik laban sa kaniya; ¹⁰Ni hindi man namin tinalima ang tinig ng Panginoon naming Dios, upang lumakad ng ayon sa kaniyang mga kautusan, na kaniyang inilagay sa harap namin sa pamamagitan ng kaniyang mga lingkod na propeta. ¹¹Oo, buong Israel ay sumalangsang ng iyong kautusan, sa pagtalikod, upang huwag nilang talimahin ang iyong tinig: kaya't ang sumpa ay nabuhos sa amin, at ang sumpa na nakasulat sa kautusan ni Moises na lingkod ng Dios; sapagka't kami ay nangagkasala laban sa kaniya. ¹²At kaniyang pinagtibay ang kaniyang mga salita, na kaniyang sinalita laban sa amin, at laban sa aming mga hukom na nagsihatol sa amin, sa pagbabagsak sa amin ng malaking kasamaan; sapagka't sa silong ng buong langit ay hindi ginawa ang gaya ng ginawa sa Jerusalem. ¹³Kung ano ang nasusulat sa kautusan ni Moises, lahat ng kasamaang ito'y nagsidating sa amin: gayon ma'y hindi namin idinalangin ang biyaya ng Panginoon naming Dios, upang aming talikuran ang aming mga kasamaan, at gunitain ang iyong katotohanan. ¹⁴Kaya't iniingatan ng Panginoon ang kasamaan, at ibinagsak sa amin; sapagka't ang Panginoon naming Dios ay matuwid sa lahat ng kaniyang mga gawa na kaniyang ginagawa, at hindi namin dininig ang kaniyang tinig. ¹⁵At ngayon, Oh Panginoon naming Dios, na naglabas ng iyong bayan mula sa lupain ng Egipto sa pamamagitan ng makapangyarihang kamay, at ikaw ay nabantog gaya sa araw na ito; kami ay nangagkasala, kami ay nagsigawa na may kasamaan. ¹⁶Oh Panginoon, ayon sa iyong buong katuwiran, isinasamo ko sa iyo, na ang iyong galit at kapusukan ay mahiwalay sa iyong bayang Jerusalem, na iyong banal na bundok; sapagka't dahil sa aming mga kasalanan, at dahil sa mga kasamaan ng aming mga magulang, ang Jerusalem at ang iyong bayan ay naging kakutyaan sa lahat na nangasa palibot namin. ¹⁷Kaya nga, Oh aming Dios, iyong dinggin ang panalangin ng iyong lingkod, at ang kaniyang mga samo, at paliwanagin mo ang iyong mukha sa iyong santuario na sira, alangalang sa Panginoon. ¹⁸Oh Dios ko, ikiling mo ang iyong tainga, at iyong dinggin; idilat mo ang iyong mga mata, at masdan mo ang aming mga kasiraan, at ang bayan na tinatawag sa iyong pangalan: sapagka't hindi namin inihaharap ang aming mga samo sa harap mo dahil sa aming mga katuwiran, kundi dahil sa iyong dakilang mga kaawaan. ¹⁹Oh Panginoon, dinggin mo; Oh Panginoon, patawarin mo; Oh Panginoon, iyong pakinggan at gawin; huwag mong ipagpaliban, alangalang sa iyong sarili, Oh Dios ko, sapagka't ang iyong bayan at ang iyong mga tao ay tinatawag sa iyong pangalan. ²⁰At samantalang ako'y nagsasalita, at nananalangin, at nagpapahayag ng aking kasalanan at ng kasalanan ng aking bayang Israel, at naghaharap ng aking samo sa harap ng Panginoon kong Dios dahil sa banal na bundok ng aking Dios; ²¹Oo, samantalang ako'y nagsasalita sa panalangin, ang lalaking si Gabriel, na aking nakita sa pangitain nang una, na pinalipad ng maliksi, hinipo ako sa panahon ng pagaalay sa hapon. ²²At kaniya akong tinuruan, at nakipagsalitaan sa akin, at nagsabi, Oh Daniel, ako'y lumabas ngayon upang bigyan ka ng karunungan at kaunawaan. ²³Sa pasimula ng iyong mga samo ay lumabas ang utos, at ako'y naparito upang saysayin sa iyo; sapagka't ikaw ay totoong minahal: kaya't gunitain mo ang bagay, at unawain mo ang pangitain. ²⁴Pitong pung sanglinggo ang ipinasiya sa iyong mga tao at sa iyong banal na bayan, upang tapusin ang pagsalangsang, at upang wakasan ang pagkakasala, at upang linisin sa kasamaan, at upang dalhan ng walang hanggang katuwiran, at upang tatakan ang pangitain at ang panghuhula, at upang pahiran ang kabanalbanalan. ²⁵Iyo ngang talastasin at bulayin, na mula sa paglabas ng utos na isauli at itayo ang Jerusalem sa pinahiran na prinsipe, magiging pitong sanglinggo, at anim na pu't dalawang sanglinggo: ito'y matatayo uli, na may lansangan at kuta, sa makatuwid baga'y sa mga panahong mabagabag. ²⁶At pagkatapos ng anim na pu't dalawang sanglinggo, mahihiwalay ang pinahiran, at mawawalaan ng anoman: at gigibain ang bayan at ang santuario ng mga tao ng prinsipeng darating; at ang wakas niyaon ay sa pamamagitan ng baha, at hanggang sa wakas ay magkakaroon ng digma; mga pagkasira ay ipinasiya na. ²⁷At pagtitibayin niya ang tipan sa marami sa isang sanglinggo: at sa kalahati ng sanglinggo ay kaniyang ipatitigil ang hain at ang alay; at sa pakpak ng mga kasuklamsuklam ay paroroon ang isang maninira; at hanggang sa wakas, at pagkapasiya ay mabubuhos ang poot sa maninira. (AB)

(Cf. P184) Ang bahaging ito ay may kinalaman sa versikulo 25-27.

Ang Diyos ay nagsalita, sa pamamagitan ng Kanyang lingkod na si Daniel, tungkol sa mga pinahiran sa pagtatayo ng Templo. Ang propesiya sa Daniel 9:25 ay mali ang pagsasalin sa KJV na pagtukoy sa Mesiyas bilang ang pinahiran at ang teksto ay hindi malinaw. Ang teksto, sa katunayan, ay tumutukoy sa dalawang pinahiran; isa sa katapusan ng pitong sanglinggo ng mga taon at ang isa pa ay sa katapusan ng animnapu't dalawang sanglinggo ng mga taon. Ang timing ay tumutukoy sa pagtatayo ng Templo at sa paghinto nito bilang instrumento ng Diyos.

Tandaan ang tunay na teksto dito ay tumutukoy sa pitong sanglinggo ng mga taon mula sa utos na itayo ang Templo hanggang sa pinahiran. Ang pinahirang ito, na siyang kahulugan ng terminong Mesiyas at kaya ang paglalapat sa Jesucristo (ang Cristo ay Griyegong anyo na nangangahulugang pinahiran), ay Nehemias talaga. Siya ay itinuturing ng kasaysayan ng mga Judio bilang ikalawang Moises. Siya ay isang prinsipe ng Juda. Ibinalik niya ang kautusan at ang patotoo. Tinapos niya ang canon at ang kanyang gawain, kasama si Ezra, ang huling canon ng Lumang Tipan noong 323 BCE. Ang panahon ng pagtatayo ay hindi nagsimula sa pamumuno ni Darius I o Darius Hystaspes kundi mula kay Darius II. Itinigil ni Artaxerxes ang pagtatayo ng Templo (Ezra 4:23-24). Ang pagtatayo ay nagsimula noong ikalawang taon ng paghahari ni Darius II (Ezra 4:24 hanggang 6:12). Natapos ang Templo noong ikaanim na taon ng kanyang paghahari (Ezra 6:13-15).

Ang pitong sanglinggo ng mga taon mula sa utos ng haring ito ay magdadala sa atin sa taon ng pagkakaloob kay Nehemias ni Artaxerxes II (hindi si Artaxerxes I gaya ng karaniwang itinuturo).

Nasaksihan ng panahong ito ang pagtatapos ng canon ng Lumang Tipan sa pagkakasunod-sunod na ito ng pagtatayo ng Templo. Ito ang pagpapanumbalik ng kautusan sa ilalim ng huling propeta ng Diyos sa Lumang Tipan. Siya ang huling pinahiran ng sistema ng Lumang Tipan (kasama si Ezra).

Ang pagkakasunod-sunod ng pagtatayo at ang kasaysayan ay tinatalakay sa araling Ang Tanda ni Jonas at ang Kasaysayan ng Muling Pagtatayo ng Templo [013].

Ang susunod na pinahiran, na tinutukoy sa Daniel 9:25-27, ay tumutukoy sa pinahiran pagkatapos ng animnapu't dalawang sanglinggo ng mga taon. Kaya ang pitong sanglinggo ng mga taon dinagdagan ng animnapu't dalawang sanglinggo ng mga taon ay katumbas ng animnapu't siyam na sanglinggo ng mga taon. Ang yugtong ito ay nagtatapos ng 63/4 CE. Ang pinahirang inihiwalay ngunit hindi para sa kanyang sarili ay si Santiago, obispo ng Jerusalem at kapatid ni Jesucristo. Siya ay naging martir noong 63/4 CE para sa pananampalataya at mula sa taong ito nagsimula ang huling sanglinggo ng mga taon, na humantong sa pagkawasak ng pisikal na Templo. Ang katapusan ng pitumpung sanglinggo ng mga taon ay kasabay ng apatnapung taong inilaan para sa pagsisisi sa Juda (30-70 CE). Ang bansa ay hindi nagsisi at sa katunayan, sa huling sanglinggo ng mga taon, ang mga Dakilang Saserdote ay nakipaglaban ng pitched battles para sa pagpapanatili ng kapangyarihan at ang sistema ay lubhang korap.

(cf. P298) Tumutukoy sa versikulo 25-27;

Alam natin na ang unang pinahiran ay si Nehemias, ang gobernador ng Juda, na nagtayo ng mga pader at nagpaayos ng Templo kasama si Ezra na eskriba. Naganap ito sa paghahari ni Artaxerxes II. Namatay si Ezra noong 323 BCE, sa parehong taon ni Alexander the Great, at ang canon ay tinipon at isinara noong 321.

Ang pagtatapos ng sumunod na animnapu't dalawang sanglinggo ng mga taon ay nasaksihan ang isa pang pinahiran na inihiwalay at iyon ay si Santiago, Obispo ng Jerusalem at ang kapatid ni Jesucristo. Matapos ang pagiging martir ni Santiago sa Jerusalem, ang Iglesia ay inilagay sa pamumuno ni Simon (Simon Jose) na pinsan ni Jesucristo at anak ni Maria at Clophas. Si Maria (o Mariah) ay kapatid ni Maryam (Mariam), ang ina ni Cristo. Si Clophas ay naging obispo ng Jerusalem tila sa pagitan ng paghahari ni Santiago na kapatid ni Cristo (d ca 64 CE) at ng paghalili ni Simon, anak ni Clophas at pinsan ni Cristo (tingnan ang Hippolytus Appendix sa Origin of the Christian Church in Britain (No. 266)).

(Cf. gayundin sa P298 sa itaas)

Tao bilang Templo ng Diyos

Matapos ang pagbagsak ng Templo noong 70 CE at ang pagsasara ng pisikal na templo ang iglesia ang pumalit bilang Templo ng Diyos kapalit ng Juda at ng pagkasaserdote (cf. Rule of the Kings Part IIIB (No. 282D)), mula noon ang iglesia ang humalili sa pagkasaserdote at ang Juda ay ipinangalat.

Winasak ng Rabbinical Judaism ang Kalendaryo ng Templo, pinalitan ito noong 358 CE ng Kalendaryong Hillel (cf. God’s Calendar (No. 156) at Hillel, mga Intercalation ng Babilonia at ang Kalendaryo ng Templo [195C], dahil dito ay naharap sila sa Holocaust noong 1941 hanggang 1945 at haharapin ang huling Holocaust sa ilalim ng Imperyo ng Hayop at ng mga Saksi, bago ang pagdating ng Mesiyas (tingnan ang kabanata 12).

Bullinger’s Notes on Daniel Chapter 9 (for KJV)

Verse 1

the first year: (Bullinger dates this as 426 B. C, Daniel being then eighty-seven. See App-50) (cf. Ch 2).

Darius. This is an appellative, and means the Maintainer or Restrainer: i.e. Cyrus. See App-57; and special note on 2 Chronicles 36:21.

Ahasuerus, an appellative = the venerable king Astyages. See App-57.

made king: i.e. Cyrus was appointed king of Babylon by Astyages his father.

Verse 2

understood = came to an understanding; perceived, or observed. Hebrew. bin, to separate or distinguish. Implying that he had not known this before.

by books = by the writings [of Jeremiah]. Jeremiah 29:1, Jeremiah 29:10, as well as Daniel 25:11. Note the definite Article in the Hebrew.

the number of the years. Which were now drawing to an end.

the LORD. Hebrew. Jehovah. App-4.

Jeremiah. The passage was doubtless Daniel 25:11-14; Daniel 29:10-14.

accomplish = fulfil [within].

seventy years. Note the bearing of this on Daniel 9:24.

the desolations of Jerusalem. (Bulinger dates: From 479 to 409 B.C. See note on 2 Chronicles 36:21. The "desolations" had therefore lasted 42 (6 x 7) years, and had yet 28 (4 x 7) years to run before they were "accomplished". We find the same subdivisions of the "servitude"; for from the first year of Nebuchadnezzar (496) to the decree of Artaxerxes (Astyages) (454) was forty-two years; and from the decree to the end of the servitude was twenty-eight years.

Verse 3

set my face. Knowledge of Jehovah"s words quickened his spiritual interest in them.

the LORD*. One of the 134 cases in which the Sopherim state that they altered "Jehovah" of the primitive text to "Adonai". See App-32.

God. Hebrew. Elohim.(with Art.) = the (true) God. App-4.

to seek = to worship, or to seek [information].

Verse 4

prayed. Reference to Pentateuch (Leviticus 26:40). App-92.

my God. Hebrew. Elohim. App-4.

O LORD*, the great, &c. Reference to Pentateuch (Exodus 20:6; Exodus 34:6, Exodus 34:7. Numbers 14:18. Deuteronomy 7:9). App-92.

GOD. Hebrew El App-4.

the covenant. Note the Art. = the covenant [made of old].

mercy = the lovingkindness or grace [promised therein]. Reference to Pentateuch (Exodus 20:6; Exodus 34:6, Exodus 34:7). App-92.

Verse 5

We. Note that Daniel associates himself with his People. Compare Neh 1; and Daniel 9:33-38. Ezra 9:5-15.

wickedly = lawlessly. Hebrew. rasha, App-44.

rebelled = revolted. Hebrew. marad. Usually of revolt against Deity or royalty.

Verse 6

spake in Thy name. Compare Hebrews 1:1. Compare Exodus 7:1 with Exodus 4:16, and see App-49.

Verse 7

Lord. Hebrew Adonai. App-4.

all Israel. See note on 1 Kings 12:17.

near, &c. Compare Deuteronomy 4:27. 2 Kings 17:6, 2 Kings 17:7. Isaiah 11:11, Jeremiah 24:9. Amos 9:9; and see Acts 2:36.

trespass . . . trespassed. Hebrew. ma"al. App-44.

Verse 9

God. Hebrew. Elohim. App-4.

mercies = compassions.

Verse 10

obeyed = hearkened to.

by = by the hand of.

Verse 11

transgressed. Hebrew. "abar. App-44.

therefore the curse is, &c. Reference to Pentateuch (Leviticus 26:14, &c. Deuteronomy 27:15, &c.; Daniel 28:15, &c; Daniel 29:20; Daniel 30:17, Daniel 30:18; Daniel 31:17; Daniel 32:19).

is poured upon = hath come pouring upon.

Moses the servant of God. See note on 1 Chronicles 6:49. Nehemiah 10:29. App-92.

Verse 12

confirmed His words: i.e. by His prophets since the giving of the law (2 Kings 17:13. Isaiah 44:26. Lamentations 2:17. Zechariah 1:6).

words. Hebrew margin, with some codices, and one early printed edition, read "word" (singular) Hebrew text, with Septuagint, Syriac, and Vulgate, read "words" (plural)

evil = calamity. Hebrew. ra"a". App-44.

Verse 13

As = According as.

it is written, &c. Reference to Pentateuch (Leviticus 26:14, &c. Deuteronomy 28:15, &c, as above). App-92.

Verse 14

watched. Compare Jeremiah 31:28; Jeremiah 44:27.

Verse 15

hast brought, &c. Reference to Pentateuch (Exodus 6:1, Exodus 6:6; Exodus 12:41; Exodus 14:18; Exodus 32:11). App-92.

gotten Thee renown = made Thee a Name.

Verse 16

holy. See note on Exodus 3:5.

because for our sins . . . fathers. Reference to Pentateuch (Exodus 20:5). App-92.

become a reproach. Compare Jeremiah 24:9; Jeremiah 29:18; Jeremiah 42:18; Jeremiah 44:8, Jeremiah 44:12. Ezekiel 5:14, Ezekiel 5:15; Ezekiel 22:4.

Verse 17

cause Thy face to shine. Reference to Pentateuch (Numbers 6:25, Numbers 6:26). App-92.

for the LORD"S* sake. Septuagint reads "for Thy servants" sake".

Verse 18

Thine eyes. Figure of speech Anthropopatheia. App-6.

which is called by Thy name: or, upon which Thy name has been called.

we. Others were praying with Daniel.

Verse 21

Gabriel. See note on Daniel 8:16. This prophecy is not given by a "prophet", but by an angel or hierophant (who shows sacred things) to a prophet. It is therefore a most transcendent prophecy.

about the time, &c. Compare similar important occasions: David (2 Samuel 24:15, note); Elijah (1 Kings 18:29); Ezra (Ezra 9:5).

oblation = gift or donation offering. Hebrew. minchah. App-43.

Verse 22

And he informed me. The Syriac reads "Yea, he came".

to give thee skill, &c. = to teach thee understanding, or to make thee wise as to, &c. Note the special emphasis as to the admonition for ourselves in the Structures below. It is not a vision that requires interpretation, but a direct prophecy given in simple words by the angel Gabriel, sent by God for the express purpose of making everything clear, and solving the most weighty problems that perplex the human mind. There is no "difficulty", as supposed. All that is required of US is to understand, and consider, and believe what is thus written for our learning.

Verse 24

Seventy weeks = Seventy sevens: i.e. of years. Not on any "yearday" theory. If "days" had been intended, it would be so expressed, as in Daniel 10:3 (compare Leviticus 25:8). Moreover, "years" had been the subject of Daniel"s prayer (Daniel 9:2). The last "seven" is "one", and it is divided in half in Daniel 9:27, and the half is three and a half years (Daniel 7:25; Compare Daniel 8:11-14; Daniel 11:33). In Revelation 11:2 this half is expressed by "forty-two months"; and in the next verse as" 1,260 days". See App-90. The whole period is therefore 490 years.

determined = cut off: i.e. divided off from all other years. The verb is in the singular to indicate the unity of the whole period, however it may be divided up. Hebrew. hathak. Occurs only here.

thy People: i.e. Daniel"s People, Israel, with which alone the prophecy is concerned.

thy holy city: i.e. Jerusalem (verses: Daniel 9:2, Daniel 9:7, Daniel 9:16).

transgression. Hebrew. pasha"(with Art.) App-44. Compare Daniel 8:12, Daniel 8:23.

make an end of. Hebrew. hatham, as below ("to seal up").

sins. Hebrew. chata". App-44. Hebrew margin, with four early printed editions, some codices, and Vulgate, read "sin" (singular)

iniquity. Hebrew. "avah. App-44.

seal up, &c. = make an end of by fulfilling all that has been the subject of prophecy.

the most Holy = a Holy of Holies. Never used of a person. This answers to the cleansing of the sanctuary (Daniel 8:14) which immediately precedes "the end". See App-89.

NB. In this text Bullinger is drawn in by the assumption that the Seventy weeks of years was centred on Messiah rather than the two Messiahs after the 69 weeks of years ending in 63/4 CE with the Martyrdom of James. He omits the seven weeks of years to Nehemiah in this view (Cox).

Verse 25

Know therefore and understand. Note this second admonition, as shown in the Structure ("25-") above.

from the going forth, &c. : i.e. in the twentieth year of Artaxerxes (= the great king: i.e. Astyages), 454 B.C. See notes on Nehemiah 2:1, Nehemiah 5:14, Nehemiah 13:4. Also App-50 and App-58.

commandment = word. Hebrew. dabar. App-73. Referring to the Divine word rather than to a royal decree.

Jerusalem. Not the Temple (as in Ezra), but the city (as in Nehemiah), which was the subject of Daniel"s prayer, and therefore the answer to it.

Messiah = anointed. Only priests and kings were anointed, lepers, and Elisha (1 Kings 19:16) being the only exceptions.

Messiah the Prince = "Messiah [that is to say] the Prince [of the People]". Messiah is a noun, and is connected with Prince by apposition: i.e. a priest-king. Only one such known to Scripture (Psalms 110:4. Zechariah 6:13. John 4:25).

the Prince. Hebrew. nagid = a leader and ruler of the People (1 Samuel 9:16; 1 Samuel 10:1; 1 Samuel 13:14; 1 Samuel 18:13; 1 Samuel 25:30. 2 Samuel 5:2, &c). Therefore not Zerubbabel (who was a prince but not a priest); nor Ezra (who was a priest but not a prince); nor Cyrus (who was a king but not a priest, and he only as a type of Messiah, who was both).

seven weeks = forty-nine years (454-405 B. C). See App-50, and App-91.

threescore and two weeks = 434 years (405 B. C-A.D. 29): the two together being 49 + 434 = 483 years; leaving seven years to make up the full 490 years of Daniel 9:24. See App-50, and App-91.

the street . . . and the wall = open place . . . and close street: implying the completeness of the restoration; which included the places of resort and the thoroughfares leading thereto, like our English "court and alley".

the street = the broad way or open space by the gates or elsewhere.

the wall. Hebrew. haruz. Whatever it may mean, it cannot be "wall", for that is homah (that which surrounds). Haruz = something cut in or dug out; and may well be used of what is narrow, and then that which is narrowed down to a deciding point, a decision or determination, as in Daniel 9:26; Daniel 11:36. Compare Isaiah 10:22. Job 14:5, &c. See the Oxford Gesenius.

in troublous times: i.e. the times of Ezra and Nehemiah. This covers the forty-nine years. We know this, not from history profane or Divine, but from the statement here.

Verse 26

after threescore and two weeks. The definite Article here marks this period, as the one just mentioned in Daniel 9:24, i.e. after the 483 years. How long "after" is not stated; but it must surely be either immediately or very soon after the Messiah was thus presented and proclaimed in and to Jerusalem as the Prince. The decree was issued in the month of Nisan, the same month as the events in Matthew 21:1, Matthew 26:61. Compare Zechariah 9:9. Luke 19:41-44 ("this thy day").

threescore and two: i.e. the sixty-two sevens (= 434 years). See note on Daniel 9:25.

cut off: i.e. in death. Hebrew. karath (Genesis 9:11. Deuteronomy 20:20. Jeremiah 11:19. Psalms 37:9). Compare Hebrew. gazar (Isaiah 53:8).

but not for Himself = but no sign of aught for Him: i.e. He shall be rejected and crucified, and shall not then enter on the kingdom for which He came. It will be rejected, and therefore become in abeyance. See Joh .

-26 the people: i.e. the Roman people. Compare Luke 19:41-44; Luke 21:20.

the prince that shall come = a prince, &c. This is "the little horn" of Daniel 7:8, Daniel 7:24-26; Daniel 8:9-12, Daniel 8:23-25. See App-89.

shall destroy the city, &c. See Matthew 21:41; Matthew 22:7. This also was "after threescore and two weeks", but not within the last seven; which are confined to the doings of "the prince"s people, the people that is coming" ("the little horn") after the doings of "the people" in the destruction of the city, which ends Daniel 9:26. What "the little horn" will do is stated in the words which follow. Antiochus never did this. He defiled it, but left it uninjured.

the end thereof: or, his own end [come]: i.e. the end of the desolator looking on to the end of the last seven years.

and unto the end of the war = up to the full end of the war (i.e. the end of the last seven years).

desolations = desolate places. Compare Matthew 23:38.

determined. See note on "the wall", Daniel 9:25.

Verse 27

he shall confirm the covenant = make a firm covenant: i.e. the little horn will do this at the beginning of the last seven years. See note below on "one week". It may even be the beginning of the 2,300 days of Daniel 8:14. Compare Daniel 11:21-24.

the covenant = a covenant.

many = the many.

one week. This is the last seven years which completes the "seventy" of Daniel 9:24; the time when action commences in connection with Daniel"s "city" and "People" (i.e. Jerusalem and Israel). These have been in abeyance since Daniel 9:26. Israel is "Lo-ammi" (= not my people, Hosea 1:9, Hosea 1:10). For the present interval between, Daniel 9:26 and Daniel 9:27, see Luke 4:18-20; Luke 21:24. App-50; also App-63. This fills the first half of the "week" (see Revelation 11:3-11).

the midst of the week = the middle of the week (i.e. at the end of the first three and a half years).

the sacrifice and the oblation to cease = sacrifice and oblation to cease. This is the action of "the little horn" (See Daniel 8:11, Daniel 8:12, Daniel 8:13; Daniel 11:31; Daniel 12:11). This belongs to the time of the end, and will be accompanied by the setting up of the abomination mentioned below and by our Lord in Matthew 24:15. See App-89and App-90.

for the overspreading of = on the wing, or battlement of; but Ginsburg suggests "al kanno (instead of "al kanaph) = in its stead [shall be]: i.e. in place of the daily sacrifice. Compare Daniel 11:7.

abominations he shall make it desolate = the abomination that maketh desolate. See App-90. This is certainly future. See Matthew 24:15. Our Lord tells us where it will stand "in the holy place": i.e. in the Temple at Jerusalem: and we have the same admonition to "understand" (compare verses: Daniel 9:23, Daniel 9:25, above). Antiochus, the type of "the little horn", defiled the sanctuary, but he did not destroy it. He cannot therefore be the fulfiller of this prophecy, though he foreshadowed him.

abominations. Jehovah"s name for an "idol", as being what he detests. Hebrew. shakaz = to be abominable. The "of" in this connection being the Genitive (of the Origin), App-17.: i.e. which causes the desolation. Compare 2 Kings 23:13. Isaiah 44:19, &c. Daniel 12:11 is conclusive.

until the consummation = unto a full end. The reference is to Isaiah 10:22, Isaiah 10:23.

shall be poured upon = shall come pouring upon. For the fulfillment, compare Revelation 16:1, Revelation 16:2, Revelation 16:3, Revelation 16:4, Revelation 16:8, Revelation 16:10, Revelation 16:12, Revelation 16:17.

desolate = the causer of desolation. See Daniel 12:11. Then the consummation of Daniel 9:24 will be fulfilled.

q