Christian Churches of God

No. F027iv

Komentaryo sa Daniel Kabanata 4

(Edition 1.0 20200928-20200928)

Ipinapaliwanag ng Kabanata 4 ang pagkakasunod-sunod ng mga takdang panahon ng propesiya at ang istruktura ng sistema ng Babilonia sa pagkakasunod-sunod na iyon.

Christian Churches of God

PO Box 369, WODEN ACT 2606, AUSTRALIA

E-mail: secretary@ccg.org

(Copyright © 2020 Wade Cox)

This paper may be freely copied and distributed provided it is copied in total with no alterations or deletions. The publisher’s name and address and the copyright notice must be included. No charge may be levied on recipients of distributed copies. Brief quotations may be embodied in critical articles and reviews without breaching copyright.

This paper is available from the World Wide Web page:
http://www.logon.org and http://www.ccg.org

Komentaryo sa Daniel Kabanata 4

Panimula

Ang Kabanata 4 ay tumatalakay sa pagtatatag ng mga hinirang sa mata ng mga pinuno sa sistema at kung paano sila napilitang kilalanin ang kapangyarihan ng Nag-iisang Tunay na Diyos. Sa kabanatang ito makikita natin ang propesiya ng Pitong panahon sa pagputol ng kahoy at ang pagtali sa tuod nito. Ang Pitong panahon ay may dobleng propesiya ng pitong taon ni Nabucadonosor o Pitong panahon na 2520 taon (tingnan sa ibaba). Sa pagtatapos ng panahon ng mga imperyo ay naipanumbalik ang katwiran sa sangkatauhan at ang sistemang milenyo ng Ikapitong Libong taon ay itinatag at ang Templo ay itatayong muli (cf. Ang Ginintuang Jubileo at ang Milenyo [300]) at pagkatapos nito ay maghahari tayo magpakailanman (cf. Ang Lungsod ng Diyos [180]).

Ang pagkakasunod-sunod ng propesiya sa Daniel ay batay sa isang propetikong panahon na 360 araw bilang isang propetikong panahon at ang “Pitong Panahon” na makikita natin sa versikulo 16 ay ang pitong propetikong taon at gayundin Pitong Panahon na 2520 taon sa isang taon para sa isang araw na batayan sa ilalim ng propetikong sistema. Ang Pitong Panahon ng Imperyo ay tatagal ng 2520 taon mula sa Labanan sa Carchemish noong 605 BCE hanggang 1916 sa panahon ng Kabagabagan ng Jacob na nagsimula sa mga labanan ng Somme at sa Western Front. Ang huling yugto ng Pitong panahon ay mula sa pagsalakay ni Cambyses sa Ehipto noong 525 BCE, gaya ng inihula ni Ezekiel, hanggang 1996 sa pagtatapos ng Panahon ng mga Bansa o mga Gentil (tingnan sa ibaba) at ang Huling Tatlumpung taon ng pagtatapos ng sistema ng Hayop sa ilalim ng NWO/UN at ang Pagbabalik ng Mesiyas.

Sa loob ng yugtong iyon ng Pitong Panahon ang pag-uusig sa mga Iglesia ng Diyos ay naganap sa ilalim ng mga Romano sa loob ng 309 taon hanggang sa ideklara si Constantine bilang emperador sa York noong 309 CE gaya ng binanggit sa Surah 18 “Ang Yungib” (Q018) at kung saan (kasama ang Juda) naganap din sa loob ng panahong iyon sa loob ng tatlo at kalahating panahon ng 1260 CE mula 590 CE sa ilalim ng Banal na Imperyong Romano hanggang 1850 at patuloy sa “Panahon ng Kabagabagan ng Jacob” sa pamamagitan ng WWI at WWII hanggang sa Holocaust na 1260 araw o isang panahon, mga panahon, at kalahati ng isang panahon. Ang buong yugto ay parehong panlipunan at panrelihiyosong pag-uusig na sumusubok sa pagsunod ng mga hinirang sa Diyos at sa kanilang pagtitiis at pananampalataya. Ang huling kalahati ng pagkumpleto sa Pitong taon o panahon ay magaganap sa huling bahagi o yugto sa ilalim ng pamamahala ng Hayop ng NWO o sistema ng Anticristo mula 2021 hanggang katapusan ng 2024 kasama ang mga Digmaan ng Mesiyas at ang mga Mangkok ng Poot ng Diyos, para sa tatlong beses na pag-aani ng 2025 sa ilalim ng sistemang Jubileo.

Panahon ng mga Gentil

Ang Panahon ng mga Gentil sa istruktura ng Bibliya sa Bibliya ay tumutukoy sa mga Bansa bilang mga Gentil at sumasaklaw ito sa kanilang panahon ng pamumuno ngunit sa Daniel ito ay tumutukoy sa mga Bansa sa ilalim ng Kulto ng Misteryo at Araw na itinatag mula sa sistemang Babilonia. Gaya ng ipinaliwanag sa itaas ito ay isang yugto ng “pitong panahon”. Ang mga pangitain ay ibinigay sa simula upang ang wakas ay maihula mula pa sa simula. Ang karunungan ng mga hinirang ay naging malinaw mula sa panahong iyon, mula kay Daniel hanggang sa kasalukuyan, sa pamamagitan ng Banal na Espiritu.

Daniel 4:8-9 Nguni't sa kahulihuliha'y dumating sa harap ko si Daniel, na ang pangala'y Beltsasar, ayon sa pangalan ng aking dios, at siyang kinaroroonan ng espiritu ng mga banal na dios: at aking isinaysay ang panaginip sa harap niya, na aking sinasabi, ⁹Oh Beltsasar, na pangulo ng mga mahiko, sapagka't talastas ko na ang espiritu ng mga banal na dios ay sumasaiyo, at walang lihim na bumabagabag sa iyo, isaysay mo sa akin ang mga pangitain ng aking panaginip na aking nakita, at ang kahulugan niyaon. (AB)

Ang pitong panahon ay matatagpuan sa Daniel 4:32. Ang panahong ito ay nagsimula sa Babilonia at magtatapos din sa sistemang iyon.

Daniel 4:32 At ikaw ay palalayasin sa mga tao; at ang iyong tahanan ay mapapasama sa mga hayop sa parang; ikaw ay pakakanin ng damo na gaya ng mga baka; at makapitong mangyayari sa iyo; hanggang sa iyong maalaman na ang Kataastaasan ay nagpupuno sa kaharian ng mga tao, at ibinibigay sa kanino mang kaniyang ibigin. (AB)

Ang yugto ng pitong panahon ay sumasaklaw ng 2,520 taon mula sa sistemang iyon, na nagsimula noong 605 BCE at pinagtibay noong 525 BCE. Ang pitong panahon ay nagwakas sa mga digmaan noong 1914-18 (at lalo na noong 1916 sa mga labanan sa Somme) at nagpatuloy hanggang sa mga huling yugto noong 1995-96. Ang prosesong ito ay isang patuloy na proseso ng muling pagsasaayos. Ang “panahon ng mga bansa” ay tapos na ngayon at ang panahon ng wakas ay narito na sa atin.

Sa buong panahong ito hinarap ng Diyos ang Iglesia sa mga bansa. Kinokontrol niya ang mga bansa sa pamamagitan ng ibang mga bansa at pinigilan ang pag-usbong ng kumpletong sistemang pandaigdig upang hindi mapuksa ang Iglesia at ang mga bansa ay managot. Sa ganitong paraan, ang lupa ay naprotektahan at nailayo mula sa pagkawasak. Ang panahong iyon ay natapos noong Nisan 1996 at ang Huling pagpapatibay ng NWO ay nagsimula noong 1997 sa pamamagitan ng sistema ng Hayop gamit ang Banking at UN systems. Ang Iglesia ay hindi kailanman naging isang international organization. Dahil dito ang iglesiang Athanasian ay nabuo mula sa Konseho ng Constantinople noong 381 CE. Ang ipinanganak sa Espanya na si Theodosius ay hinirang ni Gratian bilang unang emperador ng Athanasia. Ang lahat ng mga nauna sa kanyang Cristiano ay mga Unitarian. Tinawag silang mga Arian ng mga Athanasian upang pagtakpan ang kalikasan ng pagtatalo at upang itago ang sinaunang posisyon ng Unitarian, na nagmula pa sa panahon ng mga Apostol at siyang istruktura ng Bagong Tipan. Ang posisyong Triune ay tuluyang itinatag sa Konseho ng Chalcedon noong 451 CE, kung saan ang posisyon ng Banal na Espiritu ay itinatag at ang Trinity ay tuluyang naitatag. Ang tunay na layunin ng iglesiang ito ay paghahari sa daigdig at hierarchical power (cf. ang araling Sociniaism, Arianism and Unitarianism (No. 185) (cf. din No 151)

Daniel Kabanata 4

¹Si Nabucodonosor na hari, sa lahat na bayan, bansa, at wika, na nagsisitahan sa buong lupa: Kapayapaa'y managana sa inyo. ²Inaakala kong mabuti na ipahayag ang mga tanda at mga kababalaghan na ginawa sa akin ng Kataastaasang Dios. ³Kay dakila ang kaniyang mga tanda! at pagka makapangyarihan ng kaniyang mga kababalaghan! ang kaniyang kaharian ay walang hanggang kaharian, at ang kaniyang kapangyarihan ay sa sali't saling lahi. ⁴Akong si Nabucodonosor ay nagpapahinga sa aking bahay, at gumiginhawa sa aking palasio. ⁵Ako'y nakakita ng isang pangitain na tumakot sa akin; at ang pagiisip ko sa aking higaan at ang mga pangitain na suma aking ulo ay bumagabag sa akin. ⁶Kaya't nagpasiya ako na iharap sa akin ang lahat na pantas sa Babilonia, upang kanilang maipaaninaw sa akin ang kahulugan ng panaginip. ⁷Nang magkagayo'y nagsidating ang mga mahiko, ang mga enkantador, ang mga Caldeo, at ang mga manghuhula; at isinaysay ko ang panaginip sa harap nila; nguni't hindi nila maipaaninaw sa akin ang kahulugan niyaon. ⁸Nguni't sa kahulihuliha'y dumating sa harap ko si Daniel, na ang pangala'y Beltsasar, ayon sa pangalan ng aking dios, at siyang kinaroroonan ng espiritu ng mga banal na dios: at aking isinaysay ang panaginip sa harap niya, na aking sinasabi, ⁹Oh Beltsasar, na pangulo ng mga mahiko, sapagka't talastas ko na ang espiritu ng mga banal na dios ay sumasaiyo, at walang lihim na bumabagabag sa iyo, isaysay mo sa akin ang mga pangitain ng aking panaginip na aking nakita, at ang kahulugan niyaon. ¹⁰Ganito ang mga pangitain ng aking ulo sa aking higaan, Ako'y tumitingin, at narito, ang isang punong kahoy sa gitna ng lupa, at ang taas niyao'y di kawasa. ¹¹Ang punong kahoy ay lumaki, at tumibay, at ang taas niyao'y umaabot hanggang sa langit, at ang tanaw niyaon hanggang sa wakas ng buong lupa. ¹²Ang mga dahon niyao'y magaganda, at ang bunga niyao'y marami, at pagkain sa lahat; ang mga hayop sa parang ay may lihim sa ilalim niyaon, at ang mga ibon sa himpapawid ay nagsisitahan sa mga sanga niyaon, at ang lahat na laman ay nangabubusog doon. ¹³May nakita ako sa mga pangitain ng aking ulo sa aking higaan, at, narito, isang bantay at isang banal ay bumaba mula sa langit. ¹⁴Siya'y sumigaw ng malakas, at nagsabi ng ganito, Ibuwal ang kahoy, at putulin ang mga sanga niyan, lagasin ang mga dahon niyan, at isambulat ang mga bunga niyan: paalisin ang mga hayop sa ilalim niyan, at ang mga ibon sa mga sanga niyan. ¹⁵Gayon ma'y inyong iwan ang tuod ng kaniyang mga ugat sa lupa, na magkatali ng bakal at tanso, sa murang damo sa parang; at bayaang mabasa siya ng hamog ng langit, at makasalo siya ng mga hayop sa damo sa lupa: ¹⁶Bayaang ang kaniyang puso na pusong tao ay mapalitan at ang puso ng hayop ay mabigay sa kaniya; at mangyaring makapito sa kaniya. ¹⁷Ang hatol ay sa pamamagitan ng pasiya ng mga bantay, at ang utos ay sa pamamagitan ng salita ng mga banal; upang makilala ng mga may buhay na ang Kataastaasan ay nagpupuno sa kaharian ng mga tao, at ibinibigay niya ito sa kanino mang kaniyang ibigin, at itinataas niya sa kaniya ang pinakamababa sa mga tao. ¹⁸Akong si Nabucodonosor na hari ay nakakita ng panaginip na ito: at ikaw, Oh Beltsasar, ipahayag ang kahulugan, sapagka't lahat na pantas sa aking kaharian ay hindi makapagpaaninaw sa akin ng kahulugan; nguni't maipaaaninaw mo; sapagka't ang espiritu ng mga banal na dios ay sumasa iyo. ¹⁹Nang magkagayo'y si Daniel na ang pangala'y Beltsasar, natigilang sangdali, at binagabag siya ng kaniyang mga pagiisip. Ang hari ay sumagot, at nagsabi, Beltsasar, huwag kang bagabagin ng panaginip, o ng kahulugan. Si Beltsasar ay sumagot, at nagsabi, Panginoon ko, ang panaginip ay mangyari nawa sa napopoot sa iyo, at ang kahulugan niyao'y mangyari nawa sa iyong mga kaaway, ²⁰Ang punong kahoy na iyong nakita na tumutubo, at tumitibay na ang taas ay umaabot sa langit, at ang tanaw niyao'y sa buong lupa; ²¹Na ang mga daho'y magaganda, at ang bunga niyao'y marami, at pagkain sa lahat; na ang lilim ay tinatahanan ng mga hayop sa parang, at ang kaniyang mga sanga'y dinadapuan ng mga ibon sa himpapawid: ²²Ay ikaw, Oh hari, na lumalaki at nagiging malakas; sapagka't ang iyong kadakilaan ay lumaki, at umaabot hanggang sa langit, at ang iyong kapangyarihan ay hanggang sa wakas ng lupa. ²³At yamang nakita ng hari ang isang bantay at isang banal na bumababa mula sa langit, at nagsasabi, Ibuwal ninyo ang punong kahoy, at inyong lipulin; gayon ma'y itira ninyo ang tuod ng mga ugat niyaon sa lupa na magkatali ng bakal at tanso, sa murang damo sa parang, at bayaang mabasa siya ng hamog ng langit, at makasalo siya ng mga hayop sa parang, hanggang sa mangyari sa kaniya na makapito; ²⁴Ito ang kahulugan, Oh hari, at siyang pasiya ng kataastaasan na sumapit sa aking panginoon na hari: ²⁵Na ikaw ay mahihiwalay sa mga tao, at ang iyong tahanan ay mapapasama sa mga hayop sa parang, at ikaw ay pakakanin ng damo na gaya ng mga baka, at mababasa ka ng hamog ng langit, at makapitong mangyayari sa iyo; hanggang sa iyong maalaman na ang kataastaasan ay nagpupuno sa kaharian ng mga tao, at nagbibigay niyaon sa kanino mang ibigin niya. ²⁶At yamang kanilang iniutos na iwan ang tuod ng mga ugat ng kahoy; ang iyong kaharian ay tunay na magiging iyo, pagkatapos na iyong maalaman na ang mga langit ay nagpupuno. ²⁷Kaya't, Oh hari, tanggapin mo ang aking payo, at lansagin mo ng katuwiran ang iyong mga kasalanan, at ng pagpapakita ng kaawaan sa dukha ang iyong katampalasanan; baka sakaling ikatibay ng iyong katiwasayan. ²⁸Lahat ng ito'y sumapit sa haring Nabucodonosor. ²⁹Sa katapusan ng labing dalawang buwan ay lumalakad siya sa palacio ng hari sa Babilonia. ³⁰Ang hari ay nagsalita, at nagsabi, Hindi baga ito ang dakilang Babilonia na aking itinayo na pinaka tahanang hari, sa pamamagitan ng lakas ng aking kapangyarihan at sa ikaluluwalhati ng aking kamahalan? ³¹Samantalang ang salita ay nasa bibig pa ng hari, ay may isang tinig na nanggaling sa langit, na nagsasabi, Oh haring Nabucodonosor, sa iyo'y sinalita: Ang kaharian ay mahihiwalay sa iyo. ³²At ikaw ay palalayasin sa mga tao; at ang iyong tahanan ay mapapasama sa mga hayop sa parang; ikaw ay pakakanin ng damo na gaya ng mga baka; at makapitong mangyayari sa iyo; hanggang sa iyong maalaman na ang Kataastaasan ay nagpupuno sa kaharian ng mga tao, at ibinibigay sa kanino mang kaniyang ibigin. ³³Nang oras ding yaon ay natupad ang bagay kay Nabucodonosor: at siya'y pinalayas sa mga tao, at kumain ng damo na gaya ng mga baka, at ang kaniyang katawan ay nabasa ng hamog ng langit, hanggang sa ang kaniyang buhok ay lumagong parang balahibo ng mga aguila, at ang kaniyang mga kuko ay parang mga kuko ng mga ibon. ³⁴At sa katapusan ng mga kaarawan, akong si Nabucodonosor ay nagtaas ng aking mga mata sa langit, at ang aking unawa ay nanumbalik sa akin, at aking pinuri ang Kataastaasan, at aking pinuri at pinarangalan ko siya na nabubuhay magpakailan man; sapagka't ang kaniyang kapangyarihan ay walang hanggang kapangyarihan, at ang kaniyang kaharian ay sa sali't saling lahi; ³⁵At ang lahat na mananahan sa lupa ay nabilang sa wala; at kaniyang ginagawa ang ayon sa kaniyang kalooban sa hukbo ng langit, at sa mga mananahan sa lupa; at walang makahahadlang sa kaniyang kamay, o makapagsasabi sa kaniya, Anong ginagawa mo? ³⁶Sa oras ding yaon ay nanumbalik sa akin ang aking unawa; at sa ikaluluwalhati ng aking kaharian, ay nanumbalik sa akin ang aking kamahalan at kakinangan; at hinanap ako ng aking mga kasangguni at mga mahal na tao; at ako'y natatag sa aking kaharian, at marilag na kadakilaan ay nadagdag sa akin. ³⁷Ngayo'y akong si Nabucodonosor ay pumupuri, at nagbubunyi, at nagpaparangal sa Hari ng langit; sapagka't ang lahat niyang gawa ay katotohanan, at ang kaniyang mga daan ay kahatulan; at yaong nagsisilakad sa kapalaluan ay kaniyang mapabababa. (AB)

Bullinger’s Notes on Chapter 4

Verse 1

Nebuohadnezzar. What follows is evidently a proclamation. Given probably in the last of the seven years of his "madness", the same year as the decree of Astyages, Daniel being then fifty-nine.

Verse 2

God. Chaldee. "elaha" (emphatic). App-4.

Verse 6

to bring in all the wise men, &c. Probably done from motives of state policy, or acting on Daniel"s own advice. A writer clever enough to be a forger would be wise enough not to leave the loophole alleged.

Verse 9

master of the magicians. Daniel still held the position given him in Daniel 2:48.

Verse 13

a watcher and an holy one. Figure of speech Hendiadys (App-6) = an holy angel.

watcher. A Chaldee name ("ir) for an angelic being, watching over the affairs of men. Compare: Daniel 4:17, Daniel 4:23. Not the same root as in Daniel 9:14.

Verse 15

the stump of his roots = his root-trunk.

tender grass = herbage.

wet = drenched.

Verse 16

Let his heart, &c. The figure here changes from a tree to that of a beast, mentioned in Daniel 4:15.

man"s. Chaldee. "anasha". App-14.

seven times. The inscriptions state that there were several years in which Nebuchadnezzar did nothing,

Verse 19

one hour. Chaldee. sha "ah = a moment, as Daniel 4:33; Daniel 3:6, Daniel 3:15; Daniel 5:5.

Verse 25

drive thee, &c. The mental disease of Nebuchadnezzar is rare. It is called Lycanthropy (from Greek, lukos = a wolf, and anthropos = a man), because the man imagines himself to be a wolf, or some other animal.

Verse 27

counsel = advice. Not the same word as in Daniel 3:24, Daniel 3:27; Daniel 4:36; Daniel 6:7.

break off. This is rendered in the Vulgate (the Authorized version of the Church of Rome) by "redeem"; but the Chaldee perak = break off. First occurs in Hebrew (parak) Genesis 27:40. Exodus 32:2, Exodus 32:3, Exodus 32:24, &c. See note on Psalms 136:24.

righteousness. This is rendered as "almsgiving" in the Vulgate. But Chaldee. tzidkah (Hebrew. tzedakah) = righteousness never signifies alms or almsgiving.

iniquities. Chaldee. "ivya". Same as App-44.

poor = wretched, miserable. Chaldee. "anah. See note on "poverty", Proverbs 6:11. Here referring doubtless to the Jewish captives.

Verse 30

great Babylon. The German Orient Society"s excavations during recent years have shown how "great" it was. See Records of the Past, vol. i, p, &c.

that I have built. Everywhere this is repeated by Nebuchadnezzar on bricks, pavements, walls, &c.

house of the kingdom = the royal palace.

Verse 34

I Nebuchadnezzar, &c. Here the king again speaks. This corresponds with the Proclamation (verses: Daniel 4:1-3), and is the ground of its being made.

the Most High. Compare verses: Daniel 4:17, Daniel 4:32.

I praised, &c. Modern critics are stumbled because Nebuchadnezzar should do this while he was an idolater. But surely it is the token that a great change had taken place. …

q