Christian Churches of God
No. CB133
Ang mga Araw
ng Sabbath ng Nag-iisang Tunay na Diyos
(Edition 2.0 20090216-20210530)
Ang sulating ito ay tumatalakay sa
lingguhang ikapitong-araw na Sabbath at sa iba pang taunang Sabbath ng
Nag-iisang Tunay na Diyos. At ating makikita kung paanong ang kapahingahan ng
Sabbath ay pinalalawak upang masaklaw ang Jubileo at ang mga sistema ng lupain.
Christian Churches of God
E-mail: secretary@ccg.org
(Copyright © 2009, 2021 Christian Churches of God, ed. Wade Cox)
(Tr. 2025)
This paper may be freely copied and
distributed provided it is copied in total with no alterations or deletions.
The publisher’s name and address and the copyright notice must be
included. No charge may be levied on
recipients of distributed copies. Brief
quotations may be embodied in critical articles and reviews without breaching
copyright.
This paper is available from the World Wide Web page:
http://www.logon.org and http://www.ccg.org
Ang mga Araw ng Sabbath ng Nag-iisang Tunay na Diyos
Ang Sabbath ay banal na oras at
hindi tayo dapat magtrabaho o magpagawa sa iba para sa atin. Nais ng Diyos na
lagi nating ingatan ang Kanyang Araw ng Sabbath.
Exodo 20:8-11 "Alalahanin mo
ang araw ng Sabbath, upang ingatan itong banal. Anim na araw kang gagawa at
iyong gagawin ang lahat ng iyong gawain; ngunit ang ikapitong araw ay Sabbath
sa PANGINOON mong Diyos. Sa araw na ito ay huwag kang gagawa ng anumang gawain,
ikaw o ang iyong anak na lalaki, ang iyong anak na babae, ang iyong aliping
lalaki, ang iyong aliping babae, ang iyong mga baka, ang dayuhang nasa loob ng
iyong mga pintuan; sapagkat sa loob ng anim na araw ay ginawa ng PANGINOON ang
langit at lupa, ang dagat, at lahat ng naroroon, at nagpahinga sa ikapitong
araw; kaya't binasbasan ng PANGINOON ang araw ng Sabbath, at ginawa itong
banal. (AB01)
Ang Sabbath ay isang araw ng
pamamahinga mula sa mga ordinaryong bagay na ginagawa natin sa iba pang anim na
araw ng sanglinggo. Ito ay panahon para pag-aralan ang salita ng Diyos,
manalangin sa Kanya at pag-isipan ang lahat ng ginagawa Niya para sa atin. Ang
Sabbath ay isang tanda o tatak sa pagitan natin at ng Diyos, na Siyang
nagpapabanal sa atin. Ito ay iniutos para sa lahat ng panahon (cf. Ex.
31:12-16).
Ang Sabbath ay isa sa mga Utos ng
Diyos sa atin. Ibinigay ng Diyos ang Sampung Utos, at makikita natin sa ibaba
na ang utos na ipangilin ang Sabbath ay ang ikaapat.
Ang Sampung Utos ay:
1.
Huwag
kang magkakaroon ng ibang mga diyos sa harap ko.
2.
Huwag
kayong gagawa ng anumang larawang inukit para sa inyong sarili.
3.
Huwag
mong babanggitin ang pangalan ng Panginoon mong Diyos sa walang kabuluhan.
4.
Alalahanin mo ang araw ng Sabbath,
upang ingatan itong banal.
5.
Igalang
mo ang iyong ama at ang iyong ina.
6.
Huwag
kang papatay.
7.
Huwag
kang mangangalunya.
8.
Huwag
kang magnanakaw.
9.
Huwag
kang magbibigay ng maling patotoo laban sa iyong kapwa.
10. Huwag kang mag-iimbot.
Kailangan nating sundin ang lahat ng
mga utos ng Diyos, ngunit sa aralin na ito ay tatalakayin lamang natin ang
Ikaapat na Utos. Matuto pa tungkol sa ibang Sampung Utos sa aralin na Ang Sampung Utos [CB017].
Nagtatrabaho tayo sa loob ng anim na araw at nagpapahinga sa
ikapito
Dapat tayong magtrabaho ng anim na
araw sa isang sanglinggo. Hindi tayo dapat maging tamad (Kaw. 6:6-11). Anuman
ang gawain, dapat natin itong gawin nang buong lakas (Ec. 9:10). Dapat tayong
matutong magtrabaho nang masikap at laging ibigay ang ating makakaya anuman ang
trabaho. Dapat din tayong maging handang tumulong sa mga taong nangangailangan
ng tulong. Ito ay maaaring sa mga kakilala natin o sa mga hindi natin kakilala
(Lev. 19:34; Deut. 10:18; Is. 1:17; Jer. 7:6; 22:3; Os. 14:3; Zac. 7:10; Awit 10:14;
68:5; 82:3; 146:9; Sant. 1:27). Bagama’t laging mabuting maging palakaibigan at
matulungin sa iba, hindi tayo dapat makipag-usap sa mga estranghero o sumama sa
mga taong hindi natin kilala nang hindi muna nagpapaalam sa ating mga magulang.
Ang Sabbath ay ang ikapitong araw ng
sanlinggo na tinatawag na Sabado. Hindi gumagamit ng mga pangalan para sa mga
araw ng sanlinggo ang Biblia, kundi mga bilang lamang. Itinuturo sa atin ng
Genesis 2:2–3 kung kailan unang naganap ang Sabbath.
Genesis 2:2-3 Nang ikapitong araw ay
natapos ng Diyos ang gawain na kanyang ginawa, at nagpahinga siya nang
ikapitong araw mula sa lahat ng gawaing kanyang ginawa. 3At binasbasan ng Diyos
ang ikapitong araw at kanyang ginawang banal, sapagkat sa araw na iyon ay
nagpahinga ang Diyos sa lahat ng gawain na kanyang ginawa. (AB01)
Ang Sabbath ay kinakalkula o
binibilang bilang ikapitong araw mula sa araw ng kapahingahan sa paglalang. Ang
ikapitong araw ng sanlinggo ay nasa tuloy-tuloy na Cycle at samakatuwid ang
Sabbath ay hindi maaaring maging ibang araw kundi Sabado. Maraming relihiyon
ngayon ang nagsisimba tuwing Linggo sa halip na Sabado at ang gawaing iyon ay
nagsimula noong unang panahon dahil ang sistema ng mga Romano ay laging tumutol
sa pagtupad sa Sabbath (tingnan ang mga aralin na General Distribution of
the Sabbath-keeping Churches (No. 122)).
Tayo bilang mga Cristiano ay
nananatiling malapit sa Diyos sa pamamagitan ng pagsunod sa Kanyang Kautusan.
Ang Kautusan ay dapat sundin ng lahat sa Israel – parehong dayuhan at
Israelita. Sa ngayon, ang lahat ng sumusunod sa kautusan ng Diyos ay kabilang
sa espirituwal na Israel. Si Nehemiah ay halimbawa ng pagsunod sa Kautusan ng
Diyos tungkol sa Sabbath:
Nehemias 10:28-31 At ang iba pa sa
taong-bayan, ang mga pari, mga Levita, mga bantay-pinto, mga mang-aawit, mga
lingkod sa templo, at lahat ng humiwalay sa mga mamamayan ng mga lupain sa
kautusan ng Diyos, ang kanilang mga asawa, ang kanilang mga anak na lalaki at
babae, lahat ng may kaalaman at pagkaunawa, ay sumama sa kanilang mga kapatid,
sa kanilang mga maharlika, at nanumpa na may panata na lalakad sa kautusan ng
Diyos na ibinigay sa pamamagitan ni Moises na lingkod ng Diyos, at upang
ganapin at gawin ang lahat ng utos ng PANGINOON na aming PANGINOON, at ang
kanyang mga batas at mga tuntunin. Hindi ibibigay ang aming mga anak na babae
sa mga mamamayan ng lupain, o papag-aasawahin man ang kanilang mga anak na
babae sa aming mga anak na lalaki. Kung ang mga mamamayan ng lupain ay magdala
ng mga kalakal o ng anumang butil sa araw ng Sabbath upang ipagbili, kami ay
hindi bibili sa kanila sa Sabbath, o sa isang banal na araw. Aming hahayaan ang
mga anihin sa ikapitong taon at ang pagsingil ng bawat utang. (AB01)
Nakikita natin sa Isaias 56:2-5 na
tayo ay pinagpapala kapag pinananatili nating banal ang Araw ng Sabbath. Ito ay
isang araw ng kagalakan kapag pinipili nating isantabi ang ating sariling
kaligayahan at tumuon sa Diyos (Is. 58:13-14). Tayo ay dapat maging ilaw sa
sanlibutan sa pamamagitan ng pagpapanatiling banal ng mga Sabbath ng Diyos. Sa
Santiago 1:27, natutunan natin na ang dalisay at walang-dungis na relihiyon ay
ang pagtulong sa mga nangangailangan tulad ng mga babaeng balo at mga ulila.
Santiago 1:27 Ang dalisay na
relihiyon at walang dungis sa harapan ng ating Diyos at Ama ay ito: ang dalawin
ang mga ulila at ang mga balo sa kanilang kahirapan, at panatilihin ang sarili
na hindi nadungisan ng sanlibutan. (AB01)
Dapat tayong laging naghahanda para
sa Sabbath. Ang mga kabataan ay nararapat tumulong sa paghahanda para sa
Sabbath, gayunman ang mga magulang ang umaakay at gumagabay sa kanila sa lahat
ng bagay na kailangang maisagawa.
Ang araw bago ang lingguhang Sabbath
(Biyernes) ay ang araw na dapat tayong maghanda para sa Sabbath (Ex. 16:5).
Tinatawag natin itong Araw ng Paghahanda.
Sa ikaanim na araw ng sanglinggo,
Biyernes, dapat tayong mamili, maglinis ng bahay at maghanda ng ating pagkain
upang maging handa para sa Sabbath. Ito ay para ang lahat ay makapagpahinga at
makatutok sa Araw ng Sabbath.
Exodo 16:23 Kanyang sinabi sa
kanila, “Ito ang iniutos ng Panginoon, ‘Bukas ay taimtim na pagpapahinga, banal
na Sabbath sa Panginoon. Lutuin ninyo ang inyong lulutuin, at pakuluan ninyo
ang inyong pakukuluan; at lahat ng lalabis ay itago ninyo, inyong ititira
hanggang sa kinabukasan.'" (AB01)
(Tingnan din ang aralin na Ang Juma’ah: Paghahanda para sa Sabbath [285].)
Dapat nating alalahanin ang panahon
ng Exodo nang tayo’y inilabas ng Diyos mula sa Egipto sa pamamagitan ng Anghel
ng Kanyang Presensya. Mula sa panahong iyon ay pinagtibay muli ang aral ng
Sabbath, sapagkat dalawang bahagi ng manna ang ibinibigay sa araw ng paghahanda
para sa bawat lalaki, babae, at bata.
Exodo 16:22-26 Nang ikaanim na araw,
pumulot sila ng pagkain na doble ang dami, dalawang omer sa bawat isa, at lahat
ng pinuno ng kapulungan ay naparoon at sinabi kay Moises. Kanyang sinabi sa
kanila, “Ito ang iniutos ng PANGINOON, ‘Bukas ay taimtim na pagpapahinga, banal
na Sabbath sa Panginoon. Lutuin ninyo ang inyong lulutuin, at pakuluan ninyo
ang inyong pakukuluan; at lahat ng lalabis ay itago ninyo, inyong ititira
hanggang sa kinabukasan.’” At kanilang itinago hanggang sa kinaumagahan, gaya
ng iniutos sa kanila ni Moises; at hindi ito bumaho, at hindi nagkaroon ng uod.
Sinabi ni Moises, “Kainin ninyo ito ngayon; sapagkat ngayo'y Sabbath para sa
PANGINOON, ngayo'y hindi kayo makakakita nito sa parang. Anim na araw kayong
mamumulot nito, ngunit sa ikapitong araw na siyang Sabbath, ay hindi
magkakaroon nito." (AB01)
Nagsisimula ang Sabbath kapag
dumilim na sa ika-6 na araw ng sanglinggo, Biyernes ng gabi, at nagtatapos
kapag dumilim na sa ika-7 araw, Sabado ng gabi. Hindi ito maaaring ilipat sa
ibang araw. Ang "dilim" ay halos isang oras pagkatapos ng paglubog ng
araw at tinatawag na End Evening Nautical Twilight (EENT).
Espesyal para sa Diyos ang Sabbath.
Ito ang araw na Siya ay nagpahinga matapos Niyang likhain ang lahat (Gen.
2:2–3)
Genesis 2:2-3 Nang ikapitong araw ay
natapos ng Diyos ang gawain na kanyang ginawa, at nagpahinga siya nang
ikapitong araw mula sa lahat ng gawaing kanyang ginawa. 3At
binasbasan ng Diyos ang ikapitong araw at kanyang ginawang banal, sapagkat sa
araw na iyon ay nagpahinga ang Diyos sa lahat ng gawain na kanyang ginawa.
(AB01)
Dapat nating sundin ang pamumuno ng
Diyos at magpahinga o umiwas sa ating mga karaniwang gawain sa Sabbath.
Ang mga magulang at iba pang
matatanda ay hindi gumagawa sa Araw ng Sabbath (Ex. 20:8–11). Ang mga bata man
ay hindi pumapasok sa paaralan. Hindi tayo dapat bumili o magbenta ng anuman sa
Araw ng Sabbath (Neh. 10:31).
Nehemias 10:31 … Kung ang mga
mamamayan ng lupain ay magdala ng mga kalakal o ng anumang butil sa araw ng
Sabbath upang ipagbili, kami ay hindi bibili sa kanila sa Sabbath, o sa isang
banal na araw. Aming hahayaan ang mga anihin sa ikapitong taon at ang pagsingil
ng bawat utang.
Hindi tayo sumasali sa mga gawain na
nangangailangan ng paggastos ng pera o ng pagpapagawa sa iba para sa atin sa
Sabbath. Sa halip, sinusubukan nating ituon ang sarili sa mga bagay na
nagdadala sa atin nang mas malapit sa Diyos. Maaari itong kabilang ang
pag-aalaga sa iba o pagtulong sa mga nangangailangan, at pagpapakita ng
pag-ibig ng Diyos sa pamamagitan ng ating mga aksyon (Sant. 1:27; Mik. 6:8)
Hangga’t maaari, dapat tayong umiwas
sa mga tao, lugar, at bagay na makakaistorbo sa atin sa Sabbath. Natututo
tayong kilalanin ang mga ito habang lumalago tayo sa kaalaman at pag-unawa sa
Kautusan ng Diyos. Kapag bata pa tayo, sinusunod natin ang itinuturo ng ating
mga magulang.
Ang utos na, Huwag kayong magsisindâ ng apoy sa alinman sa inyong mga tahanan
(Ex. 35:3), ay tumutukoy sa paggawa gamit ang apoy. May mga taong gumagamit ng
apoy sa paggawa ng bakal at salamin, at hindi tayo dapat magsiga para sa gawain
o pakinabang. Subalit hindi nito ipinagbabawal ang paggamit ng kalan,
fireplace, kandila, o iba pang ilaw.
Ang mga saserdote ay nagsisindi ng
mas maraming apoy tuwing Sabbath kaysa sa ibang araw ng sanglinggo. Inaasahan
ng Diyos na ang bawat isa ay painitin nang maayos ang kanilang mga tahanan at
payagan ang bagong lutong karne. Bawat Sabbath ay isang araw ng Kapistahan.
Ang sistema ng ikapu kung saan
kumakain nang magkasama sa harap ng Panginoon ay ginagawa para mapakain nang
maayos ang mahihirap, kahit isang beses man lang sa isang sanglinggo. Ang bawat
isa ay nag-iikapu sa pagkasaserdote, at ang malaking bahagi nito ay niluluto at
kinakain. Sa ganitong paraan, ang mga mahihirap ay nabibigyan ng masustansyang
pagkain sa Sabbath upang mapanatili ang malusog na pag-iisip at katawan.
Ang mga alagad ni Jesus ay pumitas
ng mais sa Sabbath at nagalit ang mga tao sapagkat inakala nilang nilalabag ni
Jesus ang Sabbath. Subalit ipinakita ni Jesus na Siya ang Panginoon ng Sabbath;
hindi nangangahulugang hindi na natin ito dapat ingatan, kundi dapat natin
itong ipangilin ayon sa paraan na ginawa Niya (Mat. 12:1–12). Itinuro Niya na
mainam ang pumitas ng sapat na pagkain upang kainin sa Sabbath, ngunit hindi
upang mag-ani para sa pakinabang o gumawa ng labis na gawain.
Sa Lucas 14:1–5 ipinakita na si
Cristo ay nagpagaling sa Sabbath.
Lucas 14:1-5 Isang Sabbath, nang
pumasok si Jesus sa bahay ng isa sa mga pinuno ng mga Fariseo upang kumain,
kanilang minamatyagan siya. At noon, sa kanyang harapan ay may isang lalaking
namamanas. Nakipag-usap si Jesus sa mga dalubhasa sa kautusan at sa mga
Fariseo, na sinasabi, “Ipinahihintulot ba o hindi na magpagaling sa Sabbath?”
Subalit sila'y hindi umimik. At siya'y hinawakan ni Jesus, pinagaling, at
pinahayo. At sinabi niya sa kanila, “Sino sa inyo, kung ang anak o bakang
lalaki ay nahulog sa hukay, hindi ba agad ninyo iaahon sa araw ng
Sabbath?" (AB01)
Maari tayong pumunta sa ospital kung
tayo’y masaktan, o magkasakit, o manganak. Maaari din tayong tumulong sa mga
nangangailangan. Dapat tayong laging maghanda kung maaari, ngunit may mga
pagkakataong nagkakaroon ng aksidente at nagkakasakit ang mga tao, at kailangan
natin itong harapin. Nauunawaan ito ng Diyos at pinahihintulutan Niya tayong
asikasuhin ang mga bagay na ito. Ito ang tinatawag na “sitwasyon ng baka sa
hukay.” Ito’y mga bagay na hindi natin pinlano, ngunit kinakailangan pa ring
harapin, kahit sa Sabbath.
Mas maraming trabaho ang ginawa ng
mga saserdote sa mga Sabbath, Mga Bagong Buwan, at Kapistahan kaysa sa iba pang
araw ng sanglinggo. Sa katunayan, mas maraming hain ang isinasagawa tuwing
Sabbath kaysa sa ibang araw ng sanglinggo. (Tingnan ang Panimula sa mga Hain at mga Handog ni Eloah [CB119].) Samakatuwid,
ang paglilingkod ng mga saserdote na pinili ng Diyos tuwing Sabbath ay bahagi
ng mga kautusan ng Diyos (Mat. 12:5; Mga Blg. 28:9-10).
Ang Sabbath ay araw para maging
masaya, hindi araw para malungkot. Dapat tayong magsaya sa Sabbath at magdala
ng kagalakan sa Bahay ng Diyos.
Isaiah 58:13-14 "Kapag iyong
iurong ang iyong paa dahil sa Sabbath, sa paggawa ng iyong kalayawan sa aking
banal na araw; at iyong tinawag ang Sabbath bilang isang kasiyahan, at marangal
ang banal na araw ng PANGINOON, at ito'y iyong pinarangalan, na hindi ka
lalakad sa iyong mga sariling lakad, ni hahanap ng iyong sariling kalayawan ni
magsasalita ng iyong mga salita; kung magkagayo'y malulugod ka sa PANGINOON, at
pasasakayin kita sa mga matataas na dako sa lupa; at pakakainin kita ng mana ni
Jacob na iyong ama, sapagkat sinalita ng bibig ng PANGINOON."
May mga bagay tayong pwedeng gawin
sa Sabbath para maging masaya at espesyal ito. Kadalasan, kasama natin ang
pamilya at minsan pati ang ibang tao na nag-iingat din ng Sabbath ng Diyos.
Madalas, ang mga magulang ay naghahanda ng espesyal na pagkain o aktibidad para
sa mga anak sa Sabbath. May mga pamilya rin na pumupunta sa park o iba pang
lugar sa labas para mag-enjoy sa mga nilikha ng Diyos. Ang pag-aaral tungkol sa
iisang tunay na Diyos at sa Kanyang mga utos ay pwede ring maging masaya. Ang
mga ito ay hindi natin ginagawa sa anim na araw dahil espesyal ang Sabbath.
Ang pagpapanatiling banal sa Sabbath
ay kasama rin ang pagtitipon kasama ng mga taong magkakatulad ang pag-iisip
upang tayo ay makasama at lumago sa kaalaman ng mga pamamaraan ng Diyos. Ito ay
itinuro ng apostol ni Jesus na si Pablo (Heb. 10:24-25).
Mga Hebreo 10:24-25 At ating isaalang-alang kung papaano
gigisingin ang isa't isa sa pag-ibig at sa mabubuting gawa, 25 na
huwag nating pabayaan ang ating pagtitipon, gaya ng ugali ng iba, kundi
palakasin ang loob ng isa't isa, lalung-lalo na kapag inyong nakikita na
papalapit na ang Araw. (AB01).
Dapat tayong magtulungan at ipakita
na mahal natin ang isa’t isa tulad ng pagmamahal sa atin ni Jesucristo. Dapat
tayong patuloy na matuto tungkol sa Kautusan ng Diyos. Habang sinusunod natin
Siya, ginagabayan Niya ang ating mga isipan at lumalago tayo sa pag-unawa (Kaw.
16:3).
Sinasabi sa Lucas 5:5-14 ang isang
kuwento tungkol sa pagpapakita ni Jesus sa iba na kung susundin nila Siya,
mababago niya ang kanilang buhay para sa ikabubuti. Bukod pa rito, sa tulong
Niya, matutulungan din nila ang iba na gawin ang parehong bagay. Bilang mga
Cristiano, dapat nating sundin si Cristo sa pamamagitan ng pagtupad sa mga
Kautusan ng Diyos.
Binago ba ang Sabbath sa Linggo?
May mga taong nagsasabing ang
Sabbath ay inilipat sa Linggo, o na hindi na natin kailangang tuparin ang
Sabbath. Ngunit ang Diyos ay hindi nagbabago (Mal. 3:6, Sant. 1:17) at ganoon
din ang Kanyang Araw ng Sabbath.
Malakias 3:6 "Sapagkat akong
Panginoon ay hindi nagbabago, kaya't kayo, O mga anak ni Jacob ay hindi
napapahamak. (AB01)
Sinabi ni Jesus na ang Kautusan ay
hindi lilipas hanggang sa maganap ang lahat
ng mga bagay (Mat. 5:17–18). Kaya’t hanggang sa matupad ang lahat ng nasa Banal
na Kasulatan, dapat nating ingatan ang Kautusan ng Diyos, at ang pag-iingat ng
Sabbath ay isa sa Kanyang mga Kautusan.
Mateo 5:17-18 "Huwag ninyong isiping pumarito ako
upang sirain ang kautusan o ang mga propeta; pumarito ako hindi upang sirain,
kundi upang tuparin ang mga ito. 18Sapagkat katotohanang sinasabi ko
sa inyo, hanggang sa mawala ang langit at lupa, ang isang tuldok o isang kudlit
ay hindi mawawala sa kautusan, hanggang sa matupad ang lahat ng mga bagay.
(AB01)
Walang tao o iglesia na may
kapamahalaan upang baguhin ang Kautusan ng Diyos. Ang Sabbath ay tanda ng bayan
ng Diyos (Ezek. 20:12). Kaya’t yaong mga taong nagpapabanal ng Linggo ay hindi
tumutupad sa Kautusan ng Diyos. Si Jesucristo ay nag-ingat ng Sabbath, gayon
din ang mga Kapistahan at mga Banal na Araw ng Diyos; gayundin ang mga apostol
at ang unang Iglesia, at gayon din tayo dapat. Huwag kayong maniwala sa mga
nagsasabi, “ang Sabbath ay pinalitan ng Linggo.” Sapagkat hindi iyan ang
sinasabi ng Diyos sa Biblia.
Ang Sabbath sa Koran
May binanggit din tungkol sa Araw ng
Sabbath sa Koran (tingnan ang aralin na The Sabbath in the Qur'an
(No. 274)).
Chp. 7:163 "Ask them (O
Muhammad) of the township that was by the sea, how they did break the sabbath,
how their big fish came unto them visibly upon their sabbath day and on a day
when they did not keep sabbath came they not unto them. Thus did we try them
for that they were evil-livers."
Sinubok ng Diyos ang kanilang
pagsunod sa Sabbath sa pamamagitan ng pagdadala ng isda tuwing Araw ng Sabbath
lamang. Hindi niya sana ito ginawa kung sila ay masunurin. Ang naging resulta
ay sila ay sinubok at pinarusahan, dahil ang isda ay pumunta lamang sa kanila
tuwing Araw ng Sabbath at hindi sa ibang araw ng sanglinggo. Sinasabi ng Koran
na kung hindi natin susundin ang Sabbath, tayo ay parang mga unggoy.
Ang pinalawak na kahulugan ng Araw ng Sabbath
Gaya ng ating naaalala mula sa ibang
mga aral, mayroong tatlong panahon ng Kapistahan o Pag-aani ng Eloah. May
pitong pangunahing Banal na Araw sa loob ng tatlong Kapistahang ito. Ang
ikaanim sa mga taunang Banal na Araw ay siyang pasimula ng Kapistahan ng mga
Tabernakulo. Ang Kapistahan ng mga Tabernakulo ay tinatawag ding “Panahon ng
Matuwid na Paghahari”.
Ang lingguhang Sabbath ay larawan ng
1000-taóng panahong darating kapag ang Mesiyas ay nagbalik na sa lupa. Naganap
na noon ang Hapunan ng Kasalan ng mga hinirang, at ang sanlibutan ay lubos nang
gumaganap ayon sa mga Kautusan ng Diyos, kasama si Josue ang Mesiyas – ang
ating nakatatandang kapatid, Dakilang Saserdote at Hari – bilang bagong Tala sa
Umaga ng sanlibutan na magpapatupad ng mga Kautusan ni Eloah.
Sa Levitico 26:34 makikita natin na
ang Sabbath ay umaabot hanggang sa Jubileo at sistema ng lupa. Ginagawa ng
Diyos ang lahat sa tamang oras at may perpektong kaayusan. Dahil sa kasalanan
nina Adan at Eba, ang lupa ay naging sumpa at nagsimula ang Jubileo system.
Simula noon, binibilang ang mga taon at tuwing ikapitong taon ay magpapahinga
ang lupa, tulad ng ginagawa natin tuwing ikapitong araw ng sanglinggo na
nagpapahinga tayo sa ating trabaho.
Sa parehong paraan na ang bawat
ikapitong araw ay ginagawang banal at inilalaan, gayundin ang bawat ikapitong
taon. Ang Taon ng Sabbath (o ikapitong taon) ay ang taon ng pamamahinga para sa
tao at sa daigdig. Sa ikapitong taon, ang mga pangkomersyong pananim ay hindi
itinatanim upang payagan ang lupa na magpahinga at makabawi. Maaari nating
itanim ang ating mga bakuran sa Taon ng Sabbath para magbigay ng mga sariwang
gulay. Gayundin, ang mga lupa sa ating mga bakuran ay patuloy na pinupunan ng
compost at sa gayon ang mga hardin ay nananatiling mayabong.
Ang sinumang may utang sa atin ay
pinapalaya o pinapaliban sa ikapitong taon. Ibig sabihin, sasabihin natin sa
kanila na hindi na nila kailangang bayaran ang kanilang utang.
Deuteronomio 15:1-2 Sa katapusan ng
bawat pitong taon ay magpapatawad ka ng iyong mga pautang. 2Ito ang
paraan ng pagpapatawad: bawat nagpapautang ay magpapatawad ng kanyang
ipinautang sa kanyang kapwa; huwag niyang sisingilin iyon sa kanyang kapwa at
sa kanyang kapatid, sapagkat ang pagpapatawad ng Panginoon ay ipinahayag.
(AB01)
Sa Kapistahan ng mga Tabernakulo sa
ikapitong taon, binabasa ang Kautusan ng Diyos (Deut. 31:10–11; Neh. kabanata
8). Iniutos ito ng Diyos upang tayong lahat ay makinig at matutong matakot sa
Panginoon nating Diyos, at sundin ang lahat ng salita ng Kanyang Kautusan
(Deut. 31:12).
Ang 1984, 1991, 1998, at 2005 ay mga
Taon ng Sabbath. Pagkatapos, habang nagpapatuloy ang Cycle, makikita natin na
ang 2012, 2019, at 2026 ay mga Taon ng Sabbath din.
Tulad ng pagbibilang natin sa mga
araw sa lingguhang Cycle, binibilang din natin ang mga taon sa Cycle ng
Jubileo. Tulad ng alam natin, ang Pentecostes ay nangangahulugang bilangin ang
50, at mayroon tayong pitong kumpletong sanglinggo mula sa Inalog na Bigkis
hanggang sa araw ng Pentecostes, kaya gayundin sa Taon ng Jubileo. Kapag
mayroon tayong pitong pangkat ng pitong-taong Cycle (o 49 taon), ang susunod na
taon ay ang ika-50 taon o Jubileo.
Sa ika-49 na taon, sa Araw ng
Pagtubos, isang sungay ng tupa o Shofar ang hinipan upang hudyat ng Taon ng
Jubileo. Ang sungay ay sumasagisag na dapat nating gawing banal ang ika-50 taon
at ipahayag ang kalayaan sa buong lupain (Lev. 25:10). Mula sa paghihip ng
sungay na naghuhudyat ng Taon ng Jubileo, lahat ng lupain ay ibinabalik sa
kanilang mga tunay na may-ari.
Kung paanong sa Taon ng Sabbath ng
pamamahinga ng lupa ay hindi tayo nagtatanim, ganoon din sa Taon ng Jubileo.
Nagbibigay ang Diyos ng dobleng ani upang makaraos tayo sa ikapitong taon
hanggang sa magtanim ulit tayo para sa Unang taon ng Cycle (Levitico 25:21).
Kaya sa Jubileo, ang Diyos ay magbibigay ng tatlong ulit na ani sa ika-48 taon
para makaraos tayo hanggang sa Unang taon ng susunod na Cycle.
Samakatuwid, hindi tayo nagtatanim o
umaani, ngunit maaari nating kainin ang tumubo sa lupain nang kusa (cf. Lev.
25:11-12). Tingnan din ang aralin na Kautusan at ang Ikaapat
na Utos [256].
Dapat nating tandaan na ang lupa ay
pag-aari ng Diyos at hindi ito maaaring ibenta nang tuluyan. Ito ay atin para
gamitin ayon sa Kanyang Plano (Lev. 25:23). Ang sistema ng Diyos ay isang
perpekto at makatarungang sistema para sa tao at sa daigdig. Kahit na ang isang
pamilya ay mabaon sa utang at mawalan ng maraming pera, ang Jubileo ay
nagbibigay sa kanila ng pagkakataong magsimulang muli matapos nilang matutunan
kung paano itama ang kanilang mga pagkakamali.
Naganap ang Jubileo sa mga taong 24
at 74 BCE at 27 at 77 CE sa bawat siglo. Ang huling Taon ng Jubileo ay 1977.
Ang susunod na Jubileo, na siyang Ika-apatnapung Jubileo mula nang magsimula
ang pagmiministeryo ng Mesiyas, ay sa Banal na Taon ng 2027/8. Para sa
karagdagang impormasyon tungkol sa sistema ng Jubileo, tingnan ang aralin
na God’s Calendar (No. 156).
Patuloy tayong tapat na nagsusumikap
sa Plano ng Kapistahan ng Diyos na natututo nang higit pa habang sinusunod
natin Siya (Kaw. 16:3).
Ang pinalawak na kahulugan ng sanglinggo
Sa unang 6,000 taon, ibinigay ng
Diyos ang Kanyang Kautusan kina Adan, sa mga propeta, at sa mga patriarka. Ang
Israel ang Kanyang piniling bansa upang ipakita sa mundo kung gaano kadakila
ang Diyos ng Israel. Nagrebelde at nagsisi ang Israel nang maraming beses. Ang
paglalang ay binigyan ng oras na ito upang magtrabaho at maghanda para ihanda
ang buong daigdig na sundin ang Panahon ng Matuwid na Pamamahala na magaganap
sa Milenyo.
Dumating ang Mesiyas bilang
perpektong katanggap-tanggap na sakripisyo at malayang ibinigay ang kanyang
buhay upang ang tao at ang nangahulog na Hukbo ay maibalik o maipagkasundo sa
Ama. Ang Banal na Espiritu ay ibinigay sa Iglesia noong 30 CE. Pagkatapos,
responsibilidad ng Iglesia sa huling 2,000 taon na dalhin ang evangelio ng
kapayapaan sa mundo upang ang panahon ng Matuwid na Pamamahala ay maihatid ng
Mesiyas sa kanyang pagbabalik bilang Hari ng mga Hari.
Ang Biblia at ang plano ng Diyos ay
kahanga-hanga. May mga patong-patong na kahulugan. Mula sa pisikal, natutunan
natin ang espirituwal (Roma 1:20). Sikapin nating tandaan iyan habang
pinag-aaralan natin ang salita ng Diyos. Dito, nakikita natin ang simpleng
tularan ng sanglinggo na pinalawig sa 7,000 taon. Sapagkat ang isang araw ay
isang libong taon sa Panginoon (2 Ped. 3:8). Ang Diyos at ang Kanyang Kautusan
ay hindi nagbabago, kaya patuloy nating nakikita ang huwaran na itinakda ng
Diyos noong unang panahon na inuulit sa iba't ibang aspeto ng Kanyang Plano.
Tulad ng maaari nating matandaan sa
serye tungkol sa mga hain at handog ng Diyos, magkakaroon ng isang umiiral na
templo na itatayo sa Jerusalem. Tingnan ang Panimula sa mga Hain at mga Handog ni Eloah [CB119]. Magkakaroon ng isang pisikal na
pagkasaserdote na mangangasiwa sa mga hain sa umaga tuwing lingguhang Sabbath,
Mga Bagong Buwan, at Mga Kapistahan. Ang Mesiyas ay mamamahala sa daigdig
bilang Hari ng mga Hari at Panginoon ng mga Panginoon. Siya ay, at magiging,
ating Dakilang Saserdote. Ang pagkasaserdote ay palalawakin upang isama ang mga
tao na nasa Unang Pagkabuhay na Mag-uli at tutulong sila sa Mesiyas at sa
kanyang pisikal na iglesia sa pamamahala at paghawak sa daigdig sa ilalim ng
mga Kautusan ng Diyos.
Sa kasaysayan, iniutos ni Nehemias
na ang mga dayuhan, o mga banyaga sa lupain, ay dapat ding sumunod sa Sabbath.
Ipinapakita sa atin ng Nehemias 13:22 na responsibilidad ng pagkasaserdote ng
Panginoon, ang bagong pagkasaserdote ng mga pinili, na dalisayin ang kanilang
sarili at tuparin ang mga kautusan ng Diyos at gawing banal ang Sabbath.
Ang Sabbath ay tutuparin ng lahat ng
tao kapag sila ay lalapit upang sumamba sa harap ng Panginoon; mula sa isang
Bagong Buwan hanggang sa isa pa at mula sa isang Sabbath hanggang sa isa pa
(Is. 66:23). Bibigyan ang mga tao ng pagpipilian na sumunod o sumuway. Kung
sila ay susuway, hindi sila magkakaroon ng ulan sa tamang panahon at sila ay
magugutom at magtitiis ng mga sumpa sa anyo ng mga salot at sakit (cf. Zac.
14:16-19).
Maliit lang ang Iglesia ng Diyos at
dapat tayong magtipon kung kailan natin kaya. Laging maganda na makasama ang
ibang mga taong gumagawa ng ginagawa natin, at naniniwala sa ating
pinaniniwalaan. Nagkaroon ng maraming pagtatangka sa paglipas ng panahon na
pigilan ang pagsamba sa ikapitong araw. Mangyayari ulit ito. Hindi tayo dapat
matakot. Kung susundin natin ang Kautusan ng Diyos, aalagaan niya tayo.
Exodo 14:13 At sinabi ni Moises sa
bayan, Huwag kayong matakot, tumigil
kayo, at tingnan ninyo ang pagliligtas ng Panginoon na gagawin sa inyo ngayon:
sapagka't ang mga Egipcio na inyong nakikita ngayon, ay hindi na ninyo uli
makikita magpakailan man.
2 Cronico 20:17 Kayo'y hindi
magkakailangan na makipaglaban sa pagbabakang ito: magsilagay kayo, magsitayo kayong panatag, at tingnan ninyo ang
pagliligtas, ng Panginoon na kasama ninyo, Oh Juda at Jerusalem: huwag kayong mangatakot, o manganglupaypay man: bukas ay
magsilabas kayo laban sa kanila; sapagka't ang Panginoon ay sumasa inyo.
Kung mayroon kang magulang, o mga
magulang, na sumusunod sa Araw ng Sabbath at tinuturuan ka tungkol sa
Nag-iisang Tunay na Diyos at sa Kanyang mga Kautusan, ikaw ay pinagpala.
Tandaan, ikaw ay ginagawang banal ng iyong mga magulang bago ka pa sapat ang edad
para mabautismuhan sa katawan ni Jesucristo, na siyang Iglesia ng Diyos (1 Cor.
7:14).
Ipinapakita sa Lucas 23:54 na dapat
tayong maghanda para sa Sabbath. Mag-isip nang maaga, gumawa ng mabuti sa isa’t
isa. Ipakita na mahal natin ang isa’t isa tulad ng pagmamahal sa atin ni
Cristo. Lumago tayong lahat sa pananampalataya upang tayo ay maging buo, tulad
ng lalaking pinagaling ni Jesus mula sa ketong (Luc. 5:12-14).
Tayo ay isang maliit na kawan na
nagtutulungan sa ilalim ng paghihirap. Bawat isa sa atin ay may pananagutan sa
Diyos na panatilihing banal ang Kanyang Araw ng Sabbath.
Tingnan din ang aralin na Ang Sabbath [031].